Tibetan
་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ནི། གཞལ་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེད་པས་བྱེད་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་གི་བྱེད་པ་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་བྱེད་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་ཞེ་ན། རང་གི་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །བདག་ཉིད་བྱེད་པོ་མིན་ན་ཡང༌། དེའི་དབང་གིས་གཞལ་བྱ་དང་འདྲ་བའི་དབང་གིས་དེར་གཞག་ཕྱིར། རྟོག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་དང་འདྲ་བ་དེ་ནི་རྟོག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཉིད་འདྲ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །རྒྱུའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ལྡན་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཡང༌། བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་གཟུགས་འཛིན་ཞེས་བརྗོད་།དཔེར་ན་ཕ་ལས་དེ་དང་གཟུགས་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ལ་འདི་ཕའི་གཟུགས་འཛིན་ཏོ་ཞེས་ཐ་སྙེད་དུ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཡུལ་རྒྱུར་གྱུར་པ་གང་གི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ཅིང་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ལ་འདིའོ། །དེ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་གཞལ་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་བོར་ནས། གཞན་གྱིས་ལས་སོ་སོ་ལ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་དང༌། དེའི་ཕྱིར་དོན་ཙམ་མཐོང་དང༌། དབང་འབྲེལ་དང་དབང་པོ་ཕྲད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་བློ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མཐོང་བ་དང་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་དང་ ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་བློ་དག་ནི། ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དོ། །མཐོང་བ་དང་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་དེ་དག་བྱེད་པ་རྣམས། བྱ་བ་ལ་ནི་ཆོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། བྱ་བ་ལས་དང་བྱེད་པ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྦྱོར་ན་ཡང༌། །ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་མཆོད་པར་བྱ་བ་གང་དེ་རང་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས། ཐ་དད་བྱེད། དེ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དམ་པར་འདོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ་སྟེ་བྱེད་པའོ། །རེ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པ། འདི་འདྲ་དབང་པོ་ལ་ཡང་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་གྱི་མཚུངས་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དུ་མའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་
Chinese
其本体即是，以对可量之自性执著的特殊作用，如具有作用一般显现，但并非具有作用，因为一切法皆是无作用之故。特别是无身者，因为本身就不是所作。若问对何者如具有作用一般显现？则说“自己的业”，即是对色等而言。即使本体不是作者，但因其力，以与可量相似之力，故安立于彼，为了分别假立，与可量相似者，即是分别假立之因，如是则说是能成立，但并非胜义谛。譬如，果与因等，以本体相似而生故，虽非因之作用具有，虽是无作用，然世间说因执持色。譬如，从父亲生出与其相似的具有形色的果，则说“此执持父亲之形色”，如是假立。如是，此处也是，对于随顺何者之相而生，作为境之因的相，知为“此是，彼执持者”，如是，依于具有分别作用，而近于假立为量。因为如是，则舍弃可量之自性，不能以其他作用来分别识。因此，见，因此，仅见义，根联系与根相遇，以及特殊之智，应如是说。见与根联系，以及具有分别作用之智等，不欲为量。见与根联系，以及具有特殊作用之彼等作者，因为对所作决定，故为因。如是，所作、业与作者等，即使全部紧密结合，所有作者，其他所供养者，即是从自他之门，作他异。彼即是能立殊胜，欲为能成立殊胜，即是作者。略言之，能成立殊胜，此等在根上也是，为何？因为是一切之共同因之故。因为是一切识之因故。即使已生起众多作用之差别
English
Its essence is, with the special function of grasping the self-nature of the measurable, appearing as if having function, but not actually having function, because all dharmas are without function. Especially, the bodiless is not the object of action itself. If asked, to what does it appear as having function? It is said, "one's own karma," that is, to form, etc. Even if the essence is not the agent, but because of its power, with the power similar to the measurable, it is established there, for the sake of distinguishing and imputing, that which is similar to the measurable is the cause of distinguishing and imputing, thus it is said to be the establisher, but not the ultimate truth. For example, fruits and causes, etc., because they arise with similar essence, although not having the function of the cause, although being without function, the world says that the cause holds the form. For example, when a fruit with form similar to the father is born from the father, it is said, "this holds the father's form," thus imputing. Likewise, here also, for the aspect that arises following the aspect of what has become the cause of the object, knowing as "this is, that which holds it," thus, relying on having the function of distinguishing, it is close to being imputed as valid cognition. Because it is so, it abandons the self-nature of the measurable, and cannot distinguish consciousness with other functions. Therefore, seeing, therefore, merely seeing the meaning, root connection and root encounter, and special wisdom, should be said as such. Seeing and root connection, and wisdom with distinguishing function, etc., are not desired as valid cognition. Seeing and root connection, and those agents with special function, because of deciding on the object of action, therefore it is the cause. Thus, object of action, karma, and agents, etc., even if all are closely connected, all agents, what is offered by others, that is, from the door of self and other, makes otherness. That is the excellent establisher, desiring to be the excellent establisher, that is the agent. Briefly speaking, the excellent establisher, these are also on the roots, why? Because it is the common cause of all. Because it is the cause of all consciousness. Even if the differences of many functions have arisen
