Tibetan
་ཅན་དེ་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྤྲུལ་པའི་དོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མགུ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །བཤད་མ་ཐག་པ། འདིས་ནི་རྣམ་པ་བརྡ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་བྱེད་ངང་ཚུལ་ཅན་དེས། མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ལ་སྒྲ་དེ་དག་ནི། འགོག་པ་དག་ནི་འགལ་བར་འགྱུར། དམ་བཅའ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་ཡུལ་འགོག་པ་ན། གྲགས་པ་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་དང་པོའི་དོན་ལ་བརྡར་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ལབ་སྔོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་སྔོན་པོའི་སྒྲ་འདོད་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གྲགས་པས་འཇུག་པ་ན། །དེའི་སྒ་ནས་གཞོན་ལ་འཇུག་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ། །དེས་རྒྱུ་མཚན་ཅན་སྒྲ་དོན་ནམ།། འཚེ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དང་གི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་དོན་འགོག་པར་བྱེད་པའམ། སྒྲ་རྣམས་དོན་དམ་པའི་དོན་ནི། དཔེར་ན་ཟླ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགོག་པར་བྱེད་པ་ལ། གནོད་པར་རིགས་པ་ལམ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤྱིར་བཏང་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ན་གྲགས་པས་གནོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། བསྟན་པར་བྱ་ཕྱིར་གྲགས་པ་ཡང༌། །རྗེས་དཔག་ལས་ཕྱི་རོལ་མིན་པ། །ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལས། ཐ་དད་བྱས་ཡིན་སྔ་མ་བཞིན། རང་གི་ཚིག་དང་ཁས་བླངས་པས་ གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐལ་ཆེས་པའམ་དོན་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་གྲགས་པས་གནོད་པ་དག་གྲུབ་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་དད་བཤད་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་རྒོལ་བ་རང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་ན་དེ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། སྐབས་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བའི་སྐབས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་གསུམ་པ་ཐོབ་པའི་དཔྱོད་པ་ཁས་ལེན་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན
Chinese
具有该性质的事物是普遍存在的，例如以分别念所变现的事物而感到完全满足一样。以“欲”这个词所能表达的事物，也具有随顺一切事物的性质。刚刚所说的，以具有随顺各种表述方式的性质，会说“不是”。对于那本身，对于随心所欲的词语的领域的事物，那些词语的否定就是相互矛盾的，会成为违背承诺的过失，这是最后的结论。如果那样，否定木头等词语的领域，就不会损害名声，因为那些是种类的词语。不是的，因为所有的词语都是最初对意义进行约定俗成的。例如，对于“蓝色的莲花”这个词，蓝色品质的词语也是随心所欲的。当以名声来理解时，从那里的词语进入到年轻，这被说成是理由。因为那样存在的理由是什么？因此，具有理由的词语的意义，或者，进行损害的词语和没有理由地否定意义，或者，词语是究竟的意义，例如否定说“月亮本身”不是究竟存在的，就像说损害是合理的途径一样。因为那样对于普遍的事物进行否定时，由于名声的损害，因此，这本身的领域的差别是，为了显示，名声也是，不是从推论之外，成为存在，从那之中，像之前一样进行区分，以自己的话语和承诺，就像损害一样。如果不是那样，就会变得太过分或者变得没有意义。已经成立了不是从推论之外转变的承诺和名声的损害，那么从推论中区分开来说明的必要是什么呢？暂时，如果辩论者不认为自己是量，那么在那不是量的时候，因为没有进入场合本身，而且，因为依赖于承诺自己的话语是量的时候。论典也同样，因为是辩论场合的所依，因此通过承认获得第三位置的思考，承诺是量，如果是那样的话。
English
That which has that nature is universally present, like being completely satisfied with the things manifested by discrimination. That which can be expressed by the word "desire" also has the nature of following all things. What was just said, with the nature of following various expressions, will say "no." For that itself, for the things in the realm of arbitrary words, the negation of those words is contradictory, and it will become the fault of breaking the promise, this is the final conclusion. If so, negating the realm of words like wood, it will not harm the reputation, because those are words of kind. No, because all words are initially conventional for meaning. For example, for the word "blue lotus," the word of blue quality is also arbitrary. When understood by reputation, from the words there entering into youth, this is said to be the reason. Because what is the reason for existing like that? Therefore, the meaning of the word with reason, or, the word that harms and negates the meaning without reason, or, the words are the ultimate meaning, for example, negating that "the moon itself" is not ultimately existent, it is like saying that harm is a reasonable path. Because when negating the universal things like that, due to the harm of reputation, therefore, the difference of the realm of this itself is, in order to show, reputation is also, not outside of inference, becoming existent, from that, like before, distinguishing, with one's own words and promise, like harm. If it is not so, it will become too excessive or become meaningless. It has been established that the promise and the harm of reputation that have not transformed from outside of inference, then what is the need to explain the distinction from inference? For the time being, if the debater does not consider himself to be valid cognition, then at the time when that is not valid cognition, because there is no entering into the occasion itself, and, because it depends on the occasion of promising that one's own words are valid cognition. The treatise is also the same, because it is the basis of the occasion of debate, therefore by acknowledging the thought of obtaining the third position, the promise is valid cognition, if that is the case.
