Tibetan
བས་པར་བྱེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཡིན། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་པ་ལ་ནི་སླུ་མེད་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་པོ་གང་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་དོན་ལ་ཞེན་པ་ཅན་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཞེན་པ་ཅན་གྱིས་དོན་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་འདི་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐལ་བ་དང་པོ་ཉིད་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི། རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང༌། དཔེར་ན་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཞེན་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པར་མི་འཛིན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་པོ་ལ་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་འདི་ཡན་གླ་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་དངོས་པོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ནོར་བུ་སྒྲོན་མའི་འོད་དག་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐལ་བ་དང་བཟློག་པ་དག་ལ་དེ་ཉིད་མ་ངེས་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ནོར་བུའི་འོད་དང་སྒྲོན་མའི་འོད་ནི་ནོར་བུ་དང་སྒྲོན་མའི་འོད་དེ། དེ་དག་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དག་ལའོ། །སྐྱེས་བུ་གང་གི་ནོར་བུའི་བློ་ཡིས་མངོན་རྒྱུགས་པ། ལོག་པའི་ཤེས་པར་ཁྱད་མེད་ནའང༌། །ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ལ་ཁྱད་ ཡོད། །དེ་ལྟར་ཇི་བཞིན་དོན་མིན་ནའང༌། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ངོ༌། །གང་ཞེ་ན། རྗེས་དཔག་དང་ནི་དེར་སྣང་དག །ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག །རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། དོན་བྱེད་པ་དང་རྗེས་འབྲེལ་པས། །འདི་ལས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་གཅིག་ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུ་དང༌། ཅིག་ཤོས་མར་མེའི་འོད་ལ་ནོར་བུའི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ནི་ནོར་བུར་འཁྲུལ་པར་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ནོར་བུ་རང་གི་ངོ་བོ་བཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཅིག་ནི་ནོར་བུའི་བློས་འཇུག་པ་ན་ནོར་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནོར་བུ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་བྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ
Chinese
会成为这样。即使是错觉，也是量。为什么呢？因为意念不会欺骗。认识者对能够实现作用的事物执着，像这样对于所希望的事物不欺骗，就是量。如果有人主张不存在这样的情况，那么就是不定，因为执着于宝珠光芒的人能够得到那个事物。如果又有人主张这是执取与事物本来的样子不符的事物，那么对于主张者来说，这就是主张本身。第一个推论本身就是不定，就像这样，那是认识以其他方式显现，例如执着于宝珠光芒一样。如果需要论证不执取真实，那么这就是主张所希望的。在相反的论证的第一个例子中，对于宝珠光芒产生宝珠的念头就是不定。对于第二个例子来说，也是不成立的，就像这样，这个方面已经付过工资了。像这样，分别的意识不是执取事物，这已经通过名为“所说”的理由证明了。宝珠灯焰的光芒等，通过这些，对于推论和相反的情况，都显示了那本身是不定的。宝珠的光芒和灯焰的光芒，是宝珠和灯焰的光芒，对于那些成为对境的事物来说。如果有人以宝珠的念头显现，即使与错误的意识没有差别，如何能在作用上有所差别？像那样即使不是如实的事物，即使是错觉。什么呢？就是比量和显现。被安立为量。因为什么原因呢？因为实现作用和随之关联。从这方面来说，像这样对于所希望的事物不欺骗的唯一情况，那就是量。一个人认为宝珠的光芒是宝珠，另一个人认为灯焰的光芒是宝珠，这两个人对于宝珠的错觉是相似的，因为没有把握宝珠自身的体性。像那样，一个人以宝珠的念头进入时，能够得到宝珠，因为那是从与宝珠相关的意识中进入的。另一个人则不是，因为没有关联。像那样，在实现作用和随之
English
it will become like this. Even if it is an illusion, it is a valid cognition. Why? Because intention does not deceive. The cognizer who is attached to things that can fulfill a purpose, like this, not being deceived about the desired thing is itself a valid cognition. If someone asserts that such a thing does not exist, then it is uncertain, because someone who is attached to the light of a jewel can obtain that thing. If someone also asserts that this is grasping something that is not in accordance with the way things are, then for the assertor, this is the assertion itself. The first inference itself is uncertain, just like this, that is, cognition appears in a different way, like being attached to the light of a jewel. If it is necessary to prove that one does not grasp reality, then this is asserting what is desired. In the first example of the opposite argument, having the thought of a jewel for the light of a jewel is uncertain. For the second example, it is also not established, just like this, this aspect has already been paid for. Like this, the consciousness of discrimination is not grasping things, this has already been proven by the reason called "what is said." The light of jewels and lamp flames, etc., through these, for inferences and opposite situations, it is shown that that itself is uncertain. The light of jewels and the light of lamp flames are the light of jewels and lamp flames, for those things that have become objects. If someone manifests with the thought of a jewel, even if there is no difference from erroneous consciousness, how can there be a difference in function? Like that, even if it is not a real thing, even if it is an illusion. What is it? It is inference and appearance. It is established as a valid cognition. For what reason? Because of fulfilling a purpose and being associated with it. From this aspect, like this, the only situation where one is not deceived about the desired thing, that is a valid cognition. One person thinks the light of a jewel is a jewel, another person thinks the light of a lamp flame is a jewel, these two people are similar in their illusion about jewels, because they have not grasped the nature of the jewel itself. Like that, when one person enters with the thought of a jewel, they can obtain the jewel, because that is entering from the consciousness related to the jewel. The other person is not, because there is no connection. Like that, in fulfilling a purpose and following
