Tibetan
གྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་དེ་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་འཁྲུལ་བག་ཆགས་རང་བཞིན་ཅན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་གྱི་དེ་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་དོན་མཐོང་པའི་སྒོ་ནས་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་གྱི་ཆའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན། དེ་ནི་མཉན་པར་བརྗོད་པ་ན། །རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་ན་དོན་གྱི་བ་བ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཆ་གང་རྟོགས་པར་འགྱུར། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་ལྡོག་པ་མི་འདོད་པ་སྤོང་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ན། ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་པོས་སྒྲ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དངོས་པོའི་ལྡོག་པ་དེ་སྒྲ་ལས་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན་ཡང་བརྡ་བྱེད་པ་དེ་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་དེ་དོན་ཅན། དངོས་པོའི་དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་རྣམ་པར་གཅོད་པས་དངོས་པོ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྒྲ་དོན་ཆ་ནི་བརྗོད་ཅེས་འདྲི་བའོ། །དེ་ལས་གཞན་སེལ། དངོས་པོ་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་དངོས་པོ་དག་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་བྱ་བ་ལ། དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མཐོང་བ་གོམས་པ་ལས་འོངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསལ་བ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་མེད། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་བས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་སྒྲའི་དོན་ཡིན། དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་བརྗོད་དེ་སྒྲ་ཇི་ལྟར་དོན་རྟེན་ཡིན་པ་ལྟར་ན་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དེས་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བར་རིགས། དེ་ལྟར་ན་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཅན་སྒྲའི་རྗེས་འགྲོ་ཅན་དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བས་འབྲས་བུ་ཡིན། སྒྲའི་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ནའོ། །དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཡང་རྗེས་འགྲོ་མེན་པ་ཅན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་ལས་ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་གང་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་བློ་དེ་ལས་ཤེས་པ་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ།
Chinese
不是境的实体。究竟上，它也不是从其他事物中分离出来的。然而，它是具有错觉习气性质的，是具有体验自身特征之境的习气之因，但它不是语言所能表达的。即使如此，由于执持境的形象是从见到境的途径而来，所以它是随顺境的部分的。当它被听闻讲述时，如果进行区分，那么境的作为方式的哪一部分会被理解呢？一点也不会。当通过避免不想要从其他事物中分离出来的方式来施加名称时，施加名称者在那个时候不会仅仅从声音中理解。即使境的分离不是从声音中理解的，那么表达也会变得没有意义。为什么呢？因为，就像这样，它是具有意义的，通过从该事物中区分出其他事物，它是具有显示该事物之果的。这里提问，声音和境的部分是否是可表达的。回答说，从该事物中排除其他事物，事物相互分离是可以表达的。因为它在事物中不存在。为了进入不是要证成的证成者的事物分离，它无疑是可表达的。那种形象也是从习惯于见到分别的境而来，是分别清晰显现，但实际上并不存在。如果它不存在于境的作为方式中，那么它怎么会是声音的意义呢？境的影像被表达，那么声音如何像境的所依一样，外境也理应具有意义。如果那样，像“牛”这样的词语，就是随顺声音的，随顺声音的词语，通过境的某种表达而成为结果。这是在承认声音具有意义的时候。境的影像也是不随顺的，不会随顺。为什么呢？因为它与心识没有差别。因为在分别的心识中，境的形象显现的心识，就像知识一样，没有差别。因此，境的影像是不随顺的。
English
It is not the entity of an object. Ultimately, it is also not separate from other things. However, it is of the nature of delusional habitual patterns, and is the cause of habitual patterns that experience the object of its own characteristics, but it is not something that can be expressed by language. Even so, since holding the appearance of an object comes from the way of seeing the object, it is in accordance with the part of the object. When it is heard and spoken, if it is distinguished, then which part of the way of acting of the object will be understood? Not even a little. When applying names by avoiding the unwanted separation from other things, the one who applies the names will not understand from the sound alone at that time. Even if the separation of the object is not understood from the sound, then the expression will become meaningless. Why? Because, like this, it is meaningful, and by distinguishing other things from that thing, it has the result of showing that thing. Here, it is asked whether the parts of sound and object are expressible. It is said that excluding other things from that thing, the mutual separation of things can be expressed. Because it does not exist in things. In order to enter into the separation of things that is not the proving of the provable, it is undoubtedly expressible. That appearance also comes from being accustomed to seeing the object of distinction, it is the clear appearance of distinction, but it does not actually exist. If it does not exist in the way of acting of the object, then how can it be the meaning of the sound? The image of the object is expressed, then how can the sound be the support of the object, and the external object should also be meaningful. If so, words like "cow" are in accordance with the sound, words in accordance with the sound, become the result through some expression of the object. This is when admitting that the sound has meaning. The image of the object is also not in accordance, it will not be in accordance. Why? Because it is not different from the mind. Because in the distinguishing mind, the mind in which the appearance of the object appears, is not different like knowledge. Therefore, the image of the object is not in accordance.
