Tibetan
་པའི་རྒྱུ་མཚུངས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་དོན་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་བློ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བའི་བློ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་གང་ཉེ་བས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས། བློ་དང་ནི། བདེ་སོགས་དེ་དག་སྐྱེད་ཡིན་ན། །དོན་དེ་བོར་ནས་ནི་བློ། །དེས་བདེ་སོགས་ཇི་ལྟར་ཏེ། རྒྱུ་ཡུལ་མེད་པར་རྟོགས་འགྱུར་བ་ཡིན་རིག་པ་ནི་ཡུལ་གང་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བློས་བདེ་བ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན་རྒྱུན་གྱི་འཇུག་པའི་བློ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་འཛིན་པར་ཁས་ལེན་ན་དེ་མྱོང་བ་གཟུགས་མྱོང་བ་དང་བདེ་བ་མྱོང་བ་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྣང་མི་འགྱུར། འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོར་མཐོང་ཞིང་ཕྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བར་དང་བཅས་ཤིང་བར་མེད་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་ཡུལ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། བདེ་བ་ཡང་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དེ་མྱུར་ཕྱིར། ཡུལ་དང་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པ་དག་པར་དང་བཅས་ཤིང་བར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དེ་དག་རྒྱུན་ཆད་བ་མེད་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདིར་འཇུག་པ་མྱུར་བར་བྱས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་མཚུངས་ཕྱིར། ཉམས་སུ་མྱོང་མིན་ཅིར་མི་འདོད། །གལ་ཏེ་མགྱོགས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་བདེ་བ་མྱོང་བ་དེ་མྱུར་དུ་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་འབའ་ ཞིག་འཛིན་པ་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མགྱོགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་དབང་གིས་བདེ་བ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོགས་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་དོན་གང་ལས་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེས་པའི་དོན་དེ་བོར་ནས། དུས་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་པོའི་བློ། །གཅིག་གིས་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་སེམས་ནི་ངེས་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་མེད་པས་ཡུལ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདག་དང་ཡིད་དང་ལྡན་པ་དག་ལས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་ལས་ནུས་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཙམ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཡོད་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་སོགས་མེད་ན་ཡང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་མེད་ན་ཡང་དོན་དག་ལས་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན། དོན་དག་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར་རྒྱུའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་ནུས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནུས་གྲུབ་མེད་ཕྱིར། དབང་པོའི་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་མེད་ན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བློར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་པ་རེ་རེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཡུལ་གཉི་ག་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉི་ག་འཛིན་པ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དེ་ལྟར་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀྱིས་སོ་སོ་སོ་སོར་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན་སྟེ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ཡུལ་འཛིན་པ་མེད་པར། སྔོན་སོགས་བཞིན། བདེ་བ་འབའ་ཞིག་འཛིན་པར་འགྱུར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ དང་ལྡོག་བདག་གི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་ནུས་པ་མ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ནུས་པ་མེད་པའམ། ནུས་པ་ཡོད་ན་བདེ་བ་ཡན་གར་བར་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཁས་བླངས་བ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་རྒྱུའི་དོན་ནི་མི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུར
Chinese
即使原因相同，但如果出现差异，那么，认为快乐等是知识的本质，这种观点仍然成立。通过“彻底证明后有什么意义”等来彻底证明自己正在体验。当自己没有体验到快乐等时，那些同时产生的或后来产生的意识会体验到吗？对此，暂且认为不是同时产生的意识，因为当事物接近而显现时，意识和快乐等会产生。如果事物消失，意识又如何能体验到快乐等呢？因为没有原因和对象，所以会认识到，意识是执着于产生它的对象的。因此，完全确定是快乐等是不可能的。即使那样变化，同时产生的意识也不会体验到快乐。那么是什么呢？如果说是通过持续进入的意识和后来产生的具有意念性质的知识来认识快乐等，如果承认是依次执着的，那么体验到形状和体验到快乐时，就不会出现持续不断的情况。那么是什么呢？如果说是先看到，后来才体验到快乐等，那么，体验到快乐和体验到对象之间，如果不是有间隔或无间隔，那也是不可能的。因为当目标对象被确定时，快乐也会被确定。即使那样变化，如果因为快速，对对象和快乐的确定是完全有间隔或无间隔的，但如果执着于那些没有中断的情况，那就是因为快速进入而产生的错觉。既然如此，为什么不认为没有体验呢？如果因为快速，在知道没有中断的时候，就像体验快乐那样快速进入，那么，仅仅执着于对象而不是体验快乐的自性的意识，也同样因为快速而相似。因此，为什么不会因为它的影响而认识到没有体验到快乐呢？感官的意识本身就是对对象和快乐的……
English
