Tibetan
་པ། ཐ་དད་པའམ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའམ་རྟག་པ་གཅིག་པུ་དབང་པོ་གཅིག་གི་གཟུང་བར་བྱ་བ་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཡོད་མིན། གང་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བར་བྱེད། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་སྤྱི་འདི་དང་དེ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྤྱི་མེད་བའི་ཐ་སྙད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སྤྱི་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་ལ་སྒྲ་མི་འགོད་པ་དང༌། འདིས་འདི་མིང་དང་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཡུལ་ཅན་ཉིད། མིང་དང་འདྲེས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སྒྲ་རྣམས་ནི་འཇུག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་སྔ་མ་ཉིད་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་ཁྱད་པར་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཅིག་ལ་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྡ་ནི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གང་ཞིག་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ངང་ ཚུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའི་དོན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རྣམས་ཡུལ་ཡང་གང་དེ་ཉིད་དོན་ལ་སྒྲ་དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་སྦྱོར་བར་བྱེད། དོན་འདིའི་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་འདི་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་དོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་ལ་སྒྲ་འགོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་འགོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེས་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི། གང་ཞིག་གང་ལ་སྒྲ་མི་འགོད་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་འགོད་པར་བྱེད་དེ། དོན་དེའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ན་འབྲེལ་པ་བྱེད་པའི་རྣམ་བར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་དོན་སྣང་བ་ནི་གང་ཡིན་པའི་དངས་པོ་དེ་དག་ཉིད་ནི་འབྲེལ་བ་ཡིན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདིའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འཆད་པ་བོ་དང་ཉན་པ་པོའི་རྣ
Chinese
པ། 不同的或者不是不同的，或者恒常唯一的，一个根识所取，为了随顺明亮差别的缘故，总体的自性存在吗？在什么上安立名言？为什么呢？因为没有不同的心识的缘故，如同说这个总体具有这个和那个一样，因为在显现各种各样的心识上没有显现的缘故。这显示了为了通达没有总体的名言，而显示了自性不可得。因为这样没有总体，并且不在差别上安立语词，并且由此见到这个与名称不相杂，因此仅仅是差别有境。应当了知所有不是与名称相杂的体性都是从根识所生的。为什么呢？因为这样对于不是互相混合的差别，语词不是存在的安立之处，因此之前就已经建立了宗义。为什么语词不是在差别上安立呢？因为差别没有随行。这样说，见到一个差别在名言的时候没有安立的因，因此对于它，表示不是安立。这解释了在名言的时候，不是随行的体性的意义的系属的意义。语词的对境也是那个意义，在意义上，那些语词本身是安立。安立这个意义的是这个，如果是这样，就不是其他的。不是随行根识的意义不是语词的对境，如果是这样，不在它上面安立语词，并且因为不安立，它也不是以那个来执持有差别的意义。因此，对于不在什么上面安立语词的那个等等，是显示了系属。以它的这个等等来安立不成之因，当了知这个是宣说那个意义的时候，能知联系的分别识的行相，就是宣说者，并且所说的具有体性的事物显现的意义，就是那些清净的联系。如同说这个所说是这个能说一样。讲者和听者的
English
pa. Are the characteristics of distinct or non-distinct, or constant and unique, objects apprehended by a single sense faculty, followed by the clear distinctions, the nature of a generality? On what is language applied? Why? Because there is no distinct mind, like saying this generality possesses this and that, because it does not appear in the mind that appears in various ways. This shows that in order to understand the term "no generality," selflessness is shown. Why is it that there is no generality and words are not applied to differences? And because it sees that this is not mixed with names, therefore it is only the object of difference. It should be understood that all that is not of a nature mixed with names is born from the senses. Why? Because, in this way, for those differences that are not mutually mixed, words are not the place of application, so the former itself has established the tenet. Why are words not applied to differences? Because there is no following of differences. It is said that seeing a difference in the time of expression is the cause of not being close to establishing it, so the expression is not applied to it. This explains the meaning of the connection of the meaning of what is not of the nature of following at the time of expression. The object of words is also that very meaning, and on the meaning, those very words are applied. What applies to this meaning is this, and if so, it is not other. What does not follow the meaning of the senses is not the object of words, and if so, words are not applied to it, and because it is not applied, it does not hold the meaning of difference with that. Therefore, what does not apply words to what, etc., shows the connection. By this, etc., it is established that the reason is not established, and when it is known that this is the expression of that meaning, the aspect of the discriminating consciousness that makes the connection is the speaker, and the meaning of the object with the characteristic of what is to be said is the pure connection. It is like saying that this is the speaker of this. The speaker and the listener
Tibetan
