Tibetan
ཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ། སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་གལ་ཏེ་སྒྲའི་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། ཅི་སྟེ་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། འདིར་ཡང་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་སྒྲས་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།། དེ་བས་ན་སྒྲའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས་ཡུལ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གཞན། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། བརྡ་འཛིན་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་ན་ཡུལ་གང་ལ་བློ་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་ནི་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའོ་ཞེས་པའི་ངོར་ཡུལ་དང་འདྲ་བས་ཡུལ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་མ་རྟོགས་པར་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཏེ། མིག་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་ཡོད་ན་ཡང༌། གང་མེད་ན་བློ་མེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཡུལ་གསུམ་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་ལ་བློ་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་སྤྱི་ཡིན་ཞིང་ཅི་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་དེ་མེད་ན་བློ་མི་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དོན་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་དེའི་བྱེད་པ་ནི་བསྐྱེད་པའོ། །དོན་བྱེད་པ་དེའི་ནུས་གང་སྟེ། རང་ཉེ་བས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་འདིར་ཏེ་བསྟན་བཅོས་འདིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན། དངོས་པོ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཏེ། རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་འདྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་འདྲ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་གང་ཞིག་མེད་ན་བློ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་
Chinese
不是其他的。聲音的境是共相，不是聲音的境是自相。如果是聲音的境，那就是共相的體性。如果不是聲音的境，那就是自相。自相也不是聲音的境，因為之前已經說明了。而且，就像這裡所見，聲音對於由聲音所生的知識，沒有個別顯現的緣故，等等，將會顯示。因此，聲音的境和非境之外，沒有其他的境。境之外的其他原因，就是作意和與之相符，以及執持名言等等存在時，對於哪個境有心的境，那就是共相。以人安立名稱的角度來說，因為與境相似，所以稱為境，但並非究竟的。如果不了解境，還有其他原因，也就是眼和顯現以及作意等等原因存在時，如果缺少什麼就沒有心，那就是自相。如果是作意等等的事物，那麼，當想要顯現普遍假立的第三境而生起心時，那就是共相。如果作意等等存在，但缺少它就沒有心生起時，那就是自相。這樣的話，境只有兩種形態。能起作用等等的體性，對於自相等等，應當與究竟的能起作用是什麼等等結合。義是果，而它的作用是產生。能起作用的能力是什麼呢？也就是自己親近而產生的是什麼，那就是這裡，也就是這部論典中究竟存在的。認為事物是存在的。其他的，也就是以某些方式，對於某些果也沒有能力，那就是在世俗中存在的。這樣的話，不相同的就是究竟存在的，相同的就是在世俗中存在的。不是聲音的境，就是究竟存在的，是聲音的境，就是在世俗中存在的。即使有其他原因，缺少什麼就沒有心，那就是
English
It is not otherwise. That which is the object of sound is the universal, and that which is not the object of sound is the particular. If it is the object of sound, then it is the nature of the universal. If it is not the object of sound, then it is the particular. The particular is also not the object of sound, because it has already been explained. Moreover, as it is seen here, sound does not appear separately to the knowledge arising from sound, and so on, it will be shown. Therefore, there is no other object other than the object of sound and the non-object. Other reasons besides the object, such as attention and conformity to it, and the holding of terms, when those exist, then the object for which there is mind, that object is the universal. From the perspective of a person applying names, it is called an object because it is similar to an object, but it is not ultimately so. Without understanding the object, there are other reasons, such as the causes of the eye and appearance and attention, etc., but if there is something missing, there is no mind, that is the particular. If it is merely an object of attention, etc., then when the mind arises wanting to manifest the third object that is universally imputed, then that is the universal. If attention, etc., exist, but if it is missing, no mind arises, then that is the particular. In that case, there are only two aspects of the object. The nature of being able to perform a function, etc., should be combined with what is ultimately able to perform a function, etc., for the particular, etc. Meaning is the result, and its action is to produce. What is the power of performing a function? That is, what is produced by one's own proximity, that is what exists ultimately here, that is, in this treatise. It is considered that the object exists. Others, that is, in some ways, some results also have no power, that is considered to exist conventionally. In that case, what is different is what exists ultimately, and what is the same is what exists conventionally. What is not the object of sound is what exists ultimately, and what is the object of sound is what exists conventionally. Even if there are other reasons, what is missing, there is no mind, that is
