Tibetan
ངས་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་བྱས་འདི་ཡི། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་དབང་གིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་བཞད་གད་དུ་མཛད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར། བསྟན་བཅོས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གནས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་རབ་གྲགས་དོན་དག་ལ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཅན་དང་རྟགས་ཡིན་པར་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་དོར་ནའང༌། བསྟན་བཅོས་ལ་རྟགས་ཡིན་པར་དཔྱོད་པ་དེའི་ཚེ། བསྟན་བཅོས་དོར་ནའང་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པར་ཡང་ཉེས་པ་མེད། འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར། ལུང་གིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ལུང་ཁས་བླངས་མེད་པར་ནི། དེས་གྲུབ་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ། འདོད་འཇུག་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དཔྱོད་པ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་དེ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཅན་ནམ་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་དེའི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་དེས་དཔྱོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་འདི་ལའང་བརྟག་པའང་ཕལ་ཆེར་ནི། སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་བརྗོད་ཡིན་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཆོས་མིན་རྩ་ཁྲུས་ཀྱང་ཆོས་མིན་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་བསྟན་བཅོས་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་སྡིག་པ་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ལ། རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ན། །རྒྱུ་ཅན་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཁྲུས་དང་བཟླས་པ་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པས། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་གང་གིས་རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བད་ཀན་གྱི་མངར་བ་དང་བསིལ་བ་དང༌། སྣུམ་པའི་རྫས་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས་དེ་བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས། །སྤྱོད་པ་ངན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་གྱི་གནས་སྐབས་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་འདི་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པས་ན་རྒྱུ་ཅན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཕྱིར། སྡིག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ཁྲུས་ལ་སོགས་པས་སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ཚད་མར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕལ་ཆེར་འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཡང་དཔྱོད་པ་བསྟན་ཅེ་ན། འདིར་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་འདི་ནི་ལུང་གི་ཚད་རྨ་ལ་བརྟེན་པ་གཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་འཇུག་པ་ལས་ཕན་ཡོན་ ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངན་སོང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། བསྟན་བཅོས་གནོད་བྱེད་གང་ཡིན། རིགས་པས་གྲུབ་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལོ། །རང་གི་ཚིག་གིས་གནོད་མེད་གང༌། །མཐོང་བ་མེད་པ་ལའང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལའོ་དེ་གཟུང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྔ་ཕྱི་འགལ་བའི་དཔྱོད་འཇུག་འགྱུར། ད་དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ནུས་པའི་ཡུལ་ལམ་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་པ་དེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་དང་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བདག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བ་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །འདོད་པའི་སྒྲ་ནི་སྟོན་བྱེད་པའོ། །ཅི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། སྐྱེས་བུའི་འདོད་དང་རྗེས་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་ལ་འདོད་པའི་སྒྲ་ནི་སྟོན་བྱེད་ན་མ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དང༌། འདོད་པའི་སྒྲ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དགག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཀག་པ་མེད་ཉིད་ཕྱིར་འདི། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པའི་དོན་ལ། གནོད་མེད་ཚིག་སྟེ། རང་གི་འདོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚིག་མ་བཀག་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟླ་བ་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་ཐ་སྙད་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐ་སྙད་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆོས། རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིས་བསྟན། དཔེར་ན་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །
Chinese
因为如此。当论典本身是量的时候，由士夫意乐所造的这个，其量性是完全圆满的。因为士夫的意乐本身不是依赖于事物，因此认为不是依仗它的力量而成为量，这样想是在嘲笑。因为这样安住：论典不是损害。因此，对于现量和比量等极著名的意义，当判断法与有法的时候，即使舍弃论典，当判断论典是法的时候，即使舍弃论典，没有依赖论典也没有过失。因为对于成就所希望的意义没有障碍。极隐蔽。 当判断圣言所指示的有法等的时候，必定要依赖论典。如果不是这样，那么当圣言没有被承认的时候，对于由它所成立的贪欲等的有法，意乐不会趣入，这样一来判断本身就不会趣入了。如果当论典不是量的时候，由它所指示的有法或者法，也不是真实证悟的所依，这样一来怎么能用它来判断呢？确实是这样，但是对于这个论典的观察，大多数也只是前后矛盾的言说，不是真实的。例如，贪欲等不是法，根除沐浴也不是法，是损害，这是矛盾的。如是说，论典中说贪欲等是罪业清净的因。如果不是对因造成损害，就不是对有因造成损害。因此，通过沐浴和念诵以及火供等，不会对贪欲等造成损害。如果不是对因造成损害，那么就不是对它造成损害。例如，对于培根的甜味、凉味和油腻的物质等。凡是对因造成损害的，都是从那些中遣除的。例如，通过戒律和禅定以及智慧的差别，恶行和烦恼以及随眠的处所。
