Tibetan
། །འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་སོ་སོར་ནི་མི་འཛིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་སྡོམ་པ་ལ་འཛིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་རོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་གཟུང་བྱ་བ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐ་མི་དད་པར་འཛིན་པ་ཡང་མཐོང་ངོ༌། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱང་མཚུངས་པར་འགྱུར། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་རྣམས་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དབང་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་རང་རང་གི་དབྱིབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་འཛིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་སྐད་དུ་ནི་བརྗོད་ན་རིགས་པར་ནི་མི་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དུ་མར་འཛིན་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་རིགས་གཅིག་ལ་ཡང་དབྱིབས་ཐ་དད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དུ་མར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དབྱིབས་གཅིག་ གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་འཛིན་པ་ནི་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེར་དབྱིབས་ཀྱི་ཐ་དད་ལས་རིགས་ཀྱི་ཐ་དད་འདོད་ན་ནི་དེ་ཉིད་དབང་པོ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གྲངས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས་མི་འདོད་དོ། །སྔོན་གྱི་སེར་སྐྱ་པའི་ལུགས་ལ་འདས་པར་སྨྲ་བ་གྲངས་ཅན་ཕུང་བར་བྱེད་པའི་མ་རྡུམ་པ་ན་རེ་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་གཞན་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་པས་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དབང་པོ་ཐ་དད་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་ཡོད་པས་དབང་པོ་རྣམས་རང་རང་གི་ཡུལ་དབང་བྱེད་པར་བརྗོད་དོ། །རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་གི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཡིན་པས་དབང་པོ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་རིགས་ཀྱི་ཐ་དད་ལས་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དབང་པོ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔོན་མ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ལྟ་ན་ནི་དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པར་དུ་ཁོ་བོས་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དེ། རེ་རེའི་ངོ་བོར་ཐམས་ཅད་ནི། །གཙོ་བོར་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོར་ཡོད། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་དང་སྒྲ་དང་རེག་བྱ་དང་བྱ་བ་དག་གིས་ཐ་དད་ཀྱི་རིགས་ལས་ཐ
Chinese
如果执著于果等，那就会变成是普遍境，因此，这样一来，暂时就不会分别执著。如果执著于总合，那么这样一来，所有的根都会进入，成为各种各样的形态。对于各种形态的所取，以无差别的形态执著是不合理的，因为这样一来，所取就会被完全切断。对于声音等以无差别的方式执著也是可以见到的。快乐等境也同样会变成一样。诸根的境也会变成一样。诸根不会进入自己的境，因为快乐等在其他境上有种类的差别。这样一来，也会变成只有一个根。如果说不是，而是执著于各自的形状所区分的，那么这样说也是不合理的。因为在执著多的情况下，对于一种色，也会因为形状不同而执著为多，而顺着一种形状执著的情况是没有见到的。在那里，如果认为形状的差别就是种类的差别，那么那就会变成根无限多的过失。这不是数论的差别所不认可的。以前的僧佉派的论师，也就是宣说过去的，摧毁数论的摩杜摩说，声音的第三种特征并不是无差别的，因为不是其他种类，所以触等三种特征不应该被其他不同的根所取。因此，因为快乐等有差别，所以说诸根各自拥有自己的境。对于进入自己境的诸根，因为有无差别的自己的差别，所以诸根会变成无限多的过失。如果认为从种类的差别，快乐等境也能使根具有能力，这样比以前的人更胜一筹的话，那么我就更要说了，每一个的自性中，一切都存在于主要的各个微尘中。快乐、痛苦、愚痴、声音、触和行为等，从差别的种类中
English
If one clings to the results, etc., then it would become a common object, therefore, in that case, one would not temporarily cling to them separately. If one clings to the aggregate, then in that case, all the senses would enter, becoming various forms. It is not reasonable to cling to the various forms of the object of grasping in an undifferentiated manner, because in that case, the object of grasping would be completely cut off. It is also seen that one clings to sounds, etc., in an undifferentiated manner. The objects of pleasure, etc., would also become the same. The objects of the senses would also become the same. The senses would not enter their own objects, because pleasure, etc., have differences in kind in other objects. In that case, it would also become only one sense. If one says that it is not so, but that one clings to what is distinguished by its own shape, then it is not reasonable to say so. Because in the case of clinging to many, even for one kind of form, one clings to it as many because of different shapes, but one has not seen the case of clinging following one shape. There, if one thinks that the difference in shape is the difference in kind, then that would become the fault of having infinitely many senses. This is not accepted by the difference of Samkhya. The former Samkhya teacher, who speaks of the past, Madhuma, who destroys Samkhya, says that the third characteristic of sound is not undifferentiated, because it is not of another kind, so the three characteristics of touch, etc., should not be taken by other different senses. Therefore, because there are differences in pleasure, etc., it is said that the senses each possess their own objects. For the senses that enter their own objects, because there is an undifferentiated difference of their own, the senses would become the fault of being infinitely many. If one thinks that from the difference of kind, the objects of pleasure, etc., can also make the senses capable, which is superior to the former ones, then I would say even more, in the nature of each, everything exists in the main individual atoms. Happiness, suffering, ignorance, sound, touch, and actions, etc., from the kinds of differences
