Tibetan
ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐལ་པའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ལོག་ཀྱང་དོན་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་ཐིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། བདག་གི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་བརྗོད་པ་སྟེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་མ་གཏོགས་པར་འདི་གཉིས་དོན་དུ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་གང་མ་དམིགས་པ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་གཞན་འགའ་ཞིག་མཐོང་བ་བཞིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གང་ན་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་བུམ་པ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དག་པའི་སྦྱོར་བའོ། །གང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རང་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །གང་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ ངོ་བོ་ནི་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་ཅན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡོད་པའམ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་འམ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་ཅི་ལྟ་བུ་དག་གིས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཙམ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་གྲུབ་པ་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་སུ་ན་དེ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གྲུབ་ལ་དེ་མ་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁྲུལ་པ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ན་མེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཚང་བང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཏེ། འདི་ན་ཡང་དུ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཡོད་ལ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་འདི་ན་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་བུམ་པ་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་ན་ཡོད་པའམ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའམ་བྱས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། སྒྲ་ནི་ཡོད་པའམ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའམ། བྱས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྦྱོར་བའོ། །མེ་མེད་ན་དུ་བ་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ། འདི་ན་ནི་དུ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དོན་གྱིས་ན་ཆོས་མཐུན་པས་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ལ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་རྟོགས་ཏེ། དེ་མེད་ན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པས་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་ཏེ། དེ་མེད་ན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་མེད་ན་ནི་ཅིག་ལོག་པས་གཞན་ངེས་པར་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྡོག་པ་བརྗོད་པས་འབྲེལ་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྡོག་པའི་ཚིག་གིས་ནི་འབྲེལ་པ་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འབྲེལ་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ཡང་རུང་ལྡོག་པའི་སྒོ་ཡང་རུང་སྟེ། ཚིག་གཅིག་བརྗོད་པས་ཀྱང༌། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྟགས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བསྟན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ན་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་བསྟན་པར་ངེས་པ་མེད་དོ། །མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་གང་ཡོད་ལ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་དེ་ནི། དམིགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པར་མི་དམིགས་ན། དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པོ། །སྦྱོར་བ་འདི་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཕྱོགས་བསྟན་པར་ངེས་པ་མེད་དེ། འདིར་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་གང་དམིགས་པ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ལ། འདི་ན་ཡང་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར
Chinese
因为存在和不存在都不能成立的缘故。时处不能确定的现量和比量的体性是怀疑的原因，因为即使量成立错误，也不能毫无意义地成立。名为《理滴论》的论著中，为自利而作比量的第二品。 为了他人的比量是陈述具有三种特性的相，因为将果安立于因上。由于结合的差别，它分为两种：具有顺同品性和具有不顺同品性。除了结合的差别外，这二者在意义上没有任何差别。其中，具有顺同品性的是，凡是成为能见的对境而没有被见到的，就在不存在的名称的境中成立，例如像见到兔角等其他事物一样，就像说在哪个方位的差别中，成为能见的对境的瓶子没有被见到一样。同样，自性的理证的结合是，凡是存在的，都是无常的，例如像瓶子等一样，这是自性清净的结合。凡是具有生者，就是无常的，这是成为自性的法的差别而作的自性的结合。凡是所作的，就是无常的，这是由差别的差别所致，为了成立自己的体性，依赖于其他的作者的 体性就是所作。对于刚刚产生的和由因的差别而具有各异性等，也应当同样看待。存在或者具有生或者所作等声音是表示方分之法的。所有这些能立之法，都应当理解为仅仅是能立之法和所立之法以何种方式成立自己的体性而相互关联，实际上，那本身就是它的自性，而且自性也是理证，因为如果它成立而那个不成立，那么就没有它的自性，而且也可能产生错乱。果的理证的结合是，凡是有烟的地方就有火，例如像厨房等一样。
English
Because existence and non-existence cannot be established. The nature of direct perception and inference, where the time and place cannot be determined, is the cause of doubt, because even if the valid cognition is established incorrectly, it cannot be established without meaning. In the treatise called 'The Drop of Reasoning,' the second chapter is on inference for one's own benefit. Inference for the sake of others is the statement of a sign with three characteristics, because the result is attributed to the cause. Due to the difference in combination, it is of two kinds: having homogeneity and having heterogeneity. Apart from the difference in combination, there is no difference in meaning between these two. Among them, the one with homogeneity is that whatever becomes an object of perception and is not seen is established in the realm of the name of non-existence, just as seeing a rabbit's horn or something else, like saying that in which directional difference a pot that has become an object of perception is not seen. Similarly, the combination of the reason of nature is that whatever exists is impermanent, like a pot, etc., which is a pure combination of nature. Whatever has birth is impermanent, which is a combination of nature made by the difference of the dharma that has become nature. Whatever is made is impermanent, which is due to the difference of distinction, because in order to establish its own essence, the essence that depends on the action of others is called made. It should also be viewed in the same way for things that have just arisen and have distinctiveness due to differences in causes. The sound of 'exists' or 'has birth' or 'is made' indicates the dharma of the direction. All these proving dharmas should be understood as only the proving dharma and the dharma to be proven are related to each other in what way they establish their own essence, and in reality, that itself is its nature, and nature is also the reason, because if it is established and that is not established, then there is no its nature, and there may also be confusion. The combination of the reason of the effect is that wherever there is smoke, there is fire, like in the kitchen, etc.