མ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་བདག་ལ་སྣང་བའི་སྒྲའི་དོན་མཐོང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའམ་དེ་དག་ལ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་བ་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་མི་བྱེད་ཅེ་ན་དེ་ནི་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་ནི་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་བའི་ཤེས་པ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་དག་ལ་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་འབྲེལ་བར་ཤེས་པས་འཛིན་པ་མེད་པར་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པ་ལ་འདིའི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱོར་བ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ངག་འདིའི་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་བ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣད་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་པ་དེས་འབྲེལ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་བ་ཤེས་པ་ལ་རྟའི་སྒྲ་དང་དོན་དག་མི་སྣང་བ་ཤེས་པ་དེས་འབྲེལ་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་དབང་པོའི་ཤེས་བ་ལ་སྣང་བའི་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དག་དེའི་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་བ་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་ བ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དོན་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། འབྲེལ་པའི་དུས་ན། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་འབྲེལ་པ་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་བར་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་བ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་འདིར་བརྡ་བྱེད་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་གསལ་བར་ནི་སྣང་བ་ཅན་འབྲེལ་པ་བྱེད་པའི་དུས་དེ་ཚེ་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་ངོ་བོར་སྣང་བམ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བརྡ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། ཕྱིས་འགའ་ཞིག་ལས་ཉེ་བར་མཚོན་པས་འབྲེལ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དོན་ཉེ་བ་ལ་ཡང་སྒྲ་སྦྱོར་བ་དམིགས་ནས། དེ་ལ་སྔར་བརྡ་མ་བྱས་པ་ཅན་རང་ཉིད་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་འབྲེལ་
Chinese
不，概念的识，显现于我的声音之义，不显现于见的识，或者说，与它们不相连。为何感官的识本身不产生关联呢？因为那不是分别的缘故。没有分别则无法理解关联。感官的识是各自确定的对境，因此它不与所取的声之义相关联，因为不通过知晓与它们的关联来执取。对于未作为对境的事物，不能施加“此之此”的关联。关联是指，凡是“此之此”的关联施加于其上的识，那些不显现的事物，识不会与它们产生关联。例如，对于了解牛的声音和意义的关联的人来说，马的声音和意义不会显现，识也不会与它们产生关联。说显现于自己的感官识的声音和意义的自性，显现于施加“彼之此”关联的意的识，这是不见原因。因为如果是那样，凡是显现的意义，在产生关联的时候，不是感官的行境。具有色等特征的意义，不显现于产生关联的意的识。因此，声音不与它相关联。如果是那样，没有言说和关联的感官识本身就能理解意义。因为感官的行境显现于产生关联的识，所以即使这里是表示，也不是成立的理由。为什么呢？因为感官行境的意义清晰显现时，产生关联的时候，那时并不显现。对于概念的识，如同见到自己的特征不清晰显现一样，不显现为清晰的体性，因此不是表示。如果是那样，即使所说和能说超出了见和听，但之后通过某些接近的事物来表示，这本身就是产生关联，因为即使对于接近的意义，也明确地施加了声音，对于先前未表示的事物，自己进行分析并产生关联。
English
No, the conceptual consciousness, the meaning of sound appearing to me, does not appear to the seeing consciousness, or is not connected to them. Why doesn't the sensory consciousness itself make a connection? Because that is not discernment. Without discernment, there is no understanding of connection. Sensory consciousness is the object of individual determination, so it is not related to the meaning of the sound to be grasped, because it does not grasp by knowing the connection with them. For things that have not been made into objects, it is not permissible to apply the connection of "this of this." Connection means that whatever the consciousness that makes the connection of "this of this" is applied to, those things that do not appear, the consciousness does not make a connection with them. For example, for a person who knows the connection between the sound and meaning of a cow, the sound and meaning of a horse will not appear, and the consciousness will not make a connection with them. To say that the nature of sound and meaning appearing to one's own sensory consciousness appears to the mental consciousness that makes the connection of "that of this" is not seeing the cause. Because if that is the case, whatever meaning appears, when the connection is made, it is not the object of the senses. The meaning with characteristics such as form does not appear to the mental consciousness that makes the connection. Therefore, sound is not associated with it. If that is the case, the sensory consciousness itself, without speech and connection, can understand the meaning. Because the object of the senses appears to the consciousness that makes the connection, even if it is expressed here, it is not a valid reason. Why? Because when the meaning of the sensory object is clearly visible, it does not appear at that time when the connection is made. For conceptual consciousness, just as seeing one's own characteristics unclearly, it does not appear as a clear entity, so it is not an expression. If that is the case, even if what is said and what can be said are beyond seeing and hearing, but later it is expressed through some close things, this itself is making a connection, because even for close meanings, sound is clearly applied, and for things that have not been expressed before, one analyzes and makes a connection.