Tibetan
ན་དེ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །རྗེས་དཔག་ལ་སོགས་གྲུབ་ཅེ་ན། །ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྡ་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་དག་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་དག་ནི་བརྡ་རྟེན་ཅན་དང་དོན་གཞན་ལ། སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་དག་གོ །མངོན་སུམ་དང་ཉེ་བར་འཇུག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི། འགའ་ཚེ་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་མེད་པ་དེ་དག་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཉེར་འཇུག་ཅན་ཉིད་ཕྱིར། །མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་ལས་དེ་དག་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པས་ན་གདོན་མི་ཐ་བར་མངོན་སུམ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་ཕྱི་མ་ནི། ཇི་ལྟར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་དོན་ཅན། །ཡུལ་ཅན་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རྟོག་པ་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་ བཞིན་ཡིན་ཏེ། བརྡ་ལ་ལྟོས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་ལ་འཛིན་མི་བྱེད། ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་སྟེ་དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་དྲན་མེད་པར། །སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བརྡ་དྲན་པ་མེད་པར་བུམ་པ་ལ་སོགས་དག་ལ་ཡང༌། ཤེས་པ་མེད་པ་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲན་པ་མེད་པར་བུམ་པ་དང་གྲངས་དང་འདེགས་པ་དང༌། ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། བུམ་པ་ཉིད་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་པོ་འདིས་ཀྱང་བརྡ་དྲན་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པར་ཤེས་ན་དེས་ཤེས་ཤིང༌། རྟོགས་ན་བརྡ་དྲན་པ། དེ་ཡང་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། མངོན་སུམ་ལས་ནི་ཡོངས་ཉམས་འགྱུར། །མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲན་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དྲན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །བུམ་པ
Chinese
为了清楚地说明这一点，如果说通过比量等可以成立，那么这本身就是一种怀疑。因此，凡是依赖符号的分别念，以及将意义附加于其他事物上的分别念，这些都是依赖符号和将意义附加于其他事物的分别念。那些变得接近现量的事物，由于有时无法区分产生微细智慧的时间，因此那些无法清楚表达的事物，会成为误认为它们是现量的原因。为什么呢？因为它们接近于现量。它们比现量的知识更接近。因此，由于可能产生错误，必须清楚地认识到它们与现量是不同的。正是为了充分证明它们不是现量。后来的分别念，如何成为隐藏意义的事物？具有对境的记忆等性质的这种分别念，本质上是比量等，因为它本身具有依赖符号的性质。因此，它不会执着于意义。不会执着于什么样的意义呢？现量，因此它不是现量的量。像这样，在没有体验记忆的情况下，即使对于以前体验过的符号没有记忆的瓶子等事物，也没有知识。如果没有以前体验过的记忆，对于瓶子、数字、举起、存在本身、瓶子本身、眼睛等事物，人也不会有关于瓶子等的知识。正如前面所说的，这两种分别念也不存在，这就是它的含义。如果理解者也知道符号记忆是瓶子等知识的原因，那么他就会知道并理解符号记忆。而且，对于瓶子等事物来说，它完全从现量中消失。不可能是与现量的知识相连的，因为这种知识的形式本身就不是现量。而且，任何从体验记忆的力量中产生的事物都不是现量，例如从记忆中产生的事物、从比量中产生的事物、从言语中产生的事物等。瓶子
English
To clarify this, if it is said that it can be established through inference, etc., then that itself is a doubt. Therefore, whatever conceptualization is dependent on signs, and whatever conceptualizations attribute meaning to other things, those are conceptualizations that are dependent on signs and attribute meaning to other things. Those that become close to direct perception, because sometimes the time of the arising of subtle knowledge cannot be distinguished, therefore those that cannot be clearly expressed become the reason for mistaking them for direct perception. Why? Because they are close to direct perception. They are closer than the knowledge of direct perception. Therefore, since error is possible, it must be clearly understood that they are different from direct perception. It is precisely to fully prove that they are not direct perception. Later conceptualization, how does it become something with hidden meaning? This conceptualization, which has the nature of memory, etc., with an object, is essentially inference, etc., because it itself has the nature of depending on signs. Therefore, it does not grasp meaning. What kind of meaning does it not grasp? Direct perception, therefore it is not a valid means of direct perception. Like this, without experiential memory, even for things like a vase, etc., for which there is no memory of previously experienced signs, there is no knowledge. Without the memory of previous experience, a person will not have knowledge of a vase, etc., numbers, lifting, existence itself, the vase itself, eyes, etc. As said before, these two kinds of conceptualization also do not exist, that is its meaning. If the understander also knows that sign memory is the cause of knowledge of a vase, etc., then he will know and understand sign memory. Moreover, for things like a vase, etc., it completely disappears from direct perception. It is not reasonable to be connected with the knowledge of direct perception, because that kind of knowledge itself is not direct perception. Moreover, anything that arises from the power of experiential memory is not direct perception, for example, something that arises from memory, something that arises from inference, something that arises from speech, etc. Vase
Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྔོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲན་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་དོན་གསལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་བཞི་པ་ནི། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་ལ་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་བཞི་པ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་ཀྱིས་དགར་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་བའམ་མཚན་ཉིད་ལྷག་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལས་དོན་གྱི་གསལ་བའི་དཔེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ལས་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། སྨིག་རྒྱུའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་འདི་ ཡང་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་འདིའི་རྟོག་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་བཤད་པར། རབ་རིབ་བཅས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། །མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་ཀྱིས་དགར་བའི་ཚིག །དེས་བཤད་ཉེ་གནོད་པ་ལས་སྐྱེས། །ཕྱི་དང་ནང་གིས་གནོད་བ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་རབ་རིབ་འབའ་ཞིག་ནི། །ཉེར་གནོད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རབ་རིབ་དང་བཅས་པའི་ཚིག་གི་རབ་རིབ་ནི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཤེས་ཁ་ཅིག །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲའོ། །དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་སྔོ་དང་ཟླ་གཉིས་ལ་སོགས་བློ་ཡིན། དབང་པོ་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི། །གཞུང་འདི་དང་ནི་དེ་དག་འགལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྩོད་པ་སྒྲུབ་པར་བཤད་པར་མངོན་སུམ་དུ་དཔྱད་བ་ལ་དམིགས་པའི་དོན་དཔྱད་པ་ན། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་གང་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དམ། འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་བ་དག་གཞན་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་སུ་མཛད་ནས། མིག་ལ་སོགས་པའི་བར་ཡང་དམིགས
Chinese
以及等等的分别之识，以及水等等的分别之识，也是从先前体验过的记忆力中产生的，这被称为相违遍布的对境。如果是这样，那么这三种分别之识，应当用定义的词语来清楚地理解其含义。这里第四个是，对于这四种相似现量，四种相似现量，具有错乱的相似现量。所说的“具有错乱的相似现量”应当理解为是特别简别的，或者是剩余的定义，而不是定义之词中含义的清晰例子。如果那样，就像水等等的分别之后才进入一样，等等。就像显示海市蜃楼之识等等是分别的因一样，这也将显示出来。像这样，在完全完成分别之后，没有说明此分别的因，就说了“具有错乱”。因此，应当知道那是显示了远离分别的相似现量。如果不是那样，就会变成具有错误的定义。因此，简别的词，它说的是由近害所生。由外和内损害的因素损害感官所产生的所有的识，即使是远离分别的，也称为相似现量。其中仅仅是错乱，是表示近害。其中具有错乱之词的错乱，应当看作是由所有损害感官的因素所表示的近害。还有一些人认为，双月等等的识也不是从感官产生的，而是仅仅由意产生的。那些这样说的人，青色和双月等等是心识，感官是因，这个论典和那些是相违的。当论师为了成立辩论而宣说时，在现量中分析对境的意义时，像这样，从什么显现而产生识，就说那是对境吗？或者，事物如何存在却显现为其他，成为识的因，这样来做区分之后，直到眼睛等等也是对境。
English
And so on, the consciousness of conceptualization, and the consciousness of conceptualization of water and so on, also arise from the power of memory of previous experiences, which is called the object of contradictory pervasion. If that is the case, then these three types of conceptual consciousness should be clearly understood in meaning by the words of definition. Here, the fourth is, for these four types of apparent perception, the four types of apparent perception, the apparent perception with blurred vision. What is said, "the apparent perception with blurred vision," should be understood as being particularly distinguished, or as a remaining definition, not as a clear example of the meaning from the words of definition. If that is the case, just as one enters after the conceptualization of water and so on, and so on. Just as showing that the consciousness of mirages and so on is the cause of conceptualization, this will also be shown. Like this, after completely completing the conceptualization, without explaining the cause of this conceptualization, it is said, "with blurred vision." Therefore, it should be known that it shows the apparent perception that is free from conceptualization. If it is not like that, it will become a definition with errors. Therefore, the words of distinction, it says that it arises from near harm. All consciousnesses that arise from factors that harm the senses, which are harmed by external and internal factors, even if they are free from conceptualization, are called apparent perception. Among them, only blurred vision is what represents near harm. Among them, the blurred vision of the words with blurred vision should be regarded as the near harm represented by all the factors that harm the senses. There are also some who think that the consciousness of double moons and so on is not produced from the senses, but only from the mind. Those who say that, blue and double moons and so on are mind, the senses are the cause, this treatise and those are contradictory. When the teacher explains in order to establish the debate, when analyzing the meaning of the object in perception, like this, from what appearance does consciousness arise, is that called the object? Or, how things exist but appear as other, becoming the cause of consciousness, after making this distinction, even up to the eyes and so on are also objects.