Tibetan
ས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་བཞི་དག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བཟུང་ངོ༌། །དེ་དེ་ལྟར་ན། བདེན་པ་བཞི་ལ་བརྟན་པ་དང༌། བདེ་དང་ང་དང་ངའི་ ཞེས་སོགས། །ཡང་དག་མིན་པ་རྣམ་བཅུ་དྲུག །སྒྲོ་བཏགས་ནས་ནི། མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་སྲེད། འདིས་ནི་ལམ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་མ་རིག་པ་བསྟན་ཅིང༌། དེ་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་སྲེད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་མ་རིག་པ་དང་འགལ་བར་གྱུར་པ་ན་སྲེད་པ་དང་ཡང་དོན་གྱིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མ་རིག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་བཞི་པོ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་འགལ་དོན། །དེ་ཉིད་རྣམ་པ་རྗེས་རྟོགས་ཅན། །དོན་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པ་ནི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་དང་འགལ་བ་ནི་མ་རིག་པས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་དེ་རྗེས་སུ་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ་ཤེས་པའི་དང་ཚུལ་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡང་དག་ལྟ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་གྱི་དབང་བསྐུར་ལ་སོགས་པའི་ཆོག་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད། ལེགས་བསྒོམས་ཡང་དག་ལྟ་བ་ཡིས། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དག་པར་བསྒོམས་པས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ། སྲེད་པའི་རྗེས་འབྲང་བཅས་འཇོམས་བྱེད། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །རྒྱུ་གསུམ་ཅན་སྐྱེ་བའི་མཆན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལུས་དེ་རྒྱུ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་ཅན་ནོ། །བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཡོད་ན། སྐྱེ་བདག་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཞེས་ བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཡང་སྔ་ན་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལས་དང་ལུས་དང་གནས་ན་ཡང༌། རྒྱུ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལྷག་མ་ཡོད་ན་ཡང་གཅིག་མེད་ཕྱིར་ན། ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུ་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་བ་ཅན་དག་གི་རྒྱུ་མ་ཆང་བ་ཡོད་ན་ཡང་སྲིད་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདྲ་བར་ཞེ་ན། ས་བོན་མེད་པར་མྱུ་གུ་བཞིན། དཔེར་ན་ས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལྷག་མ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ས་བོན་གཅིག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་དང་འདྲའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཅན་དེ་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཅན་གྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་ཅན་གྱི་ཡང་སྲིད་པར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་ལས་དང་ལུས་དག་ཀྱང་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་གཅིག་མེད་ན་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ། འདི་དག་ཟད་པ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རིགས་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལས་དང་ལུས་དག་སྤངས་མིན་ཏེ། ནུས་པའམ་རིགས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་དེ་དག་སྤངས་པས་ཡང་སྲིད་པར་མི་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་འདི་སྤོང་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་དེ་གལ་ཏེ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གོམས་པའི་འབད་རྩོལ་བྱེད་ན། རྟོག་པ་པོ་འདི་ལས་དང་ལུས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གོམས་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ན་ལས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་ན། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་མེད་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་བཀག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ ལུང་ལས་གྲུབ་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། ངེས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ན་ན་ཏན་དུ་བྱེད་ན་ནི་རྟོག་པས་སྔོན་དུ་གཏོང་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ངེས་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་དེ་
Chinese
地，同样地，对于灭谛和道谛，也执着于将如其本性的四种行相颠倒地妄加执着。如果是这样，对于四谛，执着于常、乐、我、我所等，十六种不正确的行相，由于不了解，而完全贪恋安乐等。这显示了对于道的颠倒的无明，以及由此产生的、其自性的贪爱，成为了痛苦的因。因此，当道与无明相违时，也意味着与贪爱在意义上相违。对于“彼即”等，显示了从无明妄加执着的行相中，以颠倒的方式作为对境，即是道的对治品。四谛，彼即是彼违义，彼即行相随证者。真实义的行相，是意义的如实之行相，即无常等。与这些相违的，是与无明所显示的行相等妄加执着的一切相违，是其行相的自性和颠倒的自性之义。行相随证并理解和知晓的方式，即是具有证悟无我的特征的真实见解，即是如此称谓。这因为与痛苦之因的自性相颠倒，所以被归为对治品。因为这是对治品，而不是灌顶等的仪轨，因此，此即是，善修真实见。何时以正确的方式修习，而成为它的自性之时，贪爱的随行者一同摧毁。成为痛苦之因的悭吝和嫉妒等过患一同摧毁。具有三因的生之特征的痛苦，即业和烦恼，以及身体这三者，具有这三因，即是具有三因。如果存在断除了执着于我与我所见的贪爱等烦恼，那么，生之主就不会产生。与此相连，也就不再有先前没有的生之产生之义。业和
English
