Tibetan
ཇུག་པ་ཡང་སྤྱི་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཚད་མ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་བསལ་བ་ཡང་ མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་གཞན་ནི་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་གཉིས་འདོད་ན། གང་གི་ཚེ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞལ་བྱ་གཞན་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ཚད་མ་གཉིས་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡུལ་གཞལ་བྱ་གཞན་འགོད་པའི་སྐབས་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བྱ་གཞན་མེད་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྒོ་ནས་གང་གིས་ན་ཚད་མ་མང་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱོན་འདིར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁ་དོག་སྤྱི་ལ་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཁ་དོག་གི་སྤྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་སྤྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྦྱོར་བ་དེའི་ཚེ་སྤྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་འཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་མི་འཇུག་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དེའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དངོས་མེད་ངོ་བོ་མིན། འོན་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་དངོས་པོའོ། །དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གྲུབ་པ་དག་གིས་བསྒྲུབས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་གཞན་གྲུབ་མིན། །སྤྱི་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་སྤྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱོན་དེ་མིན་ཏེ་དེ་ཉིད་
Chinese
又因为包括共同和随后的缘故，为了了知非现量之境，如果随后的比量不是了知，那样就变成只有一个量了。排除三个等的数量也是不行的。为什么呢？因为有其他的所量。如果仅仅以两个所量就认为有两个量，那么当有具有共同和差别之相的其他的所量的时候，就会有其他的量，那样就不仅仅是两个量了。在安立了知颜色之无常性的具有共同和差别之相的境的其他的所量的时候，并不是存在能起作用和不能起作用的缘故。因为通过“因为能起作用和不能起作用”等已经显示了没有其他的所量了。通过那样的途径，怎么会有多个量的情况呢？即使那样也应当说，这个过失不会太过分，例如“声音是无常的”等，会变成了知共同和差别的其他的量。为什么呢？因为与颜色的共同相连的缘故。分别的识是与颜色的共同之无常性相连的，而不是差别，因为其不执着的缘故。那样虽然会变成，如果与共同之无常性相连的时候，由于共同没有实物，那时会获得无常等，而不是自己的自相，因为不进入其中的缘故。相连就是什么不进入什么，那不是那个实物的法，例如无生等。无常性等不是无实物的体性，然而却是实物自己的自性。为什么呢？因为其，即实物。因为那样通过无常性等之相成立而成立的缘故。那样虽然会变成，如果不是以其他的成立其他的。如果成立共同的无常等，而不是自己的自相，那么如果怎么是无常等之相，以及成立具有关联的共同，那么实物会变成在分别的境之外分别无常之相呢？不是那个过失，因为其
English
Furthermore, since it includes both the general and the subsequent, if the subsequent inference is not a cognition for the purpose of understanding a non-manifest object, then it would become only one valid cognition. Excluding numbers such as three is also not possible. Why? Because there are other objects of measurement. If one asserts two valid cognitions merely because of two objects of measurement, then when there is another object of measurement that possesses the characteristics of both the general and the particular, there will be another valid cognition, so it would not be just two valid cognitions. The occasion for establishing another object of measurement, which is the object possessing the characteristics of the general and the particular, in order to understand the impermanence of color, does not exist because of the ability or inability to perform a function. Because it has already been shown that there is no other object of measurement through statements such as, "Because of the ability or inability to perform a function." Through that means, how can there be an occasion for multiple valid cognitions? Even so, it should be said that this fault will not be excessive, because examples such as "sound is impermanent" become other valid cognitions that understand the general and the particular. Why? Because it is connected to the generality of color. The discriminating consciousness is connected to the impermanence of the generality of color, but not to the particular, because it does not apprehend it. Although that may happen, if it is connected to the impermanence of the generality, then since the general does not have a substance, at that time one would obtain impermanence, etc., but not its own characteristic, because it does not enter into it. Connection is when something does not enter into something, that is not a quality of that thing, like unborn, etc. Impermanence, etc., are not the nature of non-things, but they are the very nature of things. Why? Because of that, i.e., the thing. Because it is established in that way through the establishment of aspects such as impermanence. Although that may happen, if one does not establish another by another. If one establishes the impermanence, etc., of the general, but not its own characteristic, then how can it be the aspect of impermanence, etc., and if one establishes the related general, then how can the thing become discriminating the aspect of impermanence outside the object of discrimination? That is not a fault, because it
Tibetan
གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ སྣང་བའི་སྤྱི་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི། དངོས་པོར་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང༌། དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཇོག་པ་དེ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་ཉིད་བསླད་པ་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་འབྲེལ་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་དགོས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འགལ་བ་མེད་དོ། །བརྒྱུད་པས་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་འོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མཐོང་པ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྣང་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་བ་དག་དེའི་རྣམ་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལ་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་གཞན་ཉེ་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེར་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན། མི་སླུ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་དང་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ། སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའམ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་མེ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་འདྲ་བ་ཡི་རྟགས་སེམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཡིན་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་བ་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའམ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དེ་འདྲ་བའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དུ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་འབྲས་བུའམ་དེའི་རང་བཞིན་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གཞན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་དེའི་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་དོན་དམ་ པར་དངོས་པོ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྟགས་ཤེས་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་པའོ། །གང་ཞེ་ན། རྟགས་ཅན་བློའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན། དེ་
Chinese
因此成立。如果又是于分别念中 显现的总相，如是执著于实事之门，即使那样，实事自相即安立为刹那等之体性，则会显现。于彼等分别念生起时，分别念即是不欺诳。因此，即使自性颠倒，然与如是事物之体性具有生起之关联，故于成立如是事物之体性时，彼是量，因为量唯是具有如是之必要，故如是不相违。由间接方式，从意义之门而来的所有分别念，如同所见，虽是自相无显现之错乱，然执著于彼之体性。于何分别念，具有他因间接邻近，则如其所执著之体性，于具有彼体性之事物，由执著之门而趣入，如是则是不欺诳，已显示非余者。已说“事物与真实如是”，例如人是具有生烟等之能力者，或例如声是无常等之体性者。彼是因与决定的自性，如火等。如是之相，心之。 何为因之体性且具有体性，彼于因与自性之体性本身，成为彼之果之烟等事物，或成为彼之自性者，表示彼者，彼即是如是之相。彼之境之心为何，即是何知识。烟等彼之果或彼之自性，唯有总相等等，以及于异体上增益，即是了知具有生等之体性与所作性等。彼之事物无则不生，彼之果与自性之体性之境，亦是如是之心之相，因为彼之因真实 是彼事物之故。从彼生者，即是从相之知识所生者，彼即是从彼所生。何者耶？有相之智。于何者耶？于彼。
English
Therefore, it is established. Furthermore, if in conceptual thought, the appearing generality itself, in such a way, grasps through the door of clinging to reality, even so, the own-characteristic of reality itself, which is established as having the nature of moments and so forth, will appear. When those conceptual thoughts arise, the conceptual thought itself is non-deceptive. Therefore, even if the self-nature is inverted, it still has a connection of arising with such a nature of things, so when establishing such a nature of things, that is a valid cognition, because a valid cognition is only necessary to that extent, so there is no contradiction in that way. All conceptual thoughts that come from the door of meaning in an indirect way, like what is seen, although they are illusions without the appearance of their own characteristics, they still cling to that nature. In whatever conceptual thought, there is another indirect cause nearby, then according to the nature of what it clings to, it enters into the thing that has that nature through the door of clinging, in that way, it is non-deceptive, it has been shown that it is not otherwise. It has been said, "Things and reality as they are," for example, a person is one who has the ability to produce smoke and so forth, or for example, sound is one who has the nature of impermanence and so forth. That is the nature of cause and determination, like fire and so on. Such a sign, of the mind. Whatever is the nature of the cause and has the nature, that on the nature of the cause and self itself, becomes the thing of smoke and so forth that is its result, or becomes its self-nature, indicates that, that is such a sign. What is the mind that is its object, that is what is knowledge. Smoke and so forth, its result or its self-nature, only has generality and so on, and also adds on to different entities, that is, it understands the nature of having birth and so on, and the nature of being made and so on. That thing does not arise without it, the object of the nature of its result and self-nature, is also a sign of such a mind, because its cause is truly that thing. What arises from that, that is what arises from the knowledge of the sign, that is what arises from that. What is it? The intelligence with the sign. On what? On that.