Tibetan
་དུ་བྱས་སོ། །དེ་བས་ན་མདོར་བསྡུ་ན་གང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེས་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པས་ན་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དབང་པོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དབང་པོ་ལས་དེའི་རང་བཞིན་ལས་ངོ་བོ་ལྷག་པ་འཛིན་པ་མེད་པ་ན། གང་གིས་ན་དེའི་སྒོ་ནས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་ངོ་རྟོགས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་དབང་པོས་ཀྱང་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱོན་འདི་གཞན་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ལ་ཕན་ཚུན་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། གང་རྣམ་པ་གསལ་བ་འཛིན་པ་ལས་དབང་པོ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་གང་ཡན་པ་དེའི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གི་བརྒྱུད་པ་ཡང་ཉེ་བ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ན། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བའི་ཆ་ཉིད་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། སྐྱེས་བུ་འཇུག་པ་ནི་དོན་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་དོན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་ནས་འོངས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། མ་མཐོང་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་དེ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངང་གི་ངོ་བོ་མ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས། རྟོགས་པ་འདི་རྟེན་དོན་གཞན་ཡིན། །དོན་གཞན་གྲུབ་པས་དེ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟགས་ཅན་རྟོགས་པ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཟུང་ན་ཡང་རྟགས་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་དེ་མི་སླུ་བ
Chinese
已经完成了。因此，总而言之，凡是以自己的体性来执持的，那就是现量，其他的则是隐蔽量。如果有人认为分别识所取是隐蔽量，那么因为分别识执持它自己的体性，所以它不是隐蔽量，这样一来，现量和隐蔽量的定义就不会有差别了。因为不是通过根识来认识的缘故。对于不是隐蔽量的事物，如果根识不能从它的自性中执持更超胜的体性，那么，又怎么会因为不是通过根识来认识，就变成不是现量呢？我们并不认为通过根识产生的快乐等等是现量。那么是什么呢？是通过认识自己的体性而产生的。如果分别识的分别识也能认识自己的体性，那么根识也能如此，这样一来，因为没有差别，根识就没有意义了，这是另外一个过失。对于那个事物来说，彼此的定义并没有显明和不显明的差别相，有人说，从执持显明相来说，根识会成为有果的。 任何需要被分析的事物的体性，无论如何也不应该通过现量来执持，然而，所有的分别念都是由体验事物所造成的错觉。这本身并没有过失，即使是错觉，任何分别念的传承也是非常接近的。就像这样，在分别识所取的法相部分，确定了执着于自相的体性之后，人进入其中就是与事物相合。分别念本身就是量，但并不是因为从先前见到其他事物而产生，即使是间接产生的也不是。因此， 未见自性之体性， 仅以实有之觉知。 此觉乃依他事物， 彼之依他即成立。 意思是说，即使没有执持所依之物的自性，就像执持相一样，它也不会欺骗。
English
It is done. Therefore, in short, whatever holds its own essence is direct perception, and the other is hidden. If someone thinks that the object of conceptual consciousness is hidden, then because conceptual consciousness holds its own essence, it is not hidden. In this way, the definitions of direct perception and hidden would not be different. Because it is not recognized through the sense faculties. Even for things that are not hidden, if the sense faculties cannot grasp a more superior essence from its own nature, then how can it become not direct perception because it is not recognized through the sense faculties? We do not think that happiness, etc., produced through the sense faculties are direct perception. So what is it? It is produced by recognizing one's own essence. If the conceptual consciousness of conceptual consciousness can also recognize its own essence, then the sense faculties can also do so. In this way, because there is no difference, the sense faculties are meaningless. This is another fault. For that thing, the definitions of each other do not have the difference between being clear and unclear. Some say that from holding the clear aspect, the sense faculties will become fruitful. The essence of any object that needs to be analyzed should not be grasped through direct perception in any way. However, all conceptualizations are illusions caused by experiencing things. This itself is not a fault, even if it is an illusion, the lineage of any conceptualization is very close. Just like this, in the part of the object of conceptual consciousness, after determining the essence that clings to its own characteristics, when a person enters into it, he is in harmony with things. Conceptualization itself is valid, but it is not because it arises from seeing other things before, even if it is produced indirectly. Therefore, The nature of the unseen self, Only with the knowledge of reality. This knowledge depends on other things, Its dependence is established. It means that even if the nature of the object of dependence is not held, like holding the characteristic, it will not deceive.