Tibetan
པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་ཤེས་པར་འདོད་པ་སྐབས་ལ་བབ་པའི་རྟེན་གྱིས་འགྱུར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཚིག་ནི་འཇུག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི། འཇུག་པ་དེ་དག་ནི་ཚོགས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་ཚོགས་པ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པའི་ཚིག་ལ་ཡང༌། དེ་མཚུངས་འགའ་ཞིག་གིས་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། གཞན་གྱིས་སྒྲ་ནི་བྱས་པ་ཡིན་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལྟར། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཐུག་མེད་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ནང་གི་ཡན་ལག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ། ནུས་ཉིད་ནི་ཚུལ་གསུམ་དག་ཏུ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང༌། རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བའོ། །དེའི་ཤེས་པ་ལ་ ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་པའི་དོན་ཉིད་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་དེ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེད་པ་ནི། གང་ཡིན་པ་དེ་ཚིག་ཉིད་ལ་གནས་པ། ཚིག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་རང་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ལས་སམ་ནུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་དེ་གཉི་ག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་སྲིད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་བཤད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་བསྟན་མེད་པར་ནི་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡུལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་དག་བཤད་པ་
Chinese
如果这样说，那么想要了解的人会因时机成熟的所依而改变。在进行论证的时候，所依会变成怀疑。如果它本身就变成论证，那么它也不是改变，因此是不确定的。虽然是这样改变，但怀疑等等，词的用法并不是唯一的。如果那些用法不是想要表达集合，那么凭借什么那个集合会变成论证呢？如果情况是这样，即使承认不一致的方面，对于承认不一致方面的词语也是如此。例如，有些人说声音是常恒的，另一些人说声音是所作，因为是所作所以是无常的，比如瓶子。因为有理证的词语用法，如果不一致方面的词语也和所作的词语一起变成论证，那么就会变成无穷无尽的论证，但情况不是这样，因此仅仅因为理证用法的缘故，就说立宗是论证是不合理的。因为像这样，支分的词语不是直接或间接地进行论证，因此，内部的支分是为了成就所要论证的意义，能力本身在于三种方式中，存在于同品遍在等等之中。ནིའི་（藏文）这个词是用来确定和按顺序连接的。对于它的知识来说， 任何具有能力本身的词语，都是没有它就不会产生的，因为三种方式的意义本身就是意义的论证。对于三种方式的标志，产生记忆的是，任何存在的东西都存在于词语本身，存在于词语本身。如果是那样，那么要么凭借自身的能力，要么凭借显示能力的东西，这两者都会变成论证。但情况不是这样，因为它不是支分的词语，所以也不是论证。如果直到没有阐述显示理证的境，理证的用法就不会存在，难道不是这样吗？如果是那样，因为没有显示境，理证的用法就不会存在，因此为了原因，无疑必须阐述境。因此，阐述境
English
If it is said that way, then the person who wants to know will change due to the support that is ripe for the occasion. During the time of proving, the support will turn into doubt. If it itself becomes proof, then it is also not a change, therefore it is uncertain. Although it changes in that way, doubt and so on, the usage of words is not the same. If those usages are not intended to express a collection, then by what means would that collection become proof? If that is the case, even if one admits the inconsistent aspect, the same applies to the words that admit the inconsistent aspect. For example, some say that sound is permanent, while others say that sound is produced, and because it is produced, it is impermanent, like a pot. Because there is the usage of words of reason, if the words of the inconsistent aspect also become proof together with the words of being produced, then it would become an endless argument, but that is not the case, therefore it is unreasonable to say that the proposition is proof merely because of the reason's usage. Because in this way, the words of the part are not directly or indirectly proving, therefore, the internal part is to accomplish the meaning to be proven, the ability itself lies in the three modes, existing in the property of the subject and so on. The word ནིའི་ (Tibetan) is used to determine and connect sequentially. For its knowledge, any word that has the ability itself is such that it will not arise without it, because the meaning of the three modes itself is the proof of the meaning. For the sign of the three modes, what generates memory is that whatever exists exists in the word itself, exists in the word itself. If that is the case, then either by its own ability or by what shows the ability, both of these will become proof. But that is not the case, because it is not the word of the part, so it is also not proof. If the usage of reason does not exist until the object showing the reason is not explained, is it not so? If that is the case, because the usage of reason does not exist without showing the object, therefore, for the sake of the cause, the object must undoubtedly be explained. Therefore, explaining the objects.
