Tibetan
་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའམ་དབང་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་སྐྱེ་བ་དེ་གང་ལས་ཡིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་སྔ་བློས་ཡིན་བློ་སྔ་མ་གང་ཡིན་པས་རང་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དེ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་གཞན་ ལ་ནི་འཕོ་མི་འགྱུར། །དོན་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པའི་བར་དུ་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ན། ཡུལ་གཞན་ལ་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུང་བ་སྐྱེད་བྱེད་ལས་གཞན་མིན། །འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ཉེ་བ་སྟེ་ཉེ་བ་ཉིད་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འདས་མ་ཐག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པས། རྒྱུ་གཅིག་ལ་གནས་པ་ཉིད་བཤད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བློ་དེ་དག་གཟུང་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་ཇི་ལྟར་གཞན་ནི་ཡུལ་གཞན་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །བློ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཐག་ཉེ་བ་བློ་ཕྱི་མས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྒྱུད་པས་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བློ་སྔ་མ་དེ་བདག་ལ་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ལ་ངེས་པར་གནས་པ། བདག་ཉིད་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་བློ་ནང་ཡན་ལག་རང་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ནང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ། དེ་བདག་ལ་ཕྱི་ཡན་ལག་གཞན་གང་གིས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་གིས་གགས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། གང་གིས་ནི་དེ་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་ཡུལ་འཛིན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ཉི་ཉེ་བས་ཀྱང་དེ་ལ་གགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བློ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ཡང་གགས་བྱེད་ནུས་པ་མེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་མའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་དོན་ཉེ་བས་ཀྱང་དེ་ལ་བློ་དེ་འདྲ་བ་གགས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། གཞན་དུ་དོན་ནི་ཉེ་བ་ན། ཉེ་བར་གྱུར་པ་ན་སྐྱེས་བུ་འགས་བདག་བློ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་བློ་དང་བློ་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བློའི་དོན་གགས་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། སྲིད་པར་རྒྱུ་བ་ཅན་ལྔ་ལ་དོན་ཉེ་བ་ཅན་གནས་སྐབས་འགའ། ཡོད་མིན། གང་གིས་ན་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ གགས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་གིས་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་བློ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། བློའི་དྲན་པ་ཅན་ཡང་རྩ་ནས་བཏོན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་གྱུར་པའི། །འང་གི་སྒྲས་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འགའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་བློ་དེའི་དྲན་པ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་སྟེ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་མཛེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱས་པ་ཡིན་ནོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་དོན་ཉེ་བ་ན་ཡོད་པ་ལ་གགས་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་ལ་འཕོ་བ་ནི་བླ་སྟེ། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས། འབད་རྩོལ་ལས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན། གང་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རེག་པ་མེད་པའམ། ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་དོན་ནི་ཉེ་བ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་པ་དེ། སྐྱེད་པ་ལ་གགས་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་འཕོ་བར་བྱེད་པའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ལས་གཞན་དུ་འཕོ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕོ་བའི་རྒྱུ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དོན་གཞན་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དཔྱོད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལ་དཔྱོད་བ་རྒྱུན་ཆད་འགྱུར་ཏེ་དོན་ལ་དཔྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏམ་དེར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཐ་མར་བདག་ལ་སྟེ་བདག་གི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་རིམ་གྱིས་ཟད་པར་འགྱུར་བས། འདིའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བས་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་འཕོ་བ་ཡིན་ན། ཡུལ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། སྔོན་བློའི་ནུས་པ་ཟད་ཡིན་ན། །གང་ལས་དོན་བློ་དེའི་དེ་ཉིད་ཡིན། ཡུལ་གཅིག་ལས་སྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ན། ཤེས་པ་ཐ་མའི་ནུས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་ལ་དོན་མཐོང་བ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ
Chinese
不是，因为是根本识的对境之故。也不是显现或根，因为是与义的识相近结合之故。也不是无因，因为一切对一切时，以自性一切而生之故。此之生从何而来，应述说。如是则转变，若彼是前念，以何前念而执持自己，后念后念即是生起者，若如是，则于他境不转移。若一义之境的识，其他和其他的流转至轮回存在之间，如是，则于他境识稍微也不生起。为何？所取生起者非他。然如是生起者即是所取的体性，如是宣说。因此，所取的体性成为近，即是近生起者，此乃显示已逝不久，宣说安住于一因。若如是，则以近取之体性生起之识，彼等无所取，后识如何于他，即他境而执持。前念即是近，后念执持，如是传递，则不转移于他境。如是，则前念决定安住于自生识之自性，自性安住于生识之自性的念，内支分，自执持，于生识为内支分，彼于自，以外支分何者，即色等之境，以何者则阻碍。以何者则除彼之外，后识执持境。如是，则以不转移于他境而建立宗义。外境近也不于彼阻碍，此是不存在的，因为对于成为内支分的念，外境之近也无能阻碍，不能，因为是后支分之故，如是已说。又，外境近也于彼，如是之念成为阻碍之时，于其他义
