Tibetan
ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་སྦྱོར་མཛད། ཉིད་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བ་རྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་ཉིད། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་སྟོན་ཅེ་ན། དེ་ནི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉིད་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་རྩོམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐབས་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པ་ལས་དེའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་དོན་དེ་གདུལ་བྱ་དེ་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ལ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་དེ་དང་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི། ཐབས་བྱུང་དེ་རྒྱུ་ལྐོག་གྱུར་ཅན་ནོ། །སེམས་ཅན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་དེ་འཆད་པ་སྟེ། ཐབས་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པར་མཛད་པ་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ་ལམ་མི་ཤེས་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་སྟོན་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དང་དེའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་འཆད་པར་བཞེད་པས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ རྟོག་བ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་གཞན་ལ་གང་ཐོབ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟོན་པར་བཞེད་པ་དེ་ནི་ཐོབ་བར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་ཐབས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་འབབ་སྟེགས་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཆུ་བོ་རྒལ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་ཡང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལོག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་དེའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་ཞེན། ལུང་དང་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རེ་ཞིག་ལུས་མང་པོ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་དེས་བསྟན་པའམ། སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཡིན་གྱི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ལུང་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་འདི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན། རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཚོལ་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔ
Chinese
对于寂灭之方便，则显现了显现。 自身之痛苦完全寂灭且随顺的道，理解之，是为彼之义。 若具足慈悲者，乃是众生之痛苦完全寂灭之方便。 乃是为众生开示，是也。 何故开示不合时宜者？ 彼非开示不合时宜者，自身之痛苦完全寂灭之方便所造作者，此即是与他者之利益相随顺也。 若是如此，方便之义为何，彼之因为何，若能殷重作意，则彼方便所生之义，彼等所化之众生将能获得。 于他者之利益而行之士夫，于彼方便所生及彼之因，彼与彼隐没者，乃是，方便生起彼因隐没者也。 对于应调伏之众生，宣说彼，方便所生及彼之因，如实开示是困难的，因不了解道故，无如实开示道之机缘故，暂时具有分别念者，对于众生，如其所住般宣说彼及彼之因，以欲求故，乃是显现也。 方便是何？ 具有先入为主之分别念，对于他者，欲开示能获得之方便颠倒者，乃是欲显现能获得者及彼之方便也，譬如为了下水台阶，士夫想要如实开示渡河者一般。 具有大悲心者，亦具有先入为主之分别念，对于众生，想要开示能获得痛苦止息及彼之方便如实者，是为自性之理也。 具有慈爱者，为了断除彼之痛苦，方便为何耶？ 宣说经和理等，暂时以众多身体为对境，以彼所开示，或，是辨别成办，然以正理，于某些时候将行入，如是则宣说经也。 若非如此，从此辨别何者是极需者耶？ 以理辨别，以寻觅而应断除者，痛苦。
English
For the means of pacification, he manifested manifestation. The path that is completely pacified and in accordance with one's own suffering, understanding it, is the meaning of that. If one who possesses compassion is indeed the means of completely pacifying the suffering of sentient beings. It is indeed to show it to sentient beings. Why show what is untimely? It is not showing what is untimely, but whatever is the endeavor to completely pacify one's own suffering is in accordance with the benefit of others. If that is the case, what is the meaning of the means, and what is its cause? If one earnestly makes effort, then the meaning arising from that means will be attained by those to be tamed. For a person who engages in the benefit of others, whatever arises from the means and its cause, that and that which is hidden, is that the means arises and the cause is hidden. To explain that to sentient beings who are to be taught, it is difficult to show the means and its cause without error, because one does not know the path, and there is no opportunity to show the path without error. For the time being, one who has discrimination wishes to explain to sentient beings how that and its cause abide, and therefore it is manifested. What is the means? One who has preconceived notions, who wishes to show others the inverted means of attaining something, wishes to manifest what can be attained and its means, just as a person wants to show someone crossing a river how to do it without error for the sake of a landing stage. One who has great compassion, who also has preconceived notions, wishes to show sentient beings how to attain the cessation of suffering and its means without error, which is the reason for self-nature. What is the means for one who has love to eliminate suffering? Saying things like scripture and reason, etc., temporarily focusing on the many bodies, either by what he shows, or by distinguishing accomplishments, but by reason itself, it will enter at some time, and in that way, scripture is spoken. If not, from what is this distinction most needed? Distinguishing by reason, what should be abandoned by searching, suffering.
