Tibetan
བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པས། ཤེས་བྱ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་དེ་ལྟར་ནི། གྲུབ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ངོ་བོ་ཡིས། །གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང༌། བསྟན་པ་དག་ནི་ཡོད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྟེ་ཚིག་ནི་འབྲས་ལྡན་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཅི་སྟེ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར། དོན་ནི་འདི་ཡིན་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཅན་བདག་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་གྲུབ་པ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཙོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པ་བཀག་པའི་དོན་ཅན་གྱི་རང་གི་ཚིག་གི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྤྱི་ཡི་ནི། །ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེས་ན་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་ དཔག་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་དེ་སྐད་མ་བསྟན་ཀྱང་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་མ་སྨྲས་ན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཕྱོགས་ལ་འགལ་བ་མེད། གང་གིས་ན་རྗོད་པར་བྱེད། ཅུང་ཞིག་ཀྱང་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཡང༌། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས། །དེ་ལས་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཅིར་འགྱུར། གང་གིས་ན་ཆོས་ཅན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བདག་ཉིད་སྨོས་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་དྲི་བར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་མི་ནུས་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བྱ་བར་ནུས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་རྗེས་འགྲོ་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྟེན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ལ་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྟོང་པས་དཔེ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན། སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སྐྱོན་འདི་མ་ཡིན་ནམ། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དག་གིས་སྐྱོན་འདི་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཏེ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པར་མི་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་སྐྱོན་ཡང་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ན། དེ་ལྟར་རྒྱུ་སོགས་སྐྱོན་ཡིན་ཡང༌། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་དག །ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ལ་གནོད་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད། ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་འདོད་དེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་མིན་ཏེ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་གྱི་སྐྱོན་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ ལྟར་ན། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས། ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་སྨོས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་རྒྱུ་སོགས་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ། ཡོངས་སུ་དོར་བར་བྱ་བའི་སྐྱོན་བོར་ནས། ཕྱོགས་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པར་གཅད་པའི་དོན་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྟེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བརྗོད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ལ། ཁྱབ་པ་མེད་དང་ལྡོག་པ་དག །སྤང་བའི་དོན་དུ་སྟེའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དཔེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སྐྱོན་ལ་ལྟོས་པ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་འདི་ལ་ཚིག་གང་གིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོའི་སྒྲ་འདི་མ་བསལ་བ་དང་བཅས་པ་ནི། ལྡོག་པ་ལ་ནི་ག
Chinese
自性的声音不合理，像这样显示自己的体性，通过这个所知来理解它，像那样：通过已成立和能成立的体性，已成立的体性和所显示的事物是存在的。之后，说作为所要成立的事物，这个词就变得有意义了。因此，通过这个来成立已成立和未成立的事物，因为这是对承诺的明确区分。对于这样的意义，自性的声音也不合理，如果说是要抓住极负盛名的有法，那么这里的意义应该这样考察：就像有法自性未成立的，为了使未成立的成立，不应该说能成立的事物，例如说主物是存在的，因为没有见到差别和随行。那样的话，有法成立的遮止，就是自己的话语没有结果。像这样，导师自性说：比量总体的，是所量。因此，有法存在本身不是所要成立的，因为所要成立的，会成为成立差别的事物。那也是不存在的，因为比量不是自己相的所量。因此，即使没有那样显示宗的相，不说是自性的声音，也有些不违背于宗，因为显示有法未成立不是所要成立的事物。谁会说呢？稍微说也是不合理的意义。另外，如果又，如果把有法作为所要成立的，那会变成什么不希望的结果呢？谁会不把有法本身作为所要成立的呢？这样说了自性，这里有什么要问的呢？那是不可能的，因为成立有法存在本身，不是能做到的。为什么呢？因为说了没有因和随行，因为没有理由和没有随行。如果法未成立，因为理由的所依未成立，所以要成立
English
