Tibetan
དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཞན་དུ་དེ་ནི། ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་དངོས་མིན། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་རང་ཉིད་འཛིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར། གནས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ན། མི་འདོད་པའི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེ་མི་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡུལ་སྔ་མ་བསྐལ་པ་སྣང་བ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལ་དེའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡུལ་སྔ་མ་སྔ་མ་བསྐལ་པར་སྣང་བ་ཅན་ཏེ། ཤེས་པ་བསྐལ་པའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མ་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་སྔ་མ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་སྔ་ མ་བསྐལ་པར་སྣང་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ། དེ་ལྟར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི། །ཤེས་པ་རྣམ་གཅིག་ལྷག་བ་ཅན། །རྣམ་པ་རེ་རེ་འདི་ལ་ལྷག་པ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་རེ་རེ་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་བ་བཟློག་པར་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པ་རེ་རེ་ལྷག་མ་ཉིད་ཀྱང་བུམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པས་བུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་བ་ན་བུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ཤེས་པས་བུམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་བུམ་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བུམ་པའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་བུམ་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པར་སྣང་བ་དང་རང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན། གང་གིས་ནི་དེའི་དབང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་གཉིས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཉིས་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དང་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་སྟེ། དེའི་སྒོ་ནས་འོངས་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་པ་དང་རང་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དག་ནི། ཡུལ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དག་གོ །འགའ་ཞིག་བདག་གི་རྣམ་པ་ལ། །རང་ཉིད་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གསུམ་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་འགྱུར། ཡང་དག་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྟེ། ཡུལ་གྱི་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པས་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་སྒྱུར་བར་བར་བྱས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་འདི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་ལས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ ཡིན་ཏེ། དོན་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡུལ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དོན་གྱི་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ན་པ་དེ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་བ་ན། དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་དྲན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དྲན་པ་ཡོད་ན་ཕྱིས་འཁྲུལ་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་སྐྱེས་བུས་དོན་དེས་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པར་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ། ཤེས་དྲན་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དོན་ནི་དྲན་པ་ལས། །འཁྲུལ་པས་སྲེད་པར་བྱེད་ཡིན་ན། །དེའི་ཚེ། སྒྲོན་མ་ཡིད་བྱེད་དེར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡུལ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་རེག་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་ཅན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ངེས་པར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་འདྲེས་པའི་ཤེས་པ་དྲན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཞེན་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ན་དྲན
Chinese
因为那是具有彼之相状之因的缘故。这是果之理，其他时候是自性之理。为何会那样变化呢？如此一来，在其他情况下，境之识并非实物。如果不具有境之相状，那会怎样呢？那是不可能的。因此，具有境之相状的识将安住于执持自身的识之状态中，也会安住。因此，那是彼之境之相状。如果境之识不变成境之相状，为了显示在那时会变成不希望的某种情况，那将变得不希望。经中说，后后的识不会变成前前境的显现，因为那不是它的境。后后的体验之识，彼之识等后后不会产生。如何理解呢？前前境显现，识不会变成显现的境，后后不会执持前前。为什么呢？因为那不是它的境。前前的境不是后后识的境。如此一来，前前的境变成显现，因此，后后的识，具有一种增上的相状。对于每一个相状，都加上“有增上”这个词。每一个相状都是增上的意思。这表明可以避免后后识等所造成的过失。每一个相状的增上性，例如，体验瓶子的识，当它专注于具有瓶子相状的识时，会理解那是具有瓶子相状的识。因此，当识之识专注于瓶子之识时，会理解瓶子之识的识是具有瓶子相状的瓶子之识的识。同样，也显示了其他事物的理由的周遍性。凡是境识的识，都是与境相符的识的显现和自显现。如果那是从何而来？凭借什么，体验之识也会显现为二呢？因为第二个识
English
Because it is the cause that has the aspect of that. This is the reason of the effect, and at other times it is the reason of the nature. Why does it change like that? Like this, in other cases, the consciousness of the object is not a real thing. How can it not have the aspect of the object? It is not possible. Therefore, the consciousness that has the aspect of the object will abide in the state of consciousness that holds itself, and it will also abide. Therefore, it is the aspect of its object. If the consciousness of the object does not become the aspect of the object, in order to show that it will become something undesirable at that time, it will become undesirable. It is said in the scriptures that the later consciousness will not become the appearance of the former object, because it is not its object. The later experience of consciousness, the later consciousness of that, etc., will not arise. How to understand? The former object appears, the consciousness will not become the object of appearance, the later will not hold the former. Why? Because that is not its object. The former object is not the object of the later consciousness. In this way, the former object becomes apparent, therefore, the later consciousness has a kind of increasing aspect. For each aspect, add the word "there is increase". Each aspect means increase. This shows that it is possible to avoid the faults caused by later consciousness, etc. The increase of each aspect, for example, the consciousness of experiencing the vase, when it focuses on the consciousness that has the aspect of the vase, it will understand that it is the consciousness that has the aspect of the vase. Therefore, when the consciousness of consciousness focuses on the consciousness of the vase, it will understand that the consciousness of the consciousness of the vase is the consciousness of the consciousness of the vase that has the aspect of the vase. Similarly, it also shows the pervasiveness of the reasons for other things. Whatever is the consciousness of object consciousness is the appearance and self-appearance of the consciousness that is in accordance with the object. If that is from where? By what, will the experience of consciousness also appear as two? Because the second consciousness
Chinese
即是显现为义之自性，且与境之识相关联的那些。由彼之门而来，显现为境，且具有自显现之相的那些，即是显现为境本身。有些于我之相中，具有自身显现之相。第三识之识，由彼立即生起之识而作分别，将成为如实之对境。因此，自显现本身亦是彼之识，将成为确定。若说成为具有境之相之体验识，彼时识之识亦然，境之识之识将无有差别。因此，于此有以境之相所作之后转。彼非如是，若如是，体验识以境之相而作近转，则非此识之识之差别。那么是什么呢？乃由义而来，识生为无有形相本身，彼乃义之果，因为由义而生故。既是义之果本身，则成为果之境之识将生起忆念，譬如说，义之果之识即是此，如是者，于此处彼乃生为义之果本身时，彼之因即是义亦将忆念。若有义之忆念，其后以错乱而体验之识若无有形相，则士夫可能具有彼义之形相，若如是，对此答曰：识忆乃是义之果故。若义乃由忆念，以错乱而贪著，彼时，灯即是作意。如是境为因，如是显现亦无有触及于境之近合，而成为体验之识之因之自性者，如是作意亦将转变。如是确定与义之相混合之识是忆念，如是作意等将与体验相关联。此外，若说义之果是缘于执著义之相之识，则忆
English
That is, those that appear as the essence of meaning and are related to the consciousness of objects. Those that come through that door, appearing as objects and having the characteristic of self-appearance, are those that appear as the objects themselves. Some, in the aspect of self, have the characteristic of self-appearance. The consciousness of the third consciousness will be distinguished by the consciousness that arises immediately from it, and will become the object of reality. Therefore, self-appearance itself is also its consciousness, and it will become certain. If it is said that it becomes an experiential consciousness with the aspect of an object, then the consciousness of consciousness is also the same, and there will be no difference between the consciousness of the consciousness of the object. Therefore, there is a subsequent transformation made by the aspect of the object. It is not so, if it is so, the experiential consciousness makes a close transformation with the aspect of the object, then this is not the difference between the consciousness of consciousness. What is it then? It is from meaning, the consciousness arises as the absence of form itself, that is the fruit of meaning, because it arises from meaning. Since it is the fruit of meaning itself, the consciousness of the object that becomes the fruit will give rise to memory, for example, the consciousness of the fruit of meaning is this, such a one, when it arises as the fruit of meaning itself here, the cause of it, that is, meaning, will also be remembered. If there is memory of meaning, and later the experiential consciousness is without form due to confusion, then the person may have the form of that meaning, if so, the answer to this is: memory of consciousness is the fruit of meaning. If meaning is from memory, and is attached to by confusion, then the lamp is attention. Just as the object is the cause, so the appearance also becomes the nature of the cause of the experiential consciousness without touching the close combination of the object, and so attention will also change. Just as the consciousness that is certainly mixed with the aspect of meaning is memory, so attention and so on will be related to experience. Furthermore, if the fruit of meaning is said to be focused on the consciousness that clings to the aspect of meaning, then memory