Tibetan
པ་དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གཞན་དུ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དབང་པོའི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི། བློ་སྐྱེ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མེད་འགྱུར། །མིག་ལ་སོགས་པའི་བློའི་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་གློ་བུར་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བློ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་མིག་ལ་ སོགས་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་བསྙོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་དེ་ལ་སྤྱི་འཛིན་མིན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ཞེས་བུ་བའི་དབང་པོའི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་འགྱུར་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཉིད་ཀྱིས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། འོག་ནས་སྐབས་སུ་བབ་བ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །སྤྱིའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་ཡིན་གྱི། དེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞལ་བྱ་ངེས་ན་ཁ་དོག་གི །མི་རྟག་པ་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དག་ལས་གཞལ་བྱ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པ་ཁས་ལེན་ན་ནི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་འཇིག་པ་མཐོང་བ་དག་གིས་ཁ་དག་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྩོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་འདི་དག་ཀྱང་འདྲེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་དེ་ཉིད་དམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞལ་བྱ་གཞལ་བྱར་ཡང་མི་འགྱུར་ན། གཞལ་བྱ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། །དེ་བློ་སྒྲ་འདི་མི་རྟོག་གོ །ཞེས་བྱ་བའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་བློ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལས་ཆད་མ་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་མེད་པར་ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡོད་ཕྱིར་ ཏེ་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཁྱད་པར་དག་ནི་མཐོང་བ་གང་དེ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མ་མངོན་སུམ་གྱི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་མེ་ལ་སོགས་པ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་དུས་གཞན་དུ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལ་མེར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱི་ཉིད་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་དེ་ལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། ཁྱད་པར་རྟགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་ཚད་མ་མང་པོ་ཉིད་དང་དེ་སྲིད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞལ་བྱ་མང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཤེས་པ་དུ་མ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ད་ལྟར་ན་གཉི་ག་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཡོད་པས་གཞལ་བྱ་མང་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུའི་ཕྱིར་མང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཅེ་ན། ཚད་མ་ཡང་ངོ༌། །ཡུལ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་དུ་མ་ཉིད་ནི་འཇུག་ཕྱིར་ཚད་མ་མང་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དཔེར་ན་ཁྱད་པར་མཐོང་པའི་ཚད་མས་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་འདིས། གཅིག་གསུམ་གྲངས་སེལ་ཀྱང་མི་འགྱུར། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་དང་གཅིག་གི་གྲངས་ནི་སེལ་བའམ། གཞལ་བྱ་གཉིས་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །རེ་ཞིག་གཅིག་གི་གྲངས་བསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་གྱི་འ
Chinese
因此，如果说感官在其他时间所感知到的东西是不存在的，这是不合理的。如果感官的能力等本身也是不存在的，那么，如果认为认识到它的不存在，那么，如果认识到不存在，意识产生的理由就会消失。眼睛等意识的产生，因为不依赖于原因的集合而产生，所以会变成是偶然的。因此，意识因为不依赖于其他，要么永远存在，要么永远不存在，但事实并非如此。因此，即使有其他的原因，果，即识，也不会产生，所以不能否认眼睛等的能力是可以被看见的这种说法。感官等的能力，超越感官的本身，因为不能通过自己的体性来认识，所以不能特别地认识，而只能通过一般的方面来认识。那时，对于隐蔽的事物，不会有普遍的执着。没有分别念，也就是说，证明婴儿的感官能力等的分别识，不可能是现量。为什么呢？因为，现量会作用于自己的自相，而不是隐蔽的事物。如何作用呢？通过没有分别念。因为不是分别念的因，所以，下面会显示相关的内容。普遍的知识就是分别念。因为是分别念的因，所以是比量，而不是现量，这就是意思。如果确定了所量，颜色的无常就无法认识。如果承认除了自相和共相之外没有其他的所量，那么，看到蓝色等颜色等的最后刹那的毁灭，就无法认识到颜色等是无常的。提到“等”字，就包括了声音等。这样，声音等是自相，无常等是共相，因为这些共相和差别也是混合在一起执着的。共相
English