The sound of self-nature is not reasonable, like this, showing one's own nature, understanding it through this knowable, like that: through the nature of what is established and what can be established, the nature of what is established and what is shown are existent. After that, saying that it is the thing to be established, this word becomes meaningful. Therefore, through this, establishing what is established and what is not established, because this is a clear distinction of the promise. For such a meaning, the sound of self-nature is also unreasonable, if it is said that the extremely famous dharma-possessor is to be grasped, then the meaning here should be examined like this: just like the dharma-possessor's own nature is not established, in order to make the unestablished established, the thing that can be established should not be said, for example, saying that the main thing exists, because the difference and the following are not seen. If that is the case, the prohibition of the establishment of the dharma-possessor is that one's own words have no result. Like this, the teacher himself said: the general of inference is the object to be measured. Therefore, the existence of the dharma-possessor itself is not what is to be established, because what is to be established will become the thing that establishes the difference. That is also non-existent, because the inference is not the object to be measured of its own characteristic. Therefore, even if the characteristic of the subject is not shown like that, not saying the sound of self-nature, there is still something that does not contradict the subject, because showing that the dharma-possessor is not established is not what is to be established. Who would say it? It is not reasonable to say even a little. Also, if again, if the dharma-possessor is taken as what is to be established, what undesirable result will it become? Who would not take the dharma-possessor itself as what is to be established? Having said the self-nature like this, what is there to ask here? That is impossible, because establishing the existence of the dharma-possessor itself is not something that can be done. Why? Because it is said that there is no cause and no following, because there is no reason and no following. If the dharma is not established, because the basis of the reason is not established, therefore it is to be established
Chinese
不是的。因为有法没有例子。因为要成立的事物是空性的，所以没有具有功德的例子，这样就不能成立了。这些不是过失吗？这些是因和例子的过失，不是宗的过失。这样，宗的法等依赖于后面的支分，成为不成等过失。依赖于后面的支分，不认为是宗的过失。如果那样，依赖于后面的支分而产生的状态的过失，因为也损害宗，所以认识到是宗的过失时，那样，因等虽然是过失，也会变成宗的过失。为什么呢？因为不成等因的过失，全部都损害宗。因为是原因。那样也不认可。因此，仅仅与此相关联，仅仅与宗的词相关联，认为是宗的过失，是与现量等相违背的。不是其他的，因为不认为依赖于后面的支分而产生的状态的过失是宗的过失，那样，为了避免依赖于后面的支分，变成宗的过失，而说“自性”是不合理的。那样，因和例子的相是什么的因等相所损害的，完全应该舍弃的过失舍弃后，为了区分仅仅与宗相关联的过失，宗的相就是，说宗的法的状态的词语。为什么呢？在相上，为了避免不遍和倒转，所以是“是”。如果不是那样，如果说因例的相是依赖于应该避免的过失的相的时候，因等的相就会因为没有对境而不能说。对此，宗的相的这个词，用什么词来区分的是什么，这是用“自性”等来表示的。“自性”就是自性。“仅仅”是词的助词。“以自己的体性”这个词，没有去除体性的声音，是对于倒转的。
English
It is not. Because the subject does not have an example. Because the thing to be established is emptiness, there is no example with qualities, so it cannot be established. Are these not faults? These are faults of the reason and the example, not faults of the subject. Thus, the dharma of the subject, etc., depends on the later members, and becomes faults such as unestablishedness. Depending on the later members, it is not considered a fault of the subject. If so, the fault of the state arising from depending on the later members, because it also harms the subject, when it is recognized as a fault of the subject, then, although the cause etc. are faults, it will become a fault of the subject. Why? Because the faults of unestablishedness etc. all harm the subject. Because it is the cause. That is also not accepted. Therefore, only related to this, only related to the words of the subject, it is considered a fault of the subject, which is contrary to direct perception etc. It is not other, because it is not considered that the fault of the state arising from depending on the later members is a fault of the subject, so, in order to avoid becoming a fault of the subject by depending on the later members, it is unreasonable to say "own nature". Thus, the cause etc. that are harmed by the characteristics of what are the characteristics of the reason and the example, after abandoning the faults that should be completely abandoned, in order to distinguish the faults that are only related to the subject, the characteristic of the subject is, that is, the words that speak of the state of the dharma of the subject. Why? On the characteristic, in order to avoid non-pervasiveness and reversal, it is "is". If it is not so, if it is said that the characteristic of the reason and example is the characteristic that depends on the fault that should be avoided, then the characteristic of the reason etc. will not be able to be said because there is no object. In this regard, what is distinguished by what words in this word of the characteristic of the subject, this is indicated by "own nature" etc. "Own nature" is own nature. "Only" is a particle of speech. The word "by its own nature", without removing the sound of nature, is for reversal.