Tibetan
་ཆ་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན། དོན་བདག་མི་སྣང་བ་དེ་ནི་མྱོང་བ་དེར་གནས་པ་བློ་ཅན་ནི། དོན་དང་འདྲ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན། དེའི་དབང་གིས་ཡུལ་གནས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བློ་ལ་གནས་པའི་དོན་དེ་རང་རིག་པ་དེ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བློ་ལ། གནས་པའི་དོན་དེ་ནི་གང་ལས་དེ་ནི་དེ་ལྟར་སྟོན། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་རང་རིག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དོན་གྱི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ནི། རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མྱོང་བ་ལ་ཡུལ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན། དོན་གནས་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །དོན་དམ་པར་འདིར་རང་རིགས་ཡིན་ན་ཡང༌། འོན་ཀྱང་ཆ་འདི་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བར་བཏགས་ནས། དོན་རིག་འདོད། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གང་ཁོ་ན་ལ་ཕྱི་རོལ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང༌། ཚད་མ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ ཅིའི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བར་བྱ་བ་ལ་ཡང་རང་རིག་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པ་ན། སྐབས་སུ་སྟེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དཔྱོད་པ་ན་དོན་མྱོང་བ་རང་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་མྱོང་དེ་བདག་མེད་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པའི་འབྲས་བུའི་རྟོག་པ་གསུམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་གི་བག་ཆགས་སད་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཤེས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་པ་དེ་ལྟར་སྣང་གྱུར་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྣང་གྱུར་པ་སྟེ་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རོ། །འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་འ
Chinese
除了似乎是抓住一部分之外的其他。意义的主体不显现，但有智慧的人安住在那个体验中，就是与意义相似的能立。如果在那时它的相状显现出来，那么就会体验到相似的自性，因此，凭借它，境也会安住。安住在心识中的意义，那个自证就是作用。因此，在如何希求和不希求等等的心识中，安住的意义是从哪里以那种方式显示的呢？自证显示希求和不希求等等的体验的体性。如何如何显示，就那样那样了悟意义的境况，因此，了悟意义的境况的体性是自证的自性。像这样，了知具有希求的相和不希求的相的体验，就必定确定境是希求和不希求。像这样，因为意义安住是它的自性，所以在胜义中，即使这里是自类，然而仅仅以这一部分接近而假立，就想要意义的觉知。因为像这样，仅仅对什么在外境上进行成立，那本身就是作用。因此，即使没有不同的境，也应当承许是量和量的果。如果像这样， 为什么从自证中说果呢？所说是真实的，然而对于要衡量外境的意义来说，哪里所说的自证是果呢？在观察自己的体性时，在时机中，即在观察事物的自性时，所说的是体验意义是自体验的自性。为什么呢？因为体验意义是无我的缘故。因为是自证的自性本身是因的缘故。通过这一切，当什么时候外境是要衡量的时候，以“在那时”等等所说的果的第三种分别进行了解说。如果意义没有如实地体验，那么，不依赖于它，从自己的习气苏醒而产生的知识，外境是存在的，那么这本身是从哪里来的呢？说了“知识那样显现的”等等。那样显现，即不依赖于意义。希求和不希求等等的相貌如何呢？
English
Other than what appears to be grasping a part. The subject of meaning does not appear, but the wise person who abides in that experience is the establisher similar to meaning. If its aspect appears at that time, then the nature of similarity will be experienced, therefore, by its power, the object will also abide. The meaning that abides in the mind, that self-awareness is the action. Therefore, in how desire and non-desire etc. in the mind, from where does the abiding meaning show in that way? Self-awareness shows the nature of the experience of desire and non-desire etc. How it shows, in that way it realizes the situation of meaning, therefore, the nature of realizing the situation of meaning is the nature of self-awareness. Like this, knowing the experience with the aspect of desire and the aspect of non-desire, it is certain that the object is desire and non-desire. Like this, because the abiding of meaning is its nature, in the ultimate sense, even if it is of its own kind here, however, just by approaching with this part, it is nominally established, and one wants the awareness of meaning. Because like this, whatever is established on the external object, that itself is the action. Therefore, even if there is no different object, it should be accepted as valid cognition and the result of valid cognition. If like this, Why is the result spoken of from self-awareness? What is said is true, however, for the meaning of measuring the external object, where is self-awareness said to be the result? When examining one's own nature, in the occasion, that is, when examining the nature of things, what is said is that experiencing meaning is the nature of self-experience. Why? Because experiencing meaning is selfless. Because the nature of self-awareness itself is the cause. Through all this, when the external object is to be measured, the third distinction of the result spoken of by "at that time" etc. is explained. If the meaning is not experienced as it is, then, without relying on it, the knowledge arising from the awakening of one's own habit, the external object exists, then where does this itself come from? It is said "the knowledge appears like that" etc. Appearing like that, that is, without relying on meaning. What is the aspect of desire and non-desire etc.?
Tibetan
དྲ་བ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བའི་དོན་འགྱུར་བའམ། མི་འདྲ་བའི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔྱོད་པ་བོར་ནས་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ཡང་དེ་མེད་ན་ཡང་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར། རེ་ཞིག་དོན་ཡང་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་ཡང་གཞན་མི་འདོད་མོད་ཀྱི་དགག་པར་བཞེད་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་གང་གིས་ན་དེ་ལྟར་ལན་དུ་འགྱུར། འོན་ཀྱང་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར། །འདོད་པ་མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དངོས་ཏེ་དངོས་རང་བཞིན་མེད་པར་དོན་སྣང་ཅན། ཤེས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དོན་འཛིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེན་ཏེ་ངས་ཀྱང་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ངས་ཀྱང་དེ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རིག་གོ །འདིས་ནི་འདོད་པ་གྲུབ་པ་བཤད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ཡང་བློ་གཉིས་སུ་སྣང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རང་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ པར་དཔྱོད་པ་ན་ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གཞལ་བྱ་ལ་ཡང་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འདོད་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན། དེ་དག་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཞར་ལ་འོངས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྣང་བ་ཅན་གང་དེ་གཞལ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་དེའི་ཡང་བློའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པ་ལ་ཚད་མ་ལ་སོགས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ལ། བཤད་པ་འདི་ལ་ཡང་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློའི་བདག་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལྟར་བློའི་བདག་ཉིད་ཆ་མེད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིས། མ་རིག་པའི་འཁྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་དག་གིས། གཟུང་བའམ་འཛིན་པའི་མྱོང་བ་དག །ཐ་དད་པ་
Chinese
像网一样显现的那种，是意义转变了，还是不同的转变呢？舍弃这种考察，如果缺少了除此之外的其他近取因，也因为没有它就没有了知，就像根等是知的因一样。暂时来说，境也是因。就“知”来说，境被认为是所量。虽然其他人不这样认为，但这是因为您想要驳斥而作出的阐述。在此，即使不遮止成为产生如是之相的识的所依，又凭什么会成为那样的回答呢？然而，这里会转变，就像某些相一样。想要或不想要等是实事，即没有事物自性而具有境相。如果知是如何执持境的呢？就像存在一样，意思是说不是贪爱。确实我不懂，虽然那样说是对的，但是我也因为如其显现般不存在而不了知。这说明了所欲已成。以外境不存在，却显现为二智等，在考察自证是果时，将要阐述如何执持之相即是正量。那样的话，如果外境作为所量，也以自证的体性而想要果，那么执持之相本身就是正量了，这样就会产生怀疑。因此，为了阐明那些，而顺便提及了。当外境是所量本身的时候，等等，完全做完之后，将具有显现的那个与所量等等的语境联系起来，那也是通过“其也是智的自性”等等来阐述的。对于外境不存在，正量等是如何安立的这个问题。对于这个说法，胜义的安立是不存在的。那么是什么呢？就像显现的那样。因此，这里没有能取和所取的部分，因为是智的自性，是唯一的。然而，像这样，由于颠倒地见到无分智的自性，无明迷惑的众生们，会将能取或所取的体验，视为不同的。
English
Like the appearance of a net, is it a transformation of meaning, or a different transformation? Abandoning this examination, if other proximate causes besides that are lacking, and also because without it there is no knowing, just as the senses etc. are the cause of knowing. For the time being, the object is also a cause. In terms of "knowing," the object is considered the object to be measured. Although others do not think so, this is because you want to refute it and make this explanation. Here, even if you do not prevent it from becoming the basis for generating such an aspect of consciousness, how can it become such an answer? However, here it will transform, just like some aspects. Wanting or not wanting, etc. are real things, that is, having the appearance of an object without the nature of a thing. If knowing is how to grasp the object, it is just like it exists, meaning it is not craving. Indeed, I do not understand, although it is true to say that, but I also do not know because it does not exist as it appears. This explains that the desired has been accomplished. With the external object not existing, but appearing as two wisdoms, etc., when examining whether self-awareness is the result, it will be explained how the aspect of grasping is itself valid. In that case, if the external object as the object to be measured also wants the result with the nature of self-awareness, then the aspect of grasping itself is valid, and there will be doubt. Therefore, in order to clarify those, it is mentioned incidentally. When the external object is the object to be measured itself, etc., after completely finishing, connect the one with appearance with the context of the object to be measured, etc., which is also explained by "it is also the nature of wisdom," etc. To the question of how validity, etc. are established when the external object does not exist. For this statement, the ultimate establishment does not exist. Then what is it? It is just like it appears. Therefore, there is no part of the grasper and the grasped here, because it is the nature of wisdom, it is unique. However, in this way, due to the inverted view of the indivisible nature of wisdom, the beings deluded by ignorance will regard the experience of the grasper or the grasped as different.