Tibetan
གཞིར་གྱུར་པ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང༌། གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། བསྒྲུབ་བརྗོད་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཉིད། །ཡིན་ཡང་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བཟློག་པས་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ལོག་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ན། བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་རྨོངས་མེད་ཕྱིར་ཏེ། རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་བཞི། ངོ་བོ་བཞི་སྟེ། མ་གྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་བཞིའོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མདོ་ལས། ངོ་བོ་ཁོ་ན་བདག་ཉིད་འདོད་ཚིག་གིས། མ་གྲུབ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་དོན་བརྗོད། །རྒོལ་བས་ཁས་བླངས་པ་གཟུང་ངོ༌། །ཅི་རིགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པར་གཟུང་ངོ༌། །རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འདོད་པའི་སྒྲས་ནི་འདོད་པས་ཡུལ་དུ་ བྱས་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགོད་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པ་གཟུང་དོ། །འདིར་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་ལ་མ་རེག་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས། དོན་གྱིས་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་དོན་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་འདིར་མ་བརྗོད་བ་འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེའི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ལྟག་གཅོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །དེ་དག་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མ་བརྗོད་ན་ཡང༌། འདོད་པས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། བདག་གི་དོན་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར། བདག་གི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་བརྗོད་ཀྱང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བོར་ནས། གཞན་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པ་བྱས་པ་དེའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་བཅོས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཁས་ལེན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སྔར་ཁས་བླངས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་འ
Chinese
是作为基础和需要理解的意义。因此，说“不是需要表达的”，是说其他的。确实，表达需要证明的事物，是具有接近于证明者的状态，并且是需要理解的意义。即使如此，具有需要证明、表达、理解的意义，也说是特征。为什么呢？因为通过遣除需要证明的和不需要证明的，来驳斥错误地进行论著的人，对于需要阐述的事物没有迷惑，因为是为了遣除迷惑。需要证明的事物的四个特征，四种自性，即未成立和不是证明者等等四种自性。关于这一点，在应随之推断的特征的经文中说：“自性唯独以自性，以意愿之词，说出未成立、非能立之义。应取论敌所承诺的。”应根据情况理解。所谓“以自己的自性”，是指未成立。所谓“唯独以自己的自性”，是指不是证明者。以“意愿”之语，是指意愿所缘。以“自性”之语，是指以具有确立证明者的状态，来取所意愿的应证物。在此，前两者因为仅仅表达了没有触及意义的事物，所以后两者的意义，即“以意义表达”等等，是用来解释意义的。对此，这里没有表达，是意愿所缘。不是需要证明的事物，因此，通过它来指出过失，就是断后，有些人这样说。为了遣除这些，即使没有表达，意愿也遍及应证物。像什么一样呢？就像自己的利益一样。例如，眼睛等等是为他人做事的，这里，即使没有表达自己的利益是需要证明的，但也像是需要证明的一样。如果以“自性”之语，舍弃了论敌所意愿的应证物，而遣除了所有其他的意愿，因此，“自性”一词显示了不依赖于论著的承诺，这表明了先前承诺的论著的依赖性。
English
It is the meaning of being the basis and needing to be understood. Therefore, saying "it is not what needs to be expressed" means it belongs to others. Indeed, expressing what needs to be proven is the state of being close to the prover and is the meaning that needs to be understood. Even so, it is said to be a characteristic that has the meaning of what needs to be proven, expressed, and understood. Why? Because by eliminating what needs to be proven and what does not need to be proven, those who wrongly compose treatises are refuted, and there is no confusion about what needs to be explained, because it is to eliminate confusion. The four characteristics of what needs to be proven, the four natures, are the four natures such as non-establishment and not being the prover. Regarding this, in the sutra of the characteristics to be inferred, it says: "Self-nature alone, with the word of intention, expresses the meaning of non-establishment and non-prover. The opponent's commitment should be taken." It should be understood accordingly. "By one's own nature" means to take it as unestablished. "By one's own nature alone" means it is not the prover. By the word "intention," it is what is objectified by intention. By the word "self-nature," it means to take what is intended to be proven by the state of establishing the prover. Here, the first two, because they only express things that do not touch the meaning, the meaning of the latter two, such as "expressing with meaning," is used to explain the meaning. Regarding this, here it is not expressed, it is objectified by intention. It is not what needs to be proven, therefore, pointing out faults through it is cutting off the rear, some say. In order to eliminate these, even if it is not expressed, intention pervades what needs to be proven. Like what? Like one's own benefit. For example, eyes and so on are doing things for others, here, even if it is not expressed that one's own benefit is what needs to be proven, it is like what needs to be proven. If, with the word "self-nature," the opponent's intended object to be proven is abandoned, and all other intentions are eliminated, therefore, the word "self-nature" shows the commitment without relying on the treatise, which shows the dependence of the previously committed treatise.