English
Because of this. When the treatise itself is a valid means of knowledge, then this, which is made by the desire of a person, its validity is completely perfect. Because the desire of a person itself is not dependent on things, therefore, thinking that it is not valid by relying on its power, this is a mockery. Because it abides like this: the treatise is not a harm. Therefore, for the well-known meanings of direct perception and inference, when judging the subject and the sign, even if the treatise is abandoned, when judging the treatise as a sign, even if the treatise is abandoned, there is no fault in not relying on the treatise. Because there is no obstacle to achieving the desired meaning. Very hidden. When judging the subject indicated by the scriptures, etc., one must rely on the scriptures without fail. If it is not like that, then when the scriptures are not accepted, the desire for the subject of greed, etc., which is established by it, will not enter, and in that way, the judgment itself will not enter. If the treatise is not a valid means of knowledge, then the subject or sign indicated by it is also not the basis for true realization, so how can it be judged by it? It is true, but most of the observations on this treatise are just contradictory statements, not true. For example, greed, etc., are not Dharma, and eradicating bathing is also not Dharma, it is harmful, this is contradictory. It is said that greed, etc., are the cause of purifying sins in the treatise. If it does not cause harm to the cause, it does not cause harm to the effect. Therefore, bathing, chanting, and fire offerings, etc., will not cause harm to greed, etc. If it does not cause harm to the cause, then it does not cause harm to it. For example, for the sweet, cool, and greasy substances of bacon. Whatever causes harm to the cause is what is removed from those. For example, through the differences of discipline, meditation, and wisdom, bad deeds, afflictions, and the place of latent tendencies.
Chinese
在那些时候按顺序造成损害。因此，因为对这个原因造成损害，为了完全断除有原因的事物。将贪欲、嗔恨和愚痴这些罪恶的因，用沐浴等来净化罪恶的说法是相违背的。如果说对于不成为量的事物，也显示了陈述大多数相违的再次分析，那么，这里例如想要进入的士夫，不能安立依赖于圣言的量，因为从进入布施等心能获得巨大的利益，并且从损害等心能获得巨大的恶趣，这样就会显示出来。因此，应当受持论典。什么是论典的损害者？就是以理成立者，即现量和比量的对境。什么是以自语无害的？即使是未见者，也就是极其隐蔽者，因为那是应当受持的。对此，会产生先后相违的分析。现在，如果是这样，那么如果论典是能够完全断除所要分析的对境，或者会对其他造成损害，那么就应当舍弃。已经讲述了与论典和自语相违背的自性。现在将用“与名声相违，在意义上”等来解释。意欲的语词是表示者。如果问是什么样的，就是与士夫的意欲相关联的。正因为如此，在意义上，意欲的语词是表示者，所以没有遮止。因此，凡是随顺士夫意欲的，都是普遍存在的。仅仅随顺士夫的意欲，以及意欲的语词是表示者，这是不能遮止的。因为没有遮止，所以在此，对于从语词产生的名声的意义，无害的语词是：具有表示自己意欲的对境的语词，是没有遮止的，是值得信赖的人，这是它的意义。例如“月亮，月亮”等语词的名称所产生的法，导师已经用从那个名称所产生的法，以极度名声来显示。例如，从语词产生的名声等等。
English
At those times, harm is done in order. Therefore, because harm is done to this cause, in order to completely sever things with causes. Establishing desire, hatred, and ignorance as the very cause of evil, the statement that sins are purified by bathing and so on is contradictory. If it is said that for things that do not become valid, the re-analysis of stating most contradictions is also shown, then here, for example, a person who wants to enter cannot establish reliance on the measure of scripture, because great benefits can be obtained from entering into generosity and other minds, and great suffering can be obtained from harmful and other minds, so it will be shown. Therefore, the treatise should be upheld. What is the harmer of the treatise? It is what is established by reason, that is, the object of direct perception and inference. What is harmless with one's own words? Even the unseen, that is, the extremely hidden, because that is what should be upheld. To this, there will be an analysis of prior and subsequent contradictions. Now, if that is the case, then if the treatise is able to completely cut off the object to be analyzed, or it will cause harm to others, then it should be abandoned. The nature of contradicting the treatise and one's own words has been explained. Now it will be explained with "contradicting fame, in meaning" and so on. The word of desire is the indicator. If asked what kind of thing it is, it is related to the desire of a person. Precisely for that reason, in meaning, the word of desire is the indicator, so there is no prohibition. Therefore, whatever follows the desire of a person is universally present. Merely following the desire of a person, and the word of desire is the indicator, this cannot be prohibited. Because there is no prohibition, therefore here, for the meaning of fame arising from words, the harmless words are: words with an object that expresses one's own desire, are not prohibited, and are trustworthy people, that is its meaning. For example, the Dharma that arises from the name of words such as "moon, moon," the teacher has shown with the Dharma that arises from that name, with extreme fame. For example, fame arising from words and so on.