English
|| It is explained by "formerly experienced is grasping," etc. In this regard, does the mind consciousness grasp the very meaning grasped by the sense consciousness, or is it different from that? If we examine these two, for the time being, if the sense consciousness is completely cut off and it is realized, then if we acknowledge that the meaning of formerly experienced is grasping, then the mind is not a valid cognition. It is like memory and desire, etc. Because a valid cognition is characterized by clarifying what is not known. Furthermore, if it is the very thing not seen by the sense consciousness that is grasped, then if grasping without seeing, even the blind, etc., will become able to see the meaning, and. By mentioning "etc.," it means that even the deaf, etc., will become aware of that object. The mind has two kinds of conceptualization regarding the object experienced by the sense consciousness. Does that meaning become momentary or not? If it is momentary, then because it is momentary, the past meaning cannot be seen. Does it occur simultaneously with the meaning of the object of sense consciousness, or does it exist in a way that it occurs earlier in time? Both ways are kalpas, so the mind consciousness, which exists in a way that it occurs later, does not grasp it. If it is not momentary, then even if the object of the sense object is not momentary, the mind that has that object as its object, the object of meaning cognition, will not become a valid cognition. If it is desired that the object of meaning cognition alone is a valid cognition, then the characteristic is: having form will become expressible. For example, even for the object of meaning cognition itself, the mind is devoid of manifest conceptualization. Furthermore, for whatever action there is accomplishment of activity, then for the action that accomplishes activity, without making any difference, the very thing previously known will become known, is it a sense or something else, the mind. Why do you want to accomplish it? One should not want to accomplish that accomplishment, because it is merely spreading out the accomplishment. In this regard, the very act of accomplishing does not exist, the wood has already been cut.
Tibetan
འི་སྟ་རེ་བཞིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཅན་གྱི་ལས་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཕྱེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་དུམ་བུ་གཉིས་སུ་བས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟ་རེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་བར་ཤེས་པས་ཀྱང་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཅན་སྔར་གྱི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་བ་འགལ་པ་དམིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་བློ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། བརྟན་པ་དངོས་པོ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་ ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོའི་དོན་སྐད་ཅིག་མམ་ཡིན་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཛིན་པའི་སྐྱོན་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་ནུས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་བློ་དེ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གཞན་ཡང་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། དོན་ཡན་གར་བ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རེས་འགའ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་རིམ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་འབྲས་མིན་ཁྱད་པར་ནི། །ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་བྱར་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་ལྟོས་པ་སྟེ། འགལ་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཡང་མང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡིད་ནི་ཡུལ་གཞན་ཉིད་འཛིན་བྱེད། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཅན། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེས་ནི་དེའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པར་བསལ་ཏོ། །དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་ཡིད་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། རང་དབང་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཡིད་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དབང་པོ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལས་ཡུལ་གཞན་ཉིད་འཛིན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང༌། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ། དེ་ཕྱིར་ལོང་བ
Chinese
如斧头一般。解释是，对于成办事情的业，如果不能稍微做出差别，那么就不是成办它的一半的成办者。例如，为了将木头劈成两半，斧头不做事一样。紧随其后的意之识，对于成办事情，先前的根识所认识的对境，即使稍微做出超胜，也是不做的，这被称为周遍相违的确定。另外，如果所有心识都同时产生，会变成什么样呢？凡是从坚固事物产生的，那些从该事物产生的，这被称为根的对境是刹那的，是意之识所执着的另一个过失。为什么呢？像这样，如果它有能力，那么就像那个心识产生一个一样，它的其他因也应该同时产生，因为没有差别。虽然那样会发生，但是，对于独立自主的事物没有能力，因此依赖于共同作用的条件。如果那是偶尔的，那么两者也应该是依次发生的性质，如果这样说，那和那是不存在的。为什么呢？共同作用的其他果，差别是无法超胜的。依赖于它，就是依赖于共同作用，因为相违。像那样，那也已经多次显示了。因为有那样的过失，所以，意是执着其他对境的。是怎样的呢？根的识，从紧随其后的缘所生。词语要这样组合：根的识，和它相同的，从紧随其后的缘所生，在谁那里有。那否定了它是它的所缘缘。也通过那个缘，意是进入外境的，但不是自主的，这样显示了。那样的意，就是意的识。如果，根识的对境，也是执着其他对境，如果是那样，因为它是和根识相同的，是从紧随其后的缘所产生的，因此盲人
English
Like an axe. The explanation is that, for the karma of accomplishing things, if it cannot make even a slight difference, then it is not the accomplisher of accomplishing half of it. For example, in order to split a piece of wood in two, it is like the axe not doing anything. The immediately preceding mind consciousness also does not make any surpassing difference to the object realized by the previous sense consciousness in accomplishing things, which is called the determination of pervasive contradiction. Furthermore, if all minds were to arise simultaneously, what would happen? Those that arise from a stable object, those that arise from that object, this is called the object of the senses being momentary, which is another fault of being grasped by the mind consciousness. Why is that? Like this, if it has the power, then just as that mind produces one, its other causes should also arise simultaneously, because there is no difference. Although that would happen, there is no power for independent things, therefore it depends on the conditions of acting together. If that is occasional, then both should also be of a sequential nature, if you say so, that and that do not exist. Why is that? The other result of acting together, the difference is that it cannot be surpassed. Relying on it is relying on acting together, because it is contradictory. Like that, that has also been shown many times. Because there is such a fault, therefore, the mind is grasping other objects. What is it like? The consciousness of the senses, arising from the immediately preceding condition. The words should be combined like this: the consciousness of the senses, the same as it, arising from the immediately preceding condition, in whom it exists. That negates that it is its objective condition. Also through that condition, the mind enters the external object, but it is not autonomous, thus it is shown. That kind of mind is the consciousness of the mind. If, the object of sense consciousness, also grasps other objects, if that is the case, because it is the same as sense consciousness, it is produced from the immediately preceding condition, therefore a blind person.