Tibetan
་བཟློག་པར་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ཚིག་དམ་བཅའ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྒྲ་རྟག་སྟེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། བློ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྐྱེན་རྣམས་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་བཟློག་པར་དཀའོ། །དེ་བས་ན་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་དེ་བཞིན་མིན། བདག་ཉིད་བློ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་གཞན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་འགོད་པ་དེའི་ཚེ། རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན། བསྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པའང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་བྱེད་སྐབས་ལ་ནི། །ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ལས་ཅུང་ཟད་ཅིག་མ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་ གྲུབ་ཐམས་ཅད་འགལ་བ་མེད་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲས་ཁྱད་པར་དེའི་ཚེ། རྒོལ་བར་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་མ་གྲུབ་པའི་ཚིག་ཉིད་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ལས་གཞན་ལ་ཐལ་བ་མེད་དོ། གཞན་དུ་རི་བོང་རྭ་ལ་སོགས། །ཀུན་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་འགྱུར། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དག་ཡིན་ཞིང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ལྡན་པའི་རྐྱེན་འདི་ནི་ལས་ལ་ཡིན་པ་དེས་ན་ལས་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་སྨོས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འཕངས་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར། བྱེད་པ་པོ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འདོད་པ་ལས་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲུབ་བའི་མཐའ་དང
Chinese
能够遣除，但不能遣除因不成等。这样一来，因和例不成的话，就会变成立宗，例如，声音是常，因为是眼所见；声音是常，因为是有身，如意识一样。为什么呢？因为具有作用的因都是三时之境，所以要成立，这也是立宗，难以遣除。因此，凡是成立常的，就不是这样。自性意识等是无常等自性。这样，在将不成安立为其他那样的体性时，在成立常的时候，不欲成立的，也会变成所立的过失。因此，在能知的时候，从为了知的成立的时候稍微有一点不成，那个不成全部，在以无违害执持的所立之词来区分的时候，想要反驳的，以想要成立的差别，就不能确定是宗，不能了知。如果说，因为所立之词是总的词，所以不是显示差别。为什么因等不成之词会变成立宗呢？如果说，也不是全部不成，那么，除了能知的时候，没有其他的过失。否则，兔角等，虽然对一切都不成，也会成立。因此，应当认为那是因为是能知的时候，所以不会变成那样。虽然那样会变成，但是，自己的体性是业和作者，以及所立的分别，并且，具有作者的因这是在业上，因此，以业所说的状态，说了所立，并没有抛弃能立，那么，以什么会变成那是所立呢？在作者非常想要的是业的时候，因等不成不是所立。成立的边际也有四种，即相续一切的成立的边际和
English
It is able to refute, but it is not to refute reasons such as non-establishment. In this way, if the reason and example are not established, it will become a proposition, for example, sound is permanent, because it is visible to the eye; sound is permanent, because it has a body, like consciousness. Why? Because the causes with function are all objects of the three times, so it must be established, and this is also a proposition, which is difficult to refute. Therefore, whatever establishes permanence is not like that. Self-consciousness and so on are of the nature of impermanence and so on. In this way, when establishing non-establishment as such a nature to others, when establishing permanence, what is not desired to be established will also become a fault of what is to be established. Therefore, in the case of knowing, from the time of establishing for the sake of knowing, there is a slight non-establishment, that non-establishment is all, when distinguishing with the word to be established that is held without contradiction, what is desired to be refuted, with the difference of wanting to establish, it will not be determined as a tenet, and it will not be understood. If it is said that because the word to be established is a general word, it does not show the difference. Why would the words of non-establishment such as reasons become a proposition? If it is said that it is not all non-establishment, then, apart from the time of knowing, there is no other fault. Otherwise, rabbit horns, etc., although not established for everything, will also be established. Therefore, it should be thought that it will not become like that because it is the time of knowing. Although it will become like that, its own nature is action and agent, and the distinctions of what is to be established, and this cause with the agent is on the action, therefore, in the state of saying the action, what is to be established is said, and the establisher is not abandoned, then, by what will it become that which is to be established? When what the agent wants very much is action, the non-establishment of reasons etc. is not what is to be established. There are also four kinds of established limits, namely, the established limit of all continuums and
Tibetan