Tibetan
་དད་པའི་གཙོ་བོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་ལས། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་མཚོན་པར་བྱེད། །དེ་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་ལས་རང་གི་རིགས་ལས་མ་འདས་པར་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །རྡུལ་ཕྲན་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་དུ། །གཅིག་དེའི་ངོ་བོར་གང་གིས་འགྲོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་ལ་སྒྲའོ་ཞེས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐ་མི་དད་ཀྱི་བློ་དེ་དོན་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིགས་མི་མཐུན་ལས་གྱུར་པ་ཡི། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འདོད་མ་ཡིན། །གསུམ་པོ་སྦྱར་བ་ལས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་གཅིག་བརྗོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ལ་རག་ལས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བའི་སྒྲ་ དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་གང་བརྗོད་པ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཚུལ་གཉིས་ཤེས་པར་མི་འདོད་ན། །འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣ་བས་སྒྲ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་འདི་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ་དེ་ཉིད་ཁོ་ནས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་སྟེ། །དབང་པོའི་ཡུལ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན། །སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས་རང་བཞིན་གང་ལ་བློ་འཇུག་པ་དེ་དབང་པོའི་དོན་ཏེ། དེ་ཉིད་དབང་པོའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རེ་རེའི་དངོས་པོ་ལ། །གྲངས་ཅན་ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །སྔོན་གྲགས་པའི་གྲངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་བདེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་རིགས་མི་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་མི་རྩོམ་མོ་ཞེས་མཛེས་པར་འགྱུར་གྱི། གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ད་ལྟར་བའི་སྒྲ་ཙམ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོའི་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཡུལ་གཅིག་མ་ཡིན། གཞལ་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཚད་མ
Chinese
应当说，信心的主体已经遍布于一切微尘之中。从完全结合的差别中，可以体现出果的本质。如此这般，从正确完全结合的差别中，不超出自身种类而成就为果的本质，就会成为诸根的对境。三个微尘的自性中，一个以何种方式成为它的本质呢？如果说声音就是声音，那么与快乐等分离的无差别之识，其作为多种事物自性的无差别是不合理的。为什么呢？由种类不同而产生的，不应认为是完全结合。三个结合在一起而成为一个是不存在的，因为数论师们认为种类会变得不同。说一个声音存在依赖于存在，那么一个事物是不存在的。如果说，想要了解在变为三者自性的声音和快乐等时所说的事物自性，即成为诸根的对境，那么，如果不希望了解两种方式，就会变成一个果的本质。如果说，用耳朵听声音等识，不依赖于快乐等，而专注于与他者不同的这个，那么仅仅凭借它自身就是一种自性。为什么呢？因为事物的自性众多，诸根的对境是特殊的。从存在声音等众多事物自性中，识所专注的自性就是诸根的对境，它就是诸根的对境。那也仅仅是一个，对于触等也是不相同的。因此，这是不合理的。因此，对于每一个事物，都胜过数论的观点。胜过且优于先前著名的数论观点才是真理，即从仅仅一种种类的自性之因中产生果的推断。如果那样，就不会造作出不同种类的果，这才是美好的，而不是从三者自性相同中产生。如果说，现在执持声音的诸根的行境是显而易见的，那么对境就不是唯一的。一切所量之物也不是对境，因为是量
English
It should be said that the main element of faith has gone into all the minute particles. From the distinction of complete combination, the essence of the fruit is represented. In this way, from the distinction of correct and complete combination, what is accomplished as the essence of the fruit without exceeding its own kind becomes the object of the senses. In the nature of the three atoms, how does one become its essence? If it is said that sound is sound, then the non-differentiated consciousness that is separated from happiness etc., its non-differentiation as the nature of many things is unreasonable. Why? What arises from different kinds is not considered to be a complete combination. It is not possible for the three to be combined into one, because the Samkhyas consider that the kinds will become different. Saying that one sound exists depends on existence, then one thing does not exist. If one wants to know the nature of things that are said when sound and happiness etc. become the nature of the three, that is, it becomes the object of the senses, then if one does not want to know the two ways, it will become the essence of one fruit. If the consciousness of hearing sounds etc. with the ears does not depend on happiness etc., but focuses on this which is different from others, then it is only by itself that it is a kind of nature. Why? Because there are many natures of things, and the objects of the senses are special. From the existence of many natures of things such as sound, the nature that consciousness focuses on is the object of the senses, and it is the object of the senses. That is also only one, and it is not the same for touch etc. Therefore, this is unreasonable. Therefore, for each thing, it is superior to the Samkhya view. What is superior and better than the previously famous Samkhya view is the truth, that is, the inference that the fruit arises from the cause of only one kind of nature. If so, it will not create fruits of different kinds, which is beautiful, but not from the same nature of the three. If it is said that the object of the senses that now holds the sound is obvious, then the object is not unique. All measurable things are not objects, because they are measure.