Tibetan
ལ་བ་ཡིན་ན་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་གསལ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་ གསལ་མ་ཡིན། །ཞེས་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བར་གྱུར་བ་གསལ་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཟློག་པས་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་ཡང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་ལས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་དེ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་གསལ་བ་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐལ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་བཟློག་པ་ལ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། གསལ་བ་གསལ་གཞན་གྱིས་གསལ་ན། །བས་ལེན་པར་བྱེད་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ལན་མ་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་གསལ་བ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་དང་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཐ་མ་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཐམས་ཅད་གསལ་བས་ན་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསལ་བ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ལ་ལར་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ན། སྔར་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུས་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ན་དེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་འདིའི་མཐོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཤེས་མེད་ཅན། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །མཐོང་དེས་དོན་མཐོང་བས་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་གསལ་བས་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་གང་གིས་གང་རྟོགས་པ་མ་ ཡིན་པ་དེས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱུང་པ་གཞན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། དབྱུག་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལྷས་བྱིན་མི
Chinese
如果认为显现白色等是明，那么，一切行者 都不明。建立以此推论来成立的宗义。如此一来，显现的白色等就不是明。那么是什么呢？是明。因此，凡是认为显现为白色等自性的就是明，那么，明就是能明，通过遣返而成立自证。虽然如此转变，但如果白色等不是从自身成立的，那么，白色等的明就会被后来产生的其他明所明。因此，推论不成立，遣返成立则成立。如果那样的话，明被其他明所明，那么，用刚才所说的过失就无法回答了。为什么呢？因为会陷入无穷的过失。如此一来，缘于境的对境就不是自性显明。那时，缘于境的明没有能力，那么，知识的差别跟随其他和另外的差别是无穷的，因为只要不成为最后明的终点，一切都是明，所以任何事物都不会成为具有明。有些人认为如果是终点，境和知识的自性就会同时显明，如果是先前存在的，也会那样，因为没有差别。因此，自证成立。另外，当人知道白色等时，如果不知道那个对境，那么，对于白色等，就不会知道这是见到的意思的任何关联。而且，没有关联的，就是白色等。那个见与见到意义有什么差别呢？不会知道这个以白色等显明为特点的是明。论式也是，凡是不了解什么，就不会执持其他的特点。例如，被棍子区分的施设。
English
If it is thought that the appearance of white and so on is clarity, then, all travelers are not clear. The principle of establishing this inference is established. In this way, the appearance of white and so on is not clarity. Then what is it? It is clarity. Therefore, whatever is considered clear as the nature of white and so on, then clarity is the clarifier, and self-awareness is established through reversal. Although it changes in this way, if white and so on are not established from themselves, then the clarity of white and so on will be clarified by other clarity that arises later. Therefore, the inference is not established, and the reversal is established. If that is the case, if clarity is clarified by other clarity, then the fault just mentioned cannot be answered. Why? Because it will fall into the fault of infinity. In this way, the object of the object is not self-evident. At that time, the clarity of the object does not have the ability, then the difference of knowledge follows other and other differences infinitely, because as long as it does not become the end of the final clarity, everything is clear, so nothing will become clear. Some people think that if it is the end, the nature of the object and knowledge will be evident at the same time, and if it exists before, it will be the same, because there is no difference. Therefore, self-awareness is established. In addition, when a person knows white and so on, if he does not know that object, then, for white and so on, he will not know any connection of the meaning of seeing this. Moreover, what is not related is white and so on. What is the difference between that view and seeing the meaning? It will not be known that this characteristic of white and so on is clear. The argument is also that whoever does not understand something will not hold other characteristics. For example, the setting of Lhas Byin, which is distinguished by a stick.
