Tibetan
གི་ཚེ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དེར་འགྱུར་རོ། །མི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཚད་མར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཆད་མའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ན། གྲངས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་བསྟན་པས་ཚད་མ་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་མང་པོ་དེ་ཉིད་དེ་ཡང་ཡུལ་མང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ། ཡུལ་གཅིག་ལ་ཡང་ཚད་མ་མང་པོ་ཉིད་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་ཡུལ་མང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ཁྱད་ པར་གྱི་ངོ་བོ་གསུམ་པ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་གང་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་ཡུལ་གཉིས་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་བྱེད་པར་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་མེད་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཅིག་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་ན་ངོ་བོ་གཉིས་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཡུལ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྐྱེས་བུ་མཐོང་བ་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་མ་དང༌། ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པས་བརྫུན་པ་སྣང་བ་དེ་དག་དོན་གྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དོན་བྱེད་པ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤྱིའི་ནང་དུ་འདུ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ལ་ལར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་འདུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་གཞན་མ་ཡིན་པས་ན། ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་དོན་མིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དུ་མོས་པ་མེད་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་དག་དེ་ལ་དོན་དུ་མོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པའི་སྦྲང་མ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། ཅི་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནམ་གཞན་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། འདི་ལྟར་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་དེ་དག་གི་ཤེས་པ་གང་ལ་སྦྲང་མ་ལ་ སོགས་པ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་ལ་མོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཡོངས་སུ་བཅད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་སྤྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོའི་དེའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅན་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དེ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་སྐྱེས་བུ་རྣམས་གང་ལ་ཤེས་པ་གང་གིས་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མོས་པ་མེད་པ་དེ་ནི། ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའོ། །རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པས་དམིགས་པའི་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་རྣམས་དོན་ཉིད་དུ་མོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །ཆ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་རང་རིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཐ་དད་པར་བརྟགས་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རང་རིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་དང་མི་འདྲ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡུལ་གསུམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་བ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་མི་འདྲ་བ་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་རྟོགས་པ་ན་འདྲ་བའམ་མི་འདྲ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། ཐུན་མོང་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ། ཐུན་མོང་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་གཉིས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་མིན་ཕྱིར། །ཡུལ་གཉིས་ལས་དོན་ག
Chinese
如果是与证悟的自性相异的量，那么就变成不了解的自性了。因为不了解的自性也不可能是量，所以既然已经指出了断灭的果，那么指出数量等等就不是没有意义的了。因此，由于在此将要阐述的方式的随理比量显示为量，所以量不是唯一的。如果它变成很多，那么多的本身是因为境多的缘故吗？或者是因为一个境上也可以有多个量进入的缘故吗？暂时来说，不是因为境多的缘故。为什么呢？因为所量有两种，境有两种，即自相和共相。如果说还有第三种共相和特殊性的自性，比如蓝莲花等等。因此境不是两种，那么就不是这样，因为除了两种之外没有其他的了。为什么呢？因为能起作用和不能起作用的缘故。以某种方式对某种事物能够起到作用的就是自相。与所有能起作用的能力相分离的就是共相。因此，如果承认与两种境相异，在能够稍微起到作用的时候，这也是自相。如果一点也不能起作用的时候，就是共相。正如所说，能和不能相互排斥而存在的自性，不可能存在于一个事物上，那么凭借什么会变成具有两种自性的其他境呢？因此没有其他的境。那么，对于有错觉的士夫所见的毛发、蜜蜂和两个月亮等等虚假的显现，因为它们一点作用也不起，所以它们不包括在自相之中，即使已经脱离了作用，也不包括在共相之中，因为它们清晰地各自显现，并且对某些事物来说没有随行。这样，因为不包括在自相和共相的境中，所以它不是其他的境，因此，如果说两种境不合理，那么，不是不合理，因为像毛发等等不是实义。
English
