Tibetan
ག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པ་བཅོམ་པར་འགྱུར། །སྔོན་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འདས་པའི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། མ་འོངས་པའི་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པ་ན་ཡང་དེ་ལས་ལས་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་ མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་གནས་པས་ཀྱང་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལས་ལས་སྐྱོན་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་སྐྱོན་ལྡན་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་སོགས་པར་འགྱུར་གྱི། བཟློག་ལས་མིན་ཏེ། སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །རིགས་མཐུན་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཡོད་ན་སྐྱོན་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི་བཟློག་པ་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་དེ་དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་ཉེས་པ་ཟད་པ་ཡང་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ལས་འདོད་པ་ལས་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་འདོད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་དེ་ལས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ལས་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལོག་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ནི། །བདེ་བ་ལས་ཀྱང་འདོད་པ་སྟེ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཅན་དག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། གང་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ལས་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན་མཁས་པ་པོ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་བདག་གི་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཅན་ལ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ཡང་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །བདེན་པ་སྟོན་པར་མཛད་པས་ན། །སྐྱོབ་པ་ཞེས་བཤད་པ་འདིས་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཙམ་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་ཕ
Chinese
不是这样的。如何做了才能被摧毁呢？先前所造的业不会穷尽的。对此，如果依赖过去的业来说，那时是不成立的。依赖未来的业，是对已成立的进行成立。如果说，既然烦恼存在，由此就会产生业，因此不是解脱。同样，业的存在也会使离贪者产生烦恼吗？业不会产生过失。为什么呢？因为，有缺失的人会造作并等等，但反过来不是，没有缺失的人不会造作。如果存在同类的缺失，缺失就会产生，但反过来不是，这是它的意思。比喻是，没有缺失的人不会造作罪业，例如阉人所生的孩子。罪业已尽的人也不是没有缺失，这是指遍行相违。虽然如此，如果从业生出欲求，从乐生出贪着，同样，从不悦意中体验痛苦，由此产生嗔恨等等，这样，从业也会产生烦恼吗？没有颠倒分别时，从乐也不会产生欲求，即贪着。当“我”和“我的”这种不如理作意时，才会产生贪着等等，否则不会。那种颠倒分别，对于舍弃我见的人来说是不存在的，这样，从何处会产生烦恼呢？比喻是，对于没有颠倒分别的人来说，即使在体验乐和苦的时候，也不会产生烦恼，例如具有各自智慧的智者。对于舍弃我及我所见的人来说，即使体验乐等等，也不会有颠倒分别，这是指不见原因。因为示现真理，所以说救护者，这是因为他救护的缘故。这也如实地完全成立了。仅仅这些对有情
English
It is not so. How can what has been done be destroyed? The previously created karmas will not be exhausted. In this regard, if it is said relying on past karmas, then it is not established. Relying on future karmas is establishing what is already established. If it is said that since afflictions exist, karmas will arise from them, therefore it is not liberation. Similarly, will the existence of karma also cause afflictions for those who are free from desire? Karma does not produce faults. Why? Because a flawed person will act and so on, but not the other way around. A person without flaws will not act. If there are similar flaws, flaws will arise, but not the other way around, that is its meaning. The example is that a person without flaws does not commit sinful deeds, like the child of a eunuch. A person whose sins are exhausted is also not without flaws, which refers to pervasive contradiction. Although it may be so, if desire arises from karma, attachment arises from pleasure, and similarly, suffering is experienced from displeasure, and from that arises hatred and so on, then will afflictions also arise from karma? Without perverse conceptualization, desire, i.e., attachment, does not arise even from pleasure. When there is inappropriate attention to "I" and "mine," then attachment and so on arise, but not otherwise. That perverse conceptualization does not exist for those who have abandoned the view of self, so from where will afflictions arise? The example is that for those without perverse conceptualization, even when experiencing pleasure and pain, afflictions do not arise, like wise people with individual wisdom. For those who have abandoned the view of self and what belongs to self, even when experiencing pleasure and so on, there is no perverse conceptualization, which refers to the non-perception of cause. Because he shows the truth, he is called the protector, because he protects. This is also completely established as it is. Just these to sentient beings
Tibetan
ན་པ་བཞེད་པའི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་ པ་གྲོལ་པར་འདོད་པ་དག་ལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་བདེན་པ་བཞིན་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་སྐྱོ་བ་ལས་དེ་ཉིད་བསྟན་དང༌། མ་ལུས་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ། །གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་ནི་གཤེགས་པའི་དོན་ཅན་གྱི་བསྔགས་པར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ནས་ད་ནི་ཡང༌། གཤེགས་པ་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །བསྔགས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་ལྡན་པས་ན་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དེ་ལྟར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བརྟན་པ་དང༌། མ་ལུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཁྱེན་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བརྟན་པ་དང༌། མ་ལུས་པའི་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་ནི་ཚད་མས་མི་སླུ་བ་དང༌། བརྟེན་པ་མཁྱེན་པ་ནི་ལམ་ངེས་པའམ་བཀའ་སྔ་ཕྱིའི་འགལ་བ་མེད་པ་སྟེ། གནོད་པ་མེད་པས་འགྱུར་བ་མེད་པ་བརྟེན་བ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པའི་བསྟན་པའི་ཡན་ལག་དགུ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་བསྟན་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་ཡང་གསུང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པའོ། །ལུས་པ་ནི་འདིར་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་མངའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་སྣ་ཚོགས་པས་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་དག་གི་མཁས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་བརྟན་པ་དང༌། མ་ལུས་པའི་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ། མི་སློབ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་གཟིགས་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་ལས་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ནི་ཚད་མས་མི་སླུ་པའི་བླང་བ་དང་དོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། བརྟན་པ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱིས་སློབ་པ་ལས་ལྷག་པ་ཡིན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སློབ་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དག་ལས་ལྷག་པ་ནི་མ་ལུས་པའི་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པས་
Chinese
因此，所赞同的是为了他人的利益而行事。例如，对于那些想要从应取和应舍的真如以及方便法中解脱的人们，这是被教导的。如何从这之中精进修习，具有如实宣说真谛的特征，从成为果的厌离中开示真如，以及证得无余差别智。已经成就的就是成就。先前，在具有逝去之义的赞颂中，通过逝去等含义，已经解释了善逝的含义，现在再次，为了领悟逝去之义，就是善逝。因为具备了领悟赞颂的智慧，所以直到“具备领悟一切智慧”之间，都应当如此看待善逝。真如、稳固和无余的差别智慧是，真如、稳固和无余的差别智。证悟真如是不被量度所欺骗，证悟稳固是道路确定或者前后教言没有矛盾，因为没有损害，所以没有变化的稳固可以从中推断。导师的教法具有九支和三乘的对境，因为对于具有痛苦等特征的教法来说，也是同一种声音，所以是无余遍知。遗漏之处在于，对于此处证悟四谛的智慧，也不善于如实宣说的方便法。世尊不是没有这种能力，因为他以各种方便法来宣说四谛。圣者们所具有的少许智慧，也是在追随他的教导。真如、稳固和无余的差别智的因。因此，与外道和有学、无学相比，世尊以量度完全照见之义，以及领悟智慧的差别，胜过了外道的离欲者。同样，他们也不是知晓不被量度所欺骗的应取和应舍等对境。 以证悟稳固的差别，胜过了有学者，因为他们没有断除俱生我见。胜过无学者阿罗汉和独觉佛的是无余的差别智。
English
Therefore, what is approved is acting for the benefit of others. For example, this is taught to those who want to be liberated from the suchness of what should be taken and what should be abandoned, along with skillful means. How to diligently practice from this, having the characteristic of truthfully proclaiming the truth, from the weariness of becoming a result, showing that very suchness, and accomplishing the knowledge of all distinctions without remainder. What has been accomplished is accomplishment. Previously, in the praise with the meaning of gone, through the meanings of gone and so on, the meaning of Sugata has been explained, and now again, for the sake of understanding the meaning of gone, it is Sugata. Because he possesses the wisdom of understanding praise, therefore, up to "possessing the wisdom of understanding everything," one should view Sugata in this way. The knowledge of the distinctions of suchness, steadfastness, and completeness is the knowledge of the distinctions of suchness, steadfastness, and completeness. Knowing suchness is not being deceived by valid cognition, and knowing steadfastness is the path being certain or the earlier and later teachings not being contradictory. Because there is no harm, the unchanging steadfastness can be inferred from it. The teacher's teachings have nine branches and the objects of the three vehicles. Because for the teachings with the characteristics of suffering and so on, it is also the same voice, therefore it is complete omniscience. The omission is that, for the wisdom of realizing the four truths here, one is also not skilled in the means of truthfully proclaiming them. The Bhagavan does not lack this ability, because he teaches the four truths with various skillful means. Whatever little wisdom the noble ones possess is also following his teachings. The cause of the knowledge of the distinctions of suchness, steadfastness, and completeness. Therefore, compared to outsiders and learners and non-learners, the Bhagavan, with the distinction of completely seeing the meaning with valid cognition and understanding wisdom, surpasses the desireless ones of the outsiders. Similarly, they also do not know the objects of what should be taken and what should be abandoned, etc., which are not deceived by valid cognition. By the distinction of knowing steadfastness, he surpasses the learners, because they have not abandoned the co-emergent view of the aggregates. Surpassing the non-learners, Arhats and Pratyekabuddhas, is the knowledge of the distinction of completeness.