Tibetan
ས་པ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་རེ་རེ་འཛིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་སེམས་པ་ཡང་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ལ་ཡང་རིམ་བཞིན་དུ་སྣང་བས། གཉིས་གཉིས་སྣང་བར་འགྱུར་ན་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉི་ག་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་བསལ་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ལན་གྱི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་འཕོ་བ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ལ་དུས་དྲན་པ་མཐོང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ལ་དྲན་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ན་འཕོ་བ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་ལས་འཕོ་བ་དེ་ན་རང་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞན་གྱི་ལན་དུ་ཤེས་པ་ཐ་མ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་པོ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དྲན་པ་མ་ཡིན་པར་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་འཕོ་བ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་མཛད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བའི་དུས་ན། ཤེས་པ་ཐ་མ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་མིན་ན། དེའི་ཚེ། ཐམས་ཅད་མྱོང་མེད་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཤེས་པ་སྔ་མ་སྔ་མར་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མའི་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་མ་གྲུབ་ན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །དཔེར་ན་གཞན་གྱིས་ཤེས་པའམ། །ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཉམས་སུ་ མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་བདག་མྱོང་མངོན་སུམ་ཡིན། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན། །གང་གི་ཚེ་བདག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་མངོན་སུམ་ཞེས་བརྗོད་པ། དེས་ན་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་གང་ལས་གྲུབ་ན་གང་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད། གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་བདག་གམ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་ན། འདི་ལྟར་དེ་ཉིད་མ
Chinese
也是如此。具有执持每一个字的状态的心识，在某些时候也不会改变。同样，对于色等任何一个事物，也是次第显现，如果显现为两个，那么就不是显现了。因此，不是执持两者。既然如此，为了消除自己成立的宗义，而建立论师成立的宗义的答辩之论，所以说了“如果转移到他处”。因为以某个意识体验某个意识，对于没有见到体验的时刻的忆念，不是忆念的理路，因此，如果由其他意识体验，就会变成没有止境，而且如果不能转移到他处，那么转移也无法见到。那么，从哪个意识转移，那就是自证。因此，其他意识不会体验，这是论师的观点。对此，作为其他的回答，最后的意识由其他意识体验是忆念。因为唯一的那一个不是体验，也不是忆念而存在，因此，也会转移到他处，这样说了。如此安住时，造论者自己以“如果转移到他处”等来作答。如果在转移到他处的时候，最后的意识不是由其他意识体验，那么，那时，一切都将变成没有体验的过失。先前先前产生的具有状态的一切意识都不会变成体验，因为如果唯一最后的意识没有成立。这是总结语。如同什么呢？如同由他人体验一样。例如，他人所知的或者体验的对境不会变成体验一样，也不会变成体验。虽然会这样转变，但是，如果自我的体验是现量，不是由他人体验，那么，什么时候说自我的体验是现量呢？那么，如果由他人体验的不是现量，那么，自我的体验是从哪里成立的呢？谁会这样说呢？如果在体验的时候，会区分自我或者他者，那么，像这样，那本身不
English
It is also like that. The mind that has the state of holding each letter will not change at some point. Similarly, for any one thing such as form, it appears sequentially. If it appears as two, then it is not an appearance. Therefore, it is not holding both. Since it is like that, in order to eliminate the established tenet of oneself and establish the treatise of the master's established tenet as a response, it is said, "If it transfers to another place." Because a certain consciousness experiences a certain consciousness, the recollection of the moment of not seeing the experience is not the reasoning of recollection. Therefore, if it is experienced by another consciousness, it will become endless, and if it cannot transfer to another place, then the transfer cannot be seen either. Then, from which consciousness does it transfer? That is self-awareness. Therefore, other consciousnesses will not experience it, this is the master's view. To this, as another answer, the last consciousness experienced by another consciousness is recollection. Because that one is not an experience, nor does it exist as a recollection, therefore, it will also transfer to another place, so it is said. When it abides in this way, the author himself answers with "If it transfers to another place," etc. If at the time of transferring to another place, the last consciousness is not experienced by another consciousness, then, at that time, everything will become the fault of not being experienced. All the consciousnesses that arise earlier and earlier with a state will not become experience, because if the only last consciousness is not established. This is the concluding remark. What is it like? Like being experienced by others. For example, just as what is known or experienced by others will not become an experience, it will not become an experience. Although it will change in this way, if the experience of the self is direct perception, not experienced by others, then, when is it said that the experience of the self is direct perception? Then, if what is experienced by others is not direct perception, then, from where is the experience of the self established? Who would say that? If at the time of experience, self or other is distinguished, then, like this, that itself does not
Tibetan
