Tibetan
ས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དེར་སྣང་བ་སྐྱེས་པས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་གདུང་བ་དང་ཕན་འདོགས་པ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་མྱོང་མེད་ན། །གདུང་དང་ཕན་འདོགས་རྒྱུ་མ་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་གདུང་བ་དང་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན། གང་ཚེ་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ནི། །རྒྱུད་ལ་ལར་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དུ་འབྱུང་བ། རང་ངོ་བོར་སྣང་གདུང་བ་ ཡིན་གྱི། དེ་དམིགས་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་མིན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་རྒྱུད་གཞན་ནམ། །རང་གི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་གཟུང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པ་གདུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གཞན་ལ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་སྐྱེས་བུ་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དམིགས་ཙམ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ། དེས་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དམིགས་མྱོང་དག་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །དམིགས་པའི་དོན་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ་མྱོང་བའི་དོན་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དོན་དང་འདྲ་བ་དམིགས་པ་སྟེ། །དམིགས་པར་བྱེད་པས་ན་དམིགས་པ་སྟེ་དོན་ལས་དེ་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་བ་ནི་དམིགས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་རིག་སྟེ་བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱི་བྱེ་བྲག་འབའ་ཞིག་གོ །རང་ཉིད་ནི་ཆོས་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བར་རིག་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གསལ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་བདག་ཉིད་སྐྱེས་ཤིང་མྱོང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་གསལ་བ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མྱོང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་མེད་པ་ནི། །བློ་ནི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་བློ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྟགས་དེ་ཡང་དབང་པོའམ་འོན་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའམ། རང་བློ་ཉིད་དམ། ཡིད་བྱེད་སྔ་མ་སྔར་གྱི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར
Chinese
不是在地上感受的。那么是什么呢？因为痛苦等在那里显现而成为对境的缘故，成为它的现量，但不是亲身体验。从何而生悲悯和利益呢？如果没有体验痛苦等，就没有悲悯和利益的因。没有亲身体验痛苦等，就没有悲悯和利益的因。那么是什么呢？因为生为痛苦的自性，所以被痛苦所折磨。如果是那样，当自性是痛苦时，在某些相续中自性显现为痛苦，是自性显现的悲悯，但不是以对境的方式了知的。痛苦等在其他相续或自己的相续中产生，是被执取的，但不是以识对境和执取的悲悯。那时，我们向他人展示的，即其他人将痛苦作为对境，也会变成痛苦，这不会成为过失。因为那样仅仅是对境，而不是亲身体验的缘故。因此，一切知识的对境和体验是不同的。对境的意义也不同，体验的意义也不同，这是总结性的说法。如何理解呢？与事物相似的是对境，因为成为对境，所以是对境，即从事物中产生与其相似的是对境的意义。自性是觉知，自性仅仅是自性的差别。自己是觉知和体验，与其他的法不同。是什么样的呢？是明亮，即完全明亮的自性，是领悟的自性，这是总结性的说法。在自证的自性中，自性产生并体验，例如明亮产生为明亮的自性，本身就是明亮一样。同样，痛苦等产生本身就是体验，因此体验不是其他的。此外，没有现量，识则从相上来证知。如果识不是现量，则会从相上来证知。那个相也是根，或者是色等，或者是自己的识，或者是先前的作意，是先前具有能力的意的行相。
English
It is not experienced on the ground. What is it then? Because suffering and so on appear there and become the object, it becomes its direct perception, but it is not a personal experience. From what does compassion and benefit arise? If there is no experience of suffering and so on, there is no cause for compassion and benefit. Without personally experiencing suffering and so on, there is no cause for compassion and benefit. What is it then? Because it is born as the nature of suffering, it is tormented by suffering. If that is the case, when the self is suffering, in some continuums the self appears as suffering, it is the compassion that appears as the self, but it is not known in that way as an object. Suffering and so on arise in other continuums or in one's own continuum, it is what is grasped, but it is not the compassion of the consciousness that takes as object and grasps. At that time, what we show to others, that is, others take suffering as an object, and also become suffering, that will not become a fault. Because in that way it is only an object, not a personal experience. Therefore, the object and experience of all knowledge are different. The meaning of the object is also different, and the meaning of the experience is also different, this is a summary statement. How to understand it? What is similar to things is the object, because it becomes the object, so it is the object, that is, what arises from things and is similar to it is the meaning of the object. Self is awareness, self is only the difference of self. Self is awareness and experience, different from other dharmas. What is it like? It is bright, that is, the nature of complete brightness, is the nature of understanding, this is a summary statement. In the nature of self-awareness, self arises and experiences, for example, brightness arises as the nature of brightness, and is itself brightness. Similarly, the arising of suffering and so on is itself experience, therefore experience is not other. Furthermore, there is no direct perception, consciousness is known from the sign. If consciousness is not direct perception, then it will be known from the sign. That sign is also the sense, or form and so on, or one's own consciousness, or the previous attention, is the aspect of the mind that previously had the ability.