Therefore, it is unreasonable to say that whatever is not apprehended by the senses at other times does not exist. Furthermore, if the power of the senses, etc., is also non-existent, then, if it is asserted that it is the very realization of non-existence, then if there is realization of non-existence, the reason for the arising of consciousness will disappear. The arising of consciousness of the eye, etc., will become adventitious because it arises without depending on the collection of causes. Therefore, consciousness, because it does not depend on others, will either always exist or always not exist, but it is not so. Therefore, even if there is another cause other than that, the result, which is consciousness, will not arise, so it is not possible to deny the assertion that the power of the eye, etc., is seen. The power of the senses, etc., which transcends the senses themselves, cannot be specifically realized because it cannot be realized through its own nature, but it will be realized through the general aspect. At that time, there will be no general grasping of the hidden object. Without conceptual thought, that is to say, the consciousness of conceptual thought that proves the power of the senses of an infant, etc., cannot reasonably become direct perception. Why? Because direct perception will engage with its own characteristics, but not with hidden things. How is it? Through the absence of conceptual thought. Because it is not the cause of conceptual thought, the relevant content will be shown below. General knowledge is conceptual thought itself. Because it is the cause of conceptual thought, it is inference, but it is not direct perception, that is the meaning. If the object of measurement is determined, the impermanence of color will not be realized. If it is admitted that there is no other object of measurement other than self-characteristics and general characteristics, then seeing the destruction of the last moment of blue color, etc., it will not be possible to realize that color, etc., is impermanent. By mentioning "etc.", sound, etc., are included. Thus, sound, etc., are self-characteristics, and impermanence, etc., are general characteristics, because these general characteristics and differences are also grasped in a mixed way. General
Chinese
不是彼者或者不是自之体性。因此，如果总和个别的所量都不能成为所量，因为是所量，所以，此智不是不分别的。名为总和个别的体性执持之智，是从现量和比量等中分离出来的其他。为什么呢？暂时，它不是现量之量，因为也执持总相。也不是比量，因为没有标志也如此了知，即执持差别。了知差别之识，凡所见者也是其他量。如此，在非现量的一个时候，截断火等的时候，在何时，其他时候，通过烟等，完全断定此是彼火的时候。彼时，在见差别的比量中，凡是执持火者，是从仅见总相的比量之量中分离出来的其他。在此，想要比量的体性，在见差别中是没有的。为什么呢？因为标志的联系没有成立。因为差别标志的联系是不允许的。以那些方式，量会变成很多，并且会变成存在，因为所量很多，或者在一个境上，多个识进入。现在，这二者都显示，因为了知颜色的无常，并且因为有差别的义之境，所以所量多，因为因的缘故是多。哪些呢？也是量。在一个境上，多个量进入，因此量是多的。如何呢？比如，见差别的量执持差别一样。那么，通过名为“那么”等的此论典，一三之数遮遣也不行。然之语是次第其他而连接，是遮遣三和一之数，或者因为见到二所量之故，凡是所说者，那是不存在的，如是显示。暂时，一之数不是遮遣。为什么呢？因为境没有决定。何时，具有总相境的比量不是唯一，然而在一个境上，其他量进入的时候，现量的
English
It is not that or not its own nature. Therefore, if neither the general nor the particular object of measurement can become an object of measurement, because it is an object of measurement, then, this mind is not non-discriminating. The mind that grasps the nature of the general and the particular, called, is other than the direct perception and inference, etc. Why? For the time being, it is not the measure of direct perception, because it also grasps the general. Nor is it inference, because even without a sign, it is understood in this way, that is, it grasps the difference. The knowledge of knowing the difference, whatever is seen, is also another measure. Thus, at one time when it is not directly perceived, when cutting off fire, etc., at what time, at another time, through smoke, etc., when it is completely determined that this is that fire. At that time, in the inference of seeing the difference, whoever grasps fire is other than the measure of inference that only sees the general. Here, the nature of wanting to infer is not in seeing the difference. Why? Because the connection of the sign is not established. Because the connection of the difference sign is not allowed. In those ways, the measure will become many, and it will become existence, because there are many objects of measurement, or because multiple consciousnesses enter into one object. Now, both of these are shown, because of knowing the impermanence of color, and because there is an object of the meaning of difference, so there are many objects of measurement, because the cause is many. Which ones? Also the measure. On one object, multiple measures enter, therefore the measure is many. How? For example, like the measure of seeing the difference grasping the difference. Then, through this treatise called "Then," etc., the elimination of the number one and three is also not possible. The word "also" is connected in another order, it is the elimination of the number three and one, or because two objects of measurement are seen, whatever is said, that does not exist, as shown. For the time being, the number one is not eliminated. Why? Because the object is not determined. When the inference with a general object is not unique, but when another measure enters into one object, the direct perception of