Tibetan
རིགས་པའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དཔལ། རིགས་པའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དཔལ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཉཱ་ཡ་བིན་དུ་ན་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། རིགས་པའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི། སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ན་དེ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའོ། །རྟོག་པ་ནི། ཤེས་པ་ལ་བརྗོད་པ་དང་འདྲེར་རུང་བ་སྣང་བ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །རབ་རིབ་དང༌། མྱུར་དུ་བསྐོར་བ་དང༌། གྲུར་ཞུགས་པ་དང༌། འཁྲུག་པ་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པ་མ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང༌། རང་གི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡུལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན། དབང་པོའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རིག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། དོན་གང་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བ་དག་ལས་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སྟེ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱེད་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དེའི་ཚད་མ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་དོན་རྟོགས་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདིར་ཡང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་འདྲའོ། །ཚུལ་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཤེས
Chinese
名为《理滴论》之论著，法称吉祥贤。 名为《理滴论》之论著。 法称吉祥贤。 印度语：ཉཱ་ཡ་བིན་དུ་ན་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ།（梵文天城体：न्यायबिन्दु नाम प्रकरण，梵文罗马拟音：Nyāyabindu nāma prakaraṇa，汉语字面意思：正理一滴论）。藏语：名为《理滴论》之论著。顶礼文殊童子！真实之识，乃是成就一切士夫义利之前行，故而宣说之。真实之识有两种，即现量与比量。其中，现量是离分别且无错乱的。分别是指，于识上显现可与言词相混合者，即是与其相离的。由眼翳、急速旋转、乘船、扰乱等所生的无错乱之识，即是现量。它有四种，即根识，以及以自境之无间缘为俱行缘者，由相同根识之无间缘所生的意识，以及一切心与心所之自证，以及由修习真实义之极至所生的瑜伽士之识。其对境乃是自相，从诸亲近与不亲近之事物所生的于识上显现的各异之相，即是自相。彼即是胜义谛，因为事物之相唯是成办义利之相故。其余乃是总相，彼乃是比量之对境。现量之识即是量之果，因为唯是证悟义利之体性故。与义利相似即是其量，因为依仗彼力能成办证悟义利故。名为《理滴论》之论著中，现量品第一。 比量有两种，即自义与他义。其中，自义比量是指，由具足三相之因所生之识。此处，安立量之果亦与现量相同。三相之因即是，于所比量上存在，于同品上存在，于异品上决定不存在。所比量是指此处所知
English
A Treatise Called "Drop of Reasoning," Glorious Dharmakīrti. A Treatise Called "Drop of Reasoning." Glorious Dharmakīrti. In Sanskrit: Nyāyabindu nāma prakaraṇa. In Tibetan: A Treatise Called "Drop of Reasoning." Homage to youthful Mañjuśrī! Valid cognition is that which precedes the accomplishment of all purposes of a person, therefore it is taught. Valid cognition is of two kinds: perception and inference. Of these, perception is non-conceptual and non-erroneous. Conception is the appearance in consciousness of what is capable of being mixed with language; it is the absence of that. The consciousness that is free from error caused by things such as cataracts, rapid rotation, being in a boat, or disturbance is perception. It is of four kinds: sense consciousness, that which has its own object as its immediate condition and its object as its cooperative condition, mental consciousness produced by the immediate condition of a similar sense consciousness, self-awareness of all consciousnesses and mental factors, and the consciousness of a yogi arising from the culmination of meditating on reality. Its object is its own characteristic; that which appears differently in consciousness from things that are near and not near is its own characteristic. That itself exists ultimately, for the characteristic of a thing is only the characteristic of performing a function. The other is a general characteristic; that is the object of inference. That very perception is the result of valid cognition, for it is only the nature of realizing an object. Similarity to the object itself is its valid cognition, for by its power the realization of the object is accomplished. From the Treatise Called "Drop of Reasoning," the first chapter, on Perception. Inference is of two kinds: for oneself and for others. Of these, inference for oneself is the knowledge that arises from a sign with three aspects. Here also, the establishment of the result of valid cognition is the same as with perception. The sign with three aspects is that which is necessarily present in the subject of inference, present in similar instances, and necessarily absent in dissimilar instances. The subject of inference is here what is to be known.