Tibetan
ངོ་བོ་མཚུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཉེ་བར་མ་ཆོད་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐ་དད་ཀྱང༌། དབང་པོ་མི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐ་དད་ན་ཡང་ཤེས་པ་དེ་དངོས་ཅན་མིན་པ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དོན་འདི་ཤེས་པ་དོན་འདི་ཤེས་པ་འདིའི་ཡང་ཞེས་ངེས་པས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གང་ལས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དབང་པོའི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེའི་ནི་ལྷག་མ་དོན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན། །དཔེར་ན་ཆོད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་གྲུབ་པས་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདྲ་བ་མེད་ན་མཐོང་བ་ཙམ་ཡང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་མཐོང་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདྲ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མི་འདོད་ན། དོན་འདི་མཐོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟར་ན་གྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་ཡང་ནི། འདི་ཡང་སྐྱོན་ལྷག་མ་གཞན་ཡིན་ཏེ། གང་དེ་དངོས་མེད་ན། དོན་དང་འདྲ་བ་མེད་ན་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཤེས་པ་འདི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་ཤེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཐ་དད་མེད། བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་ན་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་འབྲ་ས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ལས་ཡིན། ཅི་སྟེ་ཁྱད་བར་གྱི་ཤེས་པའི་འདྲ་བ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་དེའི་ ཚེ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་དོན་རྟོགས་པར་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་བློ་གཞན་དག་ལ་ཡང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གཞི་དེ་ལ་ཚད་མ་དང་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་འདོད་པར་མི་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་ཡུལ་ཐ་དད་པའང་མི་འདོད་དོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་གཞན་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འདོད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེ
Chinese
本体相同者，不会使之成为与其邻近的未决定的他异。即使是他异，虽因根不明等差别而他异，然彼识非实有，是与境相同且离境之识，此识知此义，此识知此义，此之亦，以决定而立名者，即非从何而来。已显示根之量非是，其剩余则为宣说见义等。譬如，以决断之故，所作之殊胜未成立，故非是量，如是说。如是，若无相似，仅见亦不成为他异，因见义本身未成立之故。若不欲成立义之相似，则此见此义，亦不成。若彼未成，则如何能成？具差别之智亦是，此亦为其他剩余之过失，何以故？若彼非实有，若与义无相似，则以决定之差别，此识与差别之基识，此是，此二者无他异，无差别。即使差别未成立，然此差别之识是量，而彼之外者是无意义之语，此从何而来？若谓差别识之相似是他异，则彼即成为成立者，且于了义亦成为果，因其仅是彼之自性之故。如是于其他智等亦然。如差别识般，于差别之基识亦定从相似而生。彼亦于差别基彼成为量及量之果，如是，彼等之中一者是量，而另一者是果，如是思择是无意义的。以此亦不应许差别与差别之基识本身为量与果。何以故？如是，不欲能作与所作二者为异境。能作者即成为所作，非近于其他作者，亦非为其他所作，故谓二识为异境者，不合道理。若彼过失
English
That which has the same essence does not make it different from what is close to it and undecided. Even if it is different, although it is different due to differences such as unclear roots, that consciousness is not real, it is a consciousness that is the same as the object and separate from the object, this consciousness knows this meaning, this consciousness knows this meaning, this also, what is named by determination, is not from where it comes. It has been shown that the measure of the root is not, and the remainder is the explanation of seeing the meaning and so on. For example, because of the decision, the excellence of what is done is not established, so it is not a measure, as it is said. Thus, if there is no similarity, even seeing alone does not become different, because the seeing of the meaning itself is not established. If you do not want to establish the similarity of meaning, then this seeing this meaning will not be established either. If that is not established, then how can it be established? The wisdom with differences is also, this is also another remaining fault, why? If that is not real, if there is no similarity with the meaning, then with the difference of determination, this consciousness and the base consciousness of the difference, this is, these two are not different, there is no difference. Even if the difference is not established, this consciousness of difference is a measure, and what is outside of it is meaningless speech, where does this come from? If it is said that the similarity of the consciousness of difference is different, then it will become the establisher, and it will also become the result in understanding the meaning, because it is only the nature of that. Similarly, it is also true for other wisdoms and so on. Like the consciousness of difference, the base consciousness of difference will also definitely arise from similarity. That also becomes the measure and the result of the measure on that base of difference, thus, one of them is the measure and the other is the result, thus, thinking is meaningless. With this, one should not allow the difference and the base consciousness of difference itself to be the measure and the result. Why? Thus, one does not want the agent and the object to be different realms. The agent becomes the object, it is not close to other agents, nor is it done by others, so it is unreasonable to say that the two consciousnesses are different realms. If that fault