Tibetan
ད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི། དེ་ཡི་བདག་ཉིད་མྱོང་བ་ལ། །ཡང་དག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བརྩད་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེའི་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། དྲན་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔར་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་བདག་ཉིད་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཚུལ་གཉིས་བསྒྲུབས་ནས། ད་ནི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཕྱིས་ཡུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལས་ཡང་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ལ་ཕན་ཚུན་དབེན་བར་དྲན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་དྲན་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་ གཉིས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ལས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཡུལ་དག་གིས་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བས་ཤེས་པ་དེ་དག་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་དོན་སོ་སོ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་སྤྱོད་ཡུལ་གྱིས། རང་གི་ཡུལ་གྱིས་བྱ་མེད་ཅིང༌། །ཐ་དད་པར་ནི་དེ་མྱོང་བྱེད། །ཤེས་པ་ཡོད་ནའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་གྱི་དེ་ལྟ་མིན། །ངའི་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲའི་ཤེས་པའམ། གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་འདི་ཐ་དད་བར་ཞེས་དེ་ཐ་དད་ཅན་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འདོད་ན་དོན་དང་འདྲ་བ་ལས་གཞན་ཐ་དད་འགའ་ཞིག་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ། ཤེས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འབྱེད་བྱེད་མེད་ན་གང་གིས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་པར་དྲན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་ཚོགས་པ་གཞན་དང༌། གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐ་དད་པར་དྲན་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།
Chinese
是这样的。那即是，在那体验其自性时，是名为真实体验之义。什么呢？没有什么争论。例如，说知识不是知识的自性一样。然而，有些人认为知识既有相状，又无相状。如果那个知识的意义自性成立，那么境的自性也就会成立。从何而来呢？名为忆念，以前一个知识以自性执持境之相状的具有者之差别，成立了两种方式后。现在是为了观察诸知识的自性相互各异，所以应当从忆念来成立。因此，这样说，在体验之后，就像境一样，从知识中又会生起忆念。正如色等相互分离的体验者们，会生起相互隔离的忆念一样，对于知识也会生起相互各异的忆念。因此，存在第二种方式的知识。那从何而来呢？就像这样，暂时由如其自性的境所转变，那些知识才会被认为是各异的。如果不是那样，那么在体验的自性中，对于各个事物就没有差别了。自用境。自己的境无作用，而它体验为各异。即使有知识。是那样的，但不是那样。是我的色的知识，而不是声音的知识，或者其他的。如果这是各异的，那么它就不会忆念为各异的。那样的话，知识对于一切都只是体验，没有差别。仅仅是体验的话。如果认为知识没有差别，那么除了与事物相似之外，其他的一些差别，如根等。如果诸知识之间没有相互区分的，那么凭借什么它们会被忆念为各异呢？虽然那样会改变，但是，正如在显现的意欲等自性中，通过相似等的差别，看到快乐等的差别一样，对于各个境，存在其他的集合，以及其他的微细差别。因此，会成立忆念为各异吗？
English
It is so. That is, when experiencing its own nature, it is the meaning of being called true experience. What is it? There is no dispute. For example, it is like saying that knowledge is not the nature of knowledge. However, some people think that knowledge has both aspects and no aspects. If the meaning of that knowledge is established as its own nature, then the nature of the object will also be established. From where does it come? It is called recollection, after a previous knowledge has established two ways with the difference of the possessor of the aspect of holding the object in its own nature. Now, in order to observe the nature of the knowledges as mutually different, it should be established from recollection. Therefore, it is said that after experiencing, just like the object, recollection will arise again from knowledge. Just as those who experience colors, etc., separated from each other, will have memories of mutual isolation, so too will memories of mutual difference arise for knowledge. Therefore, there is knowledge of the second way. From where does that come? Just like this, temporarily transformed by objects as they are in their own nature, those knowledges are considered to be different. If it were not so, then in the nature of experience, there would be no difference for each thing. Self-using object. One's own object has no function, but it experiences it as different. Even if there is knowledge. It is like that, but it is not like that. It is my knowledge of color, but not the knowledge of sound, or others. If this is different, then it will not be remembered as different. In that case, knowledge is only experience for everything, without difference. Only experience. If it is thought that knowledge has no difference, then apart from being similar to things, some other differences, such as roots, etc. If there is no mutual distinction between the knowledges, then by what will they be remembered as different? Although it will change like that, just as in the nature of manifest desire, etc., through the difference of similarity, etc., the difference of happiness, etc. is seen, so for each object, there is another collection, and other subtle differences. Therefore, will it be established to remember as different?
