Tibetan
་མི་བྱེད་པ་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་དེའི་སྒྲའི། རེས་འགའ་བའི་འབྲས་བུར་གྲུབ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ། དེ་དེ་འདྲ་བ་སྒྲ་རེས་འགའ་བའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་ཡང༌། བརྩམ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པའི་དཔེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པས་ཐ་དད་བྱས་པ་ཡིན། གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་དོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲས་དང་ལྷན་ཅིག་རང་བཞིན་ཡང་བཤད་པ་ན། སྒྲུབ་པ་པོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཤེས་མ་གྱུར། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དང་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པ་པོས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་མཁས་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ཡང་ཡང་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། མཁས་པའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན། མཁས་པའི་དོན་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི། །རབ་དབྱེ་ཙམ་ནི་བཤད་པ་ན། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར། །རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་རྣ་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་འདིར་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཀྱིས་ནི། དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་རྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་རྟེན་པ་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། དཔེ་འདི་འདྲ་བར་བྱས་པ་ཡིན། །གང་གི་ཞེ་ན། རྩོལ་བས་གསལ་དང་སྐྱེ་བའི། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་དང༌། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའིའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། འདི་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟགས་ཅན་ལ། མེད་ན་མི་བྱུང་གང་ཡོད་དང༌། །རྟགས་སོ། །བདག་དང་ཐ་དད་མེད་པ་གང༌། །བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའོ། །དེས་ཏེ་དོན་རྟགས་སུ་གྱུར་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་ཡིས་ཡོད་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དང་འཁྲུལ་མེད་ཅན་འགྱུར། དེ་ལྟར་དེ་དོན་རབ་དབྱེ་ཡིན། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྡན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྡན་པ་དང༌། འཕྲོད་པ་འདུ་བ་དང༌། དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་དང༌། རྗེ་ཁོལ་གྱི་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ། གང་དག་ལ། འབྲེལ་པ་དེ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་དག་གཏན་ཚིགས་མིན་ཞེས་བཤད། དོན་གྱིས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁྲུལ་པ་དང་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །རག་མ་ལས་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་ནི་གཞན་གྱི་མི་འཁྲུལ་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཅི་སྟེ་འབྲེལ་པ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། འོ་ན་ནི་འབྲེལ་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། གཞན་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁས་བླངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་དེ་ཉིད། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡང་ན་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་ནོ། །རེ་ཞིག་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་ངེས་པར་གཏན་ཚིགས་མེད་པའི་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལས་གཏན་ཚིགས། ལྡོག་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ལྡོག་པ་ཉིད་ནི་ངེས་པ་ཉིད། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། ། ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཉིད་དེ་ཡང་བདག་ལ་སྲོག་ལ་སོགས་པ། འབྲེལ་པ་མེད་ལ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ལྡོག་པ་འདོད་པས་འབྲེལ་པ་ཡང་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན། འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། རྗེས་འགྲོ་གནས་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཉིད་དང་རྒྱུ་དངོས་ནི་གྲུབ་ན། དེ་མེད་ན་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འབྲེལ་པའི་ལྡོག་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཁྱད་པར་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ། ལྡོག་པ་མེད་པ་དང་རྗེས་འགྲོ་མེད་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡོད་ན་དེ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཁྱད་པར་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ
Chinese
不做就相违。因此，那个知识的声音，偶尔成为果。刚刚产生的状态的知识，那个那样的声音是偶尔的征象。即使仅凭那一点成立，也因为是刚刚产生的缘故，这个共同显示的例子本身就成为非常成立的自性理。即使那样，也因为显示了是自性所作，所以作了区分。凡是什么，就是具有不同意义的，例如与果同时说自性时，立宗者没有全部那样了解。自性理在相似品方面有两种应用的自性之相和果之相。另外，立宗者是为了善于表达理由而做的。如果问是什么样的，已经说了比量。虽然已经说了为自义比量而说的理由之义，但凡是重做的，就是为了智者而做的，这是总结语。因此，为了智者而说的理由的，仅仅是略作区分，体性不会变得不同。在为自义比量中，共同显示了两者中的任何一个，那样做是没有过失的。因此，在这里以果之相，例如是自性之相的法所依。自性本身也会被说成是依赖一方，例如自性理也是属于应用于一方的。正因为如此，论师才做了这样的例子。什么呢？努力使明显和产生的，刚刚产生的成为果的目标，以及刚刚产生的成为自性的。虽然那样会变化，但是，这是自性理，这是果理，如果问区分显示有什么必要呢？是有必要的。那样的话，在有法上，没有它就不会产生的是什么，是相。与自体没有差别的什么，是成为自体的所立自性没有差别的体性。因此，意义是
English