Tibetan
ལ་དེའི་རྒྱུ་དེ་རྟོག་པར་མཛད་དོ། །སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འདིའི་རྒྱུ་ནི་གང་ཡིན། གང་ཉེ་བར་བཅོམ་པ་ལས་འདི་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་ཙམ་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པ་ལས་འདི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བར་མཁྱེན་ནས་རྒྱུ་བཀག་པས་དེའི་འབྲས་བུ་བཅོམ་པར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་གྱི་རང་དབང་ཅན་བཅོམ་པ་གང་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། །དེ་ནི་མི་རྟག་སོགས་ངོ་བོ་ཡང་དེ་ལས་དུས་ཕྱིས་ཅི་འདི་རྟག་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་རྟག་པན་ཡིད་ཡིན་ན་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གཅད་པར་མི་ནུས་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བརྟག་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་མཚང་བ་མེད་པ་ཅན་དེའི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བསལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་པར་མཛད་དོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་རྒྱུ་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་བརྟགས་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ འགལ་བ་བསྒྲུབ་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་བརྟག་བ་མཛད་ཅེ་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས། །སྡུག་བསྔལ་དེའི་ཆོས་དེས་འགའ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཅུང་ཟད་འདི་ནི་རེས་འགའ་འཇུག་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དད་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རེས་འགའ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པར་མཛད་དོ། །སྤྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་རེས་འགའ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་འདི་ཡང་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་འདིའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རེས་འགའ་ཉིད་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བརྟག་བ་མཛད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ལ་བརྟག་པ་མཛད་ཅེ་ན། གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་གནས་པ། འབྲས་ལྡོག་གཟིགས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པར་མཛད་པར་བཞེད་པས་སོ། །གང་ལྡོག་པ་མ་གཟིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན
Chinese
並且他考察了那個原因。這種具有生之特性的痛苦的原因是什麼？通過摧毀什麼才能消除它呢？如果那樣，僅僅通過徹底檢查原因，並不能使它變成無因的，他知道通過阻止原因才能摧毀它的結果。如果不是那樣，那麼摧毀無因的自在者是什麼呢？應該了解痛苦之因的本質。那也是無常等的本質，從那以後，這是常還是非常？如果是常，那麼常本身就沒有作者，那樣的話，因為是無因的，所以會變成不能斷除痛苦的。即使是考察者本身，由於是無漏的，它的結果是具有不間斷的性質，那樣的話就不能消除，他這樣考察。提到“等等”是因為考察了那個原因的特性和增長的因，那也是因為通過建立矛盾來消除它。通過什麼來考察呢？通過痛苦本身的差別。通過那個痛苦的法，那些偶爾發生的等等，它們的原因的自性如何？這種少許的痛苦偶爾會發生，那樣的話就不是無因的，因為會變成常有或沒有。因為偶爾會改變。所以他考察到原因是偶爾的。陳述是：凡是偶爾的，它的因就是偶爾的，例如像苗芽等等。這種痛苦的差別也是偶爾的，這是自性推理。也應該說這個陳述：常本身也不會成為它的原因，因為即使原因本身是常，也不可能偶爾發生等等。同樣，通過其他方式也徹底考察了原因的存在和它的自性。為什麼要考察原因和它的自性呢？因為那樣痛苦的原因存在，因為沒有看到結果的逆轉。因為想要阻止痛苦。沒有看到什麼逆轉呢？
English
And he investigated that cause. What is the cause of this suffering, which has the characteristic of birth? By destroying what can it be eliminated? If so, merely by thoroughly examining the cause, it cannot be made causeless, he knew that by stopping the cause, its result can be destroyed. If it is not so, then what is the destruction of the causeless self-existent? The nature of the cause of suffering should be understood. That is also the nature of impermanence, etc. From then on, is this permanent or not? If it is permanent, then permanence itself has no agent, in that case, because it is causeless, it will become incapable of cutting off suffering. Even if it is the investigator himself, since it is unblemished, its result is of a continuous nature, in that case it cannot be eliminated, he investigated in this way. Mentioning "etc." is because the characteristics of that cause and the cause of growth were investigated, that is also because it is eliminated by establishing contradiction. By what is it investigated? By the difference of suffering itself. Through that dharma of suffering, those occasional occurrences, etc., how is the self-nature of their cause? This slight suffering occasionally occurs, in that case it is not causeless, because it would become either always existing or non-existent. Because it occasionally changes. Therefore, he investigated that the cause is occasional. The statement is: whatever is occasional, its cause is occasional, for example, like sprouts, etc. This difference of suffering is also occasional, this is a reasoning of nature. It should also be said this statement: permanence itself will not become its cause, because even if the cause itself is permanent, it is impossible for it to occur occasionally, etc. Similarly, through other ways, the existence of the cause and its self-nature were also thoroughly investigated. Why investigate the cause and its self-nature? Because in that way the cause of suffering exists, because the reversal of the result is not seen. Because he wants to prevent suffering. What reversal is not seen?