Tibetan
གོག་པའམ། སྤྱི་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ། མཉན་པ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་དོན། ལྷག་མ་ཤེས་བྱ་ཉིང་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་སྤྱི་ནི་དངོས་མིན་ངོ་བོ་ཉིད། རྒྱུ་དེ་ཕྱིར། སྤྱི་ནི་དེ་དབང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །རྒྱུ་གང་གིས་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དབང་པོའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེས་ན་སྤྱིའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྤྱིར་གྱུར་པའི་ཆོས་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། མངོན་སུམ་ཉིད་མིན་གྲུབ་ཉིད་ཕྱིར། །རྒྱུའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་ཡིན་ན་ཡང་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས། སློབ་དཔོན་གྱིས་མཉན་བྱར་སྨྲས་པས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་རང་ཉིད་བརྗོད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད། གང་གིས་ན་མཉན་པར་བྱ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ལ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སྤྱི་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་ཀུན་བརྗོད་བྱའི་དངོས་མིན་ཕྱིར། །རང་གི་ མཚན་ཉིད་དོ། །སྤྱིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའམ། གཞན་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣ་བའི་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པས་དེས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བརྟེན་པའི་དབང་པོའི་ཞེས་རྟེན་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལས་དེའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དོན་འགོག་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ། དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་འདིས་ཀྱང་མཉན་བྱས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བའི་སྒྲས་སྒྲའི་རང་བཞིན་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ། རྒོལ་བ་ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དེ། ཀུན་ལ་སྟེ་རྩོད་པའི་དུས་སམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དུས་སུ་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན། ཆོས་དེ་ལྡན་ལ་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལའོ། །ཆོས་ཅན་དེ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པ་གཞན་ཞིག་གིས་གནོད་འགྱུར་གྱི། རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་གཞན་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ཆོས་ཅན་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ནི་སྟེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་གཞན་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ན། སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་བཀག །གང་གིས་ན་དེའི་དགོས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་འདི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར། ཆོས་ཅན་འདི་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཡོད་ པ་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་རང་གི་ཆོས་ཅན་ལ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དོན་དེར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དོན་ཅན་གྱི་རང་གི་ཆོས་ཅན་ཞེས་སྨོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་འདི་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བར་འདོད་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དོན་རྟོགས་ལ། རང་གི་ཆོས་ཅན་ཚིག་ཀྱང་ནི། །བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ན། གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དག་ལ་གནོད་ན་ཡང༌། རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གནོད་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་གྲགས་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་དག་ལ་གནོད་པ་ཡིས། །རྒྱུ་ཡིས་དེ་རྟེན་པ་ལ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་འགལ་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཚོགས་བ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་གནོད་པ་ན། ཆོས་ཅན་དེ་ལ་གནོད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རང་གི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚིག་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ
Chinese
不是分散的，也不是共同的。那本身，成为那样的体性，对于听觉来说是显现的意义。剩余的所知、精华等等的相违特征，完全断除的自性，共同的是非实有体性。因为那个缘故，共同的不是那个感官的行境。因为任何原因，不是事物本身的体性，所以不是感官的行境。因为那个原因，共同的法，即成为共同的法，可衡量性等等，不是现量，因为是成立的缘故。因为原因而舍弃，即使如此也没有损害，因为现量没有损害，导师说听觉所说，将会显示。如果认为感官的行境的自性是意义，为什么不自己说呢？如果说因为听觉的声音应该说，那么对于那个，对于应该说的事物的自性，共同的是显示，除此之外，没有稍微其他的叙述。为什么呢？因为所有都是叙述的非实有。自己的 特征。如果是共同的叙述，声音是听觉所说的，或者由其他的本身是，对于这个有什么执着呢？另外，那样叙述也有必要，因为耳朵的感官的行境的意义成立，成为那样的体性成立，因此依靠那个的感官的识，依靠的感官，说是依靠的缘故。那样，从感官的识中，那个体性是存在的，将会成立，因为没有其他的成立者。依靠那个力量成立的事物，仅仅用那个来命名，这个是命名的意图。另外，对于阻止那样成为意义的人，因为那个的力量而损害。感官的识的力量。如果说那样的体性不存在，将会被现量损害。那个也是耳朵的分别识的现量。因为这个理由，也是听觉所作，听觉所作的声音，声音的自性，感官的行境叙述了。自己的有法，叫做那个。对于所有的辩论者说
English
