Tibetan
མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དོན་ལ་མཚུངས་འདྲ་ལས། །འཁྲུལ་འཇུག་འགྱུར་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འདྲ་བ་ལས། མིང་དང་མཚན་མ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་པ་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཚུལ་འདྲ་བ་ལ་སྐྱེས་བུ་འཁྲུལ་བའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་འཁྲུལ་པ་དོན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ བ་དེའི་ཚེ། དུས་ཀུན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚུལ་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། དོན་ལ་འགའ་ཞིག་འཁྲུལ་པས་འཇུག་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མ་ཚེམ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་འདི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲ་ལས་འཇུག་པ་ན་དོན་ཉིད་མཐོང་གི་འབའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཡང་འཆད་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་མཚན་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ངེས་ན་ཆུལ་འདྲ་བས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་པ་ལས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་དོན་འགའ་ཞིག་དོན་འདྲ་བ་ཡོད་ན་ཡང་འདིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱེས་བུས་བསྟན་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ། སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་ལ་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འདིར་ཡང་འཆད་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་ལ་ངེས་པའི་མིང་ལ་སོགས་པའི་བློ་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཡུལ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཡང་མིང་ལ་སོགས་པ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དེའི་ཡང་དོན་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དོན་ལ་མི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་བརྗོད་བྱར་མཚུངས་མིན་ཏེ། །དོན་ལ་མི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པ་དེ་འདྲའི་བློ་དག་ནི། །སྐྱེ་ཕྱིར་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་འཁྲུལ་པས་དོན་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེས་བདེས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་སྒྲས་སད་པར་བྱས་པ་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དངོས་སུ་རང་གི་ཆ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ༌། །རྣམ་པར་རྟོ
Chinese
没有不改变的过失。虽然如此改变，如果与意义相似，产生错乱，从外境相似的事物中，也显示了没有名称和相的行，如果有人说，对于相似之处，人会陷入对意义的错觉之中。如果从相似之处产生错乱而陷入意义之中，那么永远不会改变。如果相似之处成为陷入其中的理由，那么在意义上，有些会因错乱而陷入，但并非总是如此，例如缝纫。像这样，如果人总是从声音中陷入，即使只是看到意义本身，如果确定不是说法者和听者相关的相，也不会从相似之处造成的错乱中陷入。此外，也不会在境上产生错乱。例如，即使某些确定的境的事物具有相似的意义，但如果有人指出“你在这里做的是这个”，那么对于其他境，对于分别确定的意义，也不会从相似之处陷入。同样，在这里，对于说法者和听者确定的名称等概念的表达，也不可能陷入与明确确定的其他境相关的瓶子等事物中。如果没有任何名称等，不是所表达的对象，而只是知识，那么它的意义也不是所表达的，那么在不陷入意义等方面是相同的吗？知识与所表达的并不相同，在不陷入意义等方面也是如此。为什么呢？因为对于那样的概念，从相似之处产生错乱而陷入意义之中，这不是我们所期望的。那么是什么呢？因为声音所引发的分别念本质上就是错乱的。错乱也是由体验造成的，与事物的形态相关的体验，由这种体验所熏染的习气被声音唤醒，从而产生具有这种形态的分别念，即使实际上是缘于自身的部分，但本质上是错乱的，所以会像执著事物一样显现。分别念
English
There is no fault of not changing. Although it changes in that way, if it is similar in meaning, confusion arises. From similar external things, it also shows that there are formations without names and signs. If someone says that for similar things, people fall into the illusion of meaning, if confusion arises from similarity and falls into meaning, then it will never change. If similarity becomes the reason for falling into it, then in meaning, some will fall into confusion, but not always, like sewing. Like this, if a person always falls from sound, even if he only sees the meaning itself, if it is determined that it is not a sign related to the speaker and the listener, he will not fall from the confusion caused by similarity. Furthermore, there will be no confusion in the object either. For example, even if some definite objects of the object have similar meanings, but if someone points out "What you did here is this", then for other objects, for the separately determined meanings, it will not fall from similarity. Similarly, here, for the expression of concepts such as names determined for the speaker and the listener, it is not possible to fall into things such as bottles related to other clearly determined objects. If there is no name etc., and it is not the object to be expressed, but only knowledge, then its meaning is also not what is expressed, then is it the same in not falling into meaning etc.? Knowledge is not the same as what is expressed, and it is also the same in not falling into meaning etc. Why? Because for such concepts, it is not what we expect to fall into meaning from the confusion caused by similarity. So what is it? Because the conceptualization aroused by the sound is essentially confused. Confusion is also caused by experience. The experience related to the form of things, the habitual tendencies instilled by this experience are awakened by the sound, and thus the conceptualization with this form arises, even if it is actually based on its own part, but it is essentially confused, so it appears like clinging to things. Conceptualization