If it is a valid cognition that is different from the nature of realization, then it becomes the nature of not knowing. Since the nature of not knowing cannot be a valid cognition, since the result of annihilation has been pointed out, then pointing out numbers and so on is not meaningless. Therefore, since the inference that follows reason in the way that will be explained here is shown to be a valid cognition, valid cognition is not one. If it becomes many, then is that many itself because there are many objects? Or is it because many valid cognitions can enter into one object? For the time being, it is not because there are many objects. Why? Because there are two objects to be measured, there are two kinds of objects, namely, self-characteristic and general characteristic. If there is also a third nature of general and specific, such as blue lotus and so on. Therefore, if you say that there are not two kinds of objects, then that is not the case, because there is nothing other than the two kinds. Why? Because of the ability to function and the inability to function. Whatever can function in some way for something is the self-characteristic. That which is devoid of all ability to function is the general characteristic. Therefore, if it is admitted that it is different from the two objects, then when it is able to function slightly, that is also the self-characteristic. If it cannot function at all, then it is the general characteristic. As it has been said, the characteristics of being able and unable to exist in mutual exclusion are not suitable for one thing, then by what will it become another object with two natures? Therefore, there is no other object. Then, for the knowledge of a person with illusions, the false appearances of hair, bees, and two moons, etc., because they do not function at all, they are not included in the self-characteristic, and even if they are devoid of function, they are not included in the general characteristic, because they appear clearly and separately, and because they do not follow some things. Thus, since it is not included in the object of self-characteristic and general characteristic, it is not another object, therefore, if you say that two objects are not reasonable, then it is not unreasonable, because things like hair are not meaningful.
Chinese
为什么呢？因为实际上没有信解的缘故。因为那些施设名称的人们，实际上对它没有信解的缘故。意思是这样的：如果眼翳者等所见的苍蝇等境成为境的时候，那么应该观察那是自相还是他相呢？像这样实际上不是。因为那些施设名称的人们，对于苍蝇等显现的识，并不信解这是识的境。这样一来，即使完全断绝了他们名称的道路，也无法获得与识的执持相类似的。即使实际上不是总的境，但施设名称者会对那个事物显现执着而进入，因此会说那是境，这样来解释。推理也是，凡是人们不以任何识作为境的自性来信解的，那就不是那个识的境的名称所进入的，例如识本身的执持相。对于眼翳者等所见的毛发等，施设名称者实际上也不信解是境，这被称为周遍相违的现量。如果执持相也是自证识的境，难道不是例子不成立吗？不是的，因为那是在自证识生起时就是识的缘故。如果通过其他识来衡量差别，那么执持相是境的时候，自证识也会同样成为境。因此，没有差别相的不是所取和能取的事物。因为相似和不相似的缘故，没有第三种境。相似的与其他共同的是总相，不相似的互相违背的非共同的是自相。如果了知与那个境相异的境，那么会变成相似或不相似吗？如果是共同的，那就是总相，如果不是共同的，那就是自相，这样一来，不会超出这两者。因为声音的境和非境的缘故，境超出两种事
English
Why is that? Because in reality, there is no belief. Because those who apply names do not actually believe in it. The meaning is this: If the objects such as flies seen by those with cataracts become objects, then should we examine whether that is its own characteristic or another's? Like this, it is not actually. Because those who apply names do not believe that the consciousness in which flies and so on appear is the object of that consciousness. In that way, even if the path of their names is completely cut off, it will not be possible to obtain something similar to the holding aspect of consciousness. Even if it is not actually a general object, those who apply names will enter with attachment to that thing, therefore it will be explained that it is the object. The reasoning is also that whatever people do not believe to be the nature of an object by any consciousness, then the name of that object of consciousness does not enter, such as the holding aspect of consciousness itself. For the hairs and so on seen by those with cataracts, those who apply names do not actually believe it to be an object, this is called the contradictory perception of pervasion. If the holding aspect is also the object of self-cognizance, isn't the example not established? No, because that is consciousness at the very moment of the arising of self-cognizance. If difference is measured by another consciousness, then when the holding aspect is an object, self-cognizance will also become an object in the same way. Therefore, that which has no different aspect is not the object of grasping and the grasper. Because of similarity and dissimilarity, there is no third object. That which is similar and common with others is the general characteristic, and that which is dissimilar and mutually contradictory is the specific characteristic. If one understands an object that is different from that object, will it become similar or dissimilar? If it is common, then it is the general characteristic, and if it is not common, then it is the specific characteristic, in that way, it will not go beyond these two. Because of the object and non-object of sound, objects exceed two things.