Tibetan
དོན་དམ་པར་ ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་དག་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བཤད། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནུས་མེད་ཅེས། དོན་དམ་པར་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྟ་ལ་རྭ་ཅན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ལ་ཡང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །ས་བོན་སོགས་ནི་མྱུ་གུ་སོགས་ལ། ནུས་མཐོང་སྟེ། འབྲས་བུ་མཐོང་ངོ༌། །འདི་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་ཞིག་ཐག་ཉེ་བ་ཉིད་ཡོད་ན་གང་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་ལ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ནི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་དེ་ཀུན་རྫོབ་འདོད་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། མཚོན་པར་བྱ་བ་ཁྱབ་པ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྤྱི་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་འཆོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱབ་པ་མེད་པ་བཤད་པ་དེས་ན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བར་མཐོང་བ་དེ་བསྙོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མིང་འདོགས་པ་ལ་བརྩད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ཡང་ཅི་ཡིན། གང་གིས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་ བར་འདོད་ཀྱི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བརྗོད་ན་མི་ནུ
Chinese
应当了悟，真实存在，其他则非世俗存在。对于真实存在和世俗存在，应当把握的那些事物，阐述其自相和共相的体性。真实存在是自相，而世俗存在是共相。虽然如此转变，但如果说一切都无能，真实中丝毫没有作用的能力，如果那样，对于被认为是真实存在的物体，就没有体性了。理由是，某事物在某事物中不存在，那就不成为它的体性，例如马的角。对于被认为是自相的事物，也没有作用的能力，这是否定周遍。种子等对于苗芽等，能够见到作用，能够见到果实。这是这样说的，如果某事物非常接近，那么所转变的事物对它来说就是能力，因为作用的能力就是那样的体性。种子等对于苗芽等是存在的，因此这将显示出理由不成立。虽然如此转变，但如果认为那是世俗，那么种子等存在时，苗芽等产生，那是世俗产生，而不是真实产生。因此，如果假设真实产生，那么物体的体性就是作用的能力，那时，所要表达的并不周遍，因此不是体性。如果说是世俗，那么在共相中也存在，那样就因为非常周遍而导致体性混淆。怎么会那样呢？因为我们已经阐述了作用的能力的体性是不周遍的。因此，见到什么样的作用能力，就不能否认它是什么样的，那就是体性，对于如何随意命名它，没有任何争论。另外，你所认为的世俗存在又是什么呢？因为认为是世俗产生，而不是其他方式。如果一切自身都不存在，那就是世俗，如果那样，就不能称之为世俗。
English
It should be understood that what is truly existent, and others are not conventionally existent. For those things that should be grasped as truly existent and conventionally existent, explain their own and common characteristics. Truly existent is its own characteristic, while conventionally existent is a common characteristic. Although it may change like that, if it is said that everything is powerless, and there is not even a little ability to function in reality, then for an object that is considered to be truly existent, there is no characteristic. The reason is that what does not exist in something does not become its characteristic, like the horns of a horse. For what is considered to be its own characteristic, there is also no ability to function, which is the non-perception of pervasion. Seeds and so on, for sprouts and so on, the ability is seen, the fruit is seen. This is said like this, if something is very close, then what transforms is the ability for it, because the ability to function is just that kind of characteristic. Seeds and so on exist for sprouts and so on, so it will show that the reason is not established. Although it may change like that, if it is considered conventional, then when seeds and so on exist, sprouts and so on arise, that is conventional arising, not true arising. Therefore, if it is assumed that there is true arising, then the characteristic of the object is the ability to function, at that time, what is to be expressed is not pervasive, so it is not a characteristic. If it is said to be conventional, then it also exists in the common characteristic, so it becomes a confused characteristic because it is very pervasive. How could that be? Because we have already explained that the characteristic of the ability to function is not pervasive. Therefore, whatever kind of ability to function is seen, it cannot be denied what it is, that is the characteristic, and there is no dispute about how to name it as one pleases. Furthermore, what is it that you consider to be conventionally existent? Because it is considered to arise conventionally, not in any other way. If everything itself does not exist, then that is conventional, if that is the case, then it cannot be called conventional.