Tibetan
་ན་ཡང༌། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡིན་པའམ། གཏན་ཚིགས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་འགོག་པ་ཡང་གནོད་པ་འདོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་མི་འདོད་དེ། ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་བསལ་བ་ན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཉི་ག་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་ན། ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། ཆོས་ཅན་ལ་ནི་གནོད་པ་གང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་ལ་གནོད་པ་སྟེ། གང་ཆོས་ཅན་འགོག་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཏན་ཚིགས་བསྟན་མ་ཐག་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་རང་གི་ཆོས་ཅན་སྨོས་པ་དེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་འདིར་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་ཡན་གར་མིན། གང་གིས་ན་ཡང་གར་བ་འདི་འགོག་པ་ན་ཡང་གནོད་པར་འགྱུར། དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་ན། དེའི་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་དེ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་དེ་བསལ་བ་ན་རང་གི་ཆོས་ཅན་བསལ་བའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆས་འགོག་པ་ནི། ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དེའི་ཚེ། འདིར་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པས་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་གནོད་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། ཅིག་ཅར་སྒྲ་སོགས་རྒྱུ་མེད་ཕྱིར། །བདེ་སོགས་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །ནུས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕུལ་དུ་དབྱུང་དུ་བྱར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །རིམ་མ་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་མ་ཡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ལ། སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དང་གཞན་གྱི་ཆོས་ཅན་མེད་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་འགལ་བས། ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་པས་ན་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཤུགས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ངེས་ཡིན་ན། །དེ་ལ་འགལ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཅན་བཀག་པས་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི། རིམ་བཞིན་བྱེད་དང་མི་རྟག་ཉིད། །འགལ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལྡོག་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ ཕྱིར། ཅིག་ཅར་སྒྲ་སོགས་རྒྱུ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་དག་ལྷག་ལྡན་ཁྱད་པར་འདོད། །གཏན་ཚིགས་སྔ་མའི་ཁྱབ་པ་ལན་དུ་མར་བསྟན་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན། གང་ཕྱིར་བདག་ཉིད་འདོད་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་རྟེན་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། གནོད་བྱ་ཡིན་གྱི་འབའ་ཞིག་མིན། །རྟེན་གང་ཡིན་པ་བསལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྐབས་མ་ཡིན་པ་གནོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལས། གཞན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྐབས་མ་ཡིན་པ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དེས། གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་རང་གི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་འདིར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལ་བདག་ཉིད་སྒྲ་ཡིས་ཆོས་གཞན་ལ་བསྟན་བཅོས་ལ་མཐོང་བ་སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ། གནོད་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གནོད་མིན་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟར་རང་གི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ། གནོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གནོད་མིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ། ཅིའི་ཕྱིར་མ་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཔེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པས་སྐྱོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡིན་པར་མི་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བར་བརྗོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡང༌། སྒྲུབ་བྱེད་སྐྱོན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཙམ་ནི་ཕྱོགས་སྐྱོན་ཉི
Chinese
然而，像这样想要成立的，难道没有任何妨害吗？并非是理由的决断之体没有成立。这里，即使想要仅仅遮止有法也是妨害，也不愿意这样，因为遮除有法事物的时候，成立了所要成立的决断之体。因此，如果二者都是所要成立的，如果承诺，那么对有法有什么妨害呢？将要遮止所要成立的法。对此，对所要成立的有妨害，凡是遮止有法也没有妨害所要成立的，那不是过失，例如刚刚显示的理由那样。说它的自己的有法，那就是所要表达的。为什么呢？因为像那样的有法本身，在这里也是作为自己的所要成立的法的差别之有法，本来就是所要成立的，并非随意。因为无论遮止哪个随意，也会变成妨害。因此，如果仅仅是决断所要成立的，它的有法事物不是那样，因为遮除它的时候，因为遮除自己的有法，本身就会变成相违。如果像那样遮止所要成立的法，在妨害有法的时候，在这里，数论师的理由被佛教徒所妨害，例如：同时声等无因故，乐等非由他所生，不是有能力者，因为是不能被同时作用的因所超出的自性。因为不是次第，所以不是能生果，在说理由的时候，像以前一样，因为驳斥，所以乐等恒常的以及其他的有法不存在也成立，因为相违，说妨害有法，所以理由会变成相违，间接地想要成立乐等无常的自性，这是其他的观点。那不是那样的，如果理由是确定的，那么就会变成相违，因为乐等事物是那样成立无常的自性，并且因为遮止有法，妨害了所要成立的法。像这样依次进行。
English
