Tibetan
་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པས་དེ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་བ་ཅན་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ལྟོས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་གྲུབ་ན་དེའི་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་སྒྲའམ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ནི་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའམ། དེ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ངེས་པ་དང་འདྲ་བར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཅན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། དེ་བས་ན་འབྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟགས་དེ་དང་འདྲ་བར་ཁྱད་པར་མེད་པར་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པས་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་གིས་ཡང་དག་པའི་མན་ངག་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་མན་ངག་དང་བཅས་པ་ནི་རྟགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བས་ན་ད་ནི་བརྒྱུད་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མན་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ཉིད་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱེད། སྒྲ་དེ་ཡང་གང་ལ་བསམ་པ་ཅན་གྱིས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་མཐོང་གི་གཞན་དུ་ན་ནི་མ་མཐོང་སྟེ། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་ལས་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་རྟོག་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་ནུས་པ་མ་མཐོང་ཞིང་གྲུབ་པའི་ཐབས་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཅི་སྟེ་ཡང་སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཐ་དད་མིན་དེ་ཉིད། །འདི་ལས་གཞན་དངོས་ཡོད་མ་ཡིན། །གནས་སྐབས་གཞན་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཅན་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐ་དད་པར་ཡང་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་གཞན་པ་ནི་མེད་དེ། དེའི་ངོ་བོ་ནི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཕྱིར། །
Chinese
是为了进行推测。如果存在某种事物，那么凭借具有随行和违逆的知识，它仅仅是不由此产生的，并且依赖于与此相反的事物来成立。因此，通过果的方式来成立根识。如此这般并非是关联，因为如果它不成立，那么它的果的知识本身就不存在。对于它来说，声音或意义的自性是常恒的，因为它们对于一切都是适用的。依赖于了知差别，因为没有了知，所以这不是了知，如果没有关联的差别，那么它是不合理的，或者它是无理由的。如同确定了知它的差别一样，为什么不认为声音所指示的也是无理由的呢？因此，对于一切关联，都将像那个标志一样，无差别地理解。因此，一切都将无差别地被了知。 因此，由于关联成立而了知意义，所以任何事物都不依赖于正确的口诀。如果说具备正确的口诀是标志，那么现在这个传承有什么用呢？为什么不直接依靠正确的口诀来了解意义呢？声音也是如此，对于那些有思考能力的人来说，它会被很好地运用，否则就看不到了，因为从看到和看不到的事物中，如同烟等一样，它会产生推测。所谓的“没有则不生”本身就是关联。对于此，也没有看到其他的能力，也没有看到成立的方法。如果声音和意义的关联不是其他，那么它与此无别。除了这个之外，没有其他实有。其他状态是具有自性各异之因的缘故。具有它的自性就将是它本身。如果以先前所说的方式也转变为不同的法，那也仅仅是没有矛盾，而不是不同的事物。除了不同和无别之外，事物没有其他的，因为它的自性是具有相的缘故。自性也不超出分别念的范围。另外，因为事物的自性各异。
English
It is for the sake of inference. If something exists, then by means of knowledge that possesses concomitance and contraposition, it is merely something that does not arise from that, and it establishes dependence on the opposite of that. Therefore, the sense faculty is established through the door of the result. Thus, this is not a connection, because if it is not established, then the knowledge of its result itself does not exist. For that, the nature of sound or meaning is permanent, because those are suitable for all. Relying on understanding the distinction, because there is no understanding, this is not understanding, because without the distinction of connection, it is not reasonable, or it is without reason. Just as understanding its distinction is certain, why not consider that what is indicated by sounds is also without reason? Therefore, for all connections, it will be understood without distinction, like that sign. Therefore, everything will be understood as being without distinction. Therefore, since meaning is understood by establishing connection, nothing depends on the correct instruction. If it is said that what is accompanied by the correct instruction is a sign, then what is the use of this lineage now? Why not directly rely on the correct instruction to understand the meaning? That sound is also seen to be well applied by those who have contemplation, otherwise it is not seen, because from what is seen and not seen, like smoke and so on, it generates inference. What is called "if not, it does not arise" is itself the connection. For this, neither the power of others is seen, nor the means of establishment is seen. If the connection between sound and meaning is not other, then it is non-different from that. Other than this, there is no other real existence. Other states are because they are the cause of different natures. What has its nature will become that itself. If it also transforms into different dharmas in the manner described earlier, then that is only without contradiction, but it is not a different thing. Other than difference and non-difference, there is nothing else for things, because its nature is the characteristic. The nature also does not go beyond the scope of discrimination. Furthermore, because the nature of things is different.