Tibetan
་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱི་དང་དོན་མཐུན་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པ་དང༌། དེ་དང་འགལ་བ་དང༌། དེ་མེད་པའོ། །ཚུལ་གསུམ་པོ་དག་ནི་རྟགས་གསུམ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་ན་བུམ་པ་མེད་དེ། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཚང་བ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། རང་བཞིན་གང་ཡོད་ལ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་ན་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའོ། །རང་བཞིན་ནི་རང་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་ཤ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཤིང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དཔེར་ན་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པའོ། །གཅིག་ནི་དགག་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་ཡོད་ན། དོན་གྱིས་དོན་གོ་བར་བྱེད་དེ། དེ་དང་མ་འབྲེལ་ན་དེར་མི་འཁྲུལ་བར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་རྟགས་འབྲེལ་པ་དེ་ཡང༌། དངོས་སུ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དེ་གཉིས་ཀྱང༌། རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཁོ་ནས་དངོས་པོ་གྲུབ་པོ། །དགག་པ་སྒྲུབ་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་ཁོ་ན་ལས་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་ན་ནི་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ནི་ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་དོན་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་ གྱུར་པ་རྣམས་ལ། རང་གི་མངོན་སུམ་ལོག་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྨོངས་པར་དྲན་པའི་འདུ་བྱེད་སྒྲུབ་པ་པོའི་མངོན་སུམ་འདས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ལོག་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ནི་དཔེར་
Chinese
是具有想要成立的差别的法。随顺品是与所要成立的法的总相意义相符顺的。不随顺品不是随顺品，即，与它相异的，与它相违的，以及没有它的。这三种方式，是仅仅具有三种相的，即，不可见，自性，和果。其中，不可见，例如，在某个方向的差别处没有瓶子，因为从成为可见的对境中不可见。成为可见的对境，是可见的其他条件具足以及具有特殊自性的，即，凡是具有自性的，如果可见的其他条件也存在，就仅仅会变成现量。自性，是仅仅成为自有，是所要成立的法的因，例如，因为是香花树，这是树。果，例如，因为有烟，那里有火。这里面，两个是成立事物的，一个是遮遣的因。如果存在自性关联，则意义能使意义理解，如果与它没有关联，则在那里不会错乱，因为没有决定的缘故。对于所要成立的意义，那个因的关联，实际上，是因为是所要成立的意义的自性，以及从所要成立的意义中产生的缘故，不是它的自性，以及不是从它产生的，是因为是没有与它关联的自性的缘故。它的体性和从它产生的那两个，也仅仅是自性和果，仅仅通过那两个事物才能成立。即使成立遮遣，也仅仅是从如前所说的不可见中转变，因为如果事物存在，那是不可能的缘故。在其他情况下，对于以处所，时间和自性所区分的，没有成为可见对境的那些，即使自己的现量颠倒，也不能决定事物不存在，因为没有决定的缘故。不愚昧地忆念的行，如果成立者的现量，过去和现在的颠倒，则会使用事物不存在的名称，因为仅仅通过它才能决定事物不存在。那是以结合的差别而形成的十一种相，例如，自性不可见是
English
It is a phenomenon that possesses the distinction of wanting to establish. The concordant side is in accordance with the general characteristic and meaning of the dharma to be established. The discordant side is not the concordant side, that is, different from it, contradictory to it, and without it. These three modes are only possessed of three characteristics, namely, the invisible, the nature, and the result. Among them, the invisible is, for example, there is no vase in a certain directional distinction, because it is invisible from becoming the object of visibility. Becoming the object of visibility is the completeness of other conditions of visibility and possessing a special nature, that is, whatever has nature, if other conditions of visibility also exist, it will only become manifest. Nature is merely becoming self-existent, it is the reason for the dharma to be established, for example, because it is a fragrant flower tree, this is a tree. The result is, for example, because there is smoke, there is fire there. Among these, two are for establishing things, and one is the reason for negation. If there is a natural connection, then the meaning can make the meaning understood, if there is no connection with it, then there will be no confusion there, because there is no certainty. For the meaning to be established, that connection of the sign, in reality, is because it is the nature of the meaning to be established, and because it arises from the meaning to be established, it is not its nature, and it is not produced from it, because it is the nature of not being connected with it. Those two, its essence and what arises from it, are only nature and result, only through those two things can be established. Even if negation is established, it only changes from the invisible as mentioned above, because if things exist, that is impossible. In other cases, for those who are distinguished by place, time, and nature, and have not become visible objects, even if one's own direct perception is reversed, it cannot be determined that things do not exist, because there is no certainty. The action of remembering without being ignorant, if the direct perception of the establisher, the reversal of the past and present, then the name of the non-existence of things will be used, because only through it can it be determined that things do not exist. That is eleven aspects formed by the difference of combination, for example, the invisible nature is