However, is there no harm in wanting to establish it in this way? It is not that the nature of the decisive reason is not established. Here, even if one wants to prevent only the subject of the proposition, it is still not desirable to consider it harmful, because when the subject of the proposition as an entity is eliminated, the nature of the determination to be established is established. Therefore, if both are to be established, and if one commits to it, then what harm is there to the subject of the proposition? The dharma to be established will be prevented. In this regard, there is harm to what is to be established. Whatever prevents the subject of the proposition also does not harm what is to be established, and that is not a fault, just like the reason that has just been shown. Speaking of its own subject of the proposition, that is what is to be expressed. Why? Because even such a subject of the proposition itself is here the subject of the proposition that is to be distinguished by its own dharma to be established, and it is originally to be established, not arbitrary. Because whichever arbitrary thing is prevented, it will become a hindrance. Therefore, if it is only a matter of determining what is to be established, and its subject of the proposition as an entity is not like that, then because when it is eliminated, because one's own subject of the proposition is eliminated, it will become contradictory. If the dharma to be established is prevented in this way, then when the subject of the proposition is harmed, here, the reason stated by the Buddhist to the Samkhya philosopher will be harmed, for example: Because sound and so on are simultaneous and without cause, happiness and so on are not produced by others, they are not capable, because they are of a nature that cannot be surpassed by causes acting simultaneously. Because it is not sequential, it is not capable of producing results. When stating the reason, just as before, because of refutation, it is also established that happiness and so on are permanent and that other subjects of the proposition do not exist, because of the contradiction, stating harm to the subject of the proposition, the reason will become contradictory, indirectly wanting to establish the impermanent nature of happiness and so on, this is another view. That is not the case, if the reason is certain, then it will become contradictory, because happiness and so on as entities establish the impermanent nature in that way, and because the subject of the proposition is prevented, it harms the dharma to be established. In this way, proceed in order.
Chinese
认为是正因的那些，比如安乐等等这些，是次第产生和无常性。因为没有相违的缘故。因为是原因，从不相符的方面退回而产生怀疑。因为不相符方面退回而产生怀疑。因为是原因。刹那间声音等不是原因的缘故。这些具有损害的因，是具有剩余的差别。前一个因的周遍多次显示过了。如果是这样，因为自己想要成立的法是应当成立的，不是其他的缘故，所以那个所依是，想要成立的法所认定的那个所依，是所损害的，不是仅仅的。即使已经遮除了所依，对于想要成立的法也没有损害。不是其他的所依，而是地之功德等法，不是场合所要损害的，其他的无常性等所依有法声音等，也是不是场合所要损害的，因此，不是损害，用自己的有法来说明。对此，这里的宗的定义的词语中，用“自己”这个词，对于其他的法，在论典中见到不是场合所要表达的，凡是损害，就说是非损害。这样，用“自己的有法”这个词，对于其他的有法，凡是损害，就说是非损害。如果因为差别没有成立等，没有能成立的缘故，说似宗，为什么没有说呢？对此，在差别没有成立等上，因为例子是想要成立的空性等过失，不是能成立的，因为损害了宗本身，所以不认为是过失。为什么呢？因为所有的没有成立等的过失都会损害宗本身。即使是这样，对于似宗本身，因没有成立等也说是似宗吗？即使是这样也不是，如果，能立的过失全部，对于宗本身造成损害，即使是这样，仅仅是宗产生的仅仅是宗的过失。
English
Those that are considered to be the correct reason, such as happiness and so on, are produced in sequence and are impermanent. Because there is no contradiction. Because it is the cause, doubt arises from retreating from the inconsistent aspect. Because of retreating from the inconsistent aspect, doubt arises. Because it is the cause. Because sound and so on are not causes instantaneously. These reasons that have harm are considered to have remaining differences. The pervasiveness of the previous reason has been shown many times. If that is the case, because the dharma that one wants to establish is to be established, and not others, therefore, that basis is, the basis that is considered to be the dharma to be established, is what is to be harmed, not just. Even if the basis has been eliminated, there is no harm to the dharma to be established. It is not another basis, but the qualities of earth and so on, are not to be harmed in the occasion, other impermanence and so on, the basis of the subject, sound and so on, are also not to be harmed in the occasion, therefore, it is not harm, it is explained by saying one's own subject. In this regard, in the definition of the subject here, the word "self" is used, for other dharmas, seeing in the treatises that it is not the occasion to be expressed, whatever is harm, it is said to be non-harm. Thus, with the word "one's own subject", for other subjects, whatever is harm, it is said to be non-harm. If, because the difference is not established and so on, there is no means of establishment, why is the pseudo-subject not mentioned? In this regard, on the difference not being established and so on, because the example is the fault of emptiness and so on that is to be established, it is not a means of establishment, because it harms the subject itself, so it is not considered a fault. Why? Because all the faults of not being established and so on will harm the subject itself. Even if that is the case, for the pseudo-subject itself, is the reason not being established and so on also said to be a pseudo-subject? Even if that is the case, it is not, if, all the faults of the means of establishment, cause harm to the subject itself, even if that is the case, merely the arising of the subject is merely the fault of the subject.