Tibetan
གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དོན་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་ཡུལ་མྱོང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་མྱོང་ཞེས་པ། །སྔར་ཉིད་རབ་ཏུ་བསལ་བ་ཡིན། །དཔེར་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འདྲ་བ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས། འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དག །མྱོང་བ་དག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་སྤངས་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་འདྲ་བ་ལས་དེ་དག་མཐོང་བ་དག་ཉིད་ཡོད་ན་འདི་ནི་འདི་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེས་འདྲ་བ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ཡང་སྔར་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་དུས་ན་དོན་མཐོང་མེད་པ་ཡིན། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་དུས་ན་ཡང༌། དོན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པས་འགགས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉི་ག་མཐོང་བ་མེད་པས་ན། དོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་བས་འདི་ཡིན་ནི། །ཡུལ་གྱི་འདྲ་བ་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས་ངེས་པར་འགྱུར། གང་གིས་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དོན་མཐོང་བ་གྲུབ་པར་འགྱུར། འདྲ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཡང་སོ་སོར་རང་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མྱོང་བའི་དོན་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤེས་པའི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་འདོད་པའི་རྒོལ་བ། གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉིས་མཐོང་མེད། དོན་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདྲ་བ་ལས་དོན་འདིའི་མཐོང་བ་འདི་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གང་ལས་དོན་རིག་པར་འགྱུར། ཤེས་པས་ཀྱང་བདག་ཉིད་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་གཞན་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་འམ་ཤེས་བྱ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དོན་འདི་འམ། ཤེས་པ་འདི་ཤེས་དོན་དང་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད། བརྗོད་པ་ལྡོག་པ་དེ་ལྟར་ན། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་གསལ་བའི་ངོ་བོ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རང་དངོས་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འོན་ཏེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་དམི
Chinese
的体性，并非成为其他事物的自性而认知。若说“这是不被邪魔所食，而如此体验之物”，则应阐述对彼等如此施设名言之因。若说“由与事物相似而成就了对境的体验”，此亦非真实。如是说：由相似亦体验，先前已极力遮遣。譬如，体验之相似非因，一切相似互相，体验诸获得，如是之语已于先前舍弃。又，若由相似而有彼等所见，则将执持相似，认为“此与此相似”。此人先前于见白色等之时，未见事物。于见白色等之时，事物乃刹那，故已灭尽。由于二者皆未见，故无任何事物可见。如何由见而为此？彼人必能确定对境之相似。因其执持彼之形相之识，故成立见事物。若问：相似乃成为自性，且彼亦各自为自证，故不由体验自性之事而成办。驳斥不欲识之相似者：彼之二者皆不见，非事物之成办，亦非识。如是，由相似而成为对此事物之见者亦不存在，如是则由何而认知事物？识亦非体验自性，亦非由其他任何事物，因不容许故。是故，识或所识皆不成办。于何时如是，彼时此事物或此识，彼二者，即所识事物与识，彼等 识如何存在？若言说颠倒，则一切众生将变为盲聋。如是，已阐述体验为他性之过失。若白色等显现之体性，显明地体验为显现，彼乃成为白色等之识之自性实物，于彼时，或白色等境
English
of its essence. It is not the case that it becomes the self-nature of other things and is recognized. If it is said, "This is what is experienced without being eaten by demons," then the cause for applying such terms to them should be explained. It is also not true to say that "experiencing objects is accomplished through similarity to things." As it is said: Even from similarity, there is experience, which was previously thoroughly refuted. For example, the similarity of experience is not a cause. All similarities are mutual. Experiences are obtained. Such statements have already been abandoned. Furthermore, if those sights are present from similarity, then similarity will be apprehended, thinking, "This is similar to this." This person previously did not see the object when seeing white and so on. Even when seeing white and so on, the object is momentary and has already ceased. Since neither is seen, no object is seen. How can this be through seeing? That person must ascertain the similarity of the object. Because it holds the knowledge of its form, seeing the object is established. If it is asked: Similarity has become the self-nature, and it is also self-cognizant separately, so it is not accomplished by experiencing the self-nature. Refuting the opponent who does not want the similarity of consciousness: Neither of those two is seen. It is not the accomplishment of the object, nor is it consciousness. Thus, it is not the case that the sight of this object becomes from similarity. In that case, by what is the object recognized? Consciousness does not experience itself, nor does it experience anything else, because it is not allowed. Therefore, neither consciousness nor the knowable is accomplished. When it is like that, at that time, this object or this consciousness, those two, namely the object of knowledge and consciousness, those How does consciousness exist? If speech is reversed, then all beings will become blind and deaf. Thus, the fault of experience being of another nature has been explained. If the nature of the appearance of white and so on is clearly experienced as appearing, then it becomes the self-nature of the knowledge of white and so on. At that time, or the object of white and so on,
Tibetan
