Tibetan
བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དེས་ཀྱང་རྒྱུ་དེ་གཟུང་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེས་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཕ་དང་གཟུགས་མཚུངས་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པའི་བུ་དེས་ཕའི་གཟུགས་འཛིན་པ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་བུ་དེ་ཡང་དེའི་གཟུགས་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། བུའི་ལག་པས་ ཕ་འཛིན་པས་འཛིན་པར་བྱེད་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་འདི་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་རིག་པ་དང༌། དབང་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། བདེ་སོགས་བདག་ཉིད་གཞན་མི་རྟེན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་བྱ་གང་ལ་ཤེས་པ་གང་གིས་སྒྲ་བཀོད་པ་འཛིན་པར་འགྱུར་དེ་ནི་དེ་དང་བསྲེས་ནས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པར་འགྱུར་གྱི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་རིག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟར་ན་བདེ་སོགས་བདག་ཉིད་གཞན་མི་རྟེན། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ན་ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན་འདི་ལ་སྒྲ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་འདི་ལ་ཡང་ཡུལ་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་སྐྱེས་པར་རང་རིག་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཅན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་ལས་བརྗོད་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཡིན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱེད་པ་ལ་ཡང་རང་རིག་པ་བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེས་བརྗོད་པ་བཟུང་ནས་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་མེད་པའམ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན་གང་གིས་གང་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱོར་བར་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་བརྡ་བྱེད་པར་ནི་ནུས་མེད་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེ་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་རང་རིགས་ནི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བརྗོད་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཅན་མ་ཡིན། བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་བརྡ་མི་འཛིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དྲི་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་རིག་པ་ཡང་བརྡ་འཛིན་པ་
Chinese
是为了产生后代。那个果也叫做执持因。自己安立为体性，那是由它执持的。例如，世间流传儿子长得像父亲，就说儿子执持了父亲的形象。因此，说由它所生的儿子也执持了它的形象，而不是儿子的手 执持了父亲。同样，这也适用于知识和所知。贪欲、嗔恨、愚痴和快乐以及痛苦等是自证，因为不依赖于根识。所谓“快乐等自性不依赖于他”，是由“快乐等自性不依赖于他”等来解释的。任何所知，任何知识以何种方式执持声音的安立，它就会与那个混合而执持，那样就会与言说混合。但贪欲等的自证并非如此。如果那样，快乐等自性不依赖于他，不是共同的，而是指在名言时不存在的状态的同义词。因此，这不是用声音来表达的，因为这个名言也变成了对境。在快乐等自性未生起时，自证不会将其作为对境，因为快乐等自性的本体，它也是没有自性差别的。因此，从何处产生言说和结合呢？在产生快乐等自性时，自证也不会与言说混合。如果那样，它会抓住言说并与之结合。即使是执持言说，也是因为是刹那性的。由于它不存在，或者不是快乐等自性，那么谁与谁结合什么呢？因此，贪欲等的自性是不能够表达的。因为那个原因，贪欲等那些自类是什么，那不是与言说相关的，不是与言说混合的。结合是指，如果某物不执持某物的符号，那么它就不会对那个产生分别，就像眼睛的识不分别气味一样。贪欲等的自证也不执持符号。
English
It is for the purpose of generating offspring. That fruit is also said to hold the cause. That which establishes itself as its own nature is held by it. For example, in the world, it is said that a son who is born resembling his father holds the image of his father. Therefore, it is said that the son born by it also holds its image, but not that the son's hand holds the father. Similarly, this also applies to knowledge and the knowable. Attachment, hatred, ignorance, and happiness, as well as suffering, etc., are self-cognizant, because they do not depend on the sense faculties. The statement "happiness, etc., do not depend on others" is explained by "happiness, etc., do not depend on others," and so on. Whatever knowable, whatever knowledge holds the designation of sound in whatever way, it will hold it by mixing with it, and thus it will be mixed with speech. But the self-cognizance of attachment, etc., is not like that. If so, happiness, etc., do not depend on others, it is not common, but it is a synonym for the state of not being present at the time of designation. Therefore, this is not expressed by sound, because this designation also becomes an object. When the nature of happiness, etc., has not arisen, self-cognizance does not make it an object, because the essence of the nature of happiness, etc., is also without any difference in nature. Therefore, from where do speech and combination arise? Even when generating the nature of happiness, etc., self-cognizance is not mixed with speech. If so, it would grasp the speech and combine with it. Even if it holds speech, it is because it is momentary. Since it does not exist, or it is not the nature of happiness, etc., then who combines what with whom? Therefore, the nature of attachment, etc., is incapable of expressing. For that reason, whatever is the self-nature of those attachments, etc., that is not related to speech, not mixed with speech. Combination refers to the fact that if something does not hold the sign of something, then it will not discriminate that, just as the eye's consciousness does not discriminate smell. The self-cognizance of attachment, etc., also does not hold signs.