༌། རྒོལ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང༌། སྐབས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང༌། ཁས་བླངས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་སྐབས་སུ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བཤད་པ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་པའི་མཐའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དམ་བཅའ་བ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་དང༌། ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང༌། མཇུག་བསྡུ་པའི་སྐབས་དག་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་གང་ཡིན་པ་དེ། དམ་བཅའ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དམ་བཅའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེན། །དེ་ལ་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འགས་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས། ཐམས་ཅད་གྲུབ་ པ་མེད་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལ་སོགས། ཁྱད་པར་འགོད་པ་དག་གིས་ལན། །གང་ཡིན་པ་དེ་དཔྱོད་པ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཁྱད་བར་རྟོགས་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྐབས་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །ཡན་ལག་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཞེས། དེ་བཤད་པའི་དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྫུན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔར་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །རྒོལ་བ་གང་དང་པོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའམ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་མི་འདོད་པ་དེས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིགས་ལས་དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དབྱེ་བ་མ་བཟུང་བ་ཅན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་གང་ལས་ཁྱད་པར་འདོད་པ་ཡིན། གྲུབ་པའི་མཐའི་སྐབས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང༌། གྲུབ་མཐའ་མཚུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་དེ་དག་ཀྱང་རྒོལ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ཁས་བླངས་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། ཁས་བླངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པས་གང་ལས་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་གལ་ཏེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཏེ་ཁས་མི་ལེན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་དག་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་རྐྱེན་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སམ་ཆོས་ཅན་ནམ། གཉི་གར་འགྱུར་གྲང་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ཙམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་
Chinese
驳论者传承的宗义，场合的宗义，和承诺的宗义。因为说那是当时为了要成立而作的论述，是誓立宗。宗义的体性论述也是誓立宗。在誓立宗，理由，比喻，结合，结论的场合等，能成立的对境本身，是所成立的支分，仅仅是誓立宗，因此要从意义上了解。如果理由不成立等等，就不是誓立宗。那么，这里所要成立的是业，以若干种方式，因为一切都不能成立。凡是要成立的，和将要成立的，一切都是业。因此，对那些等等，以安立差别来回答。凡是存在的，在思择时，为了要了知所成立的差别，是没有能力的。说等等，就包括了宗义场合等等。支分是所立，这样说，凡是说誓立宗的言说，也是虚假的。为什么呢？因为是先前没有成立的自性。驳论者最初所要成立的，或成立者不想要成立的，要从体性的词句中，了解那些的种种差别。在体性的场合，凡是没有抓住成立者和所成立的差别的人，即使理由等不成立，也会执着为誓立宗，那样的话，想要从哪里作区分呢？宗义的场合也不是成立者，像这样，即使理由等不成立，宗义也是相同的。为什么呢？因为，那些也是驳论者传承等的宗义的承诺体性。因为没有承诺自性的差别，要从哪里来区分那些呢？如果又不承认不成立等等，那样的话，仅仅是说明对于要承诺的事物，具有作用的因，就会得到宗义本身。这个也是所要成立的法，或者有法，或者两者都是吗？如果仅仅是有法要成立的话
English
The tenet of the proponent's tradition, the tenet of the occasion, and the tenet of commitment. Because it is said that it is a statement to be established at that time, it is a vow to establish a tenet. The explanation of the nature of the tenet is also a vow to establish a tenet. In the occasions of the vow, reason, example, combination, and conclusion, the object itself that can be established is the limb to be established, it is only a vow, so it must be understood from the meaning. If the reason is not established, etc., then it is not a vow. So, what is to be established here is karma, in several ways, because everything cannot be established. Whatever is to be established, and whatever will be established, all are karma. Therefore, to those, etc., answer by establishing differences. Whatever exists, when contemplating, in order to know the difference of what is to be established, it is not capable. Saying etc., includes the occasion of the tenet etc. The limb is what is to be established, saying this, whatever is said to be a vow is also false. Why? Because it is the nature of not being established before. The proponent who initially wants to establish, or the establisher who does not want to establish, must understand the various differences of those from the words of the nature. In the occasion of the nature, whoever does not grasp the difference between the establisher and what is to be established, even if the reason etc. is not established, will still cling to it as a vow, in that case, from where do you want to distinguish? The occasion of the tenet is also not the establisher, like this, even if the reason etc. is not established, the tenet is the same. Why? Because those are also the nature of the commitment of the tenet of the proponent's tradition etc. Because there is no difference in the nature of commitment, from where do you distinguish those? If you do not admit the non-establishment etc., then merely explaining the cause that has the function for the things to be committed, will obtain the tenet itself. Is this also the dharma to be established, or the subject, or both? If only the subject is to be established