English
The object to be proven and the means of proving, which are made by distinctions, are different. It is not the case that the very fact of having just arisen is a distinction of the subject to be proven, and therefore it is only one part of the meaning of the proposition. Like this, in the branch of the subject, even in the distinction of the property of the subject, there is no harm from the very fact of having just arisen. Since there is no contradiction, the difference of the subject is not established. The subject to be proven is different from sound. What is it like? For example, if the knowledge is unclear, when many mounds are near, if there is doubt whether it is a horse or not, because it has horns, that mound with horns is not a horse. It is like saying that. Here, taking the mound as the branch of the subject, the very fact of having horns is not dependent on being included in the object to be proven. If the mound itself becomes the distinction and the basis of the distinction because it has horns, it will also become the object to be proven, but there is no certainty about that. Therefore, here the object to be proven and the means of proving are different, so it is not unestablished. Or, it is not a branch at the time of the object to be proven. At the very time of the object to be proven, the very fact of having just arisen is not a distinction. Why? Because after realizing it, it will revert. After realizing the sound that has the nature of letters, words, and speech, the very fact of having just arisen will revert. From that reversion, realizing its own nature, the object to be proven itself is not obtained, so there is no distinction at the time of the means of proving, so it is unestablished. One sound is not the sound itself, so here it will become uncommon like the audible. Therefore, saying that it is not one part of the meaning of the proposition is someone else's statement. Answering with "the distinction is also the meaning of the proposition," etc. That is not reasonable. Why? Like the distinction, the audible cannot become the meaning of the proposition either. Why? Because the properties are different. In this way, sound distinguishes what is not sound, and audible sound also distinguishes what is not the object of the ear, that is it.
Tibetan
་དེ་ལྟར་ན། སྒྲ་ལ་མཉན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་སྒྲ་སྒྲའི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ཅན་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་ཅན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། སྒྲ་ལ་གཞན་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་གསུམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །ཡོད་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཕྱིར་རོ། གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཆོས་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་མེད་གཉིས། །རྣམ་གཉིས་རེ་རེ་དག་ལ་ཡང༌། །རྣམ་གསུམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །ཡོད་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་དགུར་དབྱེ་བའི་དགོས་པ། ཕྱོགས་ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིས། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་དོན་ཐམས་ཅད། བདེ་བར་བཟུང་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་དག་གི་སྐབས་ཀྱི་དོན། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དག་ནི་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་དཔེ་ལ་གཏན་ཚིགས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་ངོ༌། །ཅི་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག །ཆོས་ཚིག་ཕྲད་ཐ་དད་བྱེད་པས། །མི་ལྡན་པ་དེ་མ་འབྲེལ་པའོ། །གཞན་དང་ལྡན་པ་དག །ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་རྣམ་གཅོད་བྱེད། །རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ཤེ་ན། ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཚིག་གི་ཕྲད་ཁྱད་པར་དང་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལའང་ཚིག་གི་ཕྲད་སྒྲའི་ངོ་གཞན་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱ་བ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པ་ན། ཤིན་ཏུ་མི་སྲིད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་གང་ལ་ཚིག་གི་ཕྲད་དེ་མ་ཐོབ་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལའང་ཚིག་གི་ཕྲད་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྦྱར་བ་མེད་ནའང་བརྗོད་འདོད་ལས་འཆད་པ་པོའི་སྐབས་ལས་འོངས་པའི་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་དོན་འདི་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲ་སྦྱར་བ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་
Chinese
因此，因为声音具有可听闻的性质，所以它将变得不共。这与声音作为声音的理由陈述者和法性陈述者进行区分是相同的。声音不具有其他声音本身的性质，然而，要证明的事物本身也在不相似的方面进行证明，因为存在或不存在两种情况。这本身就是成立的。周遍法、相似周遍有和无两种，每一种都有三种情况，不相似周遍也有存在和不存在两种情况。诸如此类的说法是为了区分周遍法的九种情况的必要性。通过周遍法的详细区分，诸如此类的说法表明了这一点。通过周遍法的详细区分，通过理由的详细区分，一切意义都能轻易地被理解。理由的章节的意义，简而言之就是陈述。周遍法等等，这才是意义。如果它是周遍法的自性，因为依赖于周遍的特点，例子中不适用理由，所以说相似周遍存在等等是不允许的。如果它不是一个特点，那么它就不是周遍法的自性吗？不是的，因为通过区分不具备者，它被赋予了特点。暂时，通过改变法词的词尾，不具备者是不相关的。与他者相关者，完全不相关，进行区分。将会进行区分。通过什么方式呢？说了特点等等。当词的词尾与特点一起被陈述时，那会怎么样呢？即使在那时，当词的词尾与声音的本质和其他事物一起被陈述时，也会区分完全不可能的事物。那么，对于那些没有获得词的词尾的人来说，会怎么样呢？即使在那时，即使词的词尾没有与声音的本质结合，也会因为说话者的意愿而从说话者的场合出现，凭借想要陈述的意愿，就能知道这三种区分。为什么对于没有结合声音的事物，这种区分的确定性是这样的呢？因此，
English
Therefore, because sound has the property of being audible, it will become uncommon. This is the same as distinguishing between sound as the reasoner of sound and the assertor of dharma. Sound does not have the property of other sounds themselves, however, the very thing to be proven is also proven in the dissimilar aspect, because there are two cases of existence or non-existence. This itself is established. The pervasiveness of the subject, the similar pervasiveness, has two kinds of existence and non-existence, each of which has three cases, and the dissimilar pervasiveness also has two cases of existence and non-existence. Such statements are for the necessity of distinguishing the nine cases of the property of the subject. By the detailed distinction of the property of the subject, such statements indicate this. By the detailed distinction of the property of the subject, through the detailed distinction of the reason, all meanings can be easily understood. The meaning of the chapters of reason, in short, is the statement. The property of the subject, etc., this is the meaning. If it is the nature of the property of the subject, because it depends on the characteristics of the subject, the reason does not apply to the example, so it is not permissible to say that similar pervasiveness exists, etc. If it is not a characteristic, then is it not the nature of the property of the subject? No, because by distinguishing the non-possessor, it is given a characteristic. For the time being, by changing the ending of the dharma word, the non-possessor is irrelevant. Those related to others are completely irrelevant and distinguish. It will be distinguished. In what way? The characteristics, etc., are spoken. When the ending of the word is stated together with the characteristic, what will happen then? Even at that time, when the ending of the word is stated together with the essence of the sound and other things, it will distinguish completely impossible things. So, what will happen to those who have not obtained the ending of the word? Even at that time, even if the ending of the word is not combined with the essence of the sound, it will appear from the speaker's occasion due to the speaker's intention, and by virtue of the intention to state, these three distinctions can be known. Why is this certainty of distinction like this for things that are not combined with sound? Therefore,