Tibetan
མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ། དེ་དག་རིག་བྱེད་མིན་ན་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནའོ། །འོན་ ཀྱང་དེ་དག །དོན་གཅིག་རྟེན་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །རིག་པ་ཡིན་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཕྲོད་པ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་གཞལ་བྱའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་རིག་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་རིག །གང་གིས་ན་དེ་ལ་ཚད་མར་འགྱུར་ཞེས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་པ་འབའ་ཞིག་ཟེར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངེས་པ་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གློ་བུར་བ་ཡིན་ན། ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱི་ངེས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཅི་འདྲ་བ་ལས་ཅི་འདྲ་བ་སྐྱེད་པ་ཡུལ་ཅི་འདྲ་བ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་དེ་འདྲ་ཉིད་ལས་ཡིན་ཞིང་གཞན་དང་འདྲ་བ་ཡང་གཞན་དང་འདྲ་བ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་དངོས་ཅན། །དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་སྐྱེས། དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་དག་སྟེ། དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་དངོས་ཅན་ནོ། །དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཡང་དེ་དག་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཡང་དེ་དག་ཡིན་པས་ན། དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུའོ། །དེ་དག་ལས་སྐྱེས་པ་ནི། དེ་དང་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་སྐྱེས། །གང་གི་ཕྱིར་དེས་ཏེ། ཤེས་དད་ཐ་དད་མེད་རྒྱུ་སྐྱེས། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་ཡིན། མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི། དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་མེ་གཅིག་དང་ཐ་དད་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་མི་གཉིས་པ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །བདེ་བ
Chinese
说“不是”是指相违遍转的对立面。你们所说的快乐等是量，如果它们不是知者，那就不是知识的自性。然而，它们是，具有同一所缘的识，因为与快乐等相合的、具有聚集的知识正确地认识到，凡是事物自性的唯一者，就是可测量的自性。因此，如果它们不能认识外境，又怎能认识自己的自性呢？凭借什么才能成为量呢？这是未成立的理由，唯有胜论派这样说。事物的自性确定，是因为因的自性确定。如果不是这样，而是突然发生的，那么时间和地点以及自性的确定是不可能的。因此，应该毫无疑问地认为，从什么产生什么，看到什么样的境，其他相似的事物也从相似的事物产生，不同和相似的事物也从不同和相似的事物产生。当这样认为的时候，事物彼和彼有实，彼和彼非实因生。彼和彼非实，就是彼和彼非实的事物，凡是具有彼和彼非实自性的，就是事物彼和彼有实。彼和彼非实的自性也是那些，因也是那些，所以，彼和彼非实因。从那些产生的就是，彼和彼非实因生。因为那个缘故，知识不异无别因生。快乐和痛苦等为什么不被知晓呢？不是不被知晓的自性，而是仅仅变成识的自性。结合就是，从什么产生的不异之因，就变成不异于它的自性。例如，从与一个火不异之因产生，就不是第二个火一样。快乐和痛苦以及欲望等也是从与识不异之因产生的，这是自性之理。以“自性如何”等来结合理由的成立。快乐
English
Saying "it is not" refers to the opposite of the pervasive contradiction. Whatever you say that happiness and so on are valid cognitions, if they are not knowers, then they are not the nature of knowledge. However, they are, cognitions with the same object, because the knowledge that is in conjunction with happiness and so on, and that has an aggregation, correctly cognizes that whatever is the one nature of things, is the nature of what is to be measured. Therefore, if they do not cognize external objects, how can they cognize their own nature? By what means can they become valid cognitions? This is an unestablished reason, so say only the Vaiśeṣikas. The determination of the nature of things is because the nature of the cause is determined. If it is not so, but is sudden, then the determination of place, time, and nature is not possible. Therefore, one should undoubtedly assume that from what arises what, and what kind of object is seen, other similar things also arise from similar things, and different and similar things also arise from different and similar things. When one thinks in this way, the object that and that is real, that and that unreal cause is born. That and that which is not real, are those things that are not that and that, and whatever has the nature of that and that which is not real, that is the object that and that which is real. The nature of that and that which is not real is also those, and the cause is also those, therefore, that and that unreal cause. What is born from those is, that and that unreal cause is born. For what reason is it that, knowledge is born from a non-different, inseparable cause. Why are happiness and suffering and so on not known? It is not the nature of not being known, but it only becomes the nature of consciousness. Combination is, whatever is born from a cause that is not different from what, becomes the nature of not being different from it. For example, like what is born from a cause that is not different from one fire, is not a second fire. Happiness and suffering and desire and so on are also born from a cause that is not different from consciousness, this is the reason of nature. By "how is the nature" and so on, the establishment of the reason is closely connected. Happiness