Tibetan
་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་དང་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་དེ་ནི་མི་ཤེས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པའོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ན་ཉེར་ལེན་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་གང་རིགས་མཐུན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང༌། ཤེས་པ་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །བདག་པོ་ཉིད་ཀྱང་བྱེད་ཡིན་ན། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་བདག་པོ་ཉིད་དེ་ནི་འགལ་བ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ན་སྣང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དཔེར་ན་སྣང་གཅིག་མཚན་རྒྱུ་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོ་དག །མཚན་མོ་རྒྱུ་བ་དང་སྐྱེས་བུའི་མིག་དག །གཟུགས་མཐོང་བ་དང་མི་མཐུན་དང༌། མཐུན་པ་ཅིག་ཅར་བྱེད་པ་བཞིན། སྐྱེས་བུའི་མིག་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་ཅིང༌། མཚན་མོར་རྒྱུ་བའི་མིག་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་མི་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནམ། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་མི་འགྲུབ་པ། དེའི་ཕྱིར་ན་བདེ་སོགས་དོན་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། རང་ལ་འཕོ་བའི་སྣང་ཅན་ཏེ། རང་གི་སྒྲས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་བསྟན་ ཏོ། །དེ་ལ་འཕོ་བ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། གང་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་ནི་དོན་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་མྱོང་ཕྱིར་ན་དོན་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མྱོང་བར་བྱེད་པ། དངོས་སུ་མིན་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན། ནང་གི་བདག་ཉིད་རིག་བྱེད་ཡིན། །དོན་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དོན་ལས་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་དེ་དག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་དོན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་རིག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་དག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མྱོང
Chinese
如果有人这样认为，这种观点是不合理的。因为，这种意识被认为是无知的，没有觉察到快乐等等的自性。通过哪种方式它会变成近取因呢？没有任何一种方式。如果任何与某事物相似的东西是它的近取因，那么快乐等等的无知本质，以及知识不是与它相似的事物，因此不能作为近取因。即使是主宰者也不行。如果有人说这是原因的原因，那也是可以解释的，因为即使不是同类，主宰者也能产生相反的结果。例如，一种光明是夜晚行走的起因，还有其他感官，夜晚行走者和人的眼睛，看到事物既不一致也一致，这四种情况同时发生。人的眼睛与看到事物是相符的，而夜晚行走的眼睛与看到事物是不符的，这就是它的意思。因为这样，无论是同时产生的还是后来产生的知识，都不能完全实现快乐等等，因此，快乐等等的事物才能被真实地体验。这是什么样的呢？它具有转移到自身的光芒，通过自身的词语显示了快乐等等的自性。转移是指具有作为影像显现的性质，因此，任何具有这种性质的事物都可以这样称呼。因为它变成了与事物相似的自性，所以快乐等等才能被真实地体验。因为体验了它，所以才能真实地体验事物，这只是世俗中的一种说法，它表明外在的事物不是真正被体验的。如果是这样，内在的自性就是能知者。事物并不是以刚才所说的方式成为真实的。真实地，快乐等等仅仅是从事物中产生的，但外在的事物并不是被它们真实地认识。因此，如果变成了体验的自性，那就是事物，那么，因为是由它的自性所产生的，所以它就变成了知识，但这并不存在于外在的事物中。它体验
English
If someone thinks so, that is not reasonable. Because, this consciousness is considered ignorant, not perceiving the self-nature of happiness, etc. By what means would it become the proximate cause? There is no way. If anything similar to something is its proximate cause, then the ignorant essence of happiness, etc., and knowledge is not something similar to it, therefore it cannot be a proximate cause. Even the master is not okay. If someone says that this is the cause of the cause, that can also be explained, because even if they are not of the same kind, the master can produce opposite results. For example, one light is the cause of walking at night, and there are other senses, night walkers and human eyes, seeing things that are both inconsistent and consistent, these four situations occur simultaneously. Human eyes are consistent with seeing things, and the eyes of night walkers are inconsistent with seeing things, that is what it means. Because of this, whether knowledge arises simultaneously or later, it cannot fully realize happiness, etc., therefore, things like happiness, etc., can be truly experienced. What kind of thing is this? It has the light of transferring to itself, and through its own words it shows the self-nature of happiness, etc. Transfer refers to having the nature of appearing as an image, therefore, anything that has this nature can be called that. Because it becomes a self-nature similar to things, happiness, etc., can be truly experienced. Because it is experienced, things can be truly experienced, which is just a saying in the world, it shows that external things are not really experienced. If so, the inner self-nature is the knower. Things are not real in the way just said. In reality, happiness, etc., are only produced from things, but external things are not truly known by them. Therefore, if it becomes the self-nature of experience, that is the thing, then, because it is produced by its self-nature, it becomes knowledge, but this does not exist in external things. It experiences