Tibetan
་རང་གི་ཚིག་དང་བསྟན་བཅོས་གནོད་པ་བྱེད་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ནི་འདིའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲགས་པས་གནོད་པ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་གྲགས་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོས་པ་འདི་གཉིས་པོ་འདིའི། །དགོས་བ་དག་ནི་སྟོན་པ་དང༌། །དེ་དག་གནོད་པ་གཉིས་པོའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། རྒྱུ་བཅས་བསྟན་པ་ཡིན། དཔེར་ན་གཞལ་བྱ་བའི་དོན་ཅན་དག་གི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །བསྟན་བཅོས་དང་གྲང་གི་ཚིག་དག་ཚད་མ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་རང་གི་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྒོལ་བ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་པར་སེམས་ཀྱི། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་བའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཆེས་པས་གནོད་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་གྲགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་པས་གནོད་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གནོད་མ་ཡིན། རྒྱུ་དང་ བཅས་པར་མ་བསྟན་ཏོ། །སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་བུམ་པ་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་འདི་ལ་ཡང༌། །སྒྲ་ནི་དུ་མའི་དངོས་ཉིད་དུ། །གྲགས་པའི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ནི་མཉན་ལ་སྟེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གཉིས་མེད་དེ་འདི་ལ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རིགས་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཉིས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་ཡི་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ། །སྣང་བ་མཐོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །བློའི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་དེའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཤད་འདི་ཉིད་ནི། རྣ་བའི་དབང་པོའི་ཡུལ་ཉིད་ནི། སྤོང་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད། །རྣ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྒྲ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་འ
Chinese
自己的言辞和论著产生损害，这就是此处的必要。以名声损害，也不是以事物力量的名声损害。那么是什么呢？是由仅仅意愿产生的状态，由声音产生的名声。对于那本身，也是对于阻止它者造成损害，这就是这两个必要之处的必要。必要之处是导师，以及那两个损害的老师，连同原因一起显示出来。例如，仅仅以承诺“对于可衡量的事物，没有量”等等。论著和冰冷的言辞承诺作为量，但没有那样说，如果自己的言辞等被推论等损害，即使那样，也不依赖于推论，仅仅以争论者承诺作为量，就认为是与自己的言辞相违背，但不是通过推论损害的方式。同样，以信任损害是有原因的。由声音产生的名声，而不是由事物名声，这样显示了以名声损害是有原因的。现量、比量不是损害，没有显示为有原因。声音不是可听的，瓶子是常恒的，仅仅因为那样说。以现量损害，对于此，声音是众多的事物自体中，名声的声音是不常恒等自性中，名声的体性是可听的，显现于耳识。是怎样的呢？是无二的，因为对此没有二，所以这样连接词语。是远离种姓等自己的特征的同义词。为什么说是无二的呢？因为心的生起是多种多样的，没有见到显现。因为见到心的生起显现为一种。现量义，对于此，是它的意义。为了正确显示自己的特征，所说的这个意义是：如果舍弃耳根的对境，就会被现量损害。与耳朵一起，声音被获取和执持的事物。
English
This is necessary here because one's own words and treatises cause harm. To harm with fame is not to harm with fame by the power of things. What is it then? It is fame arising from sound, which is a state arising from mere intention. Even to that itself, it is harmful to prevent it, and that is the necessity of these two necessities. The necessities are the teacher, and the teachers of those two harms, shown together with the cause. For example, just by promising that "there is no measure for measurable things," and so on. Treatises and cold words promise to be valid cognitions, but it is not said that way, even if one's own words, etc., are harmed by inference, etc., even then, without relying on inference, the disputant merely promises to be a valid cognition, and thinks that it contradicts his own words, but not in the way of harming by inference. Similarly, harming by trust has a cause. Fame arising from sound, but not from the fame of things, thus showing that harming by fame has a cause. Direct perception and inference are not harmful, and are not shown to have a cause. Because it is said only that sound is not audible and that the pot is permanent. Even for this harm by direct perception, sound is in the self of many things, the sound of fame is in the nature of impermanence, etc., the nature of fame is audible, appearing to ear consciousness. What is it like? It is non-dual, because there is no duality to it, so the words are connected. It is a synonym for one's own characteristic, which is devoid of genus, etc. Why is it said to be non-dual? Because the arising of mind is diverse, and no appearance is seen. Because the arising of mind is seen to appear as one. The meaning of direct perception, for this, is its meaning. In order to correctly show one's own characteristics, this meaning that is said is: if the object of the ear sense is abandoned, it will be harmed by direct perception. Together with the ear, the thing that sound is taken and held.