Tibetan
དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁྱད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ལྟོས་པར་རུང་བའི་ཡུལ་གཅིག་ལ། ཤེས་པ་གང་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པའི་གཞན་དང་གཞན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་དྲན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བློའི་སྐད་ཅིག་མ་འདས་པ་འདི་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་གསལ་བྱེད་ཅན་ལ་དོན་ལ་བློ་དྲན་པ་ཐ་དད་ཅན་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། མཚེ་སོགས་བཞིན། མཚེ་མ་གཟུགས་མཚུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པས། ཐ་དད་པར་ངོ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ན་ཕན་ཚུན་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་བ་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་རྣམ་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐ་དད་པར་ངོ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡང་དེའི་ གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཞན་མཐོང་བ་ན་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དོན་གྱིས་བྱས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་ལས་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ན། དེ་རང་ངོ་བོ་འཇོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་པར་ངོ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ན། འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པས་བསྒྱུར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ཤེས་པའི་ཚུལ་གཉིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་མ་ཐག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་རང་རིག་རྣམས་ཕལ་ཆེར་འགྲུབ་པ་ཡིན་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཅི་ཚུལ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན། གང་གིས་ན་ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བྱས་ཤེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་ཉིད་ཡིན་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཤེས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ནི་དོན་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་མྱོང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་མ
Chinese
那不是那样的。像这样，体验到的特殊感受是回忆的原因。如果不是任何事物，那么对于一个可以依赖的境，任何持续产生的知识进入时，也有感官等集合的其他事物存在。即使那样，也不是回忆起不同的事物。例如，就像说“这只是意识的过去瞬间”一样。因此，对于具有不同显现的事物，意识不会变成回忆起不同的事物。那像什么呢？就像双胞胎等。即使双胞胎外形相似，但实际上确实存在差异。即使那样，由于那不明显，所以无法识别为不同。然而，当以不同方式看待它们时，就像互相附加标签一样。因此，持续产生的知识是具有单一对象的知识。虽然没有识别出不同，但是，当看到其状态下的感官等其他境时，就会发生变化。如果有人认为，由于存在着对事物所做的体验有所帮助的事物，所以才能识别，那么，由于那与建立自身本质没有区别，因此知识会变得与事物相同。如果不是那样，那么从境等产生的、本质上没有差别的知识，仅仅是体验，就不会被识别为不同。既然会发生变化，因此存在着被境的形态所改变的形态知识。因此，知识的两种方式就成立了。因此，通过刚刚所说的本质知识等特征来证明两种方式，也应该知道，大多数自证都能成立。因此，才说了要证明自证本身。如果通过某种方式证明两种方式，自证的知识就能成立，那么为什么要使用“大多数”这个词呢？那不是的，因为那是另一种含义。知识的两种方式已经变成了与事物相同的本质，而且那也是一种体验。因此，事物的本质体验已经成立，而不是直接
English
That is not so. In this way, the special feeling experienced is the cause of recollection. If it is not anything, then for a single object that can be relied upon, when any continuously arising knowledge enters, there are also other things of the collection such as the senses. Even so, it is not remembering different things. For example, it is like saying, "This is just the past moment of consciousness." Therefore, for things with different manifestations, consciousness will not become remembering different things. What is that like? Like twins, etc. Even if twins have similar appearances, there are indeed differences in reality. Even so, since that is not obvious, it cannot be recognized as different. However, when they are viewed in different ways, it is like attaching labels to each other. Therefore, continuously arising knowledge is knowledge with a single object. Although there is no recognition of difference, when seeing other objects such as the senses in that state, changes occur. If someone thinks that recognition is possible because there are some things that help the experience done by things, then since that is no different from establishing one's own essence, knowledge will become the same as things. If that is not the case, then knowledge that arises from objects, etc., and has no difference in essence, is merely experience and will not be recognized as different. Since changes occur, there exists form knowledge that is transformed by the form of the object. Therefore, the two modes of knowledge are established. Therefore, by proving the two modes through the characteristics of the knowledge of essence, etc., just mentioned, it should also be known that most self-cognition can be established. Therefore, it was said that self-cognition itself should be proven. If the knowledge of self-cognition can be established by proving the two modes in some way, then why is the word "most" used? That is not so, because that is another meaning. The two modes of knowledge have already become the essence that is the same as things, and that is also an experience. Therefore, the experience of the essence of things has been established, not directly.