Tibetan
་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་དབང་པོ་དང་རུང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། དོན་བཅས་ དང་ནི་ཡུལ་རུང་བ་དང་བཅས་པ་ཡོད་པ་དང༌། སེམས་རུང་ཡང་སེམས་རུང་བ་ཡོད་ན་སྟེ། སྔར་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདེ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བ་མཐོང༌། །ཡིད་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན།། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚུངས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་སྨོས་པས་ནི་ཁྱེད་ཅག་འདོད་པའི་བདག་དང་ཡིད་ལྡན་པ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།། རྒྱུ་མཚུངས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འདུས་བྱས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོག་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན། དེ་དག་མེད་དང་རེ་རེ་འཇིག་བ་ན། །དེ་ལས་གཞན་ཡོད་ན་ཡང༌། ལ་ལར་བདེ་བ་ལ་སོགས་བློ། །མི་སྐྱེ་མཐོང་ངོ༌། །དེ་དག་ཡོད་པ་ན། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ན། ལ་ལར་བདེ་བ་ལ་སོགས་བློ། །སྐྱེ་བ་མཐོང༌། དེ་ལྟར་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བློ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ཏེ་དེ་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ། དེ་ལས་གཞན་ལས་ཏེ། འདུས་བྱས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལས་བློའམ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཅན་ལས་གཞན་ནུས་པ་མ་མཐོང་བ་ཅན་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚུངས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། ཕན་ཚུན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བདེ་སྡུག་སོགས་ནི་ཐ་དད་ཡིན། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡི་རྒྱུ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ལས། །ནང་གི་རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། དཔེར་ན་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ནང་ནས། གསལ་དང་མི་ གསལ་ཐེ་ཚོམ་བཞིན། །རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས
Chinese
等等，如其自身，与根和适当的，以及有意义的和适当的处所等等。如果心是适当的，也有适当的心，即如果具有先前作意的能力的有相识之特征存在，这就是意义。见乐等之生。意也与此相同。如是所说之根等之因相同，如是，乐等从相同之因生。说见，是为了显示你们所欲之自我和意，并非仅从具有二者之状态中产生乐等。即使是相同之因，也因为是决定有为法等，乐等会变成非知之自性，但不是识，这样的思辨也是不行的。如果是这样，如果这些不存在，或者一一坏灭，即使有其他，在某些情况下，乐等之智，不见生。如果这些存在，如是所说的根等存在，在某些情况下，乐等之智，见生。这样，乐等和智就是仅此而已的因。因此，如所见之具有能力之根等，从那之外，即从其他有为法等之外，智或者乐等不会生起。如果不是这样，如果承认从如所见之具有能力之外，无能力之物为因，则会变成没有边际。如果因为是相同之因，乐等被认为是与识无有差别的自性，那么，彼此乐等之自性差别是什么，不会变成差别吗？那不是的，这样，乐受苦受等是不同的。为什么呢？根等之因，因为被那些所遍及，从内在之因的差别。这是意义。像什么呢？例如，智本身，从境和根等相同而生，从内在，如明和不明和犹豫一样，变成自性差别，同样，乐等和识
English
Etc., as they are, with the senses and what is appropriate, and with meaning and appropriate places, etc. If the mind is appropriate, there is also an appropriate mind, i.e., if the characteristic of consciousness with the ability of previous attention exists, that is the meaning. Seeing the arising of happiness, etc. The mind is also the same as this. As the causes of the senses, etc., that have been spoken of are the same, so happiness, etc., arise from the same cause. Saying "seeing" is to show that happiness, etc., which arise only from the state of having the self and mind that you desire, do not exist. Even if it is the same cause, because it is what determines compounded phenomena, etc., happiness, etc., will become the nature of not knowing, but it is not consciousness, such speculation is also not right. If that is the case, if these do not exist, or each one is destroyed, even if there are others, in some cases, the intellect of happiness, etc., is not seen to arise. If these exist, as the senses, etc., that have been spoken of exist, in some cases, the intellect of happiness, etc., is seen to arise. Thus, happiness, etc., and intellect are caused only by that much. Therefore, like the senses, etc., that have the ability to see completely, from other than that, i.e., from other compounded phenomena, etc., intellect or happiness, etc., will not arise. If it is not like that, if one admits that something without ability is the cause other than what has the ability to see completely, it will become limitless. If, because it is the same cause, happiness, etc., are considered to be of the nature that is not different from consciousness, then, what is the difference in nature between each other's happiness, etc., will it not become different? That is not the case, like this, happiness, suffering, etc., are different. Why? The cause of the senses, etc., because it is pervaded by those, from the difference of the inner cause. This is the meaning. Like what? For example, the intellect itself, born from the same object and senses, etc., from within, like clarity and non-clarity and doubt, becomes a difference in nature, similarly, happiness, etc., and consciousness.