Tibetan
་བོ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པའི་རྒོལ་བ་གཉིས་པོ་དག་གི་ཡང༌། འདས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་དེ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མཐོང་བ་འདས་པ་དང་ནི་དཔེ་མེད་དང༌། དཔེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་ན། གང་དཔེ་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད། རྟགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་མེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་བ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་རིག་པ་དོན་མཐོང་བ་དེ་ཚད་མ་གང་གིས་གྲུབ། རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནི། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་རྟགས་ཅན་མིན། དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་རང་ངོ་བོ། །སྣང་བ་ཅན་བློ་དེ་མ་ཐག །གཟུགས་སོགས་བཞིན་དུ་འཛིན་འགྱུར་ན། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་པ་དག་དབང་པོ་དང་དོན་དག་སྔར་འབྱུང་བ་དག་གིས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐག་ཉེ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་དེས་ཀྱང་དེ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར། འདིར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་སྔར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་རང་གི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ཕྱི་མ་གཞན་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཅན་ཏེ། བློ་སྔ་མའི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་དེའི་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེ་མ་ཐག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་གཞན་དེས་ཀྱང་བློ་སྔ་མ་དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔར་བློ་དེ་ནི་འཛིན་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ན་མྱུར་དུ་མཐོང་བ་མང་པོ་འགགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མཐོང་བ་ཐ་མ་ཉིད་ལ། ངས་གཟུགས་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་རིམ་གྱིས་མཐོང་བ་སྔ་མ་དེ་དག་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཡུན་རིང་པོར
Chinese
第二十八品。 此外，凡是说显现是与分别念一起的，以及凡是说没有分别念的显现也不是自证的，这两类论敌，对于过去之色等，见到并非由显现所成立。为什么呢？因为显现是具有现在的对境的缘故。也不是由比量所成立，像这样，见到过去以及无例，以及离例，如果显现的识稍微也不成立，那么将什么作为例子来说呢？一切的相的所依也成为不成立，因为法本身不成立的缘故。没有相是像这样，因为随行和违逆以及法和关联不成立的缘故，不是比量。由于这，显现和比量都不存在，认识对境，见到对境，那是用什么量成立的呢？用什么方式也不成立。因此对于那个知识来说，不是显现，也不是具有相。这样一来，由于见到没有分别念，行走者会变成盲人和哑巴。如果那个的自性，是具有显现的心，立刻，像色等一样执持，如果像经部师们，根和对境先前产生，生起知识，并且从色等近处的随行之相中，所生的知识也执持那个，像那样，这里也是，先前产生的色等的智慧，也生起随行自己的相之相的后来的分别念的智慧。以那个自性显现，也就是随行先前智慧的自性，那个后来产生的相，以立刻的力量所生的分别念的其他的智慧，也（执持）先前智慧，那些也是色等的智慧，这样执持的时候，会有什么过失呢？先前智慧不执持。这样说了，在什么时候对境变成显现的时候，迅速地许多的见到灭尽的时候，在那个时候，最后的见到，我见到了这个色，这样执持，是次第地先前见到那些也这样长久地
English
Chapter Twenty-eight. Furthermore, those who say that manifestation is with conceptualization, and those who say that manifestation without conceptualization is not self-awareness, for both of these opponents, seeing past forms and so on is not established by manifestation. Why? Because manifestation is that which has a present object. Nor is it established by inference, like this: seeing the past, and without example, and without example, if even a little of the consciousness of manifestation is not established, then what is taken as an example to state? The basis of all signs also becomes unestablished, because the subject itself is not established. The absence of a sign is like this: because the connection with concomitance, counter-concomitance, the subject, and relation are not established, it is not inference. Because of this, manifestation and inference do not exist, by what valid cognition is the cognition of objects, the seeing of objects, established? It is not established by any means. Therefore, for that knowledge, it is not manifestation, nor does it possess a sign. Thus, because seeing is without conceptualization, those who walk will become blind and mute. If the very nature of that, the mind that has appearance, immediately, holds onto forms and so on, then, if just as the Sutra masters, the sense faculties and objects arise earlier and generate knowledge, and the knowledge that arises from the nature of following closely to forms and so on also holds onto that, in the same way, here also, the previously arisen mind of forms and so on also generates another subsequent conceptual mind that has the nature of following its own aspect. Appearing as that nature, that is, following the nature of the previous mind, that which has the nature of arising later, the other conceptual mind generated by the power of immediacy, also (holds) the previous mind, those are also the mind of forms and so on, when holding in this way, what fault will there be? The previous mind does not hold. Thus it is said, when the object becomes manifest, when many seeings quickly cease, at that time, the last seeing, I saw this form, holding in this way, is successively, the previous seeings also in this way for a long time.