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཏེ་རྟོགས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་ཏེ་དེས་ཀྱང་ལྐོག་གི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་གྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་རྟེན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྟེན་ས་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་འགྱུར་ནའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་བསྟན་ཏོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་དོན་གཞན་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། གང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་རྟེན་གྱི་དོན་སྣང་བ་དེ་ཆོས་ཅན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ལ་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་རྟེན་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ནའོ། །འདིས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་ དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། དེ་ཚེ་གོ་བྱེད་ཡིན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འབའ་ཞིག་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་པས་ན་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ལས་བསྐལ་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དོན་དེ་འདྲ་བ་ལས་དེ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་མེད་ན་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང༌། དེ་ཚེ་གོ་བྱེད་རྗེས་འགྲོ་བ། །སྤྱི་ཡིས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །རྟགས་ནི་རྟགས་ཅན་ཉིད་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཙམ་ཡོད་ན་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི་དོན་ཙམ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་བས་ན་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།། གང་གི་ཚེ་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ། །བསྐལ་པའི་དོན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྟགས་ལས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཙམ་དང་རྟགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་དོན་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ལ། སྤྱི་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ། དེའི་ཕྱིར་ལྐོག་གྱུར་དོན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་དུ་ནི།
Chinese
是为了能用“证悟”这个词来称呼，也是为了能由此证悟隐蔽之义。所谓想要作为所依之义的是什么呢？如果它是作为能遮遣所要成立的法，即非火的所依，那么就是处所等有法。如果与该有法具有关联性的话。这显示了与有法的关联性。又以其他方式，间接地显示了其他的意义，即对于谁来说，显现了证悟隐蔽之义的所依之义，那就是有法。对于所要成立的事物来说，谁具有所依有法，那么它就是具有所依的。如果与所要成立的法具有关联性，即如果没有它就不会产生的话。这显示了随行和相违。这样一来，如果具有三相，那么那时就是能立。如果不是这样，那么仅仅从一个就能证悟一切，一切就能成为一切的能立。因此，应当说从与有法和关联者具有随行和相违之义中，才能证悟隐蔽之义。从那样的意义中证悟它，并不是以各自决定的方式，因为即使没有它，它也存在。然而，那时能立随行，以总相证悟自性。因为如果存在有法，则存在能立，所以是能立。如果仅仅存在意义，那么任何变化都是仅仅是意义，并且它是能立的随行，所以是能立的随行。能立的随行也是它，并且也是总相的自性，所以才这样说。当能立的随行是总相的自性时，那时，从与隐蔽之义随行和相违的相属之相中才能确定，但也不是各自决定的自性，因为仅仅是意义和相属的关系已经成立。因为从具有关联性的意义中，对于隐蔽之义，会产生以总相来证悟，而不是以其他方式。因此，所有隐蔽之义特别地是：
English
It is so that it can be called "realization," and it is also to realize the hidden meaning by it. What is it that is desired as the meaning of the support? If it is the support of what is to be established, which is the negation of non-fire, then it is the subject, such as the place. If it becomes related to that subject. This shows the relationship with the subject. Again, in another way, another meaning is shown indirectly, that is, for whom the meaning of the support that realizes the hidden meaning appears, that is the subject. For what is to be established, whoever has the subject as the support, then it is the one with the support. If it becomes related to the dharma to be established, that is, if it does not arise without it. This shows the concomitance and the contradiction. In this way, if it has the three modes, then at that time it is the means of proof. If it is not so, then from just one, everything can be realized, and everything will become the means of proof for everything. Therefore, it should be said that the hidden meaning is realized from the meaning that has concomitance and contradiction with the subject and the related one. Realizing it from such a meaning is not in a separately determined way, because even if it does not exist, it exists. However, at that time, the means of proof follows, and the essence is realized by the general. Because if the subject exists, the means of proof exists, so it is the means of proof. If only the meaning exists, then any change is only the meaning, and it is the follower of the means of proof, so it is the follower of the means of proof. The follower of the means of proof is also it, and it is also the nature of the general, so it is said that way. When the follower of the means of proof is the nature of the general, then at that time, it is determined from the sign of the relationship that follows and contradicts the hidden meaning, but it is not the separately determined nature, because the relationship between the meaning and the sign has been established. Because from the meaning that has a relationship, for the hidden meaning, there will arise realization by the general, and not in another way. Therefore, all hidden meanings are especially: