Tibetan
་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་བུ་འཁྲུལ་པ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆུའི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཞེན་པ་ལྟ་བུའོ། །འཁྲུལ་པ་སྐྱེས་བའི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཡང་བློ་ཡིས་ཐ་དད་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་མཐོང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་འཛིན་པར་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འདི་ལ། ཆོས་མཐུན་པ་འདི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་དེ་བདག་ཉིད། །དོན་གཅིག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ ཡིན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འདི་ཡོད་ཀྱང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །བདེན་མོད་ཀྱི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཅན། འདི་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ནང་གི་འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་ངོ་བོའི་འཁྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱིས་བསླད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐྱོན་བྱུང་ཕྱིར་ན། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན། དེ་ནི་མཐོང་སོགས་ཆོས་མཐུན་ཅན་ཉིད་ལ། ལྟོས་མེད་ནི་འཁྲུལ་པའོ། །ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་ལ་དེ་དང་པོ་བྱས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན། མཐོང་སོགས་ཆོས་མཐུན་ཅན་ཉིད་ལ། །འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་དེར་ཞེན་པ་གཟུང་ངོ༌། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། རབ་རིབ་ལ་སོགས་བཞིན། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དབང་པོའི་ནུས་པ་དཀྲུགས་པ་ལས་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ལ་བློ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འདོད་པའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་དེ་བདག་ཉིད་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་རིག་ཡིན་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་རང་རིག་པར་རྣམ་པར
Chinese
仅仅是与共同之处不一致，就像对由错觉产生的虚构的水的意义的自身本性执着一样。这是产生错觉的次第。因此，如果对于此，心也仅仅会产生看到不一致的相异之法的现象。那时，因为存在错觉的可能性，所以会认识到是相异的。像这样，在这个唯识宗的论典中，没有看到共同之处等错觉的原因。那为什么呢？因为在这个世间，它本身，没有看到具有连一个真实不 是的意义的形象。这是别人的观点。用“即使有这个”等来反驳。虽然是真实的，但正如所说，产生与共同之处等一致的心之错觉。即使有这个，但仅仅是这个并不是一切的因，然而，内在的错觉，无明的翳障等，从那产生的是，被从内在自性之错觉产生者所玷污的是，因为出现了过失。因为是从无明等的过患产生的因，所以自性颠倒显现。那是仅仅在看到等共同之处上，无待是错觉。看到共同之处本身就是看到共同之处。如果在此有首先做到的，那么，仅仅在看到等共同之处上，被称为“什么是错觉，是无待的”的词语要分别组合。说了“等”字，特别是指虚构和执着。和什么相似呢？就像眼翳等一样。例如，对于有眼翳等的人来说，知识不是依赖于共同之处而产生的，而是因为感官的能力被扰乱了，和那个相似。用“在那”等，将量等分别安立在唯识上。在唯识上，什么是心完全决定的呢？是什么样的呢？是执着的形象。执着的形象，因为是它本身，所以是完全决定的自性，因此是自证，是体验的自性，是清晰的。因此，执着的形象是自证的形象。
English
It is only inconsistent with the commonality, just like being attached to the self-nature of the meaning of water fabricated by illusion. This is the sequence of the arising of illusion. Therefore, if for this, the mind will also only produce the phenomenon of seeing dissimilar dharmas that are inconsistent. At that time, because there is a possibility of illusion, it will be recognized as dissimilar. Like this, in this treatise of the Vijnanavada school, there is no reason for illusions such as seeing commonalities. Why is that? Because in this world, it itself, there is no seeing of having the image of a meaning that is not even one true. This is the view of others. It is refuted by "Even if there is this," etc. Although it is true, as it is said, the illusion of the mind that arises in accordance with the commonality, etc. Even if there is this, but just this is not the cause of everything, however, the inner illusion, the cataract of ignorance, etc., what arises from that is, what is defiled by what arises from the illusion of the inner self-nature, because a fault has occurred. Because it is the cause arising from the faults of ignorance, etc., the self-nature appears inverted. That is, only on seeing commonalities, etc., independence is illusion. Seeing the commonality itself is seeing the commonality. If there is something done first here, then, only on seeing commonalities, etc., the words called "What is illusion, is independent" should be combined separately. By saying "etc.," especially what is meant is fabrication and attachment. What is it similar to? Just like eye cataracts, etc. For example, for a person with eye cataracts, etc., knowledge does not arise depending on the commonality, but because the power of the senses is disturbed, it is similar to that. With "In that," etc., the pramana, etc., are separately established on Vijnanavada. On Vijnanavada, what is the mind completely determined? What is it like? It is the image of clinging. The image of clinging, because it is itself, is therefore the nature of complete determination, therefore it is self-awareness, it is the nature of experience, it is clear. Therefore, the image of clinging is the image of self-awareness.
Tibetan
་གཞག་པའི་རྟེན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བདག་ཉིད་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ནི་རང་རིག་པ་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བདག་ཡུལ་ཅན་འཇོག་བྱེད་ལ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །བདག་གི་ཡུལ་ཅན་དཔོག་པ་ ཡང་གང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཚོགས་ཚོར་བཞིན། །དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་གཞུང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པ། གཞལ་བྱ་གཞལ་བྱེད་འབྲས་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཀུན་ལ་འདི་ནི་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དཔོག་པ་དེ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བདག་མྱོང་བར་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ན། བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་བདག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རུང་ཉིད་དེ་དཔོག །ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ། བདག་དཔག་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན། །རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་གཞན་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་སོ་སོར་འགོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྐྱོན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ཉིད་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཉེ་བར་དགོད་པར་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པའི་ཚད་མར་བཤད་པ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པར་བྱས་པའི་ངོ་བོ་འཛིན་པས་ཡང་འདིར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཐོས་ནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ཕྱིར། བདག་ལ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
如果说是安立的所依，那么就会说，由于是完全断除的自性，因此会体验到自性。因为那个原因，执持的行相就被安立为是自证的能立。那个是安立有境的我，应该把“自性的境在何处”这句话连接起来。如果问什么是我的有境的比量，例如贪欲等聚合的感受。例如就像体验贪欲等一样。因此，在这里，自己的自性是量。对此，在这里立即要说唯识宗的宗义。“所量能量果安住”，凡是我的有境的量，都要把这个加进去。也用“对此”等来连接那个本身。对于贪欲等的有境的比量，也能够以执持贪欲等的行相本身来体验自我的自性。为什么呢？因为是体验的自性。因为是体验的自性，所以贪欲等那些，在体验的自性中非常明显时，就是体验自性，因此要显示我体验。因此，从体验的自性中，能够体验我。既然如此，就衡量那个具有自性之特征的能性。就是量。那些要体验的，我衡量自证是果。安立为证悟是果。如果唯识本身没有其他体验，因为与贪欲等所缘的体性的识相同，难道不应该分别安立那些吗？不是有这个过失，因为应当观察对外境的安立，因为这正是接近安立的显示。阿阇黎说快乐等是自证的量，那也是因为执持错乱的体性，所以又说在这里执持的行相就是比量。听了之后，为了消除某时某地认为有相违的疑惑，名为我执
English
If it is said to be the basis of establishment, then it will be said that because it is the nature of complete severance, therefore one will experience self-nature. Because of that reason, the aspect of grasping is established as the proof of self-cognition. That is the establisher of the object-possessing self. The sentence "where is the object of self-nature" should be connected. If asked what is the inference of my object-possessing, for example, the feeling of aggregates such as desire. For example, just like experiencing desire and so on. Therefore, here, one's own self-nature is valid cognition. Regarding this, here, the tenet of the Mind-Only school is to be stated immediately. "Measurable, measuring, and result abide," whatever is the valid cognition of my object-possessing, this should be added to all of them. Also, with "regarding this" etc., it is connected to that itself. For the inference of the object-possessing of desire and so on, it is also possible to experience one's own self by the very aspect of grasping those desires and so on. Why? Because it is the nature of experience. Because it is the nature of experience, when those desires and so on are very clear in the nature of experience, it is experiencing self-nature, therefore it should be shown that I am experiencing. Therefore, from the nature of experience, it is possible to experience me. Since this is the case, measure that potentiality that has the characteristic of its nature. It is valid cognition itself. Those to be experienced, I measure self-cognition is the result. It will be established that realization is the result. If the Mind-Only itself has no other experience, because it is the same as the consciousness of the nature of objects such as desire, shouldn't those be established separately? There is no such fault, because the establishment of external objects should be observed, because this is precisely the display of approaching establishment. The teacher said that happiness etc. are the valid cognition of self-cognition, that is also because of grasping the nature of delusion, so it is said again that here the aspect of grasping is the inference. After hearing this, in order to dispel the doubt that one might think there is a contradiction at some time and place, it is called grasping at self.