Tibetan
་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ནའང་འཇིག་པ་མིན། དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་གང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ། མ་ཡིན་པ་ཡིན་གྲང༌། གལ་ཏེ་རང་འཇིག་ངང་ཚུལ་བདག་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་བཟློག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེའི་གནས་བྱེད་གཞན་གང་ཡིན། །དངོས་པོ་དེ་གལ་ཏེ་རང་འཇིག་ངང་ཚུལ་བདག་མིན་ན་དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་གནས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེའི་གནས་བྱེད་གཞན་གང་ཡིན། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་རྟེན་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་ལུས་དང་སེམས་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཕུལ་བྱུང་འགྲིབ་པ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པར་ཡང་བློའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེའི་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་དག་གིས། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ཕུལ་བྱུང་དང༌། །འགྲིབ་པ་དག་ཏུ་འང་འགྱུར་བ་ཡིན། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྐྱོ་བ་དང་སྐྱོ་བ་མེད་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། ཏིག་མུག་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཡིད་གཞུངས་ཕ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ངོ༌། །ལུས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བློའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་ར་བླ་སོགས་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ། འདི་ནི་མར་མེའི་འོད་ལ་སོགས། །བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་དག་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་འོད་ལ་སོགས་པ་དག་གི་ཕུལ་དུ་བྱུང་པ་དང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་དོན་བྱེད་པས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་དག་གིས་ལྟོས་པ་མེད་པའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ འཕེལ་བ་དང༌། འགྲིབ་པ་ཅན་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཅན་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ད
Chinese
正因为如此，一切事物在任何时候都不会毁灭。 某种事物是以其自身本质而具有毁灭性的状态，还是不具有毁灭性的状态呢？如果具有自毁的性质，那么，由于其自性不可逆转，它本身就是会被毁灭的，既然如此，那它的存在者又是什么呢？如果该事物不具有自毁的性质，那么，既然它本身存在，那它的存在者又是什么呢？这样一来，无论哪种情况，都不是依靠（其他）而成立的。这也说明身体和心识不是亲近的，也不是亲近的事物。比如，身体的卓越会衰退，即使身体的功德没有增长和衰退，也会因为心的作用的差别，以及意的各种识的作用的差别，而使它的功德有增长和衰退。智慧等也会变得卓越和衰退。提到“等”字，也包括慈爱和悲悯，以及无欲无求，厌倦和不厌倦，欲望和嗔恨，愚痴，记忆和意念等。不需要依赖身体的作用的差别而增长和衰退，而是通过心的作用的差别，以增长和衰退的方式，体验到智慧等卓越和衰退的法，这并不是灯的光明等所具有的。那么是什么呢？是灯等的作用的增长和衰退本身，使得灯等所亲近的光明等体验到卓越和不卓越，而不是不依赖于它的作用，而是随着增长和衰退而变化的。结合是指，通过作用的差别而增长和衰退，不依赖于作用的差别的增长和衰退，不依赖于它而体验到卓越和衰退的，那不是它的亲近因，也不是其他亲近因，因为
English
Therefore, all things do not perish at any time. Is something by its very nature in a state of destruction, or is it not? If it has a self-destructive nature, then, since its nature is irreversible, it itself is to be destroyed, and if so, what is its sustainer? If that thing does not have a self-destructive nature, then, since it itself exists, what is its sustainer? Thus, in either case, it is not established by dependence. This also shows that the body and mind are not intimate, nor are they intimate things. For example, the excellence of the body declines, and even if the merits of the body do not increase or decrease, they will increase and decrease due to the difference in the function of the mind, and the difference in the function of the various consciousnesses of the mind. Wisdom and so on will also become excellent and decline. The mention of "etc." also includes love and compassion, as well as desirelessness, weariness and non-weariness, desire and hatred, ignorance, memory, and thoughts, etc. Without relying on the difference in the function of the body to increase and decrease, but through the difference in the function of the mind, in the way of increasing and decreasing, experiencing the Dharma of excellence and decline such as wisdom, this is not what the light of a lamp and so on have. What is it then? It is the increase and decrease of the function of the lamp and so on that causes the light and so on that are close to the lamp and so on to experience excellence and non-excellence, but it does not depend on its function, but changes with the increase and decrease. Combination means that through the difference of function, it increases and decreases, and without relying on the increase and decrease of the difference of function, experiencing excellence and decline without relying on it, that is not its close cause, nor is it another close cause, because