Tibetan
།ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། མཐོང་བ་གོམས་པས་སྤྲུལ་བ་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །དོན་གྱི་རྣམ་བར་འཛིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་མེད་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ངོ་བོ་སྒྲོ་འདོགས་རྟོགས། །གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཐོབ་ཕྱིར་ཡང༌། །གལ་ཏེ་ཡང་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ལས་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་ལ་གཅིག་དུ་འཁྲུལ་བ་སྒྲོ་བཏགས་པས་རྟོགས་པས་དངོས་པོ་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཞེན་པ་སྒྲོ་འདོགས་དེ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་མི་འདོད་པའི་དོན་སྤངས་ནས། དངོས་པོ་འདོད་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེས་བུ་དག་གིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ན། དོན་གྱི་ཆ་ལ་འདི་རྗེས་འགྲོ། །དངོས་པོ་དག་ལས་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆ་འདི་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་སྒྲའི་དོན་དུ་རྟོགས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན། །དེ་དག་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་དེ་དག་བརྫུན་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པའི་སྒྲ་ ཡིས་དེས་སྤྲུལ་བ་སྒྲ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་དག་གི་དོན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་བ་མ་ཡིན་བདེ་ལྟར་ན། སྒྲས་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱེད་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙང་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་རག་ལས་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་མི་འདོད་པ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་སྒྲ་འཇུག་པར་བྱེད་པ། དེ་ཕྱིར་བརྡ་ཡི་དུས་ན་ཡང༌། །གཞན་སེལ་དངོས་པོ་ལྡོག་པའོ། །བསྟན་པའི་དོན་དང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་ངོ༌། །འབྲེལ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་སྟེ། དེར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ལས་འབྲེལ་པར་འགྱུར། །སྒྲ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་
Chinese
什麼樣的呢？由於見慣而幻化，即由見到自性的習氣所產生。對境的執著，因為沒有隨之而行，所以沒有總體的自性。這是不應該用語言來表達的意思。它的本質是虛構的認識。因為獲得了與其他事物的區別。如果說境的影像就像境的作用一樣，從與它不同的事物中，像從區別中顯現出來那樣，從虛構為自性中去認識。由於執著於自性，就能夠認識到顯現為分別的狀態的影像。那時，由於將自性和它混為一談的虛構的認識，因為獲得了與其他事物區別的事物的緣故，所以將沒有差別的執著，即虛構本身，作為顯現為理解聲音的意義的狀態來接近。像那樣表達是沒有任何矛盾的。這樣，在名言的時侯，捨棄不想要的意思，人們進入想要的事物，在意的部分是隨之而行的。從事物中，將與它不同的事物區分開來，然後隨之而行。因此，僅僅憑藉名言的隨行部分，就可以說理解聲音的意義是合理的。如果從勝義諦的角度來觀察，那些錯誤的顯現，就是以虛假的意義顯現的狀態。由知識的聲音，它所幻化的事物是從聲音中產生的。那些事物沒有任何意義，因此，聲音不能使我們了解任何事物。名言是錯誤的。已經說明了那些與意義的關聯也是依賴於條件的。因為安立名言者在安立名言的時候，會區分不想要的事物，然後才使用聲音。因此，即使在約定俗成的時侯，也是排除其他事物，事物是相反的。所要表達的意義和如所說的自性，是分別的境的影像和面容。關聯是真實存在的，由於執著於它，所以是通過區分的方式來認識的。從聲音產生關聯。與聲音一起產生關聯
English
What is it like? It is a transformation due to familiarity with seeing, that is, it is produced by the habitual tendencies of seeing one's own nature. The apprehension of an object, because it does not follow, has no general essence. This is the meaning of not being expressible in words. Its essence is fabricated cognition. Also, because one obtains distinction from others. If, again, the image of an object is like the action of an object, from the appearance of being distinct from other things, one cognizes from the imputation of it as one's own nature. Because of clinging to one's own nature, one will cognize the image that appears as the state of discrimination. At that time, because of the fabricated cognition that confuses one's own nature with it, because of the cause of obtaining an object that is distinct from other objects, the clinging without difference, that is, the fabrication itself, is approached as the state of appearing to understand the meaning of sound. There is no contradiction whatsoever in expressing it in that way. Thus, at the time of convention, having abandoned the unwanted meaning, when individuals engage in the desired object, this follows in the aspect of the object. From among things, having distinguished what is different from it, one follows. Therefore, it is said that it is reasonable to understand the meaning of sound in this way, merely by this much of the following aspect of convention. If one examines it from the ultimate point of view, those appearances that are mistaken are the state of appearing as false meanings. The sound of knowledge, the transformation of it is born from sound. Those things have no meaning whatsoever, therefore, sound does not make us understand anything at all. Convention is mistaken. It has already been shown that those connections with meaning are also dependent on conditions. Because the one who establishes conventions distinguishes the unwanted things when establishing conventions, and then uses sound. Therefore, even at the time of agreement, it is the exclusion of others, the object is the opposite. The meaning to be expressed and the nature as it is said, are the image and face of the object of discrimination. The connection is truly existent, and because of clinging to it, it is cognized through the means of distinction. Connection arises from sound. Connection arises together with sound.