Tibetan
་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཡང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ལ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འདོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྟ་རེ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དངོས་རྣམས་ཐ་དད་འདོད་པ་ལ། །དེར་ཡང་དངོས་པོ་ལ་རྟེན་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲོ་འདོགས་པས་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་བྱེད་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར། བྱ་བ་བྱེད་པ་ཐ་སྙད་དག །ཐམས་ཅད་དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་ཅན། །ཉེ་བར་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་བར་སྐྱེ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པར་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱིར་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བྱ་བ་འགལ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། གང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་ནས། བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་མདོ་སྡེ་པ་ལ། དོན་རིག་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་རིག་པ་འདིའི་དོན་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་རང་རིག་གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་འདི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྒྱུད་སོ་སོའི་མངོན་སུམ་ལ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་སྙོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མྱོང་བ་འདི་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང༌། དོན་རིག་དེ་ནི་གང་གིས་ཡིན། །རྒྱུ་གང་གིས་བརྗོད་ཅེས་འདྲི་བར་མཛད་དོ། །འདི་ལ་འདྲི་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་འདྲ་བ་ལས་ཡིན། སྐྱེ་བ་དང་དོན་དང་འདྲ་བ་ལ་དོན་མྱོང་བར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་གང་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འཁྲུལ་པར་འགྱུར། འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞལ་བྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་གཏོགས་པ་མྱོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་མེད་པ་
Chinese
说“作用和能作是同一个”是没有过失的。无论在何处，对于不同的事物，人们都希望区分作用和能作，例如斧头等。在人们认为事物各不相同的情况下，那里也不是依赖于事物的。为什么呢？因为是由于增益才进入的。那些认为知识依赖于某个事物而产生，并仅仅增益为所作和能作者，才称之为作用和能作，除此之外，没有其他的作用。因为没有那个，所以从何而作呢？因此，作用和能作的名称，一切都具有那样的形态，是近取（假立）的自性，而不是依赖于事物的。如果识本身生起而显现为对境，那么就必定具有所取和能取的差别。如果外境不存在，那么证悟意义的自性，也就是作用，也不会有任何相违之处。心想：什么将成为量果本身呢？因此，论作者向经部宗提问：什么是义智？这个义智，不是因为是义智所知，所以才成为义智。说了“各自自证，什么是他人现量，这是你们所承认的”。如果各自相续的现量中存在那个，为什么还要否认它呢？并不是要否定在一切方式中都不存在。那么是什么呢？虽然这个体验是存在的，但是，那个义智是由什么产生的呢？由什么原因来说明呢？这样提问。这有什么可问的呢？是由那样的东西产生的。意思是说，你们认为与生起和意义相似的东西就是意义的体验。像这样，凡是从什么产生与知识的生起相似的东西，那就是它的对境，如果这样指示定义，就会变成错乱。凡是错乱的，在那个时候就不是定义，例如虚空不是有身体的。从那和它相似的东西产生，等等，将会被解释为错乱。如果除了所量和体验之外，没有其他的体验，那么，如果没有那个，体验也就没有了。
English
It is not a fault to say that "action and agent are the same." Wherever, for different things, people want to distinguish action and agent, such as an axe and so on. In the case where people consider things to be different, there also it is not dependent on things. Why? Because it is entered into by superimposition. Those who have the superimposition that knowledge arises dependent on this and that, and only superimpose what is to be done and the agent, are called action and agent, but there is no other action. Because there is not that, from what is it done? Therefore, the names of action and agent, all have such a form, are of the nature of close assumption (imputation), and are not dependent on things. If consciousness itself arises and appears as an object, then it is certain to have the difference of what is grasped and what grasps. If external objects do not exist, then the nature of realizing meaning, that is, action, will not have any contradiction. Thinking, what will become the result of valid cognition itself? Therefore, the author of the treatise asked the Sutra school: What is meaning-wisdom? This meaning-wisdom is not meaning-wisdom because it is what is to be known by meaning-wisdom. He said, "Each self-awareness, what is the other's direct perception, this is what you admit." If that exists in the direct perception of each continuum, why do you deny it again? It is not that it is denied that it does not exist in all ways. What is it then? Although this experience exists, however, from what is that meaning-wisdom? By what cause is it explained? Thus he asks. What is there to ask about this? It is produced from such a thing. It means that you consider something similar to arising and meaning to be the experience of meaning. Like this, whatever arises from something similar to the arising of knowledge, that is its object, if that definition is indicated, it will become confused. Whatever is confused, at that time it is not a definition, for example, space is not embodied. That which is similar to that arises from that, and so on, will be explained as confusion. If there is no experience other than what is to be measured and experienced, then, if there is not that, there is no experience either.