Tibetan
ཉིད་ལས་ནི། །དེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་གི་ནུས་པ་ཉིད། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པ་ལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་ཇི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་མེད་པར་ཡང་སྒྲ་ནི་བྱས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་བརྗོད་པའི་དོན་གྱིས་ཀྱང་ནུས་པས། དེ་འཇིག་བློར་འགྱུར། དེ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་བསྟན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་བསྟན་པ་དག་མེད་པར་བྱང༌། འགྲུབ་པ་ལ་གགས་བྱེད་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་ལ་གགས་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ། །གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད། །མ་བསྟན་མ་ཚང་ཉིད་བརྗོད་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་མ་ཚང་བ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི། དམ་བཅའ་སྟེ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བ། བསྒྲུབ་བྱ་དག་སྟོན་པ་ལ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ དང་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་སྟོན་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་མི་རུང་སྟེ། རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཐལ་མིན་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དག་ཡིན་གྱི་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དག་ཡིན་གྱི། དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དག་སྟོན་པ་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལྟ་ན་གལ་ཏེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། བྱེ་བྲག་མེད་པར་བསྟན་པས་ཀྱང༌། འདི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་མ་གྲུབ་པའི་ཚིག་ལ་ཡང་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། རིགས་གཅིག་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་
Chinese
从您那里来说，那一方的词语的力量，是为了要成立所要论证的事物吗？如果这样说，那么，在这里，如果说推理的入门的因是那一方面的词语，即使是那样，也不是成立者，因为怀疑和想要了解等等也同样会成为成立者，像这样等等已经说过了。另外，即使没有那一方面的词语，声音是所作的，这也能显示那一方面的法。凡是像那样所作的事物，都是无常的，通过表达随同和相违的意义，也能发挥作用。它会变成坏灭的智慧，它会变成了解声音是无常的。那样的话，显示那一方面的词语是不合理的。像这样，显示那一方面的词语会变得没有意义，因为成立的障碍不存在。因为成立的障碍不存在。因为原因，那一方面的法等等的方式，三者中的任何一个，没有显示，没有完整地表达，那一方面的词语不完整本身并不是成立的过失。那一方面的词语不是成立者，凡是那样的，立宗，也就是说明那一方面的体性，是为了显示所要论证的事物，对于要论证的事物进行解释，显示推理和例子没有成立，也会变成立宗，像这样等等，那样的过失是不允许的，是不合理的。为什么呢？因为成立的场合本身，似是而非的推理不是过失，因为表达为成立者本身，通过成立者本身的场合，似是而非的推理是存在的，但不是立宗的词语的成立者，如果是那样，似是而非的推理是存在的，但立宗的词语不是成立者，如果是那样，显示似是而非的推理并不是立宗。如果是那样，如果说表达所要论证的事物就是立宗，因为没有差别而显示，即使是那样，即使没有差别地显示，这也会产生怀疑。如果不是对所有事物都这样，那么，对于没有成立的词语也会变成立宗。那么是什么呢？对于同一种类产生怀疑。
English
From you, the power of the words of that side, is it to establish what is to be proven? If so, then here, if the cause of the entry of reasoning is the words of that side, even so, it is not the establisher, because doubt and wanting to understand, etc., would also become establishers, like this, etc., has already been said. Furthermore, even without the words of that side, the statement "sound is produced" can show the dharma of that side. Whatever produced things are like that, all are impermanent, and through expressing the meaning of concomitance and contraposition, it can also function. It will become the wisdom of destruction, it will become the understanding that sound is impermanent. In that case, it is not reasonable to show the words of that side. Like this, showing the words of that side becomes meaningless, because the obstacle to establishment does not exist. Because the obstacle to establishment does not exist. Because of the cause, the manner of the dharma of that side, etc., whichever of the three, not showing, not completely expressing, the incompleteness of the words of that side itself is not a fault of establishment. The words of that side are not establishers, whatever is like that, the proposition, that is, explaining the nature of that side, is to show what is to be proven, to explain what is to be proven, showing that the reasoning and example are not established, will also become a proposition, like this, etc., such faults are not allowed, it is not reasonable. Why? Because of the occasion of establishment itself, seemingly valid reasoning is not a fault, because it is expressed as the establisher itself, through the occasion of the establisher itself, seemingly valid reasoning exists, but it is not the establisher of the words of the proposition, if that is the case, seemingly valid reasoning exists, but the words of the proposition are not the establisher, if that is the case, showing seemingly valid reasoning is not a proposition. If that is the case, if it is said that expressing what is to be proven is the proposition, because it is shown without distinction, even so, even if it is shown without distinction, this will generate doubt. If it is not like this for all things, then even for unestablished words it will become a proposition. Then what is it? Doubt arises for the same kind.