Chinese
确实如此。例如，就像说“这里有烟”一样。在这里，对于仅仅在因和果的事物上成立的，要证明是因的事物，就应当说成果的理由。具有不相似法性的陈述是，凡是存在，并且是所缘的对境，那就会仅仅成为所缘，例如如果是蓝色等等的差别，那么，像这样说“这里没有作为所缘对境的瓶子”，就是非所缘的陈述。如果无有不恒常性，那么就是存在或者具有生，或者不是所作，那么，声音就是存在或者具有生，或者，是所作。这被称为自性的陈述。如果无有火，那么就不会生起烟，而这里有烟，这被称为成果的理由的陈述。实际上，通过相似法性也能证悟陈述中的不相似法性，因为如果没有它，那么所要证成的事物就不会随顺于理由。同样，通过不相似法性也能证悟随顺，因为如果没有它，那么如果所要证成的事物不存在，理由就不会成立。如果没有自性关联，那么一个的遮返就不会必然导致另一个的遮返。而且，那一切有两种形态，即被称为它的自性和从它所生。因此，应当通过陈述遮返来显示关联。因此，遮返的词语仅仅是概括了关联，而凡是显示关联的，就被称为随顺，因此，无论是随顺的门径，还是遮返的门径，仅仅陈述一个词语，也会显示在相似方和不相似方有或者没有征相，这样一来，就没有必要用两个词语来显示陈述。对于非所缘，如果显示凡是存在，并且是所缘的对境，那就会仅仅成为所缘，如果不缘，那么就会了知没有那样的事物，因此随顺就成立了。对于这两种陈述，也没有必要一定显示宗法，因为在这里，对于具有相似法性的陈述，凡是作为所缘对境的所缘，那就是不存在的名称的境，而且在这里，也是作为所缘的对境。
English
Indeed. For example, it is like saying, "There is smoke here." Here, for what is to be proven as the cause, which is established only on the entities of cause and effect, one should state the reason of the effect. The statement with dissimilar dharma nature is that whatever exists and is the object of focus, that will only become the focus. For example, if it is a distinction such as blue, then saying, "Here, the vase that is the object of focus is not perceived in that way," is the statement of non-perception. If there is no impermanence, then it is either existence or having birth, or not being made. Then, sound is either existence or having birth, or it is made. This is called the statement of nature. If there is no fire, then smoke will not arise, but there is smoke here, which is called the statement of the reason of the effect. In reality, through similar dharma nature, one can also realize the dissimilar dharma nature in the statement, because without it, the thing to be proven will not follow the reason. Similarly, through dissimilar dharma nature, one can also realize following, because without it, if the thing to be proven does not exist, the reason will not be established. If there is no connection of nature, then the reversal of one will not necessarily lead to the reversal of the other. Moreover, all of that has two aspects, namely, it is called its own nature and what arises from it. Therefore, the connection should be shown by stating the reversal. Therefore, the words of reversal only summarize the connection, and whatever shows the connection is called following. Therefore, whether it is the gateway of following or the gateway of reversal, by stating only one word, it will also show whether there is or is not a sign in the similar side and the dissimilar side. In this way, there is no need to show the statement with two words. For non-perception, if it is shown that whatever exists and is the object of focus, that will only become the focus, if it is not focused on, then it will be understood that there is no such thing, therefore following is established. For both of these statements, there is also no need to necessarily show the subject, because here, for the statement with similar dharma nature, whatever is the focus as the object of focus, that is the object of the name of non-existence, and here, it is also the object of focus as the object of focus.