Tibetan
ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས། ཅི་སྟེ་གང་ལས་འདི་མྱོང་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་འདྲི་བར་བྱེད་དོ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཤེས་པ་འདིའི་གཞལ་བྱ་གང་ལས་འགྱུར་ཏེ། གཞལ་བྱ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་དཔྱད་པར་བྱ། འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་ཁྱེད་ལས་ཤེས་པར་འདོད་པས་དེ་ཉིད་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ང་ལ་དོན་འདི་འདྲི་བར་མ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཞལ་བྱ་ལས་འགྱུར་ རོ་ཞེས་བཤད་པ་འདི་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཐ་སྙད་འདི་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཅན་དང་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་འདིར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་བ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔྱད་པ་ན་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་དག་གི་ངོ་བོའམ་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་འཇོག་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་རགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་ཡང་ཕྲ་བ་རེ་རེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདྲ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་པ་རྣམས་ལས་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་མྱོང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་གང་གིས་ན། རྣམ་པ་གང་གིས་ན་དེ་དག་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདྲི་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དུ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་དངོས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་དོན་དངོས་མིན་ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ན་དོན་དང་འདྲ་བར་ཡོད་ན་ཡང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་ནི། ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ནའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན། དེ་འདྲ་བ
Chinese
心想或许能够获得，于是就问：从何处体验此？各自自己认识的体验，知道此的衡量从何处变化？因为没有衡量，所以不会变化，是这个意思。因为体验也存在，所以此通过体验的方式而变化，是这个意思。那个本身在这里需要考察。想要知道此是体验，我们也想从您那里知道，因此那个本身是需要考察的，如果是那样，就不要问我这个问题，是这个意思。体验的事物，也说从衡量变化，这个也没有过失，因为胜义中没有这个词语，并且因为在迷乱的心识前显现的缘故而安立。如果自性变成具有存在和没有相违，那么如果在这里承认存在，那就是说境的自性是迷乱的。因为在考察时显示了连相似也不存在，所以说了微尘等等。如果安立每一个极微的自性之境的体性或者集合的体性，那么暂时不是极微的自性，像这样依赖于了知的显现，在每一个微小处也不存在，那样就不是以自己的体性来做极微的相似。从集合来说，也没有一个体性，因为一和多相违。粗略显现的了知体验，那些微尘以什么，以什么方式，那些会变得相似呢？不是提问本身，因为是多，并且因为是极微。不是做相似的原因，那时说了非实有等等，它的非实有，了知和事物相似不存在，那样就不是具有存在的自性。如果存在，即使和事物相似而存在，也会变成迷乱，因此那个体验的体性，就在境的体验本身中。不是能成立的，如果是那样，那样的
English
Thinking that it might be obtained, one asks, "From where is this experienced?" The measure of knowing this experience that each individual knows, from where does it change? Because there is no measure, it does not change, that is the meaning. Because the experience also exists, therefore this changes through the way of experiencing, that is the meaning. That itself needs to be examined here. Wanting to know that this is experience, we also want to know from you, therefore that itself needs to be examined, if that is the case, then do not ask me this question, that is the meaning. The things that are experienced, also saying that it changes from measurement, this is also not a fault, because there is no such term in the ultimate sense, and because it is established due to appearing before a confused mind. If the characteristic becomes something that has existence and is without contradiction, then if existence is admitted here, then it is said that the characteristic of the object is confused. Because it is shown that even similarity does not exist when examining, so atoms and so on are mentioned. If the nature of the objects that are the nature of each extremely small atom or the nature of the collection is to be established, then for the time being it is not the nature of the extremely small atom, like this, the appearance that depends on knowledge is also not present in each small part, so it is not making the similarity of the extremely small atom by its own nature. From the collection, there is also no one nature, because one and many are contradictory. The knowledge experience that appears roughly, those atoms, by what, in what way, will those become similar? It is not the question itself, because it is many, and because it is extremely small. The reason for not making similarity, at that time it is said that it is not real, etc., its non-reality, knowing and things similar do not exist, so it is not a characteristic with existence. If it exists, even if it exists similar to things, it will become confused, therefore that nature of experience is in the experience of the object itself. It is not able to establish, if that is the case, that kind of