Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་དུ་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོར་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ཡན་གར་དོན་ཡོད་མིན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ལ་བཟློག་པའི་དམིགས་པས་འཛིན་པ་ནི། གང་ལ་བློའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་འདི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཐག་ཉེ་བ་ན་ཡོད་ན། དཀར་པོར་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྟོང་པའི་ཡུལ་དུ་འཇུག་པ་ན་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། དཀར་པོར་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྱུར་བས་རྒྱུ་དོན་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་འགའ་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ནང་གི་བག་ཆགས་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་གང་གིས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཉེ་བར་འཕྲོ་བ་ནི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབང་གིས་དེ་དང་ད་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ། དེ་ཕྱིར་བློ་ནི་རྣམ་ངེས་ཀྱིས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལྟོས་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་ལས་ཀྱང་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ནི། དོན་རྟོག་ཏུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། འགའ་ཞིག་ཚེ་ཡང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡན་གར་བ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཅིག་ལ་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དག་ཏུ་བཤད་པར་འགྱུར་བ་ ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་དང༌། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དྲན་པའི་དུས་ན་ཡང་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཉིད་དྲན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་གཞན་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདིའི་རྣམ་པ་གཉིས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མྱོང་ཉིད་དེ། །རང་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན། དེས་ནི་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་
Chinese
不是的。因此，即使显现为不同，但由于专注于一，所以就是一，就像二月一样。显现为蓝色是被看见的。外在独立存在的事物是不存在的。以相反的对境来执持识的对境，凡是不包含在心的自性之中的，就不是，这是总结。虽然如此转变，但如果这个识不依赖于外境而生起，那么，当其他显现等近取因存在时，具有显现为白色之状态的识在进入空性之境时，也不是转变，因此，具有显现为白色之状态的识转变为果，仅仅如此是不转变的，因此，也有因事，如果这样说。从果的颠倒来说，是依赖于其他因，而不是依赖于外境。因此，在此，某些时候，看见蓝色等的一些识是使内在的习气完全苏醒，但不是全部。因此，以识的每一个刹那，其他能力自性的识完全转变，接近散发，凡是识完全苏醒而生起的，凭借那个，并非全部都生起那个和现在。因此，使之完全苏醒。因此，心是依靠自相。不依赖于外境。即使从果的颠倒也能成立意义，那么，就成为应该随念以理智来推测意义，但有些时候也不是现量，这样是不合理的。因为那样外境独立存在的事物是不存在的，因此，由于无明染污一个识，所以有两种方式，被说成是境和识的体性 是存在的。任何那样经验，以及，如其所显现一样，在忆念的时候，也如看见一样显现而被忆念。因此，那样没有经历其他，此的两种相，就是识的经验，凡是自证，那就是果。它就是显现为二的识
English
It is not. Therefore, even though it appears to be different, it is one because it focuses on one, just like the second moon. Appearing as blue is seen. External, independently existing things do not exist. Holding the object of consciousness with the opposite object, whatever is not included in the nature of the mind, is not, this is the conclusion. Although it changes in this way, if this consciousness arises without depending on external objects, then, when other appearances and other close causes exist, the consciousness with the state of appearing as white, when entering the state of emptiness, is also not a change, therefore, the consciousness with the state of appearing as white turns into a result, it is not just that it does not change, therefore, there is also a cause, if you say so. From the reversal of the result, it is dependent on other causes, but not dependent on external objects. Therefore, here, at some times, some consciousnesses that see blue and so on are to fully awaken the inner habits, but not all. Therefore, with each moment of consciousness, other consciousnesses of the nature of power are completely transformed, approaching emission, whatever arises from the complete awakening of consciousness, by virtue of that, not all of them arise that and now. Therefore, to fully awaken it. Therefore, the mind relies on its own characteristics. It does not depend on external objects. Even if the meaning can be established from the reversal of the result, then, it becomes that the meaning should be inferred by reason, but sometimes it is not direct perception, this is unreasonable. Because in that way, external, independently existing things do not exist, therefore, because ignorance contaminates one consciousness, there are two ways, which are said to be the nature of the object and consciousness exists. Whatever is experienced in that way, and, as it appears, at the time of remembrance, it is also remembered as it appears as seen. Therefore, in that way, without experiencing anything else, these two aspects, that is the experience of consciousness, whatever is self-awareness, that is the result. It is the consciousness that appears as two.
