Tibetan
་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཕལ་ཆེར་གྱི་སྒྲ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་རང་རིག་ཉིད་ཅེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཞན་གསུངས་པ་ལ་རེ་ཞིག་འགའ་ཞིག་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་བ་དེ་བས་ན་དྲན་པ་ཡང་འགྱུར་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་གང་ལས་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པས་གཞན་གྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཤེས་པ་གཞན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་གཟིགས་ནས་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན་དེ་གཞན་གང་ལས་འགྱུར། རང་ཁོ་ན་ལས་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པས། དེས་མེད་བར་ནི་དྲན་པ་དེ་མ་ཡིན། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ལ། དྲན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ཅིང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་རྟོག་པ་ན་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དགག་པ་གསུངས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་རང་རིག་པ་ཉིད་བསྒྲུབས་ནས་ང་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་པར་མཛད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པ་ན་དོན་གྱིས་རང་རིག་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་སྣང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དོན་དང་འབྲ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་ཚུལ་གཉིས་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྣང་བ་ན་དེའི་ཚེ་མྱོང་བ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འདིའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་མྱོང་བ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་རང་རིག་པ་འགྲུབ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཚུལ་གཉིས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་བློས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ་ཡོད་པའི་དུས་ན། ཡུལ་གྱི་བློ་འགག་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གྱི་བློ་འགག་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ། དངོས་པོ་ཅན་གྱི་བློ་ཡིས་ནི། །ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བས་ཤེས་པ་འགག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་ཅི་ལྟར་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བ་གཞན་གྱིས་བློ་ཉམས་སུ་མྱོང
Chinese
是为了要显示“是”的缘故而使用了“大概”这个词。阿阇黎为了要成立“自证本身”而说了其他，但暂时只有少数人有体验，因此即使记忆改变，仅仅如此又如何能变成自证呢？因为这样想，所以其他人会问“为什么呢？”。阿阇黎看到体验其他的意识是不合理的，如果不是体验意识，那它又会变成什么呢？他认为只有自己才是合理的。因此说：“没有那个，就没有记忆。没有体验。”。也就是说，对于没有体验，用“没有记忆”等来解释，当认为是由其他意识来体验时，则用“不是由其他意识来体验”等来否定。如果是那样，那么暂时阿阇黎成立了自证之后，我（阿阇黎）自己造论，用“自己的体性”等来成立。为什么成立了两种方式，实际上就能成立自证呢？因为说了“变成自己的体性显现”等。当变成与意义不分离的自性，也就是两种方式的变成自己的体性显现时，那时体验就成立了。因为体验被看见了。当意识具有对境的相状时，那时以变成此自性的方式，由识来体验，这样一来，体验自身就成立了。如果是那样变化，如果不是由具有对境相状的自性识来体验，那么又如何能成立自证呢？那么是什么呢？如果说是以两种方式出现，是由后来出现的具有状态的心来体验，如果是那样，那么在有执著的心的时候，对境的心就会停止，因为是刹那的缘故，对境的心停止了，那时，因为具有实物的心与对境的意识相似，所以意识停止了，没有意识，那又如何体验呢？不是那样的。如果是那样，那么其他的意识会体验心
English
The word "probably" is used to indicate "is." The teacher said something else to establish "self-awareness itself," but for the time being, only a few people have experience, so even if memory changes, how can it become self-awareness just like that? Because of this thought, others will ask, "Why?" The teacher saw that experiencing other consciousness is unreasonable. If it is not experiencing consciousness, then what will it become? He thought that only oneself is reasonable. Therefore, he said, "Without that, there is no memory. Without experience." That is to say, for no experience, it is explained by "no memory," etc. When it is thought that it is experienced by other consciousness, it is denied by "not experienced by other consciousness," etc. If that is the case, then for the time being, after the teacher has established self-awareness, I (the teacher) myself will create a treatise, and establish it with "one's own nature," etc. Why is it that if two methods are established, self-awareness will actually be established? Because it is said, "Becoming one's own nature appears," etc. When it becomes the nature that is inseparable from meaning, that is, the appearance of becoming one's own nature in two ways, then experience is established at that time. Because experience is seen. When consciousness has the appearance of an object, then in the way of becoming this self-nature, it is experienced by consciousness, and in this way, experiencing oneself is established. If it changes in that way, if it is not experienced by the self-nature consciousness with the appearance of an object, then how can self-awareness be established? Then what is it? If it is said that it appears in two ways, it is experienced by the mind with the state of appearing later, if that is the case, then when there is a grasping mind, the mind of the object will stop, because it is momentary, the mind of the object stops, then, because the mind with substance is similar to the consciousness of the object, so consciousness stops, there is no consciousness, then how can it be experienced? It is not like that. If that is the case, then other consciousness will experience the mind
Tibetan