Even if the causes are the same, but if there is a difference, then the view that happiness and so on are the essence of knowledge still holds. Through "what is the meaning after thorough proof" etc., it is thoroughly proven that oneself is experiencing. When oneself does not experience happiness and so on, will those simultaneously arising or later arising consciousnesses experience it? To this, it is temporarily considered not to be a simultaneously arising consciousness, because when things approach and manifest, consciousness and happiness etc. will arise. If things disappear, how can consciousness experience happiness etc.? Because there is no cause and object, it will be recognized that consciousness is clinging to the object that produces it. Therefore, it is impossible to completely determine that it is happiness etc. Even if it changes like that, the simultaneously arising consciousness will not experience happiness. Then what is it? If it is said that happiness etc. is recognized through the continuously entering consciousness and the later arising knowledge with the nature of ideation, if it is admitted that it is successively clinging, then when experiencing shape and experiencing happiness, there will be no continuous situation. Then what is it? If it is said that one sees first and then experiences happiness etc. later, then, between experiencing happiness and experiencing the object, if it is not with or without interval, that is also impossible. Because when the target object is determined, happiness will also be determined. Even if it changes like that, if because of the speed, the determination of the object and happiness is completely with or without interval, but if clinging to those uninterrupted situations, that is because of the illusion caused by rapid entry. Since this is the case, why not think that there is no experience? If because of the speed, when knowing that there is no interruption, just like entering quickly when experiencing happiness, then the consciousness that only clings to the object instead of the self-nature of experiencing happiness is also similar because of the speed. Therefore, why wouldn't it be recognized that there is no experience because of its influence? The sense consciousness itself is about the object and happiness...
Chinese
认为同时执持的这种认识也是不合理的。这样一来，舍弃了从哪个事物产生根识的那个事物，仅仅因为是同时产生的，又如何执持非境的乐等呢？因为同时产生的根识，一个不能认识两个，所以不应理执持境和乐等。为什么呢？因为根的意识是决定的。因为根识不缘其他境，所以境是决定的。乐等也是承许由与我和意相合之意所生的意之识所执持。从相异才能了知能力，仅仅是同时产生是不行的。对于识来说，没有像乐等那样的能力，即使没有乐等，即使没有一个个的乐等，也能从事物产生根识，这样一来，因为从事物产生，所以那些作为因的乐等，不能成立产生识的能力。因为那能力没有成立，所以根识不执持乐等。虽然是这样，但就像没有一个个的蓝色等，也能成为蓝色等的意识一样，仅仅因为这样，也不能说一个个同时产生的蓝色等没有产生识的能力。同样，乐等和境二者对于识来说也应有能力。如果这样，那么执持二者就没有相违之处了，如果那样，就像蓝色等一样，如果承许境和乐二者各自也没有能力，那么在没有执持境的情况下，就像蓝色等一样，就只执持乐。一个个蓝色等也是具有随行和相异之能力者，这样，那些集合也并非没有摧毁自己意识的能力，同样，一个个乐等要么没有能力，要么有能力也会单独感受乐。如果那样，那么所承诺的就不合理了。为什么呢？因为那是作为因的事物不执持等的原因。
English
The understanding that holds them simultaneously is also unreasonable. In this way, having abandoned the object from which the sense consciousness arises, how can it hold pleasure and so on, which are not objects, merely because they occur simultaneously? Because the sense consciousness that arises simultaneously, one cannot know two, so it is not reasonable to hold objects and pleasure and so on. Why? Because the consciousness of the sense is definite. Because the sense consciousness does not engage with other objects, the object is definite. It is also accepted that pleasure and so on are held by the mental consciousness, which arises from those combined with self and mind. Ability is understood from difference, but not merely from simultaneous occurrence. For consciousness, there is no such ability as pleasure and so on. Even if there is no pleasure and so on, even if there is not one pleasure and so on, sense consciousness can arise from things. In this way, because it arises from things, those pleasures and so on as causes cannot establish the ability to produce consciousness. Because that ability is not established, the sense consciousness does not hold pleasure and so on. Although it is so, just as even if there is not one blue and so on, it can become the consciousness of blue and so on, merely because of that, it cannot be said that each simultaneous blue and so on does not have the ability to produce consciousness. Similarly, both pleasure and so on and the object should also have ability for consciousness. If so, then there is no contradiction in holding both. If so, just as with blue and so on, if it is accepted that neither the object nor pleasure has ability separately, then without holding the object, like blue and so on, only pleasure will be held. Each blue and so on is also seen as having the ability to follow and differ. In this way, those collections are not without destroying the ability of their own consciousness. Similarly, each pleasure and so on either has no ability, or if it has ability, pleasure will also be experienced separately. If so, then what is promised will not be reasonable. Why? Because that is the cause of not holding the object as the cause.