གས་པ། རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར། །རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་གཉིས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་ཞིག་གང་ལས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་གསལ་བ་དེ་མི་གསལ་ན་ཡང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མི་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་གསལ་བ་ཡང་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་གཟུང་བར་གྱུར་བ་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་བདག་མི་རིག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བདག་མི་རིག་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ། དོན་ཀུན་མཐོང་མེད་འདི་ཡིས་ནི། །བདག་རིག་མིན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ། །གང་དེ་ལའང་ལན་བརྗོད་དོ། །དཔེར་ན་དེ་དག་གི་བློ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་དོན་ནམ་ཤེས་པ་དེ་དག་ཤེས་པའི་གཏམ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གང་ཞེ་ན། བློ་མངོན་སུམ་མིན་པར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྒྱལ་དཔོག་པའོ།། །།ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པ། བམ་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པ། གཞན་ཡང་འདིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རྟེན་དམིགས་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་དོན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་དང་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་སྔར་གྱི་ནུས་པ་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལས། ཐ་དད་པར་ནི་འཇུག་པ་ཅན། །ཡང་དག་པར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སོ། །བདེ་སྡུག་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི། །ཁྱེད་པར་དགའ་བ་དང་གདུང་བའི་བྱེ་བྲག་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སོ་སོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐྱེ་བ་ན་བདེ་བ་ ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་ནང་ནས་གསལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་སྔར་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་དག་ཉིད་བློ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བར་གྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་ཞེ་སྡང་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལས་ཐ་དད་དགའ་བ་དང༌། །མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཞན། ཅུང་ཟད་ངེས་མེད་ཤེས་གང་དེ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི
Chinese
已经说了。自己完全显现。是自证的体性，因为在体验白色等的时候，没有体验到第二个。另外，从某处显现的白色等，如果不显现，那么显现的白色等，白色等的意义如果不显现，也想要显现。因此，成为所取的显现是具有显现作用的，这样一来，自证就成立了。因此，对于不证知的方面来说，就是不证知的方面。对于不是体验知识的方面来说，凡是说没有见到一切事物，以这没有见到一切事物，对于不证知的方面，也回答了。例如，如果他们的智慧不是现量，那么事物或知识，那些知识的话语就会颠倒，就像这样说的。那些是什么呢？就是说智慧不是现量的人，也就是国王的推测。量理宝藏论的注释，第三十四卷。另外，这也成立了现量，就像这样。依靠所依缘和串习的差别，从眼睛等所依的差别和与事物安乐等相同的差别和串习的差别，也就是先前具有能力的作意差别。成为各异的行境，以真实欢喜等相。安乐痛苦欲求等的差别，欢喜和痛苦的差别，欲求等的体性，各自产生证知的自性。这样一来，当依靠等差别产生时，安乐等自己从内部显现，而且那些也作为先前所缘的体性而安立，这样一来，那些就是智慧，因为是觉悟的自性之故，这是所要表达的意义。那样显现的那些也是现量。说了“等”字，就包括了嗔恨和勤作等。从那各异的欢喜和不欢喜等相是远离对境的。从体验那些之外的，稍微不确定的任何知识，就理解到不是现量。安乐等以它的自性，那些自己体验的
English
It has been said. Oneself becomes completely manifest. It is the nature of self-awareness, because when experiencing white and so on, there is no second experience. Furthermore, if the white and so on that appear from somewhere do not appear, then the appearance of white and so on, if the meaning of white and so on does not appear, one also wants it to appear. Therefore, the appearance that becomes the object of grasping is the one that causes appearance, and in this way, self-awareness is established. Therefore, for the aspect of non-cognition, it is the aspect of non-cognition. For the aspect that is not the experience of knowledge, whatever is said to not see all things, with this not seeing all things, for the aspect of non-cognition, it is also answered. For example, if their wisdom is not direct perception, then things or knowledge, those words of knowledge will be reversed, just like this is said. What are those? It is the one who says that wisdom is not direct perception, that is, the king's inference. Commentary on the Tshad ma rnam 'grel, Volume Thirty-Four. Furthermore, this also establishes direct perception, just like this. Relying on the difference of the support, object, and habituation, from the difference of the support of the eyes and so on, and the difference similar to things, happiness and so on, and the difference of habituation, that is, the difference of the previous capable mental activity. Becoming a different object, with the aspects of true joy and so on. The difference of happiness, suffering, desire, and so on, the difference of joy and suffering, the nature of desire and so on, each arises as the nature of cognition. In this way, when arising from the difference of support and so on, happiness and so on themselves appear from within, and those are also established as the nature of the previously perceived object, and in this way, those are wisdom, because it is the nature of awakening, this is the meaning to be expressed. Those that appear in that way are also direct perception. By saying "and so on," it includes hatred and effort and so on. From that different joy and unpleasantness and so on, the aspect is separated from the object. Other than experiencing those, any slightly uncertain knowledge, one understands that it is not direct perception. Happiness and so on, with its own nature, those themselves experience