Tibetan
ག་པའི་བློའི་གཟུང་བའི་ཆ་ཉིད་ལ་དོན་བྱེད་པར་རུང་བ་ཡིན་པར་ཞེན་པས་དོན་ལ་འཇུག་པར་ འགྱུར་གྱི་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནང་གི་འཁྲུལ་པ་ལས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་འདྲ་བ་ལས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་དེ་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན་ཀླན་ཀ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྐྱེད་པ་དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་འཇུག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་ནི་ཁས་ལེན་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ཁས་མི་ལེན་ན། གང་གིས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་དོན་ལས་དོན་བྱེད་བར་ངེས་པ་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་སྐྱོན་དེར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ། ཕྱིར་རོལ་དོན་དུས་ནང་བ་ཅན་གྱི་བློ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་མིང་དང་མཚན་མ་སོ་སོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ནའོ། །རྣམ་ཤེས་ལས་ཐ་དད་པ་ནི། མིང་ལ་སོགས་པ་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཚད་ཅན་མིན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་མིང་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལས་དོན་གཞན་སྣང་བ་མེད་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཡང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མིང་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་ན་གང་གིས་ན་དེས་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་ཤེས་ཀུན་དོན་ལྡན་ཕྱིར། །ཅུང་ཞིག་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལས་འབྱུང་བ་འདི་ཡང་ཤེས་ བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ན། །དོན་ག
Chinese
如果执着于心识所缘分本身是能够起作用的，那么就会像进入事物一样，但事实并非如此。就像患有错觉的人，由于内在的错觉而看到发网等，但这并非是像头发等能够实际起作用的事物那样被看到。然而，如果那是错觉的自性，那么又如何能那样看到呢？如果那样，那根本就不是责难了，对其他人来说并非如此。因为想要表达名称等，而由体验与该对象相似的事物所产生的具有那种样子的分别念之识，其自性就是错觉，因此不应该进入事物。为什么呢？因为识不承认。如果它不承认由体验与对象相似的事物所产生的具有体验样子的分别念之识，那么又如何能从分别念所显现的具有状态的事物中确定起作用并进入呢？如果认为不应该有那样的过失，而承认显现为外境的识，那么，即使承认显现为外境的识，也应该承认能够分别名称和表相各自的自性的能辨识的自性。与能辨识不同的则是，不具备名称等的行不是量。与能辨识不同的名称等本身存在的量是不存在的，这就是意思。为什么呢？因为没有成立遣返。如果从成为事物之相的能辨识的自性中没有显现其他事物，那么即使有其他根等原因，结果能辨识也不会依赖其他原因而产生，因此如果成立了他人的事物，那么由于成立了名称等，如果没有彻底成立遣返，又如何能称之为存在呢？即使那样变化，如果一切知识都具有意义，那么稍微知道的任何事物都具有意义，因为它们本身就是知识。从声音产生的这个也是知识。因此，它本身就具有意义，但它不是色等。事物。
English
If one clings to the notion that the part of the mind that is apprehended is capable of performing a function, then it would be like entering into a thing, but it is not so. Just as a person with an illusion sees hairnets, etc., due to an internal illusion, but it is not seen as something that actually performs a function, like hair, etc. However, if that is the nature of illusion, then how can it be seen that way? If so, then it is not a fault at all, but it is not so for others. Because the conceptual mind, which has such an appearance that is produced by experiencing something similar to the object that one wants to express with names, etc., is by its very nature an illusion, it is not reasonable to enter into things. Why? Because the mind does not accept it. If it does not accept the conceptual mind that has the appearance of experience, which arises from experiencing something similar to the object, then how can it be determined to perform a function from the thing that has the state that appears to the conceptualization and enter into it? If one thinks that such a fault should not occur and accepts the mind that appears as an external object, then even if one accepts the mind that appears as an external object, one should also accept the nature of the discriminating consciousness that can distinguish the nature of names and signs separately. What is different from the discriminating consciousness is that the formations that do not possess names, etc., are not valid cognitions. The meaning is that there is no valid cognition of the existence of names, etc., that are different from the discriminating consciousness. Why? Because there is no establishment of exclusion. If nothing else appears from the nature of the discriminating consciousness that has the aspect of a thing, then even if there are other causes such as sense faculties, the result, the discriminating consciousness, will not arise dependent on other causes. Therefore, if the thing of another is established, then since names, etc., are established, if the exclusion is not thoroughly established, how can it be called existent? Even if it changes like that, if all knowledge has meaning, then everything that is known a little has meaning, because they themselves are knowledge. This that arises from sound is also knowledge. Therefore, it itself has meaning, but it is not form, etc. Things.