It is neither scattered nor common. That itself, becoming such a nature, is the meaning that appears to hearing. The remaining knowable, essence, etc., contradictory characteristics, the nature of completely cutting off, the common is the non-real nature. Because of that reason, the common is not the object of that sense. Because of any reason, it is not the nature of the thing itself, so it is not the object of the senses. For that reason, the common dharma, that is, becoming a common dharma, measurability, etc., is not manifest, because it is established. Because of the reason, abandoning it, even so, there is no harm, because there is no harm from the manifest, the teacher said what is said by hearing, it will be shown. If it is thought that the nature of the object of the senses is meaning, why not say it yourself? If it is said that the sound to be heard should be said, then for that, for the nature of the thing that should be said, the common is to show, besides that, there is not a little other narration. Why? Because all are non-real of narration. Own characteristic. If it is a common narration, the sound is what is said by hearing, or by other itself, what is the attachment to this? In addition, there is also a need to narrate in that way, because the meaning of the object of the ear's sense is established, becoming such a nature is established, so the sense consciousness relying on that, the sense relying on, is said to be relying. In that way, from the sense consciousness, that nature exists, it will be established, because there is no other establisher. The thing established by relying on that power, is merely named by that, this is the intention of naming. In addition, for the person who prevents such a meaning from becoming, it is harmed by the power of that. The power of sense consciousness. If it is said that such a nature does not exist, it will be harmed by the manifest. That is also the manifest of the ear's consciousness. For this reason, it is also done by hearing, the sound of hearing, the nature of the sound, the object of the senses is narrated. Own property, called that. To all debaters say
Chinese
解释说，在辩论或需要证明的时候，反驳者自己想要证明的法是什么？就是那个具有反驳者想要证明的法的有法。那个有法在立宗的意义上会被其他方式损害，但为了表明它不是具有反驳者不想要证明的其他的法的有法，所以才说了“自己的有法”。否则，如果是对其他的有法，也就是对不相关的其他的法的有法造成损害，那么相关的有法又会如何阻止相关的需要证明的这个呢？因为那样会变成为了阻止其必要性而说的无意义的话。对这个有法本身造成损害是过失，但为了理解对其他的有法不是过失，所以才说了“自己的有法”。因此，对具有相关法的有法造成损害，就会变成那个意义。如果那样，就不需要说具有那个意义的“自己的有法”了，因为通过“自己”这个词的定义就能获得这个意义。如果那样，反驳者自己想要证明的就是需要证明的，因此阻止它就是有损害的，如果有人这样说，那是对的，通过“自己”这个词的定义就能理解这个意义，而且“自己的有法”这个词，如果仅仅是对需要证明的法造成损害，那就会造成损害，但即使是对有法造成损害，在某些方面也会造成损害，为了使这个意义广为人知。为什么对需要证明的有法造成损害就是对需要证明的法造成损害呢？因为对所依造成损害。因为因会依赖于它，所以会与需要证明的法相违背。总的来说，是对集合本身造成损害，但有些是通过法的方面，有些是通过有法的方面，这就是差别。否则，当也对有法造成损害的时候，为了理解对那个有法造成损害，如果不需要“自己的有法”这个词的时候，需要证明
English
It is explained that, in debate or when something needs to be proven, what is the dharma that the opponent himself wants to prove? It is that which possesses the dharma that the opponent wants to prove. That subject of dharma will be harmed in the sense of the proposition by other means, but in order to show that it is not a subject of dharma that possesses other dharmas that the opponent does not want to prove, therefore it is said "one's own subject of dharma." Otherwise, if it is harm to another subject of dharma, that is, to a subject of dharma of another dharma that is not relevant, then how would the relevant subject of dharma prevent this relevant thing to be proven? Because that would become meaningless words spoken in order to prevent its necessity. Causing harm to this subject of dharma itself is a fault, but in order to understand that it is not a fault to other subjects of dharma, therefore it is said "one's own subject of dharma." Therefore, causing harm to a subject of dharma that possesses the relevant dharma will become that meaning. If that is the case, then there is no need to say "one's own subject of dharma" which has that meaning, because this meaning can be obtained through the definition of the word "self." If that is the case, what the opponent himself wants to prove is what needs to be proven, therefore preventing it is harmful, if someone says that, that is correct, this meaning can be understood through the definition of the word "self," and also the words "one's own subject of dharma," if it only causes harm to the dharma that needs to be proven, then it will cause harm, but even if it causes harm to the subjects of dharma, in some ways it will cause harm, in order to make this meaning widely known. Why is causing harm to the subject of dharma that needs to be proven causing harm to the dharma that needs to be proven? Because it causes harm to the basis. Because the cause will depend on it, therefore it will contradict the dharma that needs to be proven. In general, it is causing harm to the collection itself, but some are through the aspect of dharma, and some are through the aspect of the subject of dharma, this is the difference. Otherwise, when harm is also caused to the subject of dharma, in order to understand that harm is caused to that subject of dharma, if the word "one's own subject of dharma" is not needed, then what needs to be proven