Tibetan
ས་པོའི་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པ་དག་ནི། འདོད་པས་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དངོས་པོ་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེའི་འདོད་པས་གཞན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ན་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་ནི་འབའ་ཞིག་གི་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གནོད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དངོས་པོ་ལྡོག་པ་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ། དེ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས། ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ལྡོག་པའམ་ཁྱབ་བྱའི་གོ་བྱེད་འདོད། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་འདྲེན་པར་བསྟན་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཆོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་རང་གི་ལྡོག་པ་ནི། །རྣམ་འགས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་དེ་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇུག་པ་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་དེ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཅན་བདག་ཉིད་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ན། དེ་དག་ཉིད་མེད་པས་དེའི་ཚེ་ཁྱབ་བྱ་ལྡོག་པ་གོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཚད་མའི་སྔོ་ནས་དེའི་རྒྱུ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཅན་བདག་ཉིད་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ནི་འབྲས་ བུའི་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཉིད་མེད་ཅེས་པ་གཅིག་དང་འདྲེས་པ་ཅན་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཚད་མ་ཉིད་ལྡོག་པ་གང་དེ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། མེད་པའི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མངོན་སུམ་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་མིང་ཅན་རྟགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་དོན་ཏེ། ཡུལ་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་མ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་དུ་རྟགས་དེ་འདྲ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གནག་རྫི་མོ་བར་གྲགས་ཕྱིར་རོ། །དོན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་གནག་རྫི་མོའི་བར་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྔར་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་ཟིན་པ་དེ་ལྟ་ན། འདིར་ཡང་མ་སྤྲོས་སོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག །ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་མེད་པ་སྟེ་དགག་པ་དང་དེའི་ཐ་སྙད་ལ་ཅི་རིགས་པར་ངེས་པའི་འབྲས་ཅན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་
Chinese
不会变成土的附近和劫。为什么呢？因为那附近的和劫，是贪欲的附近和劫。如果又从事物变化，如果它的贪欲不变成认识其他，那么变化也是因为那个，那些仅仅是成办，是有损害的。凡是事物相反本身就是事物各自的相反，这样说，那也是周遍的法，相反的相反或者周遍的所知。没有周遍的也是能知。由此也要理解显示引出原因和周遍不观察。什么之故呢？如果自己的相反，是在以若干种完全断除的时候。如果以若干种方式对它的遮返有害的量成立，因为与周遍所知的仅仅那些相关联，成为周遍的事物成立者，成为无自性必定会变成，那些本身没有，那时能知周遍所反。同样如其自性，从量的青色开始，它的原因成为事物成立者，成为无自性成立者的原因是果的也是。量本身没有，说的是与一相混的量本身不是，量本身相反的那个本身没有，在要成办没有的名称上，凡是如所说显现相反的，是自性不观察之名的宗。那个宗是非常愚昧之义，即使已经证悟对境，但是它的对境之名称没有证悟的那个是愚昧，为了那个意义说那样的宗。如果不是那样，就会变成不是所说。为什么呢？因为被称为牧牛女。那样的意义在牧牛女之间极为出名之故。那个本身以前已经详细观察完毕，所以在这里也不广说。不观察仅仅是那些。如所显示的不观察凡是那个就是不观察，是这个意思。那是没有，是否定和对它的名称以各自适当的方式成为决定的果，而不是其他。
English
It will not turn into the vicinity and kalpas of earth. Why is that? Because those vicinity and kalpas are the vicinity and kalpas of desire. If it also changes from things, if its desire does not turn into recognizing others, then the change is also because of that, those are merely accomplishing, they are harmful. Whatever the opposite of things itself is the opposite of each of the things, it is said, that is also the pervasive dharma, the opposite of the opposite or the knowable of the pervasive. That which does not have the pervasive is also knowable. By this, it should also be understood that it shows leading out the cause and the pervasive not observing. What is the reason? If one's own opposite is when it is completely cut off by several kinds. If in some ways the measure that harms its reversal is established, because it is related to only those of the pervasive knowable, becoming the established one of the pervasive thing, becoming without self-nature will surely become, those themselves do not have, at that time the pervasive object reverses the knowable. Similarly, as its own nature, starting from the blue of the measure, its cause becomes the established one of the thing, the cause of becoming the established one of no self-nature is also the fruit. The measure itself does not have, saying that the measure itself that is mixed with one is not, the one that the measure itself is opposite to itself does not have, on the name of wanting to accomplish the non-existence, whatever is the opposite of the manifest as said, is the name of the nature not observing the subject. That subject is a very ignorant meaning, even if the object has been realized, but the name of its object has not been realized, that is ignorance, for that meaning, such a subject is said. If it is not like that, it will become not what is said. Why is that? Because it is called a cowherd girl. Such a meaning is extremely famous among cowherd girls. That itself has been thoroughly examined before, so it is not elaborated here either. Not observing is only those. Whatever non-observation is shown as it is, that is non-observation, that is the meaning. That is non-existence, it is the result of negation and its name becoming determined in their respective appropriate ways, but not others.