Tibetan
་འཛིན་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་གཟུགས་མཐོང་བ་ན་དེ་མཐོང་བ་ཡང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཉིད་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཕྱིར་གཉིས་ལས་ཡུལ་དང་དམིགས་པ་ལས་གཅིག་རྟོགས་ལ། གཉིས་པ་མཐོང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་ཡུལ་དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པར་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཡུལ་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ། དོན་མ་ཡིན་གྱི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིས་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་དང་དམིགས་པ་གཉིས་འདྲེས་པ་དག །དུས་མཚུངས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་ཅིག་ཅར་རམ་རིམ་གྱིས་མཐོང་བ་ན། མཐོང་བ་ཡོད་ན་འདི་འདིས་མཐོང༌། །ཞེས་ནི་ངེས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དང་དེ་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཚོགས་པ་ན་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ངེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་འདྲ་བ་མཐོང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཀུན་ནས་འཛིན་པའོ། །དོན་འགག་ན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལས། སེམས་གཞན་གྱིས་ནི་མཐོང་འགྱུར་བ། །ཡུལ་དེ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ན་དོན་འདི་ཤེས་པ་དེས་མཐོང་བའི་དེ་མཐོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དོན་འགགས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་འདིའི་དེ་ལྟར་འདྲ་བ་ཡིན་ན་རང་རིག་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ན་འདྲ་བ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རབ་ཏུ་གསལ་བར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་རབ་ཏུ་མྱོང་པ་ན། ཤེས་པས་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དོན་གྱིས་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དང་ཡུལ་མ་བཟུང་བ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་བདག་ཉིད་མངོན་པར་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཅན་མ་ཡིན་ བས་མ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་མ་བཟློག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དོན་དང་འདྲ་བ་མྱོང་བ་ན། །དོན་གྱིས་རང་རིག་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཤེས་པ་དེས་མི་རིག་གོ་ཞེས་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་མྱོང་བ་མ་གྲུབ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེས་ཇི་ལྟར་གཞན་
Chinese
就像执持那样。如果有人看见事物，说看见它也不是认识，这是因为没有确定原因。用“因为什么”等来解释它。因为从两者中，从境和对境中认识一个，第二个就不存在看见。当境成为对境时，它就不是对境，因为会陷入自证。当知识通过其他方式认识到境是对境时，那不是事物，而仅仅是对境本身。因此，也不能说“这个看见了这个”。这样，境和对境二者混合，同时或先后看见，如果存在看见，那么“这个通过这个看见”就必然成立。如果不是这样，那就不是另一种情况。当境和对它的对境同时聚集时，并不能确定看见就是看见。然而，如果自己看见了某些像蓝色等的境，完全执持它的本质。即使事物消失，也能从体验的知识中，被其他心所看见。如果称境为看见，那么如果说这个知识看见了那个事物，这就是所谓的“看见”，如果这样说，如果真是这样，那么知识本身并不能清楚地显示出与事物相似，因为那时事物已经消失了。因此，如果这个知识像那样相似，那么自证就成立了。这样，相似性就是知识的自性，而且所有生物都能非常清楚地体验到这一点。当体验到这一点时，就是知识体验到自身，因此，体验自身实际上就像之前所说的那样成立。此外，如果知识的自性和境不是被执持的，那么其他的心也不是自性显现的自性，因为没有看见等等，之前所说的过失是无法避免的。如果体验到与事物相似，那么因为事物实际上已经成立了自证，并且事物本身会变成与事物相似，如果认为知识不认识事物，那么在这种情况下，没有成立体验的知识如何
English
It is like holding. If someone sees an object, saying that seeing it is not also cognition is because the cause is not determined. It is explained by "because of what" and so on. Because from the two, from the object and the object of perception, one is cognized, the second does not exist as seeing. When the object becomes the object of perception, it is not the object of perception, because it would fall into self-cognition. When knowledge recognizes that the object is the object of perception through other means, that is not the object, but only the object of perception itself. Therefore, it cannot be said that "this saw this." Thus, the object and the object of perception are mixed, and when seeing occurs simultaneously or sequentially, if seeing exists, then "this saw through this" is necessarily established. If it is not so, then it is not another situation. When the object and its object of perception gather simultaneously, it is not certain that seeing is seeing. However, if one sees some objects like blue, etc., and completely holds their essence. Even if the object disappears, it can be seen by other minds from the experienced knowledge. If the object is called seeing, then if it is said that this knowledge saw that object, this is what is called "seeing," if it is said like this, if it is really like this, then knowledge itself does not clearly show similarity with the object, because at that time the object has already disappeared. Therefore, if this knowledge is similar like that, then self-cognition is established. Thus, similarity is the nature of knowledge, and all beings can experience this very clearly. When this is experienced, it is knowledge experiencing itself, therefore, experiencing oneself is actually established as said before. Furthermore, if the nature of knowledge and the object are not held, then other minds are not the nature of self-manifestation, because there is no seeing, etc., the faults mentioned before cannot be avoided. If one experiences similarity with the object, then because the object has actually established self-cognition, and the object itself will become similar to the object, if it is thought that knowledge does not recognize the object, then in this case, how can knowledge that has not established experience