Tibetan
་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་ཐ་དད་སྔོན་པོ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་མཐོང་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། སྐྱེས་བུ་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། །དོན་དམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། ཟླ་གཉིས་མེད་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་མིག་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱིས་གཞན་གཉིས་པ་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་པས་མ་ངེས་བ་བསྟན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་མ་འཁྲུལ་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་མཐོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མྱོང་ བའི་ངེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། གཅིག་ཏུ་དམིགས་པའི་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞེ་ན། སྡོ་སེར་ངག་གི་ཐ་དད་དག །ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དག་དུས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་དཔེ་བསྟན་ཏོ། །སྔོན་པོ་དང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དོན་འགའ་ཞིག་ནི་མྱོང་བ་མེད་པའམ། དོན་དམིགས་པ་ན་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པར་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འགའ་ཞིག་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་མེད་ཅན་ཡང་མཐོང་བ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་མེད་པ་ཅན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་མེད་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་འགྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་དེ་དམིགས་པ་དེ་དག་ཐ་དད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུའོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ཞིག་གང་དམིགས་པ་ན་ངེས་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ན་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དེའི་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་འམ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཁྱབ་པ་ཡང་ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་རྒྱས་བར་བསྟན་ཟིན་པ་དེ་ལྟར་ན་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་དུས་སྣང་བ་ཅན། །དོན་ནི་ཤེས་ལས་ཐ་དད་པར་བཟློག་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པར། རྒྱུ་གཞན་དག་ནི་ཡོད་ན་ཡང༌། །དབང་པོའི་བློ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དོན་དུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་བློ་མེད་པར་འདི་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་ལས། རྒྱུ་ཡི་ཐ་དད་རྗེས་དཔོག
Chinese
是显现。那个和那个不是存在的，像这样各异的蓝色和体验将会被见到。因为什么呢？被具有错乱分别识的人们。即使在胜义中，了知的自性没有差别。像什么一样呢？就像没有二月一样。例如，对于一个月亮，具有眼病的人执着于另外的第二个月亮，像这样通过说来显示了不确定。如果说没有错乱的人们将会取分别，那么那时没有错乱本身没有成立，因为所有不是殊胜见者的人们都是错乱的缘故。体验的确定不存在。唯一对境的确定不存在。什么呢？贪嗔痴语的差别。如同蓝色和黄色同时对境，以其他方式唯一对境也不存在。这显示了具有不相顺之法的例子。蓝色和那个体验不是那样。为什么呢？像这样一些事物是没有体验的，或者对境事物时，没有体验，在一些时候见到一些事物。见到没有事物者是：分别识没有事物者，没有对事物的行相进行近取，体验将会发生，这是没有见到的。那样就做了结论，完成理由。因此，事物和那个对境是无有差别的，这叫做量之果。陈述也即是，什么在对境什么时，必定会对境，那么那个将会是那个本身，例如那个自己的体性或者像第二个月亮一样。对境那个时，也必定会对境那个体验，这叫做自性的理由。周遍也已经从量决定中广大显示完毕，因此这里不再赘述。因此，知时显现者。事物从知中遣除差别是非常困难的，这叫做结论。在根等上，其他的因虽然存在，因为没有根的智慧的缘故。没有显现为事物的智慧，这个仅仅是具有那个因，那样从果的颠倒，推知因的差别。
English
It is appearance. That and that are non-existent, like this, different blue and experience will be seen. Because of what? By those with confused consciousness. Even in the ultimate sense, the nature of knowing is without difference. Like what? Just like there is no second moon. For example, for one moon, a person with an eye disease grasps another second moon, like this, uncertainty is shown by saying. If it is said that those who are not confused will take distinctions, then at that time, non-confusion itself is not established, because all those who are not supreme seers are confused. The certainty of experience does not exist. The certainty of a single object does not exist. What is it? The differences of greed, hatred, and delusion. Just as blue and yellow are objects at the same time, it is also not possible to have a single object in another way. This shows the example of having dissimilar dharmas. Blue and that experience are not like that. Why? Like this, some things are without experience, or when objectifying things, there is no experience, and at some times some things are seen. Seeing those without things is: the consciousness without things, without taking the aspects of things closely, experience will happen, this is not seen. That way, the conclusion is made, completing the reason. Therefore, things and that object are without difference, this is called the result of valid cognition. The statement is also, whatever is objectified, it will definitely be objectified, then that will be that itself, for example, that own nature or like a second moon. When objectifying that, that experience will also definitely be objectified, this is called the reason of nature. The pervasion has also been widely shown from the determination of valid cognition, so it is not elaborated here. Therefore, the one that appears at the time of knowing. It is very difficult to remove the difference of things from knowing, this is called the conclusion. On the senses and so on, although other causes exist, because there is no wisdom of the senses. Without the wisdom that appears as things, this is only with that cause, so from the reversal of the result, the difference of the cause is inferred.