་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ཕྱི་མ་དེས་རང་ངོ་བོ་བློ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བ་དང་འདྲ་བ་མཚན་ཉིད་ཅན་བདག་ཉིད་མྱོང་མེད་ཕྱིར་དེ་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར། ཤེས་པ་འམ་ཤེས་བྱའིའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བློས་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དུད་སྣང་བ་དང་ལྡན་པ། ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་དང་ཤེས་པ་གང་འགའ་ཞིག་གཞན་ལ་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་དེའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་ངེས་པ་འཛིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི། ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ པ་སྟེ་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བར་གྱུར་བ་ན་ཡང་ཤེས་པའམ་གཞན་ལ་ཡུལ་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བློ་འདི་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་བློ་ལའང་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བློ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟག་ཏུ་བདག་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ། ནང་མངོན་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་བསྙོན་པར་ནུས། གལ་ཏེ་རང་གི་བློ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཁ་བལྟས་པས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། གང་གི་ཚེ་རང་གི་བློ་དྲན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཡང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཁ་བལྟས་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་དྲན་པ་ལས་སོ་སོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོག་པ་འདི་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་དོན་དང་འདྲ་བ་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ན། གང་ཞིག་ཡུལ་དུ་སྣང་གང་དེ། །དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པ། །དེས་མྱོང་མ་ཡིན་ཤེས་པའང་ཐོབ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གིས་དོན་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེའི་དབང་གིས་དེས་དོན་དེ་སོ་སོར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བས་མྱོང་བ། །གཞན་ཡོད་ཅེས་ནི་འདོད་འགྱུར་ན། །དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོའི་མྱོང་བ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་དང་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་དགེ། །མྱོང་བ་
Chinese
不是，因为不承认自己经历过。后来的心识，具有和先前心识生起相似的自性，因为没有自己经历过，所以是那个原因的缘故。就会变成和经历相违背。是知识或者所知。这样的话，没有经历过就不会变成知识。另外，心识说自己没有经历过，这也和现量相违背。这样的话，实际上具有显现的意义，那个知识朝向外境显现，以及某些知识安住在其他对境的体性中，所有执持具有这些显现的决定的，都会变成朝向外境显现，也就是会显现成能取。在显现的时候，也会变成知识或者执持其他为对境。同样的，这个经历的心识也会变成朝向外境显现。像这样，对境的心识也是执持的识。任何经历，为了恒常在我处证悟，所有众生以内在朝向执持的体性的自证的自性，怎么能否定它呢？如果说是由于是自己的心识的缘故，所以不是朝向外境而行。如果那样的话，当忆念自己的心识的时候，也不会变成朝向外境。像这样，认为和忆念外境是各自分离的这种分别也是不行的。另外，如果和意义相似的自己没有经历过，那么，任何显现为对境的，任何是意义的，那个知识，没有经历它也获得了知识。这样的话，当任何和意义相似的自性变成经历的时候，凭借那个，他就会分别证悟那个意义。虽然会变成那样，如果认为有其他像那样经历的，从和意义相似之外，就没有具有经历自性的体性的其他经历了。那么是什么呢？如果说是仅仅和意义相似就是经历意义，如果那是经历的相，那么，所有相似的都会互相利益。经历
English
It is not, because it does not admit that it has experienced it itself. The later mind, which has the characteristic of being similar to the previous mind, does not experience itself, so it is the cause of that reason. It will become contrary to experience. It is knowledge or the knowable. In this way, without experience, it will not become knowledge. Furthermore, the mind saying that it has not experienced itself is also contradictory to direct perception. In this way, in reality, it has the meaning of appearing, that knowledge appears towards the external object, and some knowledge abides in the nature of other objects, all those who hold the determination that has these appearances, will all become appearing towards the external object, that is, it will appear as the grasper. When it appears, it will also become knowledge or holding others as objects. Similarly, this mind of experience will also become appearing towards the external object. Like this, the mind of the object is also the mind that holds. Any experience, in order to constantly realize in myself, all beings, with the nature of self-awareness of the nature of internal orientation, how can one deny it? If it is said that it is because it is one's own mind, so it does not proceed towards the external object. If that is the case, when one remembers one's own mind, it will not become towards the external object either. Like this, the distinction of thinking that remembering and remembering external objects are separate is also not right. Furthermore, if the self that is similar to the meaning has not experienced it, then, whatever appears as the object, whatever is the meaning, that knowledge, without experiencing it, also obtains knowledge. In this way, when any self that is similar to the meaning becomes experience, by virtue of that, he will separately realize that meaning. Although it will become like that, if one thinks that there is another who experiences like that, from outside of being similar to the meaning, there is no other experience of the nature of having the nature of experience. Then what is it? If it is said that merely being similar to the meaning is experiencing the meaning, if that is the characteristic of experience, then, all similar ones will mutually benefit. Experience