Tibetan
གོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། བདེན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས། གཞན་འདོད་ཐམས་ཅད་བཟློག་ན་ཡང༌། །བསྟན་བཅོས་ལས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དེར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །འགྲེལ་ལས་བདག་ཉིད་སྒྲ་བརྗོད་པ། །དོགས་པའི་གནས་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ། །སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྒྲ་དེ་དག་དེའི་དོན་དུ་བྱས། ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡང་བསལ་བའི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒོལ་བས་འདོད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་གཅིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་ལས་བཟློག་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ་ཚོགས་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དོན་གཅིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། ལྟོས་པས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི། །བྱེ་བྲག་དེ་ ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོའི་ཐ་སྙད་ནི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་བཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་མ་བརྗོད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་རྟོགས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར། མ་བརྗོད་ན་ཡང་འདོད་པ་ཡིས། །གནས་སྐབས་ལས་ནི། རྩོད་པའི་སྐབས་ལས། རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་དེའི་དཔེའི་རྗེས་འགྲོ་མེད་པ་ཡང༌། སྐྱོན་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི། བརྗོད་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་འགའ་ཞིག་གིས་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཇི་སྐད་བཤད་བཞིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་གཞན་དེ་མ་གྲུབ། དཔེ་ལའོ། །དཔེ་དེ་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན། །འདོད་པ་གནོད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་གང་ལ་རྩོད་པ་ཡིས། །དོན་གང་ལ་རྩོད་པས་ཏེ་དཔེར་ན་ཅི་བདག་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་བདག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་དགོད་དེ་ཉེ་བར་འགོད་པར་བྱེད་པ་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ། དེ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ནའོ། །འོ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཅི་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ནི་གལ་ཏེ་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ
Chinese
使之迷惑。真实，以“自身”之语，即使遣除所有他人的意欲，由于论典中已承诺，在那里所有意欲都应成办，因此会成为疑惑之处。注释中说“自身”之语，疑惑之处即是所说，是导师自身。错谬的理解也将显现。因此，那些“我”的语词被用作那个意义，也是为了消除错谬的理解。如果辩论者意欲成办意欲本身，那么，将法的差别颠倒成办等等的相违之处就不存在了。如果意欲成办一个集合，那么与此相反的成办也应是一个，如果这样说，这是真实的，即与集合相反的成办就是相违的，因为集合本身就是应成办的。然而，意欲成办一个意义的那件事，依赖于法与有法，差别即是所说。名为“欺骗”的术语，如同差别和四种差别一样，是指出了过失的意义。如果他人没有说，又如何能理解应如何成办呢？就像这样，即使没有说，也凭借意欲，从场合，即从辩论的场合，就能理解。以意欲作为对境，因此它的例子的无随行也是被认为是过失的，但仅仅是说而没有随行则不是。为什么呢？如果有人这样说，那就说了。在哪里，如何说呢？导师世亲说，正如所说，如果自他没有成立，在例子上也是如此。那个例子上，没有随行的过失，意欲是损害者，因为会相违。另外，如果以什么辩论，以什么意义辩论，例如，是否我存在，为了成办我，在确立和否定，即在陈述时，显现意欲我等，即使那不是应成办的，那么就应说应成办的是什么。否则，如果不是辩论基础的应成办的那个
English
It causes confusion. Truly, by the word "self," even if all others' desires are dispelled, since it is promised in the treatise that all desires should be accomplished there, it will become a place of doubt. The commentary says that the word "self" is spoken, the place of doubt is what is said, it is the teacher himself. Wrong understanding will also appear. Therefore, those words of "I" are used for that meaning, and also to eliminate wrong understanding. If the debater intends to accomplish the desire itself, then the contradictions such as accomplishing the difference of dharma in a reversed way do not exist. If it is intended to accomplish a collection, then the accomplishment opposite to it should also be one, if it is said like that, it is true, that is, the accomplishment opposite to the collection is contradictory, because the collection itself is what should be accomplished. However, that which intends to accomplish one meaning, depending on the dharma and the possessor of dharma, the difference is what is said. The term called "deception," like the difference and the four differences, indicates the meaning of pointing out faults. If others do not say, how can one understand how to accomplish it? Like this, even if it is not said, it can be understood by desire, from the occasion, that is, from the occasion of debate. By making desire the object, therefore, its example of non-concomitance is also considered a fault, but merely saying without concomitance is not. Why? If someone says that, then it is said. Where, how is it said? The teacher Vasubandhu said, as it is said, if self and other are not established, it is also the same in the example. On that example, the fault of non-concomitance, desire is the harmer, because it will contradict. Furthermore, if with what is debated, with what meaning is debated, for example, whether I exist, in order to accomplish I, in establishing and negating, that is, in stating, the desire for I etc. appears, even if that is not what should be accomplished, then it should be said what should be accomplished. Otherwise, if that which is not the basis of debate and should be accomplished