English
It is not, because it is the object of the fundamental consciousness. It is also not appearance or sense faculty, because it is closely associated with the consciousness of meaning. It is also not without cause, because everything arises from everything at all times with its own nature. From what does this arising come, it should be stated. If it is so, then it changes, if that is the previous thought, by what previous thought does it hold itself, the later thought, the later thought is the one that arises, if so, then it does not transfer to other objects. If the consciousness of one meaning object, other and other flows until the existence of samsara, then, consciousness will not arise even slightly in other objects. Why? The arising of the object is not other. However, the one that arises in this way is the nature of the object, thus it is declared. Therefore, the nature of the object becomes close, that is, the close one is the arising one, this shows that it has not been long since it passed, it is said to abide in one cause. If so, then the consciousness that arises in the nature of close grasping, those without objects, how does the later consciousness hold on to others, that is, other objects. The previous thought is close, the later thought holds on, thus passing on, it does not transfer to other objects. Thus, the previous thought is definitely abiding in the nature of self-generating consciousness, the thought whose nature abides in the self-generating consciousness, the inner branch, self-holding, is an inner branch for generating consciousness, what is that to itself, what other external branch, that is, objects such as form, with what does it hinder. With what, apart from that, does the later consciousness hold the object. Thus, the doctrine is established by not transferring to other objects. The proximity of external objects also does not hinder it, this does not exist, because for the thought that has become an inner branch, the proximity of external objects also cannot hinder it, it cannot, because it is a later branch, thus it has been said. Also, the proximity of external objects also to it, when such a thought becomes an obstacle, in other meanings
Chinese
临近时，临近时，有些人不会体验我的心。这样一来，就能阻止通过一个心识来体验事物。当心识的事物被阻碍时，五种轮回的众生在某些时候与事物接近。不存在。因为在某些时候没有阻碍，所以某些人会体验心识。因此，由于某些心识没有被体验的原因，心识的记忆也被彻底消除，变得没有理由。而“也”这个词并非指某些体验，而是指那个心识的记忆也中断了，即不存在了。因此，所谓的“欲望美丽”是推测。眼等识，当事物接近时，因为存在阻碍，所以转移到其他境是愚蠢的。过去等的分别念，具有从努力中产生的性质。对于那些不接触外境，或者不依赖于接近的事物来说，事物是不接近的。分别念的识是连续的，因为不存在产生阻碍，所以没有转移的意义，因此没有从执持识转移到其他境的理由。因为没有转移的理由，所以总是分别念的识的识是连续的，这样一来，对于其他事物产生分别念的思考就会中断，对于事物进行思考的说法也丝毫不存在，这句话也不会成立。如果产生识的事物最终在我这里，即在我所对境上产生识的能力逐渐耗尽，那么，这个产生识的能力耗尽，就不会在自己的对境上产生识。这样一来，如果识转移到其他境，当想要那个境时，之前的心的能力已经耗尽。从哪里产生事物的心识的那个本身。如果从一个境产生的识是连续的，因为最后识的能力耗尽，所以在其他境看到事物时，丝毫没有接近的原因，这样一来，就会变成不产生。
English
When it is near, when it is near, some people will not experience my mind. In this way, experiencing things through one mind will be prevented. When the object of the mind is obstructed, the five kinds of beings in samsara are close to the object at some point. It does not exist. Because there is no obstruction at some point, some people will experience the mind. Therefore, because some minds are not experienced, the memory of the mind is also completely eliminated and becomes without reason. And the word "also" does not refer to some experiences, but refers to the memory of that mind also being interrupted, that is, it does not exist. Therefore, the so-called "desire is beautiful" is speculation. Eye consciousness, etc., when things are close, because there is obstruction, it is foolish to transfer to other realms. The discriminations of the past, etc., have the nature of arising from effort. For those who do not touch external objects, or do not depend on close things, things are not close. The consciousness of discrimination is continuous, because there is no obstruction to arising, so there is no meaning of transfer, so there is no reason to transfer from holding consciousness to other realms. Because there is no reason for transfer, the consciousness of discrimination is always continuous, in this way, the thinking of discrimination arising for other things will be interrupted, and the saying that thinking about things does not exist at all, this sentence will not be established either. If the thing that produces consciousness is ultimately in me, that is, the ability to produce consciousness on my object gradually runs out, then, this ability to produce consciousness runs out, and it will not produce consciousness on its own object. In this way, if consciousness transfers to other realms, when wanting that realm, the ability of the previous mind has been exhausted. From where the mind that produces things is that itself. If the consciousness arising from one realm is continuous, because the ability of the last consciousness is exhausted, when seeing things in other realms, there is no reason to approach at all, in this way, it will become not arising.