It would be contradictory not to do so. Therefore, the sound of that knowledge sometimes becomes a result. Knowledge with the state of just arising, that such sound is a sign of occasionality. Even if it is established by that alone, it is because it has just arisen, this commonly shown example itself becomes a very established nature reason. Even so, it is distinguished by showing that it is made by nature. Whatever it is, it is of different meaning, for example, when nature is also spoken of at the same time as the result, the proponent does not understand all of that way. The nature reason has two applications in the similar aspect: the nature sign and the fruit sign. In addition, the proponent did it to be good at expressing the reason. If you ask what it is like, the inference has already been said. Although the meaning of the reason said for the sake of self-inference has already been said, whatever is repeated is done for the sake of the wise, this is the concluding remark. Therefore, the reason for the wise, merely making a slight distinction, the nature will not become different. In the self-inference, it is not a fault to show either of the two in common. Therefore, here with the sign of the fruit, for example, it is the dharma dependent on the sign of nature. Nature itself will also be said to be dependent on one side, for example, the nature reason is also one that belongs to one side. That is why the teacher made such an example. What is it? The goal of making effort to make clear and arise, just arising into a result, and just arising into nature. Although it will change like that, this is the nature reason, this is the fruit reason, if you ask what is the need to distinguish and show it? It is necessary. In that case, on the subject, what does not arise without it, is a sign. What is not different from itself, is the nature that has become itself, the nature that is not different. Therefore, the meaning is
Chinese
成了标志。因为由那个因，才能够获得存在。因为，凡是不具有差别的自性之事物，那本身就和它无有错乱地转变。像那样，这是对那个意义的彻底区分。是显示彻底区分的。像那样，具有性等等的具有，以及相符、集合，和汇集于一个意义，以及主仆的关系等等。对于哪些，没有那样的关系，是从那之中产生以及是它的特征的特征。那些不是理由，这样说。意义上会被说出来。为什么呢？因为有错乱和可能。不依赖的体性之相，是什么不欺骗其他的呢？如果关系本身是被希望的，在那时，即使关系存在，那么，那个关系本身就是认识的能立。其他的具有性等等被承诺了，做什么呢？像这样，能成立的，在所要成立的上面，关系确定，那本身，没有就不产生。没有确定，也就是没有关系，也不是能立。暂时，具有遣返的理由，在不相似的品类中，遣返本身是不存在的。像这样，如果所要成立的不存在，必定理由不存在的遣返，凡是这个不产生的品类中的理由，遣返本身就是确定的。而且，遣返本身就是确定的。没有就不产生，是用声音说出来的。 遣返确定本身，也就是我和生命等等。在没有关系上是没有的，因此，希望遣返，也应该希望关系。仅仅因为那个原因。因为关系。随行存在，因此，在能成立的上面，所要成立的理由的随行是存在的。自性本身和因果事物成立时，如果确定了没有它就没有，在那上面，关系的遣返成立时，不共有的，那两种也都是不存在的。因此，在差别上，不共有的上面。没有遣返和没有随行，如果关系本身存在，因为那些是存在的。如果像这样，导师说差别不是遣返，如何能在相似的品类和不相似的品类上
English
It becomes a sign. Because by that cause, existence is obtained. Because, whatever object does not have a distinct nature, that itself transforms without confusion with it. Thus, this is a thorough distinction of that meaning. It shows thorough distinction. Thus, having properties such as possession, agreement, aggregation, convergence to one meaning, and the relationship of master and servant, etc. For those, there is no such relationship, arising from that and being the characteristic of its characteristic. Those are said not to be reasons. It will be spoken of in meaning. Why? Because there is confusion and possibility. What is the nature of non-dependence that does not deceive others? If the relationship itself is desired, then, even if the relationship exists, that relationship itself is the means of valid cognition. What is the use of admitting other properties such as possession? Thus, the means of proof, in what is to be proven, the certainty of the relationship itself, without which it does not arise. Without certainty, that is, without relationship, it is not a means of proof. For the time being, in the case of a reason with exclusion, exclusion itself does not exist in the dissimilar class. Thus, if what is to be proven does not exist, certainly the exclusion of the reason does not exist, whatever reason in this class of non-arising, exclusion itself is certain. Moreover, exclusion itself is certain. Without it, it does not arise, is expressed by sound. Exclusion is certain itself, that is, myself, life, and so on. It does not exist without relationship, therefore, wishing for exclusion, one should also wish for relationship. Only for that reason. Because of relationship. Concomitance exists, therefore, in the means of proof, the concomitance of the reason of what is to be proven exists. When the nature itself and the causal things are established, if it is determined that without it, it does not exist, then, when the exclusion of the relationship is established on that, the uncommon, those two also do not exist. Therefore, in the difference, on the uncommon. Without exclusion and without concomitance, if the relationship itself exists, because those are existent. If, like this, the teacher says that difference is not exclusion, how can it be on the similar class and the dissimilar class?