Tibetan
འབྲེལ་པ་རྟོགས་པས་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་དོན་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ཇི་ལྟར་ཡོད་གཞན་རག་ལུས་པ། །རྫས་ནི་གཞན་གྱི་འབྲེལ་པར་འགྱུར། །ཡོད་པར་གྲུབ་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་རྒྱུད་པ་ནི་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་གཞན་ལ་འདྲེས་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དང་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འདྲེས་པ་ཅན་དང་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་འདྲེས་པ་ཅན་དང་ནི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་དག་ལ་འདྲེས་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་དང་འདྲེས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་དོན་དག་དོན་གཞན་ དང་འདྲེས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཡི་གེ་དོན་མེད་ཅན་འགྱུར་ཞིང༌། །ཚིག་སོགས་ཀུན་བརྟགས་དངོས་མེད་ལ། །ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པ་འབྲེལ་པ། །འདི་ནི་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚིག་ཡན་ལག་གིས་དེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ན། ཡི་གེ་དག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་གནས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། གལ་ཏེ་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡི་གེ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བཀོད་པ་ནི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཅན་ནི་བཀོད་པ་གཞན་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །བཀོད་པ་དོན་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འོག་ནས་འགོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡི་གེ་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཚིག་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་ཅིར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིགས་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ཚིག་དང་ངག་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན་ནི་ལོག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་ནི་མི་རུང་
Chinese
“关系由认识所作。”这已在前面说过了。具有混合性质的关系，对于不混合的事物是不存在的。它们的关系也不是其他的意义，就像这样：如何存在依赖于他者，事物就成为他者的关系。成立的存在不依赖于他者，不依赖而自主的就不是关系。如果说事物是指自性，那么它怎么会与他物相混合呢？因为自性存在于他者，所以就不是与他者相混合。如果说与不混合的事物不混合，但与混合的事物就混合，那是不对的。因为使它们混合的东西，并没有成立与它们混合。因此，如果事物与他物相混合，这将变得非常过分，因为没有差别。另外，字母变得没有意义，词等一切都是假立的无实物，如何是胜义的关系，这才能安住呢？如果是表达者以词的支分与它相应，那么即使字母存在，也是表达者。因此，对于它们来说，是表达者。因此，对于它们来说，表达的对象和表达者的关系是不存在的，因为如果安住在它们之中，就会过度地失去自己的体性。如果说以排列的差别，字母本身就是表达者，那是不对的。因为排列不是其他的意义，所以没有差别。具有它的体性，对于其他的排列也没有差别，所以认识会变得相同。如果排列本身是其他的意义，那么将在后面遮破。因此，如果字母不是表达者，那么词等就会成为表达者吗？这是绝对不可能的，因为有差别和没有差别是相违的。因此，显现于随顺根识差别之同类习气近取之分别念的词和语是错乱的。显现为一的只是颠倒，因为一和多是不允许的。
English
“Relationship is made by understanding.” This has been said before. A relationship with a mixed nature does not exist for things that are not mixed. Their relationship is also not another meaning, like this: How existence depends on others, things become the relationship of others. Established existence does not depend on others, and what is independent without dependence is not a relationship. If it is said that things refer to self-nature, then how can it be mixed with other things? Because self-nature exists in others, it is not said to be mixed with others. If it is said that it does not mix with things that are not mixed, but it does mix with things that are mixed, that is not correct. Because what makes them mix has not been established as mixing with them. Therefore, if things mix with other things, this will become too excessive, because there is no difference. Furthermore, letters become meaningless, and all words and so on are imputed non-entities. How can the ultimate relationship abide? If the expresser corresponds to it with the limbs of words, then even if the letters exist, they are expressers. Therefore, for them, they are expressers. Therefore, for them, the relationship between the object to be expressed and the expresser does not exist, because if they abide in them, they will excessively lose their own nature. If it is said that the letters themselves are expressers by the difference of arrangement, that is not correct. Because arrangement is not another meaning, there is no difference. Having its nature, there is no difference for other arrangements, so understanding will become the same. If the arrangement itself is another meaning, then it will be refuted later. Therefore, if letters are not expressers, then will words and so on become expressers? This is absolutely impossible, because difference and non-difference are contradictory. Therefore, the words and speech that appear to the conceptual mind that takes the similar habitual tendencies that follow the distinctions of sense consciousness are confused. What appears as one is only inverted, because one and many are not allowed.