Tibetan
་འབྲེལ་པས་དེ་དག་ལས་གཅིག་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ལ་ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། དེར་སྣང་བ་དག་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་གཅིག་ནི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་གཅིག་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཅི་འདྲ་བ་དང༌། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ནས། ད་ནི་ཇི་ལྟར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཁོ་ན་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། གང་ལ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ལ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་དོན་གྱི་ནུས་པ་སྟེ་སྟོབས་ལས་སོ། །དོན་དེ་ཡུལ་རུང་བ་ལ་ཉེ་བ་དང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྗེས་འགྲོ་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་བློ། །མཐོང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ངེས་པར་སྣང་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་དེ་འདྲ་བ། དེ་ལ་འཛིན་པ་རང་དབང་ཅན། །གཞལ་བྱ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་དམིགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བློའི་སྣང་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་དངོས་དབང་པོ་འདས། །དོན་གང་ཡང་ཡུལ་དུ་རུང་བ་ཉེ་བ་དང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་བློ་དངོས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང༌། རྟོགས་པ་པོའི་ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་པས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལྟ་བ་པོ་དང་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ན། མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་དོན་འགའ་ཞིག་གིས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་སོ་སོར་ངེས་པའི་ངོ་བོར་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ། ཅིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད
Chinese
因为关联，它们中的一个是无欺骗的，另一个不是，这是差别。这样，虽然比量和显现的都是错乱的意识，没有差别，但是一个是能够起作用的事物，并且与事物相遇，因为是从它那里间接产生的，所以与它相关联。另一个不是，因此一个是量，另一个不是。既然如此，为了通过自己的体性和自相和他相来认识，它们的体性是什么样的呢？并且在将所量安立为二之后，现在想要仅仅显示如何成为所量二者，因此说了“于何事物之功能”等。于何事物之功能，于何事物的意思是，从该事物的能力，也就是力量而来。该事物是从适合作为对境的近和非近等而来之意。随行和违背的智慧，所见之相必定是显现之相。这是说，如果它存在，就通过随之而生的方式产生。像那样的事物，执持它的自立者，不是依赖于所量的执持自性者之意。因此，这是在解释所缘。这样，以智慧的显现随行和违背的，那是现量的对境。除此之外，超越了根识，任何适合作为对境的事物，具有近和非近的体性，随行和违背的行相的智慧，不是直接作用的，那是隐蔽的事物。现量和隐蔽的体性，也是依赖于有知者的当下状态。如果不是这样，那么观看者和显现本身的状况的差别改变时，现量和隐蔽的体性就会转变成其他的样子，这是在表示。既然如此，像这样，因为承认某些事物是现量，那一切都是显现自性的状态，并且不是作为各自确定的自性来执持的隐蔽事物，是什么样的体性呢，这样发问。
English
Because of the connection, one of them is non-deceptive and the other is not, this is the difference. Thus, although both inference and appearance are confused consciousness, there is no difference, but one is a thing that can function, and meets with the thing, because it is indirectly produced from it, so it is related to it. The other is not, so one is valid cognition and the other is not. Since it is so, in order to know through one's own nature and self-character and other-character, what are their characteristics like? And after establishing the object of measurement as two, now wanting to show only how to become the two objects of measurement, therefore it is said "From what thing's function" etc. From what thing's function, the meaning of what thing is, from the ability of that thing, that is, from the power. That thing is from near and non-near etc. that are suitable as objects. The wisdom of following and opposing, the appearance seen must be the appearance of manifestation. This is to say that if it exists, it arises through the way of following it. Such a thing, the self-sufficient one who holds it, is not the one who holds the self-nature dependent on the object of measurement. Therefore, this is explaining the object. Thus, what follows and opposes with the appearance of wisdom, that is the object of direct perception. Apart from that, surpassing the root consciousness, any thing suitable as an object, having the nature of near and non-near, the wisdom of the behavior of following and opposing, is not directly functioning, that is the hidden thing. The nature of direct perception and hidden, also depends on the current state of the knower. If it is not so, then when the difference in the state of the viewer and the appearance itself changes, the nature of direct perception and hidden will transform into other forms, this is what it indicates. Since it is so, like this, because it is admitted that some things are direct perception, all of that is the state of manifestation nature, and it is not a hidden thing held as a self-nature determined separately, what kind of nature is it, thus asking.