Tibetan
པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རང་རིག་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་གཞལ་བྱ་ཡིན་ཞིང༌། བདག་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་རྣམ་བ་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དོན་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུའི་རྟོག་པ་འདི་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གང་ཚེ་གྲུབ་པ་དེ་དངོས། གྲུབ་པ་ནི་འདོད་པ་དང་ནི། མི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ཞེ་ན་གཞན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་རྣམ་རིག་རྒྱུའི་ཡུལ་དག་གོ །རྣམ་པར་རིག་པ། དེ་ཡི་དེ་ལྟར་མྱོང་བ་ཡིན། །འདོད་པ་ནི་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དོན་དང་འདྲ་བ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཞིང༌། དོན་མྱོང་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཡུལ་བཅས་ཤེས་པའི། ཡུལ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་བཅས་ཏེ། ཡུལ་སྣང་བ་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་ཆ་ལ་ནི་དོན་རྣམ་གཞག །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དོན་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཚེ་བདག་ཉིད་ཉམས་མྱོང་གང༌། །བློའི་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་བློ་འདི་བདག་འདོད་པའི་རྣམ་པའམ་རྣམ་པ་གཞན་ཏེ། མི་འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་བུས་མྱོང་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་འདོད་པའམ་མི་འདོད་པ་དེས་ཀྱང་དོན་རིག་པ་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྟོག་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་དག་ཡོད་ན་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་ཉིད་དེ། །ཇི་ལྟར་རང་རིག་པ་ཉིད་དོ། །ཡུལ་དེ་ངེས་བདག་གཅིག་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། རང་གི་ངོ་བོར་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུ་མའི་བདག་ཉིད་སྐྱོན་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་གཅིག་ཅིག་ལ་རྗེས་སུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཅིག་ལ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་གྱིས་འགྱུར་བ་ན་དོན་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་གྱི་དབང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཁས་བླངས་ན་ཡང༌། གང་གི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དོན་རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་ཁས་བླངས་བ་དེའི་ཚེ། ཡང་གཉིས་ཀྱིས་
Chinese
从“将要产生”开始，到“自证是果”为止，这是详细的解释。如此，所取的相是所量，自身体验是果，能取的相是成就者，这样一来，对于无意义的事物，这种果的分别念是一个。何时成就，那是事物。成就是欲求和不欲求等的自性。什么呢？是其他的，即外境的意义，欲求或不欲求，是各种识的行境。识，是它的如是体验。欲求是以欲求的相的方式体验境，那就是果。它与意义相似是量，体验意义是果，这样一来，对外境存在的分别念的第二种解释就完成了。认识自己的境，因为是与境一起进入，所以是与境一起，境显现而意义空虚，这是它的定义。为什么又是这样呢？因为在认识的部分，有意义的安立。因为将所取的相作为意义来命名。那时，自身体验是什么？是在智慧的本身中确定的。为什么呢？像这样，如果这个智慧以我欲求的相，或者其他的相，即不欲求的相被补特伽罗体验到，那么，那时，即使是欲求或不欲求，意义的认识也会改变，因此，这仅仅是识的果的分别念的解释。即使外境存在，如何体验呢？如何是自证呢？境是确定唯一的自体，而不是自己的体性，也不是如实地体验意义，这是它的定义。为什么呢？因为多体的过失，对于一个事物有帮助，而对于其他事物没有帮助，这样一来，一个事物以多种相改变时，意义也会获得多种相，因为以意义的力量来安立体验，这是它的定义。即使承认，当承认具有安乐等自性的多种相的意义时，又以两种
English
Starting from "will be born," up to "self-awareness is the fruit," this is a detailed explanation. Thus, the aspect of what is taken is the object to be measured, the self-experience is the fruit, and the aspect of the taker is the accomplisher. In this way, for meaningless things, this conceptualization of fruit is one. When it is accomplished, that is the thing. Accomplishment is the nature of desire and non-desire, etc. What is it? It is other, that is, the meaning of external objects, desire or non-desire, are the objects of various consciousnesses. Consciousness is its experience in that way. Desire is the experience of the object through the aspect of desire, and that is the fruit. It is similar to meaning is the measure, and experiencing meaning is the fruit. In this way, the second explanation of the conceptualization of the existence of external objects is completed. Knowing one's own object, because it enters with the object, it is with the object, the appearance of the object is empty of meaning, this is its definition. Why is it so again? Because in the part of knowing, there is the establishment of meaning. Because the aspect of what is taken is named as meaning. At that time, what is the self-experience? It is determined in the very wisdom itself. Why? Like this, if this wisdom is experienced by the person in the form of my desire, or another form, that is, the form of non-desire, then, at that time, even if it is desire or non-desire, the recognition of meaning will change, therefore, this is only the explanation of the conceptualization of the fruit of consciousness. Even if external objects exist, how is it experienced? How is it self-awareness? The object is definitely a single self, but not its own nature, nor is it truly experiencing meaning, this is its definition. Why? Because of the fault of multiple bodies, there is help for one thing, but not for other things. In this way, when one thing changes with multiple aspects, meaning will also obtain multiple aspects, because experience is established by the power of meaning, this is its definition. Even if admitted, when admitting the meaning of multiple aspects with the nature of happiness, etc., then again with two