Tibetan
་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དང་ལྡན་ཅིག་དྲན་པ། དེ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འཛིན་པར་འགྱུར། དེ་ཕྱིར་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པ། །མེད་པར་བུམ་པ་དྲན་མི་འགྱུར། །རྫ་མཁན་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་བུམ་པ་འགྲུབ་པ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ན་རྫ་མཁན་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བུམ་པ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ན་ངེས་པར་ཛ་མཁན་ལ་སོགས་པ་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་བུམ་པ་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྲེལ་བས་བྱས་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ངེས་པར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པས་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ། ཕུལ་བྱུང་གང་ལས་ཤེས་པ་ནི། །དོན་དང་འབྲེལ་ པ་སྟོན་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སྟོན་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ནི་འདྲ་བ་ལས་གཞན་ཅིར་འགྱུར། དོན་དང་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་མ་གཏོགས་པར་ཡུལ་གྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདྲ་བ་ཉིད་ལས་འཁྲུལ་པས་ཤེས་པ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མཚེ་མ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན། །གཟུགས་མཚུངས་པའི་མཚེ་མ་དག་ལས་གཅིག་མཐོང་བས་གཞན་མཐོང་བ་ན་ངས་སྔོན་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདྲ་བ་མཐོང་བ་ལས་རྟོགས་པ་པོ་དེའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་འདྲ་བ་མཐོང་བ་འདི་ལ་ཡང་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་དག །གཉིས་མེད་དངོས་ཡིན་ན། འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཕྱི་མ་དེ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ནི། །རྣམ་པར་གནས་པ་ཤེས་པ་དེ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ཅན་གསུམ་པས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མ་ཡིན། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཅན་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་སྣང་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་དང་རང་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་བར་
Chinese
是之时，如何忆念具有意义的了别？同样，所有果，也将如其自身般与因一同执持。因此，没有陶匠等，就不会忆念瓶子。如果存在陶匠和轮子等，就能见到瓶子的成就，如此，在忆念陶匠等的果——瓶子时，必定会忆念陶匠等，而不会以某种方式仅仅忆念瓶子。因此，具有意义之相的了别并非由关联所作的执持。如果对于境的了别，在意念等之上存在某种差别，那么，即使因本身相同，也必定会因执持意义之相而缘于了别，否则不然。彼时，了别从何处超胜呢？是显示与意义相关联。认为了别将成为显示与意义相关联者。这与相似之外有何不同？除了与意义相似的差别之外，没有其他的境的超胜之处，这是结论。正是由于相似，才理应以错觉在了别上附加意义之相，如见双胞胎等。从形貌相似的双胞胎中见到一个，在见到另一个时，会认为“这就是我先前见到的那个”，就像从见到相似之处而在证悟者之本体上附加一样。因此，在见到与意义相似的这个时，也会在了别与境相关联上附加。此外，如果最初体验的了别与境及体验之相，是无二之实有，那么，作为执持者的后者也将安住于体验的同一体性中，而不会显现与境相符的了别。二者体性为一，则安住于相的了别，不会被证悟之心以执持者第三者来区分。不会执持境之相的了别为显现之相各异，因为其自身是显现之体性一者。并非如此，然而境之相的了别之显现与自身必定会生起
English
At that time, how does one recall a discriminating awareness that possesses meaning? Similarly, all fruits will also be held together with their causes, just as they are themselves. Therefore, without potters and the like, one will not recall a pot. If potters and wheels and the like exist, one sees the accomplishment of a pot; thus, when recalling the fruit of potters and the like—a pot—one will necessarily recall potters and the like, and one will not recall only a pot in some way. Therefore, a consciousness with the aspect of meaning is not a holding made by connection. If there is some difference in the consciousness of an object from mental activity and the like, then, even if the cause itself is the same, it will necessarily focus on consciousness by holding the aspect of meaning; otherwise, it will not. At that time, from what does the excellence of consciousness arise? It is what shows the connection with meaning. It is asserted that consciousness will become what shows the connection with meaning. How is that different from similarity? There is no other excellence of an object except for the difference of similarity with meaning; this is the conclusion. It is precisely because of similarity that it is reasonable to impute the aspect of meaning to consciousness through illusion, like seeing twins and so on. From twins who are similar in appearance, when one sees one and then sees the other, one thinks, "This is the one I saw before," just as one imputes to the essence of the one who realizes from seeing similarity. Therefore, in seeing this similarity with meaning, one will also impute that consciousness is connected with the object. Furthermore, if the consciousness that is first experienced and the aspect of the object and experience are two-in-one reality, then the latter, which is the holder, will also abide in the same nature of experience, and a consciousness that conforms to the object will not appear. When the two are of one nature, the consciousness abiding in the aspect is not distinguished by the mind of realization as a third holder. One does not hold the consciousness with the aspect of an object as having different appearances, because it is itself of one nature of appearance. It is not like that, but nevertheless, the appearance of the consciousness with the aspect of an object and oneself will necessarily arise
Tibetan
འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་བློ་གཉིས་པ་ནིའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། དོན་བསྲེ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན། །དོན་བསྲེ་བ་ཅན་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་དེ་ནི་དོན་བསྲེ་བ་དང་འབྲེལ་ཅིང་ལྡན་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱོར་རོ། །བློ་དམིགས་པར་འགྱུར། བློ་གཉིས་པ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལའོ། །དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སྔོན་སོགས་ངོ་བོ་རུ། མདུན་ན་སྣང་བར་གྱུར་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་གྱུར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པས་མདུན་ན་སྣང་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་བློ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གལ་ཏེ་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དང་འདྲེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་གྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དང་པོའི་ཉམས་ སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གཅིག་ཕྱིར་སྦྱོར་དོན་དང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཤེས་པས་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དོན་སྔ་མ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ནི། མཐོང་མེད་ཅན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མེད་ཤེས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་ལས་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དོན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དེ་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཀྱི་ཅིག་ཤོས་དང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེའི་ཡུལ་གྱི་དོན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ངེས་པ་བློ་དང་བཅས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ། ངེས་པར་བློ་དང་བཅས་པར་ནི། །ལྷན་ཅིག་མྱོང་ནི་མྱོང་འགྱུར་པ། །དེ་དག་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གང་གིས་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར། རྒྱུ་གང་གིས་འབྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ནི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གང་ཞིག་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་གཉིས་སུ
Chinese
转变吧！因此，具有执持体验之心的第二种心是也。那是怎样的呢？与义混合且有关联。具有义混合性，即执持义之相的那种，与义混合且具有关联性存在于何处呢？如此进行词语的分别组合。心将成为所缘。在那样的心，即第二种心上。那又是怎样的呢？先前等等的自性中。以显现在面前的境之相接近，通过体验的知识而显现在面前被了知，如此一来就是第二种心的状态。如果不是那样，如果仅仅凭借义的果就缘于与义混合的境之相的知识，而不是从境之相的接近转变而来。那时，最初的体验知识是从义的力量产生的一种，因此与结合义和意识之识的知识，以及后来产生的知识等等不同。体验所要执持的，是与先前之义相关联的。无可见者，后后无有识。为什么呢？因为从义产生。体验的知识本身是从义产生的缘故。与自身相关联的那个进行结合，而不是与其他的，因为那些不是从它的境之义所生的缘故。因为不是境的自性，所以不执持这个。这是建立了名为后后知识等等的论典。如此一来，为了宣说名为境之知识等等。具有决定的智慧是。等等以自身的道理由其他来显示。蓝色等等。决定与智慧一起是。一同体验即是体验转变。从那些，从识之外，以何种境之相能够成立呢？以何种因能够成立呢？不能成立。蓝色等等以及那些体验，因为一同缘取的缘故，即使是显现为不同的，也是一体的意义。如此转变虽然可以，但任何显现为二的，在胜义谛中是不同的，例如安乐和痛苦等。境和知识的相也是二
English
Transform! Therefore, the second mind that possesses the holding of experience is. What is that like? It is mixed with meaning and related. Having the nature of mixing with meaning, that is, the one that holds the aspect of meaning, where does the association and connection with mixing with meaning exist? Thus, the words are combined separately. The mind will become the object of focus. In that kind of mind, that is, the second kind of mind. What is that like? In the nature of the previous, etc. Approaching with the aspect of the object that appears in front, it is understood to appear in front through the knowledge of experience, and in this way, it is the state of the second mind. If it is not like that, if only by the fruit of meaning, it focuses on the knowledge of the aspect of the object mixed with meaning, but not from the transformation of the approach of the aspect of the object. At that time, the first experiential knowledge is one that arises from the power of meaning, therefore it is different from the knowledge of combining meaning and consciousness, and the knowledge that arises later, and so on. What is to be grasped by experience is related to the previous meaning. There is no visible one, and there is no later knowledge. Why? Because it arises from meaning. The knowledge of experience itself arises from meaning. It combines with the one that is related to itself, but not with the others, because those are not born from the meaning of its object. Because it is not the nature of the object, it does not hold this. This is the establishment of the treatise called later and later knowledge, etc. In this way, in order to explain what is called the knowledge of the object, etc. Having definite wisdom is. Etc., the self's reason is shown by others. Blue and so on. Definitely with wisdom is. Experiencing together is the transformation of experience. From those, from other than consciousness, by what aspect of the object can it be established? By what cause can it be established? It cannot be established. Blue and so on, and those experiences, because they are focused on together, even if they appear to be different, they are of one meaning. Although such a transformation is possible, whatever appears as two is different in ultimate truth, such as happiness and suffering. The aspects of object and knowledge are also two.