་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་དེ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་འདི་ནི་བདག་ལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དམིགས་པ་ཅན་ཤེས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ན། དེ་གང་ལས་བདག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། གཞན་ཡང་གསལ་བའི་རྒྱུ་མིག་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་གསལ་བའི་རྒྱུར་ནི་གྲུབ་མི་འགྱུར། གསལ་པ་སྟེ། དམིགས་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དེ་ལ་གསལ་བ་སྟེ་དོན་འདོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་གསལ་བ་མི་འགྲུབ་ན། ཡུལ་དམིགས་པ་མ་གྲུབ་ན་ཡང་དངོས་པོ་གཟུང་བ། གསལ་བ་ཡིན་པ་དེའི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། འགྲོ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པར་བྱའོ། །ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློས་སྦྱར་བ་ལས་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདིར་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལས། དེ་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མི་འཆད་དོ། །གོ་རིམས་བཟློག་པའི་དགོས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལུས་པས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་བཤད་ཟིན་པ་དེ་ལྟར་ན། འདི་ལས་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་རྩོལ་བ་མཛད་དོ། །གཞན་ དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། །རང་གིས་མཐོང་དོན་གསལ་བྱེད་ཡིན། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ནི་རང་གིས་མཐོང་བའོ། །རང་གིས་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་དོན་ཡང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་ཚིག་གོ །ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚིག་ཡིན་པ་ནི་བླ་སྟེ། རང་གིས་མཐོང་བ་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུའི་ཕྱིར་དོན། བདག་མཐོང་མིན་ཡང་གཞན་དག་གིས། །མཐོང་བ་གཞན་དག་གི་ལུང་ལས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་ཁ་ཅིག་གྲངས་ཅན་ནོ། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་མ་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང༌། གཞན་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རྟགས་ཏེ། ལུང་ལས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེར་སྐྱ་པའིའོ། །དེ་སྤང་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ
Chinese
是成立的。不成立的那两者，因为也没有隐蔽的差别。如果是“这个对境是对我而言，不是对他人而言”这样说，那么具有隐蔽对境是难以知晓的。那从何处我能体验到呢？另外，作为明亮之因的眼睛等，也不会成为明亮之因。明亮，即对境不成立。从那之上，对那的明亮，即如果意义期望不成立，即使处所对境不成立，也能抓住事物。如果是明亮的那种期望，那时，这一切行者都会变得明亮，因为和隐蔽没有差别。也不是改变，因此，应该认为知识是自证。量理宝论的注释，由导师天力慧所著的现量品，即第三品。量理宝论的注释，第三十六卷。比量有两种，即自义比量和他义比量。其中，现在是自义比量的时机。因此，之前已经讲完的就不再赘述了。颠倒顺序的必要之前已经讲完了。现在因为剩下他义比量要讲，所以说了“对他人”等。如量决定论中所说，因此，从这之上稍微努力做解释。他 义比量是，自己所见之义的阐明者。自己所见即自己所见。自己所见也是，意义也是，阐明那个的是词句。仅仅是说具有三相的标志，就是具有特征的词句，这太笼统了。如果说自己所见，那有什么用呢？因为是为了向他人展示。说了“为了”等，因为是原因的缘故。即使自己没见到，但其他人，见到从其他人的教证中知道的，那就是能立，一些数论者这样认为。即使在显示上没有成立，但为了向他人展示，想要表达的标志，是从教证成立的标志，这是僧佉派的观点。为了驳斥那个，所以那样说。
English
It is established. Those two that are not established, because there is no difference in being hidden. If it is said, "This object is for me, not for others," then it is difficult to know the object that is hidden. From where can I experience that? Also, the eyes, etc., which are the cause of clarity, will not become the cause of clarity. Clarity, that is, the object is not established. From that, clarity to that, that is, if the meaning expectation is not established, even if the place object is not established, one can grasp things. If it is that kind of expectation of clarity, then all these goers will become clear, because there is no difference from being hidden. It is not a change either, therefore, knowledge should be considered self-cognizant. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, the chapter on direct perception, the third chapter, written by the teacher Lhawang Lo. Commentary on the Compendium on Valid Cognition, the thirty-sixth volume. Inference has two aspects, namely inference for oneself and inference for others. Among these, now is the occasion for inference for oneself. Therefore, what has already been explained before will not be repeated. The necessity of reversing the order has already been explained. Now, because the inference for others remains to be explained, "for others" and so on are stated. As stated in the Treatise on Valid Cognition, therefore, from this, a little effort is made to elaborate on the explanation. Other Inference for others is: that which clarifies the meaning seen by oneself. What is seen by oneself is what is seen by oneself. What is seen by oneself is also the meaning, and that which clarifies that is the words. Merely stating the mark with three aspects is too general for a word with characteristics. If one says what one has seen oneself, what is the use? Because it is for showing it to others. "For" and so on are stated, because it is the cause. Even if one has not seen it oneself, but others, seeing what is known from the teachings of others, that is the proof, some Samkhyas think. Even if it is not established in the showing, but in order to show it to others, the mark that one wants to express, is the mark established from the teachings, this is the view of the Samkhyas. In order to refute that, it is said in that way.