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གང་གི་ཚེ་ཡིན་ན། རྒྱུའམ་རང་བཞིན་དང༌། །མི་སྣང་བ་ལ་སྣང་ཉིད་འདོད། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་སོ། །མི་སྣང་བ་ནི་དམིགས་པར་མ་གྱུར་ནའོ། །འདིས་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་དང་དོན་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ན་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཞར་ལ་འོངས་པ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣལ་མ་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །སྐབས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་དོག་སྤྱི་ལ་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞར་ལ་འོངས་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དངོས་མེད་ངོ་བོ་མིན་དེ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གོ་རིམས་འདི་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཁ་དོག་གི་སྤྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་སྤྱི་ལ་དེ་ལྟར་ཞེན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ བཞེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཏེ་ཚད་མས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་མི་རྟག་སྩོགས་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཞན་ལ། གང་ལ་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་མཐོང་པའི་རང་ཚུལ་ཅན་གྱིས་ད་རིགས་པའམ་གྱུར་པ་ན་འདི་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་འགྱུར་པ་དེ་ལ། མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། གཟུང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་བཞེད་དོ། །གང་གིས་དེ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དད་ལྡན་པ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་པ་ལས་ཀྱང་དུས་ཕྱིས་བྱུང་བ་ལ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཟུང་བ་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དེ་ཡང༌། དབང་པོ་ལས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ན་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་དེའི་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་གཞན་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་གང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་གྲུབ་པ་ན་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་དེའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་
Chinese
是的。那么，确定非显现的时间又是什么时候呢？是原因或自性，对于不显现的事物，希望其显现。因为已经承认其本身就是所缘的定义。即使不显现也不是所缘。这表明，以不显现原因和不显现自性，以及以意义周遍的事物也是不显现，以此作为结尾。像那样顺便提到的事情完成后，就用“以比量”等来与真实结合。那么，场合又是什么呢？是为了与颜色的总相结合。等等。那么，顺便提到的又是什么呢？就是非实有自性。等等。这个次第是说，以分别的识来与颜色的总相的无常性相结合。如果又是对于分别，像那样执着于具有显现的总相，如果是那样，也已经成立为实有，像这样等等，以前已经说过了。在什么时候 您认为呢？是以比量，即量来执持存在于颜色等之上的无常等，在其他时候则不是。为什么呢？像这样对于其他，对于见到最后刹那的自性者，现在推理或者变化时，确定“这是坏灭的”，因为以现量了知无常的自性。那时，如果是所取是确定的，那么，因为是所取和能取本身。那时，不认为是量。以什么来成立比那更进一步的，事物无常等等的具有相的法相呢？同样，也要从以比量确定的后来产生的事物来理解。那么，所取能取的实有又是怎样的呢？像这样说，那个事物，当以根，即现量来完全断定时，众生的在那一刹那存在的法性本身，执持着那个本身，称之为无常，其他一些也存在于其他地方。那样，成为某某的自性，那个在那个成立时就成立，例如声音等等的法性本身那样。如果那个的无常等等的法性是那个的自性
English
Yes. So, when is the time to ascertain non-apprehension? It is the cause or nature, and for things that do not appear, one desires their appearance. Because it has been admitted that it itself is the definition of the object of focus. Even if it does not appear, it is not an object of focus. This shows that by not apprehending the cause and not apprehending the nature, and also by things that are pervaded by meaning, it is also showing non-apprehension, and this is the conclusion. After the things that came along the way like that are completed, then use "by inference" etc. to combine with the real. So, what is the occasion? It is for combining with the general characteristic of color. And so on. So, what is mentioned in passing? It is the non-existent nature. And so on. This order is to say that the consciousness of discrimination combines with the impermanence of the general characteristic of color. If it is again for discrimination, if one clings to the general characteristic that has appearance in that way, if that is the case, it has also been established as real, like this and so on, it has been said before. At what time Do you think so? It is by inference, that is, the valid cognition grasps the impermanence etc. that exists on color etc., but not at other times. Why? Like this for others, for those who see the nature of the last moment, when reasoning or changing now, it is determined that "this is destroyed", because the nature of impermanence is understood by direct perception. At that time, if the object to be grasped is certain, then, because it is the object to be grasped and the grasper itself. At that time, it is not considered a valid cognition. By what is the aspect of things impermanent etc. that has faith established even further than that? Similarly, it should also be understood from the things that arise later that are determined by inference. So, what is the reality of the object to be grasped and the grasper? Like this, that thing, when it is completely determined by the root, that is, direct perception, the nature of the sentient beings existing in that moment itself, grasping that itself, is called impermanence, and some others also exist in other places. In that way, becoming the nature of something, that is established when that is established, like the nature of sound etc. itself. If the nature of that impermanence etc. is the nature of that