And similarly, with regard to the truths of cessation and the path, they also cling to the four aspects of their true nature by perversely superimposing upon them. If that is the case, with regard to the four truths, clinging to the sixteen incorrect aspects such as permanence, pleasure, self, and belonging to self, due to not understanding, they completely crave for happiness and so on. This shows the ignorance that is the perversion of the path, and the craving that arises from it and is its nature, which becomes the cause of suffering. Therefore, when the path is contrary to ignorance, it also means that it is contrary to craving in meaning. With regard to "that itself," etc., it shows that from the aspects superimposed by ignorance, taking the opposite as the object is the very antidote of the path. The four truths, that itself is the meaning of its opposite, that itself is the one who realizes the aspects. The aspect of true meaning is the aspect of the reality of meaning, that is, impermanence, etc. What is contrary to these is contrary to all the aspects superimposed by ignorance, etc., which is the meaning of being the nature of its aspects and the nature of perversion. The way in which the aspects are realized, understood, and known is the very correct view that has the characteristic of seeing selflessness, that is what it is called. This is classified as an antidote because it is the opposite of the nature of the cause of suffering. Because this is an antidote and not a ritual such as empowerment, therefore, this itself is, well cultivated by correct view. When one cultivates in the correct way and becomes its nature, the followers of craving are destroyed together. The faults such as stinginess and jealousy, which have become the cause of suffering, are destroyed together. The suffering that has the characteristic of birth with three causes, that is, karma and afflictions, and the body, these three have these three causes, that is, having three causes. If there is abandonment of afflictions such as attachment to the view of self and what belongs to self, then the lord of birth will not arise. Connected to this, there will also be no arising of a birth that did not exist before. Karma and
Chinese
即使在时间和地点上，即使有显现为因的剩余部分，但因为缺少一个（因），由于缺少一个具有烦恼性质的因，即使已断除烦恼者的因没有完结，也不会产生有。如果问：怎么样呢？就像没有种子的苗芽一样。例如，即使有土地等剩余的因，但因为缺少一个种子，苗芽不会生长，就像那样。应用是：凡是因不完备者，就不会产生，例如因不完备的苗芽等。断除了我及我所执著等的人，说其转生是因不完备，这是遍行相违的缘故。如果，无论何时，业和身体也是因，即使缺少一个也不会产生，那么，说这些从灭尽中解脱出来，那些说法才是合乎道理的吗？答：那不是业和身体被断除，如果不是以能力或道理来断除，那么以什么断除它们，从而不再转生呢？为什么呢？因为对治品方面不存在的缘故。凡是想要断除这种以分别念先行的，如果他能够了解对治品方面，为了断除它而努力修习对治品，如果这个分别念者不能以衡量业和身体的对治品修习的程度来证悟，那么又怎么会因为业等灭尽而趣入呢？因此，因为对治品方面不存在的缘故。这句话的意思是，仅仅因为不能证悟而需要舍弃。所以，说对治品方面没有证悟，是为了显示不能证悟的缘故，而不是在任何情况下都遮止对治品方面。这样的话，当成为从教证成立的对治品方面时，也仅仅是凭借信心，而并非凭借分别念来确定，对于不确定的，也不会努力修习具有分别念的，如果努力修习，就不会是以分别念先行的了。因此，对治品方面不确定，那么
English
Even in time and place, even if there are remnants that appear as causes, but because one (cause) is missing, because one cause with the nature of affliction is missing, even if the causes of those who have abandoned afflictions are not complete, existence will not arise. If asked: How is it? Like a sprout without a seed. For example, even if there are remaining causes such as earth, but because one seed is missing, the sprout will not grow, just like that. The application is: Whatever is incomplete in cause will not arise, for example, a sprout that is incomplete in cause, etc. Those who have abandoned attachment to the view of self and what belongs to self, saying that their rebirth is incomplete in cause, this is because of the contradiction of pervasion. If, whenever karma and body are also causes, even if one is missing, it will not arise, then, saying that these are liberated from exhaustion, are those statements reasonable? Answer: That is not that karma and body are abandoned, if it is not abandoned by ability or reason, then by what are they abandoned, so that they will not be reborn? Why? Because the aspect of the antidote does not exist. Whoever wants to abandon this which is preceded by conceptual thought, if he can understand the aspect of the antidote, and strives to cultivate the antidote in order to abandon it, if this conceptual thinker cannot realize by measuring the degree of cultivation of the antidote to karma and body, then how will he enter because karma etc. are exhausted? Therefore, because the aspect of the antidote does not exist. The meaning of this sentence is that it needs to be abandoned only because it cannot be realized. Therefore, saying that there is no realization of the aspect of the antidote is to show the reason for not being able to realize, and it is not to prevent the aspect of the antidote in any case. In that case, when it becomes the aspect of the antidote established from scripture, it is only by faith, and not by conceptual thought, that it is determined, and for the uncertain, one will not strive to cultivate with conceptual thought, and if one strives to cultivate, it will not be preceded by conceptual